Evangile de Jésus-Christ selon saint Marc - Chapitre 4
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16
Chapitre 4
🎙 Ecouter la Bible audio en breton
Jésus se mit de nouveau à enseigner au bord de la mer de Galilée. Une foule très nombreuse se rassembla auprès de lui, si bien qu’il monta dans une barque où il s’assit. Il était sur la mer, et toute la foule était près de la mer, sur le rivage. Mc 4, 1 : A-nevez e krogas da gelenn war ribl ar mor. Hag en em vodañ a reas war e dro un engroez stank a dud, en doare ma pignas en ur vag ha ma-z azezas enni war ar mor, tra ma chome an holl dud war an douar a-hed an dour.
Il leur enseignait beaucoup de choses en paraboles, et dans son enseignement il leur disait : Mc 4, 2 : Hag e teske dezho kalz a draoù dre barabolennoù, hag e lavare dezho en e gelennadurezh :
« Écoutez ! Voici que le semeur sortit pour semer. Mc 4, 3 : « Selaouit ! Sed ez eas an hader er-maez da hadañ.
Comme il semait, du grain est tombé au bord du chemin ; les oiseaux sont venus et ils ont tout mangé. Mc 4, 4 : Ha tra ma hade e kouezhas lod eus ar greun a-hed an hent ; met al laboused a zeuas hag o debras.
Du grain est tombé aussi sur du sol pierreux, où il n’avait pas beaucoup de terre ; il a levé aussitôt, parce que la terre était peu profonde ; Mc 4, 5 : Darn all a gouezhas war un dachenn veinek 'lec’h n’o devoa ket kalz a zouar ; raktal e tiwanjont, dre oa bas an douar ;
et lorsque le soleil s’est levé, ce grain a brûlé et, faute de racines, il a séché. Mc 4, 6 : met pa savas an heol e voent losket, hag o vezañ n’o devoa ket gwrizioù e tisec’hjont.
Du grain est tombé aussi dans les ronces, les ronces ont poussé, l’ont étouffé, et il n’a pas donné de fruit. Mc 4, 7 : Darn all a gouezhas e-touez an drein ; hag an drein a savas hag o mougas, ha ne rojont ket a frouezh.
Mais d’autres grains sont tombés dans la bonne terre ; ils ont donné du fruit en poussant et en se développant, et ils ont produit trente, soixante, cent, pour un. » Mc 4, 8 : Reoù all avat a gouezhas en douar mat, a savas, a greskas, a daolas frouezh, o reiñ tregont, tri-ugent, ha kant evit unan ! »
Et Jésus disait : « Celui qui a des oreilles pour entendre, qu’il entende ! » Mc 4, 9 : Hag e lavare : « An neb en deus divskouarn da glevout, ra glevo ! »
Quand il resta seul, ceux qui étaient autour de lui avec les Douze l’interrogeaient sur les paraboles. Mc 4, 10 : P’en em gavas e-unan, e krogas ar re a oa en-dro dezhañ, evel an Daouzek, d’ober goulennoù outañ diwar-benn ar parabolennoù.
Il leur disait : « C’est à vous qu’est donné le mystère du royaume de Dieu ; mais à ceux qui sont dehors, tout se présente sous forme de paraboles. Mc 4, 11 : Lavarout a reas dezho : « Deoc’h-c’hwi eo roet anavezout mister Rouantelezh Doue, met evit ar re a zo er-maez e teu pep tra dezho dindan parabolennoù,
Et ainsi, comme dit le prophète : Ils auront beau regarder de tous leurs yeux, ils ne verront pas ; ils auront beau écouter de toutes leurs oreilles, ils ne comprendront pas ; sinon ils se convertiraient et recevraient le pardon. » Mc 4, 12 : evit ma sellint ervat ha na welint ket, ma klevint ervat ha na gomprenint ket, gant aon na zistrofent ouzh Doue ha na vefent pardonet ».
Il leur dit encore : « Vous ne saisissez pas cette parabole ? Alors, comment comprendrez-vous toutes les paraboles ? Mc 4, 13 : Hag e lavaras dezho : « Ne gomprenit ket ar barabolenn-se ? Penaos neuze e komprenot an holl barabolennoù ?
Le semeur sème la Parole. Mc 4, 14 : Ar Gomz eo an had emañ an hader oc’h hadañ.
Il y a ceux qui sont au bord du chemin où la Parole est semée : quand ils l’entendent, Satan vient aussitôt et enlève la Parole semée en eux. Mc 4, 15 : Ar re a zo a-hed an hent 'lec’h ma hader ar Gomz, ar re-se, a-vec’h m’o deus he c’hlevet, e teu raktal Satan hag e lam kuit ar Gomz bet hadet enno.
Et de même, il y a ceux qui ont reçu la semence dans les endroits pierreux : ceux-là, quand ils entendent la Parole, ils la reçoivent aussitôt avec joie ; Mc 4, 16 : Hag en hevelep doare, ar re a zegemer an had war an dachenn veinek eo ar re a zegemer ar Gomz gant levenez, kerkent ha klevet ;
mais ils n’ont pas en eux de racine, ce sont les gens d’un moment ; que vienne la détresse ou la persécution à cause de la Parole, ils trébuchent aussitôt. Mc 4, 17 : hogen n’eus ket donder enno ; n’o deus ket dalc’hegezh ; ha pa zeu trubuilh pe wallgaserezh abalamour d’ar Gomz, raktal e kouezhont.
Et il y en a d’autres qui ont reçu la semence dans les ronces : ceux-ci entendent la Parole, Mc 4, 18 : Re all a zegemer an had e-touez an drein, ar re-se eo ar re o deus klevet ar Gomz,
mais les soucis du monde, la séduction de la richesse et toutes les autres convoitises les envahissent et étouffent la Parole, qui ne donne pas de fruit. Mc 4, 19 : hogen prederioù ar bed, touell ar binvidigezh hag ar gwallc’hoantegezhioù all en em sil en o c’hreiz hag a voug ar Gomz ha difrouezh e chom.
Et il y a ceux qui ont reçu la semence dans la bonne terre : ceux-là entendent la Parole, ils l’accueillent, et ils portent du fruit : trente, soixante, cent, pour un. » Mc 4, 20 : Hag ar re a zegemer an had en douar mat eo ar re a glev ar Gomz hag en em zigor dezhi, ha frouezh a daolont, unan tregont, un all tri-ugent, hag un all kant evit unan ».
Il leur disait encore : « Est-ce que la lampe est apportée pour être mise sous le boisseau ou sous le lit ? N’est-ce pas pour être mise sur le lampadaire ? Mc 4, 21 : Lavarout a reas c’hoazh dezho : « Hag-eñ e tegaser al lamp evit he lakaat dindan ar boezell pe dindan ar gwele ? Daoust ha n’eo ket evit he lakaat war ar c’hantolor ?
Car rien n’est caché, sinon pour être manifesté ; rien n’a été gardé secret, sinon pour venir à la clarté. Mc 4, 22 : Rak n’eus netra a vefe kuzh, nemet evit bezañ lakaet er sklerijenn, ha n’eus netra o c’hoarvezout e kuzh nemet evit dont da vezañ gwelet er sklerijenn.
Si quelqu’un a des oreilles pour entendre, qu’il entende ! » Mc 4, 23 : M’en deus unan bennak divskouarn da glevout, ra glevo ! »
Il leur disait encore : « Faites attention à ce que vous entendez ! La mesure que vous utilisez sera utilisée aussi pour vous, et il vous sera donné encore plus. Mc 4, 24 : C’hoazh e lavare dezho : « Taolit evezh ouzh ar pezh ez it da glevout : diouzh ar muzul a vuzuilhit gantañ e vo muzuliet deoc’h, ha zoken e vo lakaet deoc’h en tu-hont.
Car celui qui a, on lui donnera ; celui qui n’a pas, on lui enlèvera même ce qu’il a. » Mc 4, 25 : Rak d’an hini en deus e vo roet dezhañ, met an hini n’en deus ket e vo lamet digantañ zoken ar pezh en deus ».
Il disait : « Il en est du règne de Dieu comme d’un homme qui jette en terre la semence : Mc 4, 26 : C’hoazh e lavare : « Evel-hen emañ Rouantelezh Doue, evel un den en deus taolet had en douar.
nuit et jour, qu’il dorme ou qu’il se lève, la semence germe et grandit, il ne sait comment. Mc 4, 27 : Pe o kousket e vefe pe dihunet, en noz hag en deiz, e tiwan hag e kresk an had, hep gouzout dezhañ penaos.
D’elle-même, la terre produit d’abord l’herbe, puis l’épi, enfin du blé plein l’épi. Mc 4, 28 : Anezhañ e-unan, an douar a daol e frouezh, da gentañ ar blantenn goude-se an dañvouezenn, ha neuze ed e-leizh en dañvouezenn.
Et dès que le blé est mûr, il y met la faucille, puisque le temps de la moisson est arrivé. » Mc 4, 29 : Ha pa vez prest ar greun, raktal e lakaer ar falz ennañ, dre ma-z eo darev an eost ».
Il disait encore : « À quoi allons-nous comparer le règne de Dieu ? Par quelle parabole pouvons-nous le représenter ? Mc 4, 30 : C’hoazh e lavare : « Ouzh petra e heñvelimp Rouantelezh Doue, pe gant peseurt parabolenn e skeudennimp anezhi ?
Il est comme une graine de moutarde : quand on la sème en terre, elle est la plus petite de toutes les semences. Mc 4, 31 : Heñvel eo ouzh ur c’hreunenn sezv : pa vez hadet en douar, ez eo hi ar bihanañ eus an holl hadoù a zo war an douar ;
Mais quand on l’a semée, elle grandit et dépasse toutes les plantes potagères ; et elle étend de longues branches, si bien que les oiseaux du ciel peuvent faire leur nid à son ombre. » Mc 4, 32 : met ur wech hadet e sav hag e teu da vezañ brasoc’h eget an holl louzeier all, hag e taol skourroù bras, en doare ma c’hell laboused an neñv kaout goudor dindan he skeud ».
Par de nombreuses paraboles semblables, Jésus leur annonçait la Parole, dans la mesure où ils étaient capables de l’entendre. Mc 4, 33 : Ha gant e-leizh a barabolennoù eus ar seurt-se e prezege dezho ar Gomz, diouzh ma oant barrek da intent.
Il ne leur disait rien sans parabole, mais il expliquait tout à ses disciples en particulier. Mc 4, 34 : Ne gomze ket outo hep parabolennoù ; met d’e ziskibien, pa oant en o fart, e tisplege pep tra.
Ce jour-là, le soir venu, il dit à ses disciples : « Passons sur l’autre rive. » Mc 4, 35 : An deiz-se, pa voe deuet an abardaez, e lavaras dezho : « Treizhomp d’an tu all ».
Quittant la foule, ils emmenèrent Jésus, comme il était, dans la barque, et d’autres barques l’accompagnaient. Mc 4, 36 : Neuze o tilezel eno ar bobl e kemerjont Jezuz, e-giz m’edo, er vag ; ha bagoù all ivez a yae gantañ.
Survient une violente tempête. Les vagues se jetaient sur la barque, si bien que déjà elle se remplissait. Mc 4, 37 : Met setu ur barr-avel bras o sevel, hag an tarzhioù en em stlape er vag ken na zeue dija da vezañ leun a zour.
Lui dormait sur le coussin à l’arrière. Les disciples le réveillent et lui disent : « Maître, nous sommes perdus ; cela ne te fait rien ? » Mc 4, 38 : Eñ avat edo en aros war ar blueg o kousket. Hag i d’e zihuniñ ha da lavarout dezhañ : « Mestr ! Hag ingal eo dit e vefemp o vont da goll ? »
Réveillé, il menaça le vent et dit à la mer : « Silence, tais-toi ! » Le vent tomba, et il se fit un grand calme. Mc 4, 39 : Eñ avat o vezañ dihunet a c’hourdrouzas an avel hag a lavaras d’ar mor : « Tav ! Sioula ! » Hag e kouezhas an avel, hag e teuas kalm gwenn.
Jésus leur dit : « Pourquoi êtes-vous si craintifs ? N’avez-vous pas encore la foi ? » Mc 4, 40 : Neuze e lavaras dezho : « Perak ez oc’h ken aonik-se ? Penaos n’hoc’h eus ket feiz ? »
Saisis d’une grande crainte, ils se disaient entre eux : « Qui est-il donc, celui-ci, pour que même le vent et la mer lui obéissent ? » Mc 4, 41 : Aon avat o devoe, aon bras, hag e lavarent kenetrezo : « Piv ’ta eo hemañ, pa sent outañ an avel zoken hag ar mor ? »
💡 Informations supplémentaires
🎙️ À-propos de l'enregistrement audio
Cet enregistrement audio de la Bible en breton a été réalisé par Tepod et publié le 21/11/2025 sur Bibl.bzh.
