Livre des Nombres - Chapitre 19
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36
Chapitre 19
Le Seigneur parla à Moïse et Aaron. Il dit : Nb 19, 1 : Hag e komzas an Aotrou ouzh Moizez hag ouzh Aaron, o lavarout :
« Voici la disposition de la loi que le Seigneur a prescrite. Parle aux fils d’Israël : Qu’ils te procurent une vache rousse sans défaut, sans tare, qui n’a jamais porté le joug. Nb 19, 2 : Setu ur reolenn eus al lezenn en deus gourc’hemennet an Aotrou : Lavaret en devoa : komz ouzh bugale Israel, ma kerc’hint dit ur vuoc’h rous disi ; n’he devo enni namm ebet, ha ne vo ket bet savet warni ar yev.
Vous la donnerez au prêtre Éléazar ; il la fera sortir hors du camp et on l’égorgera devant lui. Nb 19, 3 : Hag he reiñ a reot da Eleazar, ar beleg, a gaso anezhi er-maez eus ar c’hamp, hag e vo sakrifiet dirazañ.
Le prêtre Éléazar prendra du sang de la vache avec son doigt et, de ce sang, il fera sept fois l’aspersion vers l’entrée de la tente de la Rencontre. Nb 19, 4 : Hag e kemero Eleazar, ar beleg, eus he gwad war e viz, hag e sparfo war-zu Teltenn an Emgav gant he gwad, seizh gwech.
Puis on brûlera la vache sous ses yeux ; la peau, la chair, le sang et même la bouse, on les brûlera. Nb 19, 5 : Hag e vo devet ar vuoc’h dirazañ, he c’hroc’hen, he c’hig, he gwad, he mon a vo devet.
Ensuite le prêtre prendra du bois de cèdre, de l’hysope et du cramoisi éclatant et les jettera au milieu du brasier où se consume la vache. Nb 19, 6 : Hag e kemero ar beleg koad sedrez ha sikadez ha skarleg, a daolo e-kreiz tantad ar vuoc’h.
Puis le prêtre lavera ses vêtements et baignera son corps dans l’eau ; après quoi il rentrera au camp. Le prêtre restera impur jusqu’au soir. Nb 19, 7 : Hag e kanno ar beleg e zilhad hag e walc’ho e gorf gant dour, ha goude ez aio d’ar c’hamp, hag e vo dic’hlan ar beleg-mañ betek an abardaez.
Celui qui a brûlé la vache lavera également ses vêtements dans l’eau et baignera son corps dans l’eau. Il restera impur jusqu’au soir. Nb 19, 8 : Hag an hini en devo he devet a ganno e zilhad en dour, hag a walc’ho e gorf en dour, hag a vo dic’hlan betek an abardaez.
Un homme en état de pureté recueillera les cendres de la vache et les déposera hors du camp dans un lieu pur. La communauté des fils d’Israël les gardera pour la préparation de l’eau lustrale. C’est un sacrifice pour la faute. Nb 19, 9 : Hag e tastumo un den glan ludu ar vuoc’h, a lakaio er-maez eus ar c’hamp en ul lec’h glan ; hag he miro kumuniezh bugale Israel evit ober dour glanaus : un dibec’hadenn eo.
Puis, celui qui a recueilli les cendres de la vache lavera ses vêtements ; il restera impur jusqu’au soir. Ce sera un décret perpétuel pour les fils d’Israël et pour l’immigré résidant parmi eux. Nb 19, 10 : Hag e kanno an hini en devo dastumet ludu ar vuoc’h e zilhad, hag e vo dic’hlan betek an abardaez. Hag e vo kement-mañ evit bugale Israel hag evit an ostiziad o chom en o zouez, ur reolenn beurbad.
« Celui qui touche un mort – n’importe quel corps humain – restera impur pendant sept jours. Nb 19, 11 : An hini a stok ouzh unan marv, un den marv bennak, a vo dic’hlan e-pad seizh devezh.
Il se purifiera avec l’eau lustrale le troisième jour et sera en état de pureté le septième jour. Mais s’il ne se purifie pas le troisième jour, il ne sera pas en état de pureté le septième jour. Nb 19, 12 : Un dibec’hadenn a vo graet warnañ d’an trede deiz. ha d’ar seizhvet deiz e vo glan. Ma ne ra ket dibec’hadenn d’an trede deiz, d’ar seizhvet deiz ne vo ket glan.
Quiconque touche un mort – un être humain qui est mort – et ne se purifie pas, rend impure la demeure du Seigneur. Celui-là sera donc retranché d’Israël. Puisque l’eau lustrale n’a pas été répandue sur lui, il est impur, il reste en état d’impureté. Nb 19, 13 : Neb en devo stoket ouzh unan marv, ouzh korf un den marv, ha na ra ket dibec’hadenn, Chom-lec’h an Aotrou a vo dic’hlanaet gantañ, hag e vo rasket hennezh eus Israel, rak dour glanaus n’en deus ket fennet warnañ e-unan : dic’hlan e oa, emañ c’hoazh e zic’hlanded warnañ.
Voici la loi : quand un homme meurt dans une tente, quiconque entre dans la tente restera impur pendant sept jours, ainsi que tout ce qui se trouve dans la tente. Nb 19, 14 : Setu al lezenn : un den a varv e-barzh un dinell ? Neb a yelo en dinell-se ha neb a oa en dinell-se, a vo dic’hlan e-pad seizh devezh.
Tout récipient ouvert, non fermé par un couvercle, sera impur. Nb 19, 15 : Kement pod digor a zo, hep goulc’her staget warnañ, a vo dic’hlan.
Celui qui, dans un champ, touche une victime de l’épée, ou un mort de mort naturelle ou des ossements humains ou encore un tombeau, celui-là restera impur pendant sept jours. Nb 19, 16 : Neb a stoko war ar maezioù ouzh lazhiad ur c’hleze, pe ouzh unan marv bennak, pe ouzh un askorn den, pe ouzh ur bez, a vo dic’hlan seizh deiz.
Pour cet homme impur, on prendra de la cendre provenant du brasier du sacrifice pour la faute et on la mettra dans un récipient en y ajoutant de l’eau vive. Nb 19, 17 : Kemeret e vo, evit an hini dic’hlan, ludu eus tantad an dibec’hadenn, ha lakaet warnañ dour bev e-barzh ur pod.
Puis, un homme en état de pureté prendra un rameau d’hysope, le plongera dans cette eau et aspergera la tente, ainsi que tous les objets et les personnes qui s’y trouvent. On fera de même pour celui qui aura touché des ossements, ou une victime de l’épée, ou un mort de mort naturelle, ou encore un tombeau. Nb 19, 18 : Hag e vo kemeret sikadez, a vo soubet en dour gant un den glan, a sparfo war an dinell ha war an holl draoù ha war an holl dud a zo eno, ha war an hini en devoa stoket ouzh un askorn, pe ouzh ul lazhiad pe ouzh unan marv, pe ouzh ur bez.
Le troisième et le septième jour, celui qui est pur aspergera l’impur ; et lorsqu’il l’aura purifié le septième jour, il lavera ses vêtements, se baignera dans l’eau et, le soir, il sera pur. Nb 19, 19 : Hag e sparfo an hini glan war an hini dic’hlan d’an trede deiz ha d’ar seizhvet deiz, hag e vo dibec’hed er seizhvet deiz. Kannañ a raio e zilhad, hag en em walc’ho gant dour, hag e vo glan d’abardaez.
Mais l’homme qui est impur et ne se sera pas purifié de sa faute, celui-là sera retranché de l’assemblée, car il aura rendu impur le sanctuaire du Seigneur ; l’eau lustrale n’ayant pas été répandue sur lui, il reste en état d’impureté. Nb 19, 20 : Met un den a vo dic’hlan ha na raio ket e zibec’hadenn, e vo rasket hennezh a-greiz ar gumuniezh, rak Santual an Aotrou en devo saotret : dour glanaus n’en deus ket fennet warnañ e-unan, dic’hlan eo.
Ce sera pour eux un décret perpétuel. Celui qui aura aspergé avec l’eau lustrale lavera ses vêtements ; celui qui aura touché l’eau lustrale restera impur jusqu’au soir. Nb 19, 21 : Bez’ e vo kement-mañ evito ur reolenn beurbad. Hag an hini a sparfo dour glanaus a ganno e zilhad, hag an hini a stoko ouzh an dour glanaus a vo dic’hlan betek an abardaez.
Tout ce que touchera l’impur sera impur, et la personne qui ensuite y touchera restera impure jusqu’au soir. » Nb 19, 22 : Ha kement tra a stoko outañ unan dic’hlan a vo dic’hlan, hag an hini a stok a vo dic’hlan betek an abardaez".
💡 Informations supplémentaires
🌐 À-propos de la traduction en breton
La traduction du Livre des Nombres en breton proposée par Bibl.bzh est basée sur le travail mené par les prêtres Pêr ar Gall et Job Lec'hvien, travail qu'ils ont édité sous la forme de cinq livres aux éditions An tour Tan en 1981. Il s'agit d'une traduction littérale de la source hébraïque appelée la Massorah, qui date de trois siècles après Jésus-Christ. Job Lec’hvien à la fin de sa vie (à partir de 2012 jusqu'en 2014) a revu tous les textes pour réduire la rigidité des traductions littérales depuis l'hébreu et afin de les améliorer pour la liturgie. Une version complète de la Bible a été éditée avec cette traduction par les éditions Penkermin en 2018. Cette traduction d'origine a été révisée et éditée par différents chrétiens bretons pour Bibl.bzh en 2025.
La traduction de la Bible en breton que nous vous présentons sur Bibl.bzh est le fruit d’un travail de plusieurs décennies par différents prêtres brittophones (voir la liste sur notre Foire aux questions), relue et corrigée par le comité « Bodad Santel » et encore améliorée pour Bibl.bzh par différents chrétiens bretons.
