Livre de Josué - Chapitre 8
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24
Chapitre 8
Le Seigneur dit à Josué : « Ne crains pas, ne t’effraie pas ! Prends avec toi tout le peuple en armes. Lève-toi, monte vers la ville de Aï ! Regarde : je livre entre tes mains le roi de Aï, son peuple, sa ville et son pays. Jos 8, 1 : Hag e lavaras an Aotrou da Josoua : "Bez dizaon, dispont ! Kemer ganit an holl dud a vrezel ha krog da bignat da Hai. Sell ! Lakaat a ran ez torn roue Hai, hag e dud, e gêr, e vro.
Tu traiteras Aï et son roi comme tu as traité Jéricho et son roi. Toutefois, vous pourrez la dépouiller de ses richesses et de son bétail. Veille à placer une embuscade contre la ville, à l’arrière. » Jos 8, 2 : Hag e ri gant Hai hag e roue evel m’az poa graet gant Jeriko hag he roue. He freizh, he chatal a skrapot evidoc’h. Laka ur ged ouzh kêr en a-dreñv".
Josué se leva avec tout le peuple en armes pour monter contre Aï. Josué choisit trente mille hommes, des guerriers de valeur. Il les fit partir de nuit. Jos 8, 3 : Hag e savas Josoua hag an holl dud a vrezel evit pignat da Hai. Dibabet en devoa Josoua tregont mil den, soudarded kadarn, hag o c’haset e-pad an noz.
Il leur donna cet ordre : « Attention ! vous resterez en embuscade contre la ville, par-derrière ; ne vous en éloignez pas trop et, tous, tenez-vous prêts. Jos 8, 4 : Hag en devoa roet urzh dezho o lavarout : "Sellit ! C’hwi a ray ged ouzh kêr, a-dreñv d’ar gêr. Na bellait ket diouzh kêr nemeur, ha bezit prest.
Moi et tous les gens qui sont avec moi, nous approcherons de la ville. Et quand ils sortiront à notre rencontre comme la première fois, nous fuirons devant eux. Jos 8, 5 : Ha me, hag an holl dud a vo ganin a dostaio ouzh kêr ; met pa zeuint a-ziarbenn deomp, evel ar wech kentañ e tec’himp dirazo.
Ils sortiront derrière nous, et nous les attirerons loin de la ville, car ils se diront : “Ils fuient devant nous comme la première fois”, et nous fuirons devant eux. Jos 8, 6 : Hag e teuint war hol lerc’h ken n’hon devo o distaget diouzh kêr, rak lavarout a raint : tec’hel a reont dirazomp evel ar wech kentañ ; hag e tec’himp dirazo,
Alors vous, vous surgirez de l’embuscade et vous occuperez la ville : le Seigneur votre Dieu la livre entre vos mains. Jos 8, 7 : ha c’hwi a savo eus ar ged hag a dapo ar gêr. He lakaat a ray an Aotrou, ho Toue, en ho torn.
Quand vous tiendrez la ville, vous y mettrez le feu ; vous agirez selon la parole du Seigneur. Voilà l’ordre que je vous donne. » Jos 8, 8 : Ha pa vo bet tapet ar gêr, e c’hwezhot an tan e kêr, hervez lavar an Aotrou e reot. Sellit ! Roet em eus urzhioù deoc’h".
Josué les envoya. Ils gagnèrent le lieu de l’embuscade. Ils prirent position entre Béthel et Aï, à l’ouest de Aï. Josué passa cette nuit-là au milieu de la troupe. Jos 8, 9 : Hag o c’has a reas Josoua, hag ez ejont da c’hedal, hag e chomjont etre Betel hag Hai, ouzh kornog Hai, hag e nozvezhias Josoua d’an noz-se e-touez an dud.
Josué se leva de bon matin et passa la troupe en revue. Puis il monta contre Aï avec les anciens d’Israël, en avant de la troupe. Jos 8, 10 : Hag e savas Josoua abred, hag e niveras an dud, hag e pignas, eñ ha Kozhidi Israel, a-raok an dud, etrezek Hai.
Tout le peuple en armes qui était avec lui monta, s’avança et arriva en face de la ville. Ils campèrent au nord de Aï. Entre Aï et Josué, il y avait un vallon. Jos 8, 11 : Hag an holl dud a vrezel a oa gantañ a bignas, a dostaas, a zeuas a-dal d’ar gêr, hag a gampas ouzh hanternoz Hai, an draonienn o vezañ etrezo hag Hai.
Josué prit environ cinq mille hommes et les plaça en embuscade entre Béthel et Aï, à l’ouest de la ville. Jos 8, 12 : Kemeret en devoa pemp mil soudard bennak, hag o lakaet ouzh ged etre Betel hag Hai, ouzh kornog kêr.
La troupe installa son camp au nord de la ville et son arrière-garde à l’ouest de la ville. Josué passa cette nuit-là au milieu de la vallée. Jos 8, 13 : P’he devoe ar Bobl lakaet an holl gamp ouzh hanternoz kêr, gant al lost ouzh kornog kêr, ez eas Josoua d’an noz-se e-barzh an draonienn.
Quand le roi de Aï vit cela, les hommes de la ville se levèrent en hâte, dès le matin, et ils sortirent, lui et tout son peuple, à la rencontre d’Israël pour le combattre, au lieu prévu, face à la Araba. Ils ne savaient pas que, derrière eux, il y avait une embuscade à l’arrière de la ville. Jos 8, 14 : Kerkent ha ma welas se roue Hai, e hastas sevel ha kas d’an emgann soudarded kêr d’an emgav a-ziarbenn Israel, eñ hag e holl bobl, a-dal d’ar gampoullenn, hep gouzout e oad ouzh e c’hedal a-dreñv kêr.
Josué et tout Israël se firent battre par eux et s’enfuirent vers le désert. Jos 8, 15 : Hag e voe faezhet Josoua hag Israel a-bezh dirazo, hag e tec’hjont etrezek ar gouelec’h.
Alors, tous les gens qui étaient dans la ville se mobilisèrent pour les poursuivre. Ils poursuivirent donc Josué et furent attirés loin de la ville. Jos 8, 16 : Hag e youc’has an holl bobl a oa e kêr evit redek war o lerc’h, hag e redjont war-lerc’h Josoua, hag e tistokjont diouzh kêr.
Dans Aï et dans Béthel, il ne resta pas un homme qui ne fût sorti derrière Israël ; ils avaient laissé la ville ouverte et ils poursuivaient Israël ! Jos 8, 17 : Ha ne chomas den en Hai ha Betel a gement na zeuas er-maez war-lerc’h Israel ; hag e lezjont ar gêr digor, hag e redjont war-lerc’h Israel.
Le Seigneur dit à Josué : « Tends vers Aï le javelot que tu as à la main : je te la livre. » Josué tendit vers la ville le javelot qu’il tenait et, Jos 8, 18 : Hag e lavaras an Aotrou da Josoua : "Stenn ar speg a zo ez torn war-zu Hai, rak ez torn e lakaan anezhi". Hag e stennas Josoua ar speg a oa en e zorn war-zu kêr.
dès qu’il eut tendu la main, les hommes de l’embuscade surgirent de leur position, ils coururent, entrèrent dans la ville, s’en emparèrent et y mirent immédiatement le feu. Jos 8, 19 : Hag ar ged a savas gant tizh eus al lec’h ma oa, hag a redas, kerkent ha ma-z astennas e zorn. Hag ez ejont e kêr hag he zapout a rejont, ha kerkent e voe c’hwezhet an tangwall e kêr.
Alors, se retournant, les hommes de Aï virent la fumée de la ville monter dans le ciel. Ils ne pouvaient plus fuir, ni d’un côté ni de l’autre, puisqu’à ce moment la troupe qui fuyait vers le désert fit volte-face vers ceux qui la poursuivaient. Jos 8, 20 : Hag e troas soudarded Hai a-dreñv, hag e weljont e pigne moged kêr etrezek an neñv, ha n’o devoa ket tu da dec’hout amañ pe a-hont. Hag ar bobl a dec’he d’ar gouelec’h en em droas enep ar rederien.
Josué et tout Israël avaient vu que les hommes de l’embuscade s’étaient emparés de la ville : en effet la fumée montait de la ville. Ils se retournèrent pour attaquer les hommes de Aï. Jos 8, 21 : Ha Josoua hag Israel a-bezh a welas e oa bet tapet ar gêr gant ar ged. Pignat a rae moged kêr, hag i war o c’hiz ha da bilat soudarded Hai :
Les autres sortirent de la ville à leur rencontre, et les hommes de Aï se trouvèrent au milieu, avec les fils d’Israël d’un côté et de l’autre. Ceux-ci les frappèrent jusqu’à ce qu’il ne reste ni survivant ni rescapé. Jos 8, 22 : ar c’hedourien a oa deuet eus kêr a-ziarbenn dezho, hag e voent etre Israeliz, en o c’hreiz, lod alese, lod ale-hont, hag e voent pilet ken na vanas anezho na restad na tec’had.
Quant au roi de Aï, on le saisit vivant et on l’amena à Josué. Jos 8, 23 : Ha roue Hai a voe tapet ha kinniget da Josoua.
Lorsqu’Israël eut achevé de tuer tous les habitants de Aï dans la campagne, dans le désert où ils avaient été poursuivis, lorsque tous, jusqu’au dernier, furent tombés sous le fil de l’épée, tout Israël revint vers Aï et la passa au fil de l’épée. Jos 8, 24 : Ha p’en devoe echu Israel da lazhañ holl annezidi Hai war ar maezioù hag er gouelec’h, m’o devoa redet war o lerc’h e-barzh, pa voent kouezhet holl dre varvenn ar c’hleze betek an diwezhañ, e tistroas Israel a-bezh betek Hai, a voe skoet warni gant barvenn ar c’hleze.
Au total, douze mille hommes et femmes tombèrent ce jour-là, tous les habitants de Aï. Jos 8, 25 : Hag e voe an holl re a gouezhas en deiz-se, paotred ha plac’hed, daouzek mil, holl dud Hai.
Josué ne rabaissa pas la main qui tendait le javelot jusqu’à l’accomplissement de l’anathème contre tous les habitants de Aï. Jos 8, 26 : Ha Josoua ne souzas ket e zorn, en devoa astennet gant ar speg, ken na voe anaoueet holl annezidi Hai.
Israël prit seulement comme butin pour lui le bétail et les richesses de la ville, selon l’ordre donné par le Seigneur à Josué. Jos 8, 27 : Met ar chatal, ha dibourc’hioù kêr a breizhas Israel hervez lavar an Aotrou, ar pezh en devoa kemennet da Josoua.
Alors, Josué brûla Aï et en fit une ruine pour toujours, un lieu désolé jusqu’à ce jour. Jos 8, 28 : Hag e tangwallas Josoua Hai, hag e reas anezhi ur c’harn peurbad, ur gouelec’h betek hiziv.
Quant au roi de Aï, il le pendit à un arbre et le laissa jusqu’au soir. Mais au coucher du soleil, Josué ordonna de descendre le cadavre de l’arbre : on le jeta à l’entrée de la porte de la ville. On éleva sur lui un monceau de pierres, qui existe jusqu’à ce jour. Jos 8, 29 : Ha roue Hai a voe krouget ouzh ur wezenn, betek an abardaez. Pa voe aet an heol da guzh, e c’hourc’hemennas Josoua diskenn e gorf diouzh ar wezenn hag e deurel ouzh toull-dor kêr, ha sevel warnañ ur bern mein, a zo eno betek hiziv.
Josué bâtit un autel au Seigneur, Dieu d’Israël, sur le mont Ébal. Jos 8, 30 : Neuze e savas Josoua un aoter d’an Aotrou, Doue Israel, war menez Ebal,
Moïse, serviteur du Seigneur, en avait donné l’ordre aux fils d’Israël. En effet, il est écrit dans le livre de la Loi de Moïse : Tu feras un autel de pierres brutes, c’est-à-dire non taillées par le fer. Sur cet autel, ils offrirent au Seigneur des holocaustes et des sacrifices de paix. Jos 8, 31 : evel m’en devoa gourc’hemennet Moizez, servijer an Aotrou, da vibien Israel, hervez ma-z eo skrivet e levr Lezenn Moizez : un aoter mein fraost, ha na oa ket bet savet warno an houarn. Hag e voe graet warni holokostoù d’an Aotrou ha lidlazhet peoc’h-aberzhoù.
Là, Josué écrivit sur des pierres une copie de la Loi que Moïse avait écrite en présence des fils d’Israël. Jos 8, 32 : Hag e skrivas eno war ar vein un adskrid eus Lezenn Voizez, en devoa skrivet dirak Bugale Israel.
En face des prêtres lévites qui portaient l’arche de l’Alliance du Seigneur, tout Israël, ses anciens, ses scribes et ses juges, tous, Israélites de souche et immigrés, se rangèrent de part et d’autre de l’arche, les uns du côté du mont Garizim, les autres du côté du mont Ébal, pour que le peuple d’Israël reçoive d’abord la bénédiction comme Moïse, serviteur du Seigneur, en avait donné l’ordre. Jos 8, 33 : Hag Israel a-bezh, e Gozhidi, e skribed, e varnerien, a oa en o sav a bep tu d’an Arc’h, rag-enep d’ar veleien-levited a zouge Arc’h Emglev an Aotrou, an ostiziad evel ar c’henvroad, un hanter anezho ouzh tu menez Garizim, hag un hanter ouzh tu menez Ebal, evel m’en devoa gourc’hemennet Moizez, servijer an Aotrou, evit bennigañ Pobl Israel diagent.
Puis Josué lut toutes les paroles de la Loi, bénédictions et malédictions, tout ce qui est écrit dans le livre de la Loi. Jos 8, 34 : Ha goude-se e lennas holl velladoù al Lezenn, bennozhioù ha mallozhioù, a-grenn evel ma-z eo skrivet war levr al Lezenn.
De tout ce que Moïse avait commandé, il n’y a pas une parole qui n’ait été lue par Josué en présence de toute l’assemblée d’Israël, y compris les femmes et les enfants, ainsi que les immigrés qui vivaient au milieu du peuple. Jos 8, 35 : Ha ne voe netra, a gement en devoa gourc’hemennet Moizez, ha na lennas Josoua dirak holl gumuniezh Israel, ar gwragez, ar vugale hag an ostizidi a veve en o zouez.
