Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Levr Ester » Pennad 8

Levr Ester - Pennad 8

Levr : Levr Ester
Pennad : 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |

Pennad 8



Ce jour-là, le roi Assuérus donna à la reine Esther la maison d'Amane, l'adversaire des Juifs, et Mardochée entra devant le roi ; car Esther lui avait révélé ce qu’il était pour elle. Est 8, 1 : En deiz-se end-eeun, e roas ar roue Asouerus d’ar rouanez Ester ti Aman, gwasker ar Yuzevien, ha dont a reas Mardoc’he da gaout ar roue, rak Ester he devoa disklêriet petra e oa dezhi.

Et le roi ôta l'anneau qu'il avait pris à Amane, et le donna à Mardochée ; Et Esther confia la gestion de la maison d’Amane à Mardochée Est 8, 2 : Hag ar roue a lamas diwar e viz ar walenn en devoa tennet digant Aman hag he reiñ a reas da Vardoc’he, hag Ester a lakaas Mardoc’he da c’houarn ti Aman.

Et Esther continua de parler devant le roi et tomba à ses pieds et pleura et lui parla et le pria d'ordonner que la méchanceté d'Haman l'Agaguite et ses pires projets qu'elle avait conçus contre les Juifs soient annulés. Est 8, 3 : Goude-se, Ester a gomzas a-nevez dirak ar roue, en em deurel a reas e-harz e dreid, hag e bedas gant kalz a zaeroù, da herzel ouzh efed fallagriezh Aman an Agagiad, hag ouzh efed ar mennadoù savet gantañ a-enep d’ar Yuzevien.

Le roi tendit alors à Esther son sceptre d'or ; et Esther se leva et se tint devant lui ; Est 8, 4 : Neuze ec’h astennas ar roue e vazh-aour war-du Ester, hag Ester a savas hag a chomas en he sav dirak ar roue ;

et elle dit : « Si cela plaît au roi, et si j'ai trouvé grâce devant lui, et que ma supplication ne semble pas lui être contraire, et que je suis agréable à ses yeux, je vous en supplie, qu’il y ait de nouvelles lettres pour que soient révoquées les vieilles lettres d'Amane, fils d'Amadath, l'Agagite, l'espion et ennemi des Juifs, à qui il avait ordonné de détruire dans toutes les provinces du roi. Est 8, 5 : lavarout a reas : "Ma plij an dra-se d’ar roue, m’em eus kavet trugarez dirak e zaoulagad, ma seblant an dra-se reizh d’ar roue, ha mard on deuet mat dezhañ, ra vezo graet ur skrid da derriñ al lizhiri bet skrivet gant Aman, mab Amadata, an Agagiad, gant ar c’hoant fall da lakaat d’ar marv ar Yuzevien a zo e holl rannvroioù ar roue.

Car comment pourrai-je supporter le mal que mon peuple va souffrir et la destruction de mon peuple ? ". Est 8, 6 : Rak penaos e c’hellfen-me gwelout an droug en em gavje gant va fobl ? Penaos e c’hellfen-me gwelout ar beurzistrujidigezh en em gavje gant va fobl ?"

Et le roi Assuérus répondit à la reine Esther et au Juif Mardochée : « J'ai accordé la maison d'Amane à Esther et j'ai ordonné qu'il soit pendu à la potence, parce qu'il avait osé porter la main sur les Juifs. » Est 8, 7 : Lavarout a reas ar roue Asouerus d’ar rouanez Ester, ha d’ar Yuzev Mardoc’he : "Setu ! Roet em eus ti Aman da Ester, ha krouget eo bet Aman, dre m’en devoa klasket lakaat e zorn war ar Yuzevien.

Écrivez donc aux Juifs comme bon vous semble, au nom du roi, en signant les lettres avec mon anneau, car les lettres écrites au nom du roi et scellées avec son anneau ne peuvent être changées. Est 8, 8 : Skrivit enta en anv ar roue, a-du gant ar Yuzevien evel ma kavot mat, ha siellet ar skrid gant gwalenn ar roue, rak ar pezh a zo skrivet en anv ar roue, ha siellet gant gwalenn ar roue, n’hell ket bezañ torret".

Sans perdre de temps, c'était le temps du troisième mois, appelé Sivan, le vingt-troisième jour de celui-ci, les scribes du roi furent convoqués et des lettres furent écrites, comme Mardochée l'avait souhaité, aux Juifs et aux satrapes, aux gouverneurs et princes qui présidèrent cent vingt-sept provinces depuis l'Inde jusqu'à l'Éthiopie, à chaque province selon son écriture, et à chaque peuple selon sa langue, aux Juifs aussi selon leur écriture et selon leur langue. Est 8, 9 : Hep koll amzer, d’an trede deiz war-n-ugent eus an trede miz, da lavarout eo e miz Savan, e voe galvet sekretourien ar roue, ha skrivet e voe, dres evel ma voe gourc’hemennet gant Mardoc’he, d’ar Yuzevien, d’ar satraped, d’ar c’houarnourien, da renerien ar seizh rann-vro ha c’hwec’h-ugent, adalek Bro Indez betek Etiopia, da bep rannvro hervez he skritur, da bep pobl en he yezh, ha d’ar Yuzevien en o yezh hag hervez o skritur.

Et les lettres elles-mêmes, qui étaient envoyées au nom du roi, étaient scellées de son anneau, et étaient envoyées par des messagers montés sur des chevaux des écuries du roi. Est 8, 10 : Skrivet e voe eta en anv ar roue Asouerus ha siellet e voe al lizhiri gant gwalenn ar roue ; goude-se e voent kaset gant rederien pignet war gein kezeg a oa e servij ti ar roue.

Par ces lettres, le roi donnait la permission aux Juifs de chaque ville de se rassembler et de défendre leurs âmes, et celui d’exterminer, de tuer, de faire périr tous les gens des peuples ou des provinces qui voudraient les attaquer, y compris les enfants et les femmes, et celui de piller leurs biens. Est 8, 11 : Dre al lizhiri-se, ar roue a aotree d’ar Yuzevien, n’eus forzh e petore kêr e vijent, en em vodañ, ha difenn o buhez, distrujañ, lazhañ, ha kas da get kement bagad, pobl pe rannvro a waskfe warno, o bugale pe o maouezed, mar deued d’o zagañ ha lakaat o madoù en arigrap.

Cela se ferait le même jour, dans toutes les provinces du roi Assuérus, le treize du douzième mois, qui est Adar. Est 8, 12 : Ha kement-se, en hevelep deiz, dre holl rannvroioù ar roue Asouerus, an trizekvet eus an daouzekvet miz, da lavarout eo miz Adar.

Il leur était permis d'agir selon leurs lois dans chaque ville, de se défendre et de traiter à leur guise leurs ennemis et ceux qui se soulèveraient contre eux, Est 8, 12a : Aotreet e voe dezho ober diouzh o lezennoù e pep kêr, evit en em zifenn, hag ober gant o enebourien, gant ar re en em lakfe a-enep dezho, evel ma c’houllent,

C'est pourquoi, parmi vos jours solennels, vous célébrerez ce jour avec toutes sortes de fêtes, afin que, maintenant et à l'avenir, Est 8, 12aa : Setu perak, e-touez ho kouelioù-berz e lidot an deiz dreist-mañ gant ebatoù a bep seurt, evit ma vezo, bremañ ha da-c’houde,

pendant un jour seulement, dans le roymaume d'Assuérus, le treizième jour du douzième mois, c'est-à-dire Adar. Est 8, 12b : un devezh hepken, e rouantelezh Asouerus, d’an drizek eus an daouzekvet miz, a zo Adar.

jour de salut pour nous et pour les Perses de bonne volonté, mais, pour nos ennemis, un mémorial de leur ruine. Est 8, 12bb : silvidigezh evidomp hag evit ar re a zo a-du gant Persia, hag evit ar re a itriko a-enep deomp, un eñvoradur a gollidigezh.

Voici une copie de la lettre qui fut écrite : Est 8, 12c : Setu un adskrid eus al lizher a voe skrivet:

Toute ville ou contrée sans exception qui ne suivrait pas nos instructions sera impitoyablement dévastée par le fer et le feu, et elle sera rendue non seulement inhabitable aux hommes, mais hostile même aux bêtes sauvages et aux oiseaux, pour la suite des temps. » Est 8, 12cc : Kement kêr ha tiriad dre vras, ha na ray ket hervez an urzhioù-mañ, dre ar goaf hag an tan a vezo distrujet gant kounnar ; ne vezo ket lakaet hepken dibleustr evit an dud, met ivez argarzhus, evit al loened gouez hag an evned, da viken".

Le grand roi Assuérus, aux gouverneurs de nos provinces et à tous ceux qui s’occupent de nos affaires dans les cent vingt-sept provinces, de l’Inde à l’Éthiopie, salut ! Est 8, 12d : Ar roue-meur Asouerus da c’houarnerien ar rannvroioù ha d’ar guzulierien hon eus adalek an Indez betek an Etiopia er c’hant seizh rannvro warn-ugent, salud !

Bien des gens, comblés d’honneurs par l’extrême bonté de leurs bienfaiteurs, deviennent pleins de suffisance : Est 8, 12e : Kalz a dud, graet vad dezho gant ar vrasañ madelezh, a vez graet enor bras dezho, ha muioc’h a-se a c’hoantaont :

non seulement ils s'efforcent d'opprimer les sujets des rois, mais, ne supportant pas la gloire qui leur est donnée, ils complotent des intrigues contre leurs propres bienfaiteurs. Est 8, 12f : n’eo ket hepken da noazout ouzh hor sujidi, pa n’hellont ket gouzañv o gwalc’h, met da itrikañ zoken en em lakont a-enep o madoberourien.

Ils ne se contentent pas non plus d'ôter aux hommes l'action de grâce, mais ils se gonflent aussi des vaines paroles de ceux qui ignorent le bien, et pensent qu'ils peuvent échapper au jugement de Dieu, qui voit tout et hait le mal. Est 8, 12g : N’eo ket a-walc’h dezho dilemel an anaoudegezh-vat a-douez an dud, met ouzhpenn e reont : c’hwezhet gant stlakoù-daouarn ar re n’anavezont ket ar mad, e soñj ganto e tec’hint dirak justis an Doue a wel pep tra dalc’hmat, an hini a gasa ar falloni.

Et beaucoup, ayant été placés au pouvoir, s’étant laissés convaincre par les amis à qui les fonctions de conseil étaient confiées, devinrent participants à l'effusion du sang innocent et furent impliqués dans des calamités incurables. Est 8, 12h : Hag alies, kalz a dud a uhel-renk, dre wall mignoned fiziet enno renadur an aferioù, a zo bet lakaet gant o alioù da vezañ kablus eus ur gwad didamall, ha paket dre-se e degouezhioù diremed :

Par leurs mensonges et leurs faux raisonnements, ils trompent la parfaite droiture d’intention des souverains. Est 8, 12i : Gant kuzulioù fall an dud drouk ha gaouiat-mañ e vez gwariet youl-vat ar bennrenerien.

Ce fait n'est pas tant prouvé par les histoires anciennes qui nous ont été transmises, que par ce qui se passe devant nous, il est possible, d’observer les impiétés commises par une peste de gouvernants indignes. Est 8, 12k : Gwelout a c’heller, ha n’eo ket hervez danevelloù kozh tremenet betek ennomp, met gant ar pezh a c’hoarvez e-harz ho treid, mar grit ur sell, petore torfedoù a gas da benn ar vosennourien-se ha n’int ket dellezek da vezañ e karg.

C'est pourquoi il faudra à l'avenir pourvoir à la tranquillité et à la paix de tous les hommes, dans tout le royaume, Est 8, 12l : Dav eo deomp plediñ, evit dazont ar rouantelezh, da bourvezañ didrubuilh ha peoc’h d’an holl dud,

en opérant les changements nécessaires, et en jugeant toujours avec un esprit favorable les affaires qui nous seront soumises. Est 8, 12m : dre seveniñ kemmadurioù hag en ur varn kement a zeuio dirak hon daoulagad gant bepred muioc’h a vadelezh degemerus.

C’est ainsi qu’Amane, fils d’Hamdata, un Macédonien, étranger en vérité au sang des Perses, et bien loin de partager notre générosité, recevait notre hospitalité. Est 8, 12n : Evel-se Aman, mab Amadat, ur Makedoniad estren evit gwir da wad ar Bersed ha pell-mat diouzh hor madelezh, a voe hon ostiziad.

Il avait été l’objet de la bienveillance que nous portons à chaque peuple, au point qu’il a été appelé notre père, et qu’il est devenu le second personnage du royaume, devant qui tous se prosternaient ; Est 8, 12o : Kejet en devoa gant ar garantez a zougomp d’an holl bobloù betek bezañ anvet hon tad ha dont da vezañ azeulet gant an holl evel an eil uheliad ouzh kador ar roue.

Il n’a pas dominé son orgueil et a essayé de nous priver du royaume et de l'esprit ; Est 8, 12p : Met n’eo ket bet evit herzel ouzh an ourgouilh, hag en deus itriket evit lemel diganeomp ar veli hag ar vuhez ;

de notre sauveur et bienfaiteur permanent Mardochée et l'épouse irréprochable de notre royauté, Esther, avec tout son peuple, Amane nous avait demandé la mort la mort par certains stratagèmes sournois et trompeurs. Est 8, 12q : hag hor saveteer hag holl-vadoberour Mardoc’he, ha keneilez dinamm hor ren Ester, hag o fobl a-bezh en deus goulennet koll anezho dre e gammdroioù link ha flodus.

Par de tels agissements, il comptait se saisir de nous quand nous serions isolés, pour remettre ensuite aux Macédoniens l’empire des Perses. Est 8, 12r : Dre ar gwalloberoù-se e soñje, ouzh hon derc’hel dizifenn, treuzkas impalaeriezh ar Bersed da hini Makedonia.

Nous, nous considérons que ces Juifs, voués à l’extermination par ce triple scélérat, ne sont pas des malfaiteurs, mais se gouvernent selon les lois les plus justes ; Est 8, 12s : Evidomp-ni avat, ar Yuzevien, deroet d’an distrujadenn gant an tridoubl hailhon-se, ned int ket, a gav deomp, drougoberourien, met renet int gant lezennoù reizh ;

qu’ils sont les fils du Dieu vivant, le Très-Haut, le Très-Grand, qui a dirigé pour nous et nos ancêtres le royaume de la meilleure façon. Est 8, 12t : bugale int d’an Uhelañ, d’an Doue bras ha bev, a zalc’h ar rouantelezh, evidomp hag evit hon hendadoù, en he c’haerañ stad.

Vous ferez bien de ne pas tenir compte des lettres envoyées par Amane, fils d’Hamdata, Est 8, 12u : Mat e reot eta tremen hep derc’hel kont eus al lizhiri kaset gant Aman, mab Amadat,

leur auteur ayant été pendu aux portes de Suse, avec tous les siens : le Dieu qui a pouvoir sur tout a fait justice sans délai. Est 8, 12v : o vezañ m’eo bet krouget an hini en deus graet anezho, e-harz dorojoù Sousa, gant e diegezh ; an Doue hollc’halloudek en deus rentet dezhañ buan ar varnedigezh dleet.

Maintenant, la copie de cet édit, que nous envoyons maintenant, doit être publiée dans toutes les villes, afin que les Juifs puissent user de leurs propres lois. Est 8, 12x : Un adskrid eus al lizher-mañ a vezo lakaet e pep lec’h, ent-dizolo, ma raio ar Yuzevien gant o lezennoù o-unan,

qu'ils soient aidés à se défendre de ceux qui se dresseraient pour les massacrer à la date prévue, le treizième jour du douzième mois, nommé Adar. Est 8, 12y : ma vezint skoazellet evit dizarbenn ar re en em lakfe a-enep dezho d’an deiz a heskinerezh e vije bet an deiz-se end-eeun, d’an drizek eus an daouzekvet miz, hini Adar.

Car ce jour, qui devait être un jour d’extermination pour la race élue, Dieu, le maître de tout, vient de le changer pour elle en jour d’allégresse. Est 8, 12z : Gant an deiz-se e ra Doue, mestr war bep tra, e-lec’h hini distrujadenn ar bobl zibabet, hini al levenez.

Une copie de la lettre sous forme de loi devait être promulguée dans toutes les provinces, afin que tous les peuples sachent que les Juifs étaient prêts, ce jour-là, à se venger de leurs ennemis. Est 8, 13 : El lizhiri-se e oa un adskrid eus al lezenn, a oa da vezañ embannet e pep rannvro, hag embannet e-touez an holl bobloù, evit ma vije prest ar Yuzevien, 'benn an deiz-se, d’en em veñjiñ diouzh o enebourien.

Sur l’ordre du roi, des courriers, montés sur des chevaux royaux, partirent immédiatement, en toute hâte. L’édit fut aussi publié à Suse-la-Citadelle. Est 8, 14 : Ar rederien savet war gezeg-red prim a oa e servij ar roue, a yeas en hent, mall bras warno, hervez urzh ar roue, hag embannet e voe al lezenn e Sousa ar gêrbenn.

Mardochée sortit alors de chez le roi, portant un vêtement royal, bleu et blanc, un grand diadème d’or sur sa tête, et un manteau de lin et de pourpre rouge. Toute la ville de Suse criait de joie. Est 8, 15 : Mont a reas Mardoc’he er-maez eus palez ar roue, gant ur gwiskamant-roue glas ha gwenn, ur gurunenn vras aour war e benn, hag ur vantell lin ha skarleg warnañ ; kêr Sousa a laoske youc’hadennoù a levenez, trivliet-bras.

Pour les Juifs ce n’était que lumière et joie, allégresse et gloire. Est 8, 16 : Bez’ e oa evit ar Yuzevien, evurusted ha laouenidigezh, joausted hag enor.

Dans chaque province et chaque ville, là où parvenait l’ordre du roi, son édit, pour les Juifs ce n’était que joie, allégresse, banquets et fêtes. Parmi les peuples de la terre, beaucoup se firent juifs, car la peur des Juifs les avait saisis. Est 8, 17 : E pep rannvro hag e pep tra, dre an holl lec’hioù ma tegouezhe urzh ar roue hag e lezenn, e voe evit ar Yuzevien joausted ha laouenedigezh, banvezioù ha gouelioù. Ha kalz a dud eus a-douez pobloù ar vro, en em reas Yuzevien, rak kroget e oa enno spont rak ar Yuzevien.