Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Levr Ester » Pennad 2

Levr Ester - Pennad 2

Levr : Levr Ester
Pennad : 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |

Pennad 2



Par ces actes, après que l'indignation du roi Assuérus fut apaisée, Vashti se souvint de ce qu'elle avait fait et de ce qu'elle avait souffert. Est 2, 1 : Goude an traoù-se, pa voe torret dezhañ e gounnar, ar roue a zeuas da soñj dezhañ eus Vasti, eus ar pezh he devoa graet, hag eus ar pezh a oa bet divizet diwar he fenn.

Et les enfants du roi et ses serviteurs dirent : « Le roi cherche des filles vierges et belles Est 2, 2 : Neuze, ar re a oa e servij ar roue a lavaras : "Ra vezo klasket evit ar roue merc’hed yaouank gwerc’h ha kaer,

et qu'ils soient désignés pour chercher de belles filles et des vierges dans toutes les provinces et les amener à la ville de Suse et les livrer à la maison des femmes sous par la main de l'eunuque Égée, qui est responsable et gardien des femmes royales ; celui-ci leur donnera tout ce qu’il faut pour leurs soins de beauté. Est 2, 3 : ra gargo ar roue kefridourien dre holl rannvroioù e rouantelezh, karget da zastum an holl verc’hed yaouank gwerc’h ha kaer, e Sousa ar gêrbenn, e ti ar merc’hed, dindan evezhierezh Egei, spazhad ar roue, diwaller ar merc’hed ; hemañ a roio dezho ar pezh o devo ezhomm d’en em gempenn :

Et tout ce qui plaît entre tous aux yeux du roi, elle règne au lieu de Vashti. Le discours plut au roi ; et ainsi, comme ils l'avaient suggéré, il ordonna que cela soit fait. Est 2, 4 : hag ar plac’h yaouank a blijo d’ar roue a vo lakaet da rouanez e-lec’h Vasti". An ali-se a blijas d’ar roue hag evel-se e voe graet an traoù.

Il y avait dans la ville de Suse un Juif nommé Mardochée, fils de Jaïr, fils de Shemei, fils de Kish, de la tribu de Benjamin. Est 2, 5 : Bez’ e oa e Sousa, kêrbenn ar roue, ur Yuzev, Mardoc’he e anv, mab Jair, mab Semei, mab Kis ar Benjaminiad,

qui avaient été emmenés de Jérusalem avec les captifs qui avaient été emmenés avec Jeconias, roi de Juda, que Nabuchodonosor, roi de Babylone, avait emmenés. Est 2, 6 : hag a oa bet degaset eus Jeruzalem gant ar brizonidi all, bet divroet war un dro gant Jekonias, roue Youda, gant Naboukodonozor, roue Babilon.

Qui élevait la fille de son oncle, Edissa, appelée sous un autre nom, Esther, et qui avait perdu ses deux parents : elle était belle d'apparence et belle de visage. À la mort de son père et de sa mère, Mardochée l'adopta comme sa fille. Est 2, 7 : Savet en devoa merc’h e eontr, Hadasa, da lavaret eo Ester, dre ma n’he devoa ken na tad na mamm. Ur plac’h yaouank koant e oa, kaer da welout ; abaoe marv he zad hag he mamm e oa bet degemeret gant Mardoc’he evel ur verc’h dezhañ.

Et il arriva que, lorsque l'ordre du roi fut connu et que, selon son ordre, plusieurs belles jeunes filles furent amenées à Suse et données à Égée, Esther fut également livrée dans la maison du roi entre les mains d'Égée, le gardien des femmes. Est 2, 8 : Pa voe anavezet kemenn ar roue hag e urzh, ha pa voe dastumet merc’hed yaouank e-leizh e Sousa ar gêr-benn, dindan ward Egei, Ester ivez a voe kemeret ha degaset da di ar roue, dindan evezhierezh Egei, diwaller ar merc’hed.

Et elle lui plut, et elle trouva grâce à ses yeux ; et il hâta le monde de la femme et lui donner ce qu’il fallait pour sa parure ainsi que sept des plus belles filles de la maison du roi, et il la transféra ainsi que ses suivantes dans la meilleure partie de la maison des femmes. Est 2, 9 : Hag e voe mat ar plac’h yaouank ouzh e zaoulagad, hag he devoe gras dirazañ. Hag e hastas reiñ dezhi he zraetoù evit en em gempenn hag he bitailh ; ha seizh plac’h yaouank a-zoare a roas dezhi eus ti ar roue, hag he lojañ a reas, gant he flac’hed yaouank, er gwellañ lec’h eus ti ar merc’hed.

Elle ne lui avait pas parlé de son peuple et de sa parenté ; Car Mardochée lui avait ordonné de garder absolument le silence sur cette affaire. Est 2, 10 : N’he devoa Ester lavaret netra nag eus he fobl, nag eus he c’herentiezh, rak Mardoc’he en devoa difennet outi hen ober.

Qui se promenait chaque jour devant le porche de la maison où étaient gardées les vierges choisies, veillant à la sécurité d'Esther et voulant savoir ce qui lui advenait. Est 2, 11 : Ha bemdez e teue Mardoc’he d’ober ur valeadenn dirak porzh ti ar merc’hed, evit klevout penaos edo ar bed gant Ester ha penaos e veze graet dezhi.

Le temps étant venu pour les jeunes filles d'entrer chez le roi, après avoir accompli tout ce qui concernait le culte des femmes, pendant douze mois ; de sorte que, pendant six mois, ils furent oints d'huile de myrrhe et utilisèrent les six autres pigments et épices de femmes. Est 2, 12 : Ha pa zegouezhe d’ar plac’h-mañ-plac’h mont davet ar roue Asouerus, goude bezañ bet graet gant ar gwragez ar pezh a oa ret e-pad daouzek miz, - rak keit-se e pade an amzer dezho d’en em aozañ : c’hwec’h mizvezh d’en em naetaat gant eoul mir, ha c’hwec’h mizvezh gant louzoù c’hwezh vat ha gant traoù all a servij d’ar merc’hed d’en em fichañ -,

Et lorsqu'elles arrivèrent chez le roi, ils recevèrent tout ce qu'elles demandèrent, et ils l'emportèrent avec eux depuis la salle à manger des femmes jusqu'à la chambre du roi. Est 2, 13 : neuze, ar plac’h yaouank a yae davet ar roue hag aotreet e oa dezhi kas ganti eus ti ar merc’hed da di ar roue, kement a felle dezhi.

Et celle qui était entrée le soir fut de nouveau conduite le matin dans la maison des femmes, sous la main de l'eunuque Sasagazi, qui présidait les concubines. Elle n'avait pas non plus le pouvoir de retourner auprès du roi, à moins que le roi ne l'ait souhaité et ordonné de venir nommément. Est 2, 14 : Mont a rae d’abardaez hag an deiz war-lerc’h ez ae da di all ar merc’hed, un eil ti, dindan dorn Sasagaz, spazhad ar roue, diwaller ar serc’hed. Ned ae ket mui da gaout ar roue, nemet c’hoantaet e vefe gant ar roue, ha neuze e vefe galvet dre hec’h anv.

Or, à mesure que le temps avançait dans l'ordre, le jour approchait où Esther, fille d'Abihail, l'oncle de Mardochée, qu'il avait adopté pour fille, devait entrer chez le roi. Elle ne demandait que ce que voulait Égée, l'eunuque gardien des femmes, et elle paraissait aux yeux de tous gracieuse et charmante. Est 2, 15 : Pa zeuas he zro gant Ester – ar verc’h da Abic’hail, eontr Mardoc’he, hag en devoa he c’hemeret da verc’h – da vont davet ar roue, ne c’houlennas netra nemet ar pezh a lavaras dezhi Egei, spazhad ar roue ha diwaller ar merc’hed. Hag Ester a c’houneze grasoù-mat kement hini he gwele.

Elle fut donc amenée dans la chambre du roi Assuérus au dixième mois, appelé Tebeth, la septième année de son règne. Est 2, 16 : Degaset e voe eta Ester davet ar roue Asouerus e ti ar roue, d’an dekvet miz, da lavarout eo, e miz Tebet, er seizhvet bloaz eus ren ar roue.

Et le roi l'aimait plus que toutes les femmes ; et eut devant lui grâce et faveur entre toutes les vierges, et il plaça le diadème du royaume sur sa tête et la fit régner à la place de Vashti. Est 2, 17 : Hag ar roue a garas Ester muioc’h eget an holl verc’hed all, hag hi a gavas gras gantañ, gwelloc’h eget an holl werc’hezed ; lakaat a reas war he fenn ar gurunenn-rouanez hag he lakaas da rouanez e lec’h Vasti.

Et il ordonna de préparer un grand festin pour tous les princes et ses serviteurs, le festin d'Esther ; et il accorda une remise de tribut à toutes les provinces, et accorda des cadeaux selon une libéralité royale. Est 2, 18 : Neuze e reas ar roue ur banvez bras, en enor da Ester, evit e holl briñsed hag e holl servijerien ; skañvaat a reas truajoù ar rannvroioù, ober a reas profoù gant brokusted ur roue.

Alors que des vierges étaient cherchées et rassemblées une seconde fois, Mardochée resta à la porte du roi. Est 2, 19 : Pa voe dastumet Ester en eil ti gant ar gwragez yaouank, edo Mardoc’he en e goazez war dreuzoù dor an ti.

Esther n'avait pas encore trahi sa famille et son peuple selon son ordre ; car tout ce qu'il commandait, Esther obéissait, comme c'était son habitude à l'époque où elle était sous sa tutelle. Est 2, 20 : Ester n’he devoa ket roet da anaout nag he ginivelezh, nag he fobl, evel ma oa bet gourc’hemennet dezhi gant Mardoc’he ; rak ober a rae hervez gourc’hemennoù Mardoc’he, evel pa veze dindan e ward.

C'est pourquoi, au moment où Mardochée se tenait à la porte du roi, Bagathan et Tharès, deux eunuques du roi qui étaient portiers, se mirent en colère et voulurent porter la main sur le roi. Est 2, 21 : En deizioù-se, evel ma oa azezet Mardoc’he ouzh toull dor ar roue, Bagatan ha Tares, daou spazhad d’ar roue, gwardoù an treuzoù, o vezañ aet droug enno ouzh ar roue Asouerus, a zivizas lakaat o dorn war ar roue Asouerus.

Mardochée en eut vent ; Et aussitôt il en informa la reine Esther, et elle révéla au roi le nom de Mardochée. Est 2, 22 : Mardoc’he, o vezañ gouezet kement-se, hen roas da anaout da Ester, ar rouanez, hag Ester hen disklêrias d’ar roue, a-berzh Mardoc’he.

Ils furent fouillés et trouvés, et chacun d'eux fut pendu au gibet. et le livre des Chroniques le relata en présence du roi. Est 2, 23 : Graet e voe un enklask ha kavet e voe e oa gwir an dra ; neuze an daou spazhad a voe krouget ouzh ar groug, ha skrivet e voe an doare-se e levr an Danevelloù, dirak ar roue.