Livre du Lévitique - Chapitre 4
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27
Chapitre 4
Le Seigneur parla à Moïse et dit : Lv 4, 1 : Hag e komzas an Aotrou ouzh Moizez, o lavarout :
« Parle aux fils d’Israël. Tu leur diras : Si quelqu’un commet une faute par inadvertance contre l’un des commandements du Seigneur, en faisant ce qui ne doit pas se faire, Lv 4, 2 : Komz ouzh bugale Israel, o lavarout : An hini en devo manket dre zievezh da unan eus gourc’hemennoù an Aotrou, un dra ha n’eo ket d’ober en devo graet, unan hepken,
si c’est le prêtre consacré par l’onction qui commet une faute et rend ainsi le peuple coupable, il amènera au Seigneur, pour la faute qu’il a commise, un taureau sans défaut, en sacrifice pour la faute. Lv 4, 3 : zoken ma-z eo ar beleg sakr en devo manket, oc’h ober gaou ouzh ar bobl, e kinnigo, evit ar mank en deus bet, ur c’hole yaouank, disi, d’an Aotrou, evel dibec’hadenn.
Il fera venir ce taureau devant le Seigneur à l’entrée de la tente de la Rencontre, il posera sa main sur la tête du taureau et immolera le taureau devant le Seigneur. Lv 4, 4 : Hag e tegaso ar c’hole betek treuzoù Teltenn an Emgav dirak an Aotrou, hag e harpo e zorn war benn ar c’hole, hag e lidlazho ar c’hole dirak an Aotrou.
Puis le prêtre consacré par l’onction prendra du sang de ce taureau et le portera dans la tente de la Rencontre. Lv 4, 5 : Hag e kemero ar beleg sakr eus gwad ar c’hole, a zegaso betek Teltenn an Emgav.
Le prêtre trempera son doigt dans le sang et, avec un peu de ce sang, aspergera sept fois le côté visible du rideau du sanctuaire, devant le Seigneur. Lv 4, 6 : Hag e soubo ar beleg e viz er gwad, hag e sparfo gwad seizh gwech dirak an Aotrou a-dal da ouel ar Santual.
Le prêtre mettra alors un peu de ce sang sur les cornes de l’autel des encens aromatiques, qui est devant le Seigneur dans la tente de la Rencontre ; il versera tout le reste du sang du taureau à la base de l’autel des holocaustes, qui se trouve à l’entrée de la tente de la Rencontre. Lv 4, 7 : Hag e lakaio ar beleg gwad war gornioù aoter an ezañsoù frondus dirak an Aotrou, an hini a zo e Teltenn an Emgav. Hag holl wad ar c’hole a skuilho war ziazez aoter an holokostoù a zo war dreuzoù Teltenn an Emgav.
Il prélèvera toute la graisse de ce taureau destiné au sacrifice pour la faute : la graisse qui couvre les entrailles, toute la graisse qui est au-dessus des entrailles, Lv 4, 8 : Hag holl lard kole an dibec’hadenn a savo diwarnañ : al lard a c’holo ar bouzelloù hag al lard a zo war ar bouzelloù,
les deux rognons, la graisse qui est sur eux près des lombes, ainsi que le lobe du foie qu’il enlèvera avec les rognons. Lv 4, 9 : an divlounezh hag al lard a zo warno, war an divgroazell, hag ar flipezenn war an avu a vo gant al lounezhi, dilamet,
Que tout cela soit comme la part prélevée sur le taureau destiné au sacrifice de paix. Le prêtre fera fumer ces morceaux sur l’autel des holocaustes. Lv 4, 10 : evel ma saver diwar gole sakrifisoù a beoc’h. Hag ar beleg o devo war aoter an holokostoù.
Mais la peau du taureau et toute sa chair, y compris la tête et les pattes, les entrailles et les excréments, Lv 4, 11 : Ha kroc’hen ar c’hole hag e holl gig gant e benn hag e dreid, e vouzelloù hag e stronk,
– bref tout le reste du taureau –, il le fera porter dans un lieu pur hors du camp, là où l’on déverse les cendres grasses. On le brûlera sur un feu de bois ; c’est à l’endroit où l’on déverse les cendres grasses que le taureau sera brûlé. Lv 4, 12 : a vo kaset, al leue a-bezh, er-maez eus ar c’hamp d’ul lec’h glan, ma vez skuilhet ennañ al ludu, hag e vo devet war ar c’hoad, en tan ; war ziskarg al ludu e vo devet.
Si toute la communauté d’Israël commet une faute par inadvertance et que l’assemblée, ignorant que la chose est défendue par les commandements du Seigneur, devienne ainsi coupable, en faisant ce qui ne doit pas se faire, Lv 4, 13 : Ha ma-z eo holl gumuniezh Israel a zo bet dievezh, hag e oa kuzhet an dra ouzh daoulagad ar gumuniezh, hag e oa bet graet un dra bennak difennet gant an Aotrou, ha na vez ket graet, hag e vezer kablus,
lorsque la faute commise lui sera connue, l’assemblée amènera un taureau, pris dans le troupeau, en sacrifice pour la faute. Alors on le fera venir devant la tente de la Rencontre. Lv 4, 14 : pa vezo gouezet ar mank a zo bet graet, e kinnigo ar gumuniezh ur c’hole yaouank evel dibec’hadenn, hag e vo degaset dirak Teltenn an Emgav.
Les anciens de la communauté poseront leurs mains sur la tête de ce taureau devant le Seigneur, et le taureau sera immolé devant le Seigneur. Lv 4, 15 : Hag e harpo Kozhidi ar gumuniezh o daouarn war benn ar c’hole dirak an Aotrou, hag e vo lidlazhet ar c’hole dirak an Aotrou.
Puis le prêtre consacré par l’onction portera dans la tente de la Rencontre un peu du sang de ce taureau. Lv 4, 16 : Hag e kaso ar beleg sakr eus gwad ar c’hole da Deltenn an Emgav.
Le prêtre trempera son doigt dans le sang et, avec un peu de ce sang, aspergera sept fois la face visible du rideau, devant le Seigneur. Lv 4, 17 : Hag e soubo ar beleg e viz er gwad hag e sparfo seizh gwech dirak an Aotrou a-dal d’ar ouel.
Il mettra alors un peu de ce sang sur les cornes de l’autel qui est devant le Seigneur dans la tente de la Rencontre ; il versera tout le reste du sang du taureau à la base de l’autel des holocaustes, qui se trouve à l’entrée de la tente de la Rencontre. Lv 4, 18 : Ha gwad a lakaio war gornioù an aoter a zo dirak an Aotrou e Teltenn an Emgav, hag an holl wad a skuilho war ziazez aoter an holokostoù a zo war dreuzoù Teltenn an Emgav.
Il prélèvera toute la graisse de l’animal et la fera fumer à l’autel. Lv 4, 19 : Hag an holl lard a savo diwarnañ a zevo war an aoter.
Il traitera ce taureau comme il a traité le taureau du sacrifice pour la faute ; ainsi fera-t-il. Le prêtre ayant donc accompli pour les membres de la communauté le rite d’expiation, il leur sera pardonné. Lv 4, 20 : Hag e raio evit ar c’hole evel ma vez graet evit kole un dibec’hadenn ; evel-se e raio evitañ, ha dic’haouiñ a raio evito ar beleg hag e vo pardonet dezho.
Il fera porter le taureau hors du camp. On le brûlera comme on a brûlé le premier taureau. Tel est le sacrifice pour la faute de l’assemblée. Lv 4, 21 : Hag e vo kaset ar c’hole en diavaez eus ar c’hamp, hag e vo devet evel ma oa bet devet ar c’hole kentañ : un dibec’hadenn evit ar gumuniezh ez eo.
Si un prince commet une faute et fait, par inadvertance, l’une des choses défendues par les commandements du Seigneur son Dieu, et qu’il devienne ainsi coupable, Lv 4, 22 : Ma-z eo ur priñs en deus manket, oc’h ober un dra bennak difennet gant an Aotrou e Zoue, ha ne oa ket da ober, dre zievezh, hag e vez kablus,
et si on lui fait connaître la faute commise sur ce point, il amènera comme présent réservé un bouc, un mâle sans défaut. Lv 4, 23 : ma-z eo anavezet gantañ ar mank en deus graet, e kaso evel kinnigadur ur bouc’h, ur mal disi.
Il posera sa main sur la tête du bouc, celui-ci sera immolé à l’endroit où les holocaustes sont immolés devant le Seigneur. C’est un sacrifice pour la faute. Lv 4, 24 : Hag e harpo e zorn war benn ar bouc’h, hag e lidlazhañ a raio el lec’h ma vez lidlazhet an holokostoù, dirak an Aotrou : un dibec’hadenn ez eo.
Le prêtre prendra avec son doigt un peu du sang de la victime et en mettra sur les cornes de l’autel des holocaustes. Puis il versera le reste du sang à la base de l’autel des holocaustes. Lv 4, 25 : Hag e kemero ar beleg eus gwad an dibec’hadenn war e viz hag hel lakaio war gornioù aoter an holokostoù, hag ar gwad a skuilho war ziazez aoter an holokostoù.
Il fera fumer toute la graisse à l’autel, comme la graisse du sacrifice de paix. Le prêtre accomplira ainsi le rite d’expiation pour la faute du prince, et il lui sera pardonné. Lv 4, 26 : An holl lard a zevo war an aoter evel lard ar sakrifis a beoc’h, hag e tic’haouo ar beleg evitañ evit e vank, hag e vo pardonet dezhañ.
Si un homme du peuple commet une faute par inadvertance et fait l’une des choses défendues par les commandements du Seigneur, et qu’il devienne ainsi coupable, Lv 4, 27 : Ma-z eo unan bennak en devo manket dre zievezh, unan eus tud ar vro, oc’h ober un dra difennet gant an Aotrou, ha ne oa ket da ober, hag ez eo kablus,
et si on lui fait connaître la faute commise, il amènera comme présent réservé une chèvre, une femelle sans défaut, pour la faute qu’il a commise. Lv 4, 28 : ma-z eo anavezet gantañ ar mank en deus graet, e kaso evel kinnigadur ur c’havr, ur femelenn disi, evit ar mank en deus graet.
Il posera sa main sur la tête de la victime ; celle-ci sera immolée à l’endroit des holocaustes. Lv 4, 29 : Hag e harpo e zorn war benn an dibec’hadenn, hag e lidlazho an dibec’hadenn-se e-barzh lec’h an holokostoù.
Le prêtre prendra avec son doigt un peu du sang et en mettra sur les cornes de l’autel des holocaustes. Puis il versera tout le reste du sang à la base de l’autel. Lv 4, 30 : Hag e kemero ar beleg gwad gant e viz, hag e lakaat a raio war gornioù aoter an holokostoù, hag an holl wad a skuilho war diazez an aoter.
Il détachera ensuite toute la graisse, comme on détache la graisse d’un sacrifice de paix, et la fera fumer à l’autel, en agréable odeur pour le Seigneur. Le prêtre accomplira ainsi pour cet homme le rite d’expiation, et il lui sera pardonné. Lv 4, 31 : Hag an holl lard a lamo evel ma lamer al lard a-ziwar ar sakrifisoù a beoc’h, hag e vo devet gant ar beleg war an aoter, e c’hwezh c’hwek d’an Aotrou, ha p’en devo dic’haouet evitañ ar beleg, e vo pardonet dezhañ.
S’il amène un agneau comme présent réservé en vue du sacrifice pour la faute, c’est une femelle sans défaut qu’il amènera. Lv 4, 32 : Ha ma-z eo un oanez a zegaser evel kinnigadur an dibec’hadenn, eo ur femelenn disi a vo degaset.
Il posera sa main sur la tête de la victime ; celle-ci sera immolée en sacrifice pour la faute à l’endroit des holocaustes. Lv 4, 33 : Hag e vo harpet an dorn war benn an dibec’hadenn-mañ, hag e vo lidlazhet houmañ evel dibec’hadenn el lec’h ma lidlazher an holokostoù.
Le prêtre prendra avec son doigt un peu du sang et en mettra sur les cornes de l’autel des holocaustes. Puis il versera tout le reste du sang à la base de l’autel. Lv 4, 34 : Hag e kemero ar beleg eus gwad an dibec’hadenn-mañ gant e viz, hag e lakaat a raio war gornioù aoter an holokostoù, hag an holl wad a skuilho war diazez an aoter.
Il détachera ensuite toute la graisse, comme on détache celle du jeune bélier du sacrifice de paix, et le prêtre fera fumer ces morceaux à l’autel, avec les nourritures offertes pour le Seigneur. Le prêtre accomplira ainsi pour cet homme le rite d’expiation pour la faute qu’il a commise, et il lui sera pardonné. Lv 4, 35 : Hag an holl lard a lamo evel ma lamer lard an oan er sakrifis a beoc’h, hag e vo devet gant ar beleg war an aoter, war dan-aberzh an Aotrou, hag en devo e zic’haouet ar beleg eus ar mank en devoa bet, hag e vo pardonet dezhañ".
💡 Informations supplémentaires
🌐 À-propos de la traduction en breton
La traduction du Livre du Lévitique en breton proposée par Bibl.bzh est basée sur le travail mené par les prêtres Pêr ar Gall et Job Lec'hvien, travail qu'ils ont édité sous la forme de cinq livres aux éditions An tour Tan en 1981. Il s'agit d'une traduction littérale de la source hébraïque appelée la Massorah, qui date de trois siècles après Jésus-Christ. Job Lec’hvien à la fin de sa vie (à partir de 2012 jusqu'en 2014) a revu tous les textes pour réduire la rigidité des traductions littérales depuis l'hébreu et afin de les améliorer pour la liturgie. Une version complète de la Bible a été éditée avec cette traduction par les éditions Penkermin en 2018. Cette traduction d'origine a été révisée et éditée par différents chrétiens bretons pour Bibl.bzh en 2025.
La traduction de la Bible en breton que nous vous présentons sur Bibl.bzh est le fruit d’un travail de plusieurs décennies par différents prêtres brittophones (voir la liste sur notre Foire aux questions), relue et corrigée par le comité « Bodad Santel » et encore améliorée pour Bibl.bzh par différents chrétiens bretons.
