Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre de Josué » Chapitre 10

Livre de Josué - Chapitre 10

Levr : Levr Josoua
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24

Chapitre 10



Or, Adoni-Sédeq, roi de Jérusalem, apprit que Josué s’était emparé de Aï et l’avait vouée à l’anathème, qu’il avait traité Aï et son roi comme il avait traité Jéricho et son roi, et que les habitants de Gabaon avaient fait la paix avec Israël et habitaient au milieu d’eux. Jos 10, 1 : Ha pa glevas Adonisedek, roue Jeruzalem, en devoa tapet Josoua Hai hag hec’h anaoueet ; evel m’en devoa graet evit Jeriko hag he roue, en devoa graet gant Hai hag he roue, hag o devoa graet peoc’h annezidi Gabaon gant Israel, hag e oant en o zouez,

On eut alors très peur : Gabaon était une grande ville, comme l’une des villes royales ; elle était plus grande que Aï, et tous ses hommes étaient des guerriers. Jos 10, 2 : en devoe aon meurbet, rak ur gêr vras e oa Gabaon, evel kêr-benn ur rouantelezh, brasoc’h eget Hai, hag hec’h holl annezidi, kadarn.

Adoni-Sédeq, roi de Jérusalem, envoya dire à Hohame, roi d’Hébron, à Piréame, roi de Yarmouth, à Yafia, roi de Lakish, et à Debir, roi d’Églone : Jos 10, 3 : Hag e kasas Adonisedek, roue Jeruzalem, davet Oham, roue Hebron, ha davet Piream, roue Yarmout, ha davet Iafia, roue Lakis, ha davet Dabir, roue Eglon, da lavarout :

« Montez jusqu’à moi, et aidez-moi pour que nous battions Gabaon, parce que cette ville a fait la paix avec Josué et les fils d’Israël ! » Jos 10, 4 : Pignit davedon d’am sikour, hag e skoimp war Gabaon, peogwir he deus graet peoc’h gant Josoua ha gant Bugale Israel.

Les cinq rois amorites se liguèrent : le roi de Jérusalem, le roi d’Hébron, le roi de Yarmouth, le roi de Lakish et le roi d’Églone. Ils montèrent avec toutes leurs troupes pour assiéger Gabaon et lui faire la guerre. Jos 10, 5 : Hag en em gevredjont, hag e pignas pemp roue an Amoreiz, roue Jeruzalem, roue Hebron, roue Yarmout, roue Lakis, roue Eglon, gant o holl gampoù hag e kampjont e-kichen Gabaon, hag e rejont brezel dezhi.

Les hommes de Gabaon envoyèrent dire à Josué, au camp de Guilgal : « Ne cesse pas de prêter main-forte à tes serviteurs. Monte rapidement vers nous, sauve-nous, aide-nous, car tous les rois amorites habitant la montagne se sont coalisés contre nous. » Jos 10, 6 : Hag e kasas tud Gabaon davet Josoua, da gamp Gilgal, kannaded da lavarout : "Na zilez ket da zorn diouzh da servijerien, pign davedomp buan d’hor salviñ ; ro sikour deomp, rak kevredet eo enep deomp holl rouaned an Amoreiz a zo o chom war ar menezioù".

Josué monta depuis Guilgal, avec tout le peuple en armes et tous les guerriers de valeur. Jos 10, 7 : Hag e pignas Josoua eus Gilgal, eñ hag e holl dud a vrezel gantañ, e holl soudarded kadarnañ.

Le Seigneur dit à Josué : « Ne les crains pas : je les livre entre tes mains. Pas un seul ne tiendra devant toi. » Jos 10, 8 : Hag e lavaras an Aotrou da Josoua : "Bez hep aon razo, rak ez torn o lakaan, ne zalc’ho den anezho dirazout".

Josué arriva sur eux à l’improviste : durant toute la nuit il était monté depuis Guilgal. Jos 10, 9 : Hag ez erruas warno Josoua a-daol-trumm : e-pad an noz e oa pignet eus Gilgal.

Le Seigneur les frappa de panique devant Israël et leur infligea à Gabaon une lourde défaite. Il les poursuivit même dans la montée de Beth-Horone, les battit jusqu’à Azéqa et jusqu’à Maqqéda. Jos 10, 10 : Hag o spontañ a reas an Aotrou dirak Israel, a skoas ganto un taol bras e Gabaon hag o heskinas etrezek grav Betoron hag o filas betek Azeka ha Makeda.

Or, tandis qu’ils fuyaient devant Israël dans la descente de Beth-Horone, le Seigneur lança du ciel contre eux de grosses pierres, jusqu’à Azéqa, et ils moururent. Ils moururent plus nombreux sous les pierres de grêle que les fils d’Israël n’en tuèrent par l’épée. Jos 10, 11 : Hag evel ma tec’hent dirak Bugale Israel, ha ma oant war zinaou Betoron, e taolas an Aotrou warno grizilh bras eus an Neñvoù, betek Azeka, hag e varvent ; muioc’h a varvas gant ar mein-grizilh eget na lazhas Bugale Israel gant ar c’hleze.

Alors, Josué parla au Seigneur, en ce jour où le Seigneur livra les Amorites aux fils d’Israël et, sous les yeux d’Israël, il déclara : « Soleil, arrête-toi sur Gabaon, lune, sur la vallée d’Ayyalone ! » Jos 10, 12 : Neuze e komzas Josoua ouzh an Aotrou, en deiz ma lakaas an Aotrou an Amoreiz dirak Bugale Israel, hag e lavaras ouzh daoulagad Israel : "Heol ! War Gabaon arsav ! Ha te, Loar, war draonienn Aialon !"

Et le soleil s’arrêta, et la lune resta immobile, jusqu’à ce que le peuple fût vengé de ses ennemis. Ceci n’est-il pas écrit dans le livre du Juste ? Le soleil s’arrêta au milieu du ciel, il ne se hâta pas de se coucher pendant un jour entier. Jos 10, 13 : Hag ec’h arsavas an heol, hag al loar a chomas a-sav, ken na voe dialet ar bobl eus hec’h enebourien. Daoust ha n’eo ket skrivet se war Levr ar Gwir ? Hag e chomas a-sav an heol e-kreiz an Neñvoù, hep tizh warnañ da vont, war-dro un devezh leun.

Il n’y eut pas de jour comme celui-là, ni avant lui, ni après lui, ce jour où le Seigneur obéit à la voix d’un homme, car le Seigneur combattait pour Israël ! Jos 10, 14 : Ne voe ket evel an deiz-se en a-raok na da c’houde, ma sentas an Aotrou ouzh mouezh un den, rak an Aotrou a vrezelas evit Israel.

Josué, et avec lui tout Israël, revint au camp de Guilgal. Jos 10, 15 : Hag e tistroas Josoua hag Israel a-bezh gantañ da gamp Gilgal.

Les cinq rois avaient fui et s’étaient cachés dans la grotte de Maqqéda. Jos 10, 16 : Tec’het o devoa ar pemp roue hag aet da guzhat e kev Makeda.

On vint prévenir Josué : « Les cinq rois ont été retrouvés cachés dans la grotte de Maqqéda. » Jos 10, 17 : Hag e voe roet keloù da Josoua o lavarout : "Kavet eo bet ar pemp roue kuzhet e kev Makeda".

Josué dit : « Roulez de grosses pierres à l’entrée de la grotte et postez près d’elle des hommes pour les garder. Jos 10, 18 : Hag e lavaras Josoua : "Ruilhit mein bras war genou ar c’hev, ha lakait gedourien e-kichen, soudarded, da eveshaat outo.

Mais vous, ne vous arrêtez pas, poursuivez vos ennemis et coupez leur retraite ; ne les laissez pas rentrer dans leurs villes, car le Seigneur votre Dieu les livre entre vos mains. » Jos 10, 19 : Ha c’hwi, hep ehan, redit war-lerc’h hoc’h enebourien, ha stankit outo, n’o lezit ket da vont d’o c’hêrioù, rak o lakaat a ra an Aotrou, ho Toue, en ho taouarn".

Josué et les fils d’Israël achevèrent de leur infliger une lourde défaite, jusqu’à leur complète disparition ; les rescapés s’enfuirent et entrèrent dans les villes fortes. Jos 10, 20 : Ha p’o devoe echu Josoua ha Bugale Israel da reiñ dezho un taol bras-meurbet, ken na oant peurechu, - ar re a aspadas diouto a yeas da gêrioù ramparzhet -

Tout le peuple revint au camp près de Josué, à Maqqéda, sain et sauf ; et personne ne provoqua plus les fils d’Israël. Jos 10, 21 : e tistroas an holl Bobl d’ar c’hamp davet Josoua e Makeda, e peoc’h, ha ne voe lamet enep Bugale Israel, enep hini ebet, teod ebet.

Alors Josué dit : « Ouvrez l’entrée de la grotte et faites-en sortir, devant moi, les cinq rois. » Jos 10, 22 : Hag e lavaras Josoua : "Digorit genou ar c’hev, ha grit dont davedon ar pemp roue-se eus ar c’hev".

Ainsi fut fait, et devant lui on fit sortir de la grotte les cinq rois : le roi de Jérusalem, le roi d’Hébron, le roi de Yarmouth, le roi de Lakish et le roi d’Églone. Jos 10, 23 : Hag e rejont evel-se : tennañ er-maez ar pemp roue eus ar c’hev davetañ : roue Jeruzalem, roue Hebron, roue Yarmout, roue Lakis, roue Eglon.

Quand on eut fait sortir ces rois devant Josué, il appela tous les hommes d’Israël et dit aux commandants des hommes de guerre qui l’avaient accompagné : « Approchez, posez votre pied sur le cou de ces rois ! » Ils s’approchèrent et posèrent le pied sur le cou des rois. Jos 10, 24 : Ha pa voe tennet er-maez ar rouaned-se davet Josoua, e c’halvas Josoua holl dud Israel hag e lavaras da ofiserien an dud a vrezel a oa bet gantañ : "Tostait ! Lakait ho treid war c’houzougoù ar rouaned-mañ !" Hag i o tostaat hag o lakaat o zreid war o gouzougoù.

Josué leur dit : « Ne craignez pas, ne vous effrayez pas ! Soyez forts et courageux : le Seigneur traitera ainsi tous les ennemis que vous combattrez. » Jos 10, 25 : Hag e lavaras Josoua : "Bezit dizaon, dispont ! Bezit kreñv ha nerzhus : evel-se e ray an Aotrou d’hoc’h holl enebourien ho pezo da vrezeliñ outo !"

Puis Josué frappa les rois, les mit à mort et on les pendit à cinq arbres ; ils y restèrent pendus jusqu’au soir. Jos 10, 26 : Hag e roas dezho Josoua goude-se taol ar marv, ouzh o lakaat e-pign ouzh pemp gwezenn ; hag e voent e-pign ouzh ar gwez-mañ betek an abardaez.

Au coucher du soleil, Josué commanda de les descendre des arbres et de les jeter dans la grotte où ils s’étaient cachés. On plaça de grosses pierres à l’entrée de la grotte. Elles y sont restées jusqu’à ce jour même. Jos 10, 27 : Ha d’an ampoent ma-z ae an heol da guzh, e c’hourc’hemennas Josoua o diskenn diwar ar gwez hag o teurel er c’hev m’o devoa en em guzhet e-barzh, ha lakaat mein bras war genou ar c’hev ; emaint eno end-eeun betek hiziv.

En ce jour-là, Josué s’empara de Maqqéda et la passa au fil de l’épée, ainsi que son roi. Il les voua à l’anathème, avec toutes les personnes qui s’y trouvaient ; il ne laissa pas un survivant, et il traita le roi de Maqqéda comme il avait traité le roi de Jéricho. Jos 10, 28 : Ha Makeda a voe tapet gant Josoua en deiz-se ; skeiñ a reas warni gant barvenn ar c’hleze, ha war he roue, ouzh o anaoueañ, an holl dud a oa enni ; ne lezas den ebet da aspadout. Hag e reas da roue Makeda evel m’en devoa graet da roue Jeriko.

Puis Josué, avec tout Israël, passa de Maqqéda à Libna ; il engagea le combat avec Libna. Jos 10, 29 : Hag e tremenas Josoua hag Israel a-bezh gantañ, eus Makeda da Lebna, hag e vrezelas enep Lebna

Le Seigneur la livra aussi, avec son roi, aux mains d’Israël qui la passa au fil de l’épée avec toutes les personnes qui s’y trouvaient. Il ne laissa pas un survivant, et il traita son roi comme il avait traité le roi de Jéricho. Jos 10, 30 : Hag e lakaas an Aotrou ivez houmañ e dorn Israel gant he roue, hag e skoas warni gant barvenn ar c’hleze, ha war an holl dud a oa enni. Ne lezas den ebet da aspadout, hag e reas d’he roue evel m’en devoa graet da roue Jeriko.

Josué, avec tout Israël, passa de Libna à Lakish ; il l’assiégea et la combattit. Jos 10, 31 : Hag e tremenas Josoua hag Israel a-bezh gantañ eus Lebna da Lakis, hag e kampas en he c’hichen hag e vrezelas outi.

Le Seigneur livra Lakish aux mains d’Israël, qui s’en empara le second jour, la passa au fil de l’épée avec toutes les personnes qui s’y trouvaient, tout comme à Libna. Jos 10, 32 : Hag e lakaas an Aotrou Lakis e dorn Israel, tapet gantañ d’an eil deiz, hag e skoas warni gant barvenn ar c’hleze ha war gement den a oa enni, a-grenn evel m’en devoa graet da Lebna.

Alors, Horam, roi de Guèzer, monta secourir Lakish. Mais Josué le battit, ainsi que son peuple, si bien qu’il ne lui laissa pas un survivant. Jos 10, 33 : Neuze e pignas Horam, roue Gazer, evit reiñ skoazell da Lakis ; hag e skoas warnañ Josoua, ha war e bobl, ken na vanas dezhañ aspader ebet.

Josué, avec tout Israël, passa de Lakish à Églone. Ils l’assiégèrent et la combattirent. Jos 10, 34 : Hag e tremenas Josoua hag Israel a-bezh gantañ, eus Lakis da Eglon, hag e kampjont en he c’hichen en ur vrezeliñ outi.

Ils s’en emparèrent le jour même et la passèrent au fil de l’épée. Il voua à l’anathème toutes les personnes qui s’y trouvaient ce jour-là, comme il avait traité Lakish. Jos 10, 35 : Hag e tapjont anezhi en deiz-se en ur skeiñ warni gant barvenn ar c’hleze, ha war gement den a oa enni ; en deiz-mañ e voe anaoueet, a-grenn evel m’o devoa graet da Lakis.

Josué, avec tout Israël, monta d’Églone à Hébron. Ils la combattirent, Jos 10, 36 : Hag e pignas Josoua hag Israel a-bezh gantañ, eus Eglon da Hebron, hag e vrezelas outi.

s’en emparèrent et la passèrent au fil de l’épée, ainsi que son roi, toutes ses villes et toutes les personnes qui s’y trouvaient. Il ne laissa pas un survivant, tout comme il avait fait pour Églone. Il la voua à l’anathème avec toutes les personnes qui s’y trouvaient. Jos 10, 37 : Hag e tapjont anezhi en ur skeiñ warni gant barvenn ar c’hleze, war he roue ha war hec’h holl gêriadennoù, ha war an holl dud a oa enni, hep lezel den da aspadout, a-grenn evel m’en devoa graet da Eglon, ouzh hec’h anaoueañ, gant an holl dud a oa enni.

Josué, avec tout Israël, se tourna vers Debir et la combattit. Jos 10, 38 : Hag en em droas Josoua hag Israel a-bezh gantañ, war-zu Dabir, hag e vrezelas outi.

Il s’en empara, ainsi que de son roi et de toutes ses villes. Ils les passèrent au fil de l’épée et vouèrent à l’anathème toutes les personnes qui s’y trouvaient. Josué ne laissa pas un survivant. Il traita le roi de Debir comme il avait traité Hébron et comme il avait traité Libna et son roi. Jos 10, 39 : Hag e tapas anezhi gant he roue hag hec’h holl gêriadennoù ; hag e skoas warni gant barvenn ar c’hleze, oc’h anaoueañ an holl dud a oa enni ; ne lezas den da aspadout. Evel m’en devoa graet evit Hebron, evel-se e reas evit Dabir hag he roue, hag evel m’en devoa graet evit Lebna hag he roue.

Josué battit tout le pays : la montagne, le Néguev, le Bas-Pays, les versants, ainsi que tous leurs rois. Il ne laissa pas un survivant. Il voua à l’anathème tout être vivant, comme l’avait ordonné le Seigneur, Dieu d’Israël. Jos 10, 40 : Hag e skoas Josoua war ar vro a-bezh, ar menez hag an Negev, an izel-vro, an diribinoù, gant o holl rouaned, ne lezas den da aspadout ; kement hini en devoa alan a anaoueas, evel m’en devoa kemennet an Aotrou, Doue Israel.

Josué les battit depuis Cadès-Barnéa jusqu’à Gaza, tout le pays de Goshèn jusqu’à Gabaon. Jos 10, 41 : Hag e skoas warno Josoua, eus Kadesbarne betek Gaza hag holl vro Gesen betek Gabaon.

Josué s’empara de tous ces rois et de leurs pays en une fois, car le Seigneur, Dieu d’Israël, combattait pour Israël. Jos 10, 42 : Hag an holl rouaned-se, gant o broioù, a voe tapet gant Josoua war-un-dro, rak an Aotrou, Doue Israel, a vrezelekae evit Israel.

Puis Josué, avec tout Israël, retourna au camp de Guilgal. Jos 10, 43 : Hag e tistroas Josoua hag Israel a-bezh gantañ, da gamp Gilgal.