Evangile de Jésus-Christ selon saint Marc - Chapitre 1
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16
Chapitre 1
🎙 Ecouter la Bible audio en breton
COMMENCEMENT DE L’ÉVANGILE de Jésus, Christ, Fils de Dieu. Mc 1, 1 : Derou keloù mat Jezuz Krist, Mab Doue.
Il est écrit dans Isaïe, le prophète : Voici que j’envoie mon messager en avant de toi, pour ouvrir ton chemin. Mc 1, 2 : Hervez ma-z eo skrivet en diouganer Izaias : « Setu ma kasan va c’hannad dirazout da aozañ dit an hent ;
Voix de celui qui crie dans le désert : Préparez le chemin du Seigneur, rendez droits ses sentiers. Mc 1, 3 : ur vouezh o krial er gouelec’h ; kempennit hent an Aotrou, kompezit e wenodennoù »,
Alors Jean, celui qui baptisait, parut dans le désert. Il proclamait un baptême de conversion pour le pardon des péchés. Mc 1, 4 : evel-se en em ziskouezas Yann ar Badezour, er gouelec’h, oc’h embann ur vadeziant a geuzidigezh evit pardon ar pec’hedoù.
Toute la Judée, tous les habitants de Jérusalem se rendaient auprès de lui, et ils étaient baptisés par lui dans le Jourdain, en reconnaissant publiquement leurs péchés. Mc 1, 5 : Hag e teue davetañ holl vro Judea hag holl dud Jeruzalem ; ha badezet e vezent gantañ e dour ar stêr Jordan en ur anzav o fec’hedoù.
Jean était vêtu de poil de chameau, avec une ceinture de cuir autour des reins ; il se nourrissait de sauterelles et de miel sauvage. Mc 1, 6 : Gwisket e oa Yann gant blev kañval, ha gant ur gwiskamant-lêr en-dro d’e zargreiz, ha debriñ a rae kilheien-raden ha mel gouez.
Il proclamait : « Voici venir derrière moi celui qui est plus fort que moi ; je ne suis pas digne de m’abaisser pour défaire la courroie de ses sandales. Mc 1, 7 : Embann a rae kement-mañ : « Dont a ra war va lerc’h an hini a zo kreñvoc’h egedon ; ha ne d-on ket dellezek da stouiñ da ziskoulmañ korreenn e sandalennoù.
Moi, je vous ai baptisés avec de l’eau ; lui vous baptisera dans l’Esprit Saint. » Mc 1, 8 : Me am eus ho padezet en dour, eñ avat ho padezo er Spered Santel ».
En ces jours-là, Jésus vint de Nazareth, ville de Galilée, et il fut baptisé par Jean dans le Jourdain. Mc 1, 9 : En deizioù-se e teuas Jezuz eus Nazared da C’halilea, hag e voe badezet er Jordan gant Yann ;
Et aussitôt, en remontant de l’eau, il vit les cieux se déchirer et l’Esprit descendre sur lui comme une colombe. Mc 1, 10 : ha dres, evel ma save eus an dour, e welas an Neñvoù o tigeriñ, hag ar Spered evel ur goulm o tiskenn warnañ,
Il y eut une voix venant des cieux : « Tu es mon Fils bien-aimé ; en toi, je trouve ma joie. » Mc 1, 11 : hag ur vouezh a zeuas eus an Neñvoù : « Te eo va Mab muiañ-karet ; ennout em eus lakaet va levenez ».
Aussitôt l’Esprit pousse Jésus au désert Mc 1, 12 : Diouzhtu goude, ar Spered e zegasas anezhañ er gouelec’h.
et, dans le désert, il resta quarante jours, tenté par Satan. Il vivait parmi les bêtes sauvages, et les anges le servaient. Mc 1, 13 : Ha chom a reas er gouelec’h daou-ugent devezh, temptet gant Satan ; eno edo gant al loened gouez, hag an Aelez a rae war e dro.
Après l’arrestation de Jean, Jésus partit pour la Galilée proclamer l’Évangile de Dieu ; Mc 1, 14 : Met goude ma oa bet lakaet Yann er prizon, e teuas Jezuz e Galilea oc’h embann keloù mat Aviel Doue,
il disait : « Les temps sont accomplis : le règne de Dieu est tout proche. Convertissez-vous et croyez à l’Évangile. » Mc 1, 15 : en ur lavarout : « Kaset eo da benn an amzerioù, tost emañ Rouantelezh Doue. Ho pezet keuz d’ho pec’hedoù ha kredit er c’heloù mat ».
Passant le long de la mer de Galilée, Jésus vit Simon et André, le frère de Simon, en train de jeter les filets dans la mer, car c’étaient des pêcheurs. Mc 1, 16 : Evel ma hede mor Galilea, e welas Simon hag Andrev, breur Simon o teurel ar roued er mor, rak pesketaerien e oant.
Il leur dit : « Venez à ma suite. Je vous ferai devenir pêcheurs d’hommes. » Mc 1, 17 : Jezuz a lavaras dezho : « Deuit d’am heul, hag e rin ac’hanoc’h pesketaerien-dud ».
Aussitôt, laissant leurs filets, ils le suivirent. Mc 1, 18 : Hag i raktal da lezel o rouedoù ha da vont d’e heul.
Jésus avança un peu et il vit Jacques, fils de Zébédée, et son frère Jean, qui étaient dans la barque et réparaient les filets. Mc 1, 19 : Aet un tammig larkoc’h e welas Jakez, mab Zebedea, ha Yann e vreur, hag int en ur vag oc’h addresañ o rouedoù.
Aussitôt, Jésus les appela. Alors, laissant dans la barque leur père Zébédée avec ses ouvriers, ils partirent à sa suite. Mc 1, 20 : Kerkent e c’halvas anezho ; hag i da lezel o zad Zebedea er vag gant an devezhourien, ha da vont war e lerc’h.
Ils entrèrent à Capharnaüm. Aussitôt, le jour du sabbat, Jésus se rendit à la synagogue, et là, il enseignait. Mc 1, 21 : Mont a rejont da Gafarnaoum ; ha diouzhtu goude, deiz ar Sabad, ez eas (Jezuz) d’ar sinagogenn hag en em lakaas da gelenn.
On était frappé par son enseignement, car il enseignait en homme qui a autorité, et non pas comme les scribes. Mc 1, 22 : Souezhet-bras e oa an dud gant e gelennadurezh, rak o c’helenn a rae e giz un den o kaout beli, ha neket evel ar Skribed.
Or, il y avait dans leur synagogue un homme tourmenté par un esprit impur, qui se mit à crier : Mc 1, 23 : En o sinagogenn end-eeun e oa un den dalc’het gant ur spered hudur hag en em lakaat a reas da grial :
« Que nous veux-tu, Jésus de Nazareth ? Es-tu venu pour nous perdre ? Je sais qui tu es : tu es le Saint de Dieu. » Mc 1, 24 : « Petra a glaskez ouzhomp, Jezuz a Nazared ? Ha deuet out d’hor c’has da goll ? Me oar piv out-te : Sant Doue ».
Jésus l’interpella vivement : « Tais-toi ! Sors de cet homme. » Mc 1, 25 : Met Jezuz e c’hourdrouzas : « Tav ! ha kae er-maez eus an den-se ».
L’esprit impur le fit entrer en convulsions, puis, poussant un grand cri, sortit de lui. Mc 1, 26 : Neuze ar spered hudur o wall-hejañ an den, a yeas er-maez anezhañ en ur leuskel ur griadenn vras.
Ils furent tous frappés de stupeur et se demandaient entre eux : « Qu’est-ce que cela veut dire ? Voilà un enseignement nouveau, donné avec autorité ! Il commande même aux esprits impurs, et ils lui obéissent. » Mc 1, 27 : Sebezet e voe an holl ken m’en em c’houlennent kenetrezo : « Petra eo kement-mañ ? Ur gelennadurezh nevez ha roet gant beli ? Zoken d’ar speredoù hudur emañ o c’hourc’hemenn hag e sentont outañ ! »
Sa renommée se répandit aussitôt partout, dans toute la région de la Galilée. Mc 1, 28 : Hag ar vrud anezhañ a redas kerkent e pep lec’h, dre an holl vro en-dro da C’halilea.
Aussitôt sortis de la synagogue, ils allèrent, avec Jacques et Jean, dans la maison de Simon et d’André. Mc 1, 29 : Hag o tont er-maez eus ar sinagogenn, ez ejont kerkent da di Simon hag Andrev ; Jakez ha Yann a oa ganto.
Or, la belle-mère de Simon était au lit, elle avait de la fièvre. Aussitôt, on parla à Jésus de la malade. Mc 1, 30 : Mamm-gaer Simon a oa en he gwele gant an derzhienn ; diouzhtu e komzont da Jezuz diwar he fenn.
Jésus s’approcha, la saisit par la main et la fit lever. La fièvre la quitta, et elle les servait. Mc 1, 31 : Hag eñ da dostaat, da gregiñ en he dorn ha d’he lakaat da sevel ; aet e oa an derzhienn diouti, hag hi en em lakaas d’o servijañ.
Le soir venu, après le coucher du soleil, on lui amenait tous ceux qui étaient atteints d’un mal ou possédés par des démons. Mc 1, 32 : Pa voe deuet an abardaez-noz hag aet an heol da guzh, e voe degaset dezhañ an holl glañvourien hag ar re a oa dalc’het gant drouksperedoù.
La ville entière se pressait à la porte. Mc 1, 33 : Ha kêr a-bezh a oa bodet dirak an nor.
Il guérit beaucoup de gens atteints de toutes sortes de maladies, et il expulsa beaucoup de démons ; il empêchait les démons de parler, parce qu’ils savaient, eux, qui il était. Mc 1, 34 : Yac’haat a reas klañvourien e-leizh taget gant drougoù a bep seurt ; hag argas a reas kalz a zrouksperedoù ; nemet ne leze ket an drouksperedoù da gomz, rak gouzout a raent piv e oa.
Le lendemain, Jésus se leva, bien avant l’aube. Il sortit et se rendit dans un endroit désert, et là il priait. Mc 1, 35 : Antronoz vintin, pa oa teñval anezhi c’hoazh, e savas da vont er-maez, ha da bellaat betek ul lec’h distro ; hag eno edo o pediñ.
Simon et ceux qui étaient avec lui partirent à sa recherche. Mc 1, 36 : Simon avat hag ar re a oa gantañ, a yeas d’e glask ;
Ils le trouvent et lui disent : « Tout le monde te cherche. » Mc 1, 37 : ha pa gavjont anezhañ e lavarjont dezhañ : « Emañ an holl ouzh da glask ».
Jésus leur dit : « Allons ailleurs, dans les villages voisins, afin que là aussi je proclame l’Évangile ; car c’est pour cela que je suis sorti. » Mc 1, 38 : Eñ a respontas dezho : « Deomp da lec’h all, d’ar bourc’hioù nesañ, ma prezegin enno ivez, rak evit-se ez on aet er-maez ».
Et il parcourut toute la Galilée, proclamant l’Évangile dans leurs synagogues, et expulsant les démons. Mc 1, 39 : Ha mont a rae en ur brezeg en o sinagogennoù a-dreuz Galilea a-bezh, hag en ur argas an drouksperedoù.
Un lépreux vient auprès de lui ; il le supplie et, tombant à ses genoux, lui dit : « Si tu le veux, tu peux me purifier. » Mc 1, 40 : Dont a reas un den lovr d’e gaout ouzh e aspediñ ; ha kouezhet d’an daoulin e lavare dezhañ : « Ma fell dit, e c’hellez va glanaat ».
Saisi de compassion, Jésus étendit la main, le toucha et lui dit : « Je le veux, sois purifié. » Mc 1, 41 : Ha Jezuz kemeret truez outañ a astennas e zorn hag a stokas outañ en ur lavarout : « Me 'fell din, bez glanaet ! »
À l’instant même, la lèpre le quitta et il fut purifié. Mc 1, 42 : Ha raktal ez eas al lorgnez dioutañ hag e voe glanaet ;
Avec fermeté, Jésus le renvoya aussitôt Mc 1, 43 : Met Jezuz oc’h ober gourdrouzoù dezhañ, e gasas kuit war an taol en ur lavarout :
en lui disant : « Attention, ne dis rien à personne, mais va te montrer au prêtre, et donne pour ta purification ce que Moïse a prescrit dans la Loi : cela sera pour les gens un témoignage. » Mc 1, 44 : « Diwall da lavarout tra ebet da zen ebet ! Met kae war-raok d’en em ziskouez d’ar beleg ha kinnig evit da c’hlanidigezh ar pezh en deus gourc’hemennet Moizez, ma vo kement-se da desteni dezho ».
Une fois parti, cet homme se mit à proclamer et à répandre la nouvelle, de sorte que Jésus ne pouvait plus entrer ouvertement dans une ville, mais restait à l’écart, dans des endroits déserts. De partout cependant on venait à lui. Mc 1, 45 : Hemañ avat, a-boan ma oa aet kuit, a stagas da embann ha da vrudañ ar c’heloù-se a bep tu, en doare ma n’helle mui Jezuz antren a-wel d’an dud en ur gêr bennak. A-ziavaez diouto e chome, e lec’hioù distro, hag eno e teued a bep tu d’e gaout.
💡 Informations supplémentaires
🎙️ À-propos de l'enregistrement audio
Cet enregistrement audio de la Bible en breton a été réalisé par Tepod et publié le 21/11/2025 sur Bibl.bzh.
