Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre du Lévitique » Chapitre 27

Livre du Lévitique - Chapitre 27

Levr : Levr al Leviegezh
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27

Chapitre 27



Le Seigneur parla à Moïse et dit : Lv 27, 1 : Hag e komzas an Aotrou ouzh Moizez, o lavarout :

« Parle aux fils d’Israël. Tu leur diras : Si quelqu’un a fait le vœu particulier de vouer une personne au Seigneur, il le fera selon la valeur de la personne. Lv 27, 2 : Komz ouzh bugale Israel ha lavar dezho : Ma ra un den ur gouestl, dit da lavarout talvoudegezh pep hini evit an Aotrou.

Voici les évaluations : pour un homme entre vingt et soixante ans, la valeur sera fixée à cinquante sicles, au taux du sicle du sanctuaire ; Lv 27, 3 : Ha setu pezh a dalvezint : Ur paotr, adalek an oad a ugent vloaz betek an oad a dri-ugent vloaz, a dalvezo hanter-kant sikl arc’hant, eus sikl ar Santual.

si c’est une femme, la valeur sera fixée à trente sicles ; Lv 27, 4 : Ur plac’h a dalvezo tregont sikl.

si c’est un garçon entre cinq et vingt ans, la valeur sera fixée à vingt sicles et, si c’est une fille, à dix sicles ; Lv 27, 5 : Adalek an oad a bemp bloaz betek an oad a ugent vloaz e vo talvoudegezh ur paotr : ugent sikl, hag hini ur plac’h : dek sikl.

si c’est un garçon entre un mois et cinq ans, la valeur sera fixée à cinq sicles d’argent et, si c’est une fille, à trois sicles d’argent ; Lv 27, 6 : Adalek an oad eus ur miz betek an oad a bemp bloaz e vo talvoudegezh ur paotr pemp sikl arc’hant, hag evit ur plac’h un dalvoudegezh a dri sikl arc’hant.

si c’est un homme de soixante ans et plus, la valeur sera fixée à quinze sicles et, si c’est une femme, à dix sicles. Lv 27, 7 : Adalek an oad a dri-ugent vloaz ha koshoc’h, evit ur paotr e vo e dalvoudegezh pemzek sikl, hag evit ur plac’h dek sikl.

Si quelqu’un est trop pauvre pour payer la valeur fixée, il placera devant le prêtre la personne vouée, pour que le prêtre en fixe la valeur ; le prêtre l’évaluera en fonction des moyens de celui qui a fait le vœu. Lv 27, 8 : Ma-z eo re baour evit paeañ da istimadur, e vo degaset dirak ar beleg hag e vo prizet gant ar beleg ; diouzh pezh en deus e vo ar gouestler-mañ prizet gant ar beleg.

S’il s’agit d’animaux qu’on apporte au Seigneur en présent réservé, tout animal ainsi donné au Seigneur sera chose sainte. Lv 27, 9 : Ma-z eo ur penn-chatal a ginniger d’an Aotrou, holl bezh a vo bet roet d’an Aotrou a vo santel.

On ne le changera pas, on ne le remplacera pas, on ne mettra pas un bon pour un mauvais, ni un mauvais pour un bon. Si l’on substitue un animal à un autre, l’un et l’autre seront choses saintes. Lv 27, 10 : Ne vo ket kemmet, cheñchet hemañ, unan mat evit unan fall, pe unan fall evit unan mat ; ma vez cheñchet ul loen evit ul loen, hemañ koulz hag an hini cheñchet a vo santel.

S’il s’agit d’animaux impurs dont aucun ne peut être apporté au Seigneur en présent réservé, l’animal sera placé devant le prêtre. Lv 27, 11 : Ma vez ul loen bennak dic’hlan, ha ne vez ket graet anezhañ ur c’hinnig d’an Aotrou, e vo degaset al loen-se dirak ar beleg.

Celui-ci l’évaluera, le jugeant bon ou mauvais, et l’on s’en tiendra à la valeur fixée par le prêtre. Lv 27, 12 : hag e vo prizet gant ar beleg well-wazh : hervez istimadur ar beleg e vo.

Mais si l’on veut le racheter, on ajoutera un cinquième à la valeur fixée. Lv 27, 13 : Hag evit e zasprenañ e vo adlakaet ar bempvedenn war an istimadur.

Si un homme consacre sa maison comme chose sainte pour le Seigneur, le prêtre l’évaluera, la jugeant bonne ou mauvaise. On s’en tiendra à la valeur fixée par le prêtre. Lv 27, 14 : An den a ra e di tra santel d’an Aotrou ? Istimet e vo gant ar beleg well-wazh : evel m’en devo e brizet ar beleg e talvezo.

Mais si celui qui a consacré sa maison veut la racheter, il ajoutera un cinquième à la valeur fixée. Lv 27, 15 : Hag ar santelaer-mañ a zaspren e di a lakaio ur bempvedenn eus arc’hant an dalvoudegezh ouzhpenn, hag e vo dezhañ.

Si un homme consacre au Seigneur un champ de sa propriété, la valeur en sera fixée en fonction de ce qu’on peut y semer : pour un omer d’orge, cinquante sicles d’argent. Lv 27, 16 : Ha ma-z eo ur park eus e zomani a santela un den d’an Aotrou, e vo an dalvoudegezh hervez an here : pep here ur homer heiz evit hanter-kant sikl arc’hant.

S’il consacre son champ pendant l’année jubilaire, on s’en tiendra à la valeur fixée. Lv 27, 17 : Ma-z eo adalek bloaz ar jubile e santelaer ar park, hervez da istimadur e talvezo.

Mais s’il consacre son champ après le jubilé, le prêtre en fixera la valeur en proportion du nombre d’années restant à courir jusqu’à celle du prochain jubilé, et la valeur fixée sera réduite en proportion. Lv 27, 18 : Ha ma-z eo goude ar jubile e santela e bark, e konto ar beleg ar priz diouzh ar bloavezhioù a van betek bloaz ar jubile, hag e vo krennet war da istimadur.

Si celui qui a consacré son champ veut le racheter, il ajoutera un cinquième à la valeur fixée, et le champ lui reviendra. Lv 27, 19 : Ha ma taspren ar park an hini a santelae anezhañ, e lakaio ur bempvedenn eus priz da istimadur ouzhpenn, hag e chomo gantañ.

S’il ne le rachète pas mais le vend à un autre, il n’y aura plus droit de rachat. Lv 27, 20 : Ha ma ne zaspren ket ar park, hag ez eo bet gwerzhet ar park d’un den all, ne vo ket dasprenet ken.

Quand le champ sera libéré lors de l’année jubilaire, il sera chose sainte pour le Seigneur, tel un champ voué à l’anathème : il est la propriété du prêtre. Lv 27, 21 : Hag e vo ar park, pa vo kuitaet gant ar jubile, tra santel d’an Aotrou, evel ur park anaoueet : ar beleg a vo perc’henn warnañ.

Si un homme consacre au Seigneur un champ qu’il a acquis mais qui ne fait pas partie de sa propriété patrimoniale, Lv 27, 22 : Ha ma-z eo ur park prenet, ha nann ur park perc’hennet, a santelaer d’an Aotrou,

le prêtre en fixera la valeur en proportion des années à courir jusqu’à celle du jubilé, et l’homme en versera le prix le jour même : c’est chose sainte pour le Seigneur. Lv 27, 23 : e konto ar beleg ar pezh a dalvezo betek bloaz ar jubile, hag e vo roet an dalvoudegezh en deiz-se : tra santel d’an Aotrou.

Lors de l’année jubilaire, le champ reviendra à celui dont on l’avait acquis et dont c’est la propriété dans le pays. Lv 27, 24 : Da vloaz ar jubile e tistroio ar park d’an hini ma oa bet prenet digantañ, d’an hini a oa perc’henn an douar.

Toute évaluation sera faite en sicles du sanctuaire, un sicle valant vingt guéras. Lv 27, 25 : Da holl istimadurioù a vo diouzh sikl ar Santual : ugent gera e vo ur sikl.

Cependant, personne ne pourra consacrer un premier-né du bétail, puisqu’il est prémices pour le Seigneur ; gros ou petit bétail, il appartient au Seigneur. Lv 27, 26 : Met ur c’hentañ-ganet, a zo mab henañ d’an Aotrou, a-douez ar chatal, ne vo santelaet gant den ebet : leue pe oan, d’an Aotrou eo.

Mais si c’est un animal impur, on pourra le racheter à la valeur fixée en ajoutant un cinquième ; s’il n’est pas racheté, l’animal sera vendu à la valeur fixée. Lv 27, 27 : Ma-z eo ul loen dic’hlan, e vo dasprenet hervez da istimadur, en ur lakaat ur bempvedenn ouzhpenn. Ha ma ne vez ket dasprenet, e vo gwerzhet hervez da istimadur.

Cependant, tout ce qu’un homme a voué au Seigneur par anathème – être humain, animal ou champ de sa propriété patrimoniale – ne pourra être vendu ou racheté. Tout ce qui est voué par anathème est chose très sainte pour le Seigneur. Lv 27, 28 : Padal, pep tra anaoueet, roet dre anaoue d’an Aotrou diwar e beadra, den, loen pe bark perc’hennet gantañ, ne vo na gwerzhet na dasprenet. Pep tra anaoueet a zo tra santel-santelañ d’an Aotrou.

Tout être humain voué par anathème ne pourra être racheté, il sera mis à mort. Lv 27, 29 : Kement tra anaoueet, nag e ve anaoueet un den, ne vo ket dasprenet : mervel a raio.

Toute dîme du pays prélevée sur les produits de la terre ou sur les fruits des arbres appartient au Seigneur : c’est chose sainte pour le Seigneur. Lv 27, 30 : Holl zeogoù an douar, diwar had an douar, diwar frouezh ar gwez, a zo d’an Aotrou : tra santel d’an Aotrou.

Si un homme veut racheter une partie de sa dîme, il ajoutera un cinquième à la valeur fixée. Lv 27, 31 : Ma taspren un den un deog bennak, ur bempvedenn a lakaio ouzhpenn.

Toute dîme de gros ou petit bétail, c’est-à-dire chaque dixième bête qui passe sous la houlette du berger, est chose sainte pour le Seigneur. Lv 27, 32 : An deogoù, a saout, a zeñved, a gement tra a dremen dindan ar gammell, an deogoù-se a zo tra santel d’an Aotrou.

On ne fera pas le tri entre le bon et le mauvais, on ne remplacera pas l’un par l’autre. Si on le fait, la bête remplacée et l’autre seront choses saintes : on ne pourra pas les racheter. » Lv 27, 33 : Ne vo ket klasket etre mat ha fall, ne vezint ket cheñchet, ha ma vez kemmet unan, e vo hemañ hag an hini kemmet gantañ, santel, kuit a zaspren".

Tels sont les commandements que le Seigneur donna à Moïse pour les fils d’Israël, sur le mont Sinaï. Lv 27, 34 : Setu ar gourc’hemennoù a gemennas an Aotrou da Voizez evit bugale Israel, war venez Sinai.



💡 Informations supplémentaires

🤝 Page des partenaires

🌐 À-propos de la traduction en breton

La traduction du Livre du Lévitique en breton proposée par Bibl.bzh est basée sur le travail mené par les prêtres Pêr ar Gall et Job Lec'hvien, travail qu'ils ont édité sous la forme de cinq livres aux éditions An tour Tan en 1981. Il s'agit d'une traduction littérale de la source hébraïque appelée la Massorah, qui date de trois siècles après Jésus-Christ. Job Lec’hvien à la fin de sa vie (à partir de 2012 jusqu'en 2014) a revu tous les textes pour réduire la rigidité des traductions littérales depuis l'hébreu et afin de les améliorer pour la liturgie. Une version complète de la Bible a été éditée avec cette traduction par les éditions Penkermin en 2018. Cette traduction d'origine a été révisée et éditée par différents chrétiens bretons pour Bibl.bzh en 2025.

La traduction de la Bible en breton que nous vous présentons sur Bibl.bzh est le fruit d’un travail de plusieurs décennies par différents prêtres brittophones (voir la liste sur notre Foire aux questions), relue et corrigée par le comité « Bodad Santel » et encore améliorée pour Bibl.bzh par différents chrétiens bretons.

⇧ Retourner en haut de page