Evangile de Jésus-Christ selon saint Marc - Chapitre 9
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16
Chapitre 9
🎙 Ecouter la Bible audio en breton
Et il leur disait : « Amen, je vous le dis : parmi ceux qui sont ici, certains ne connaîtront pas la mort avant d’avoir vu le règne de Dieu venu avec puissance. » Mc 9, 1 : Hag e lavare dezho : « E gwirionez, me 'lavar deoc’h, tud ’zo eus ar re a zo amañ ne dañvaint ket ar marv ken n’o devo gwelet Rouantelezh Doue o vezañ deuet gant galloud ».
Six jours après, Jésus prend avec lui Pierre, Jacques et Jean, et les emmène, eux seuls, à l’écart sur une haute montagne. Et il fut transfiguré devant eux. Mc 9, 2 : C’hwec’h devezh goude e kemer Jezuz gantañ Pêr, Jakez ha Yann, hag o c’has a ra en o fart o-unan, hep ar re all, war ur menez uhel. Hag e voe treuzneuziet dirazo.
Ses vêtements devinrent resplendissants, d’une blancheur telle que personne sur terre ne peut obtenir une blancheur pareille. Mc 9, 3 : E zilhad a zeuas da vezañ lugernus ha gwenn-kann-meurbet, evel n’eus kommer ebet war an douar a c’hellfe gwennañ kement-se.
Élie leur apparut avec Moïse, et tous deux s’entretenaient avec Jésus. Mc 9, 4 : En em ziskouez a reas dezho Elias ha Moizez hag e komzent gant Jezuz.
Pierre alors prend la parole et dit à Jésus : « Rabbi, il est bon que nous soyons ici ! Dressons donc trois tentes : une pour toi, une pour Moïse, et une pour Élie. » Mc 9, 5 : Ha Pêr o sevel e vouezh a lavaras da Jezuz : « Rabbi ! Brav eo deomp bezañ amañ. Emaomp o vont da sevel teir zeltenn : unan dit-te, unan da Voizez hag unan da Elias ».
De fait, Pierre ne savait que dire, tant leur frayeur était grande. Mc 9, 6 : Ne ouie ket petra da respont, rak spontet e oant.
Survint une nuée qui les couvrit de son ombre, et de la nuée une voix se fit entendre : « Celui-ci est mon Fils bien-aimé : écoutez-le ! » Mc 9, 7 : Ha sed ur goabrenn ouzh o goleiñ gant he skeud ; hag ur vouezh o tont eus ar goabrenn : « Hemañ eo va Mab muiañ-karet ; selaouit-eñ ».
Soudain, regardant tout autour, ils ne virent plus que Jésus seul avec eux. Mc 9, 8 : Hag a-daol-trumm o sellout tro-war-dro, ne weljont den ebet ken, nemet Jezuz e-unan-penn ganto.
Ils descendirent de la montagne, et Jésus leur ordonna de ne raconter à personne ce qu’ils avaient vu, avant que le Fils de l’homme soit ressuscité d’entre les morts. Mc 9, 9 : P’edont o tiskenn diwar ar menez, e c’hourc’hemennas Jezuz dezho diwall da zisplegañ da zen ebet ar pezh o devoa gwelet, ken na vije adsavet Mab an Den a-douez ar re varv.
Et ils restèrent fermement attachés à cette parole, tout en se demandant entre eux ce que voulait dire : « ressusciter d’entre les morts ». Mc 9, 10 : An dra-se a virjont evito o-unan, daoust m’en em c’houlennent kenetrezo petra a dalveze « adsevel a-douez ar re varv ».
Ils l’interrogeaient : « Pourquoi les scribes disent-ils que le prophète Élie doit venir d’abord ? » Mc 9, 11 : Neuze e c’houlennjont outañ : « Perak e lavar ar Skribed e tle Elias dont da gentañ ? »
Jésus leur dit : « Certes, Élie vient d’abord pour remettre toute chose à sa place. Mais alors, pourquoi l’Écriture dit-elle, au sujet du Fils de l’homme, qu’il souffrira beaucoup et sera méprisé ? Mc 9, 12 : Respont a reas dezho : « Ya, Elias o tont da gentañ a adsav pep tra. Met penaos neuze ez eo bet skrivet diwar-benn Mab an Den e vo ret dezhañ gouzañv kalz ha bezañ dismegañset ?
Eh bien ! je vous le déclare : Élie est déjà venu, et ils lui ont fait tout ce qu’ils ont voulu, comme l’Écriture le dit à son sujet. » Mc 9, 13 : Hogen m’hen lavar deoc’h, deuet eo Elias dija, ha graet o deus dezhañ kement a garent, evel ma-z eo skrivet diwar e benn ».
En rejoignant les autres disciples, ils virent une grande foule qui les entourait, et des scribes qui discutaient avec eux. Mc 9, 14 : Ha pa ’n em gavjont e-tal an diskibien all, e weljont ur bobl a dud war o zro ha Skribed o vreutaat ganto.
Aussitôt qu’elle vit Jésus, toute la foule fut stupéfaite, et les gens accouraient pour le saluer. Mc 9, 15 : Hag an holl dud-se, kerkent ha m’hen gweljont, a voe sebezet-bras hag a zeredas d’e saludiñ.
Il leur demanda : « De quoi discutez-vous avec eux ? » Mc 9, 16 : Hag eñ da c’houlenn outo : « Diwar-benn petra e vreutait ganto ? »
Quelqu’un dans la foule lui répondit : « Maître, je t’ai amené mon fils, il est possédé par un esprit qui le rend muet ; Mc 9, 17 : Unan bennak eus an engroez a respontas dezhañ : « Mestr, degaset em eus va mab hag a zo dalc’het gant ur spered mut.
cet esprit s’empare de lui n’importe où, il le jette par terre, l’enfant écume, grince des dents et devient tout raide. J’ai demandé à tes disciples d’expulser cet esprit, mais ils n’en ont pas été capables. » Mc 9, 18 : Bep tro ma krog ennañ, e taol anezhañ d’an douar, hag eoniñ a ra neuze, grigoñsat e zent ha dont da vezañ reut. D’az tiskibien em eus lavaret e gas kuit, hogen n’o deus ket gallet ».
Prenant la parole, Jésus leur dit : « Génération incroyante, combien de temps resterai-je auprès de vous ? Combien de temps devrai-je vous supporter ? Amenez-le-moi. » Mc 9, 19 : Ha Jezuz da eilgeriañ dezho : « O gouenn difeiz ! Betek pegoulz e vin-me ganeoc’h ? Betek pegoulz em bo d’ho kouzañv ? Degasit-eñ din ».
On le lui amena. Dès qu’il vit Jésus, l’esprit fit entrer l’enfant en convulsions ; l’enfant tomba et se roulait par terre en écumant. Mc 9, 20 : Hag e zegas a rejont dezhañ. Kerkent ha ma welas Jezuz, ar spered a wall-hejas ar bugel, hag hemañ kouezhet d’an douar en em ruilhe en ur eonenniñ.
Jésus interrogea le père : « Depuis combien de temps cela lui arrive-t-il ? » Il répondit : « Depuis sa petite enfance. Mc 9, 21 : Jezuz a c’houlennas ouzh e dad : « Pegeit ’zo e c’hoarvez an dra-se gantañ ? » - « Abaoe e vugeliezh, emezañ.
Et souvent il l’a même jeté dans le feu ou dans l’eau pour le faire périr. Mais si tu peux quelque chose, viens à notre secours, par compassion envers nous ! » Mc 9, 22 : Alies en deus ar spered e daolet en tan hag en dour evit e lakaat da vervel. Hogen ma c’hallez un dra bennak, ro skoazell deomp dre druez ouzhomp ! » -
Jésus lui déclara : « Pourquoi dire : “Si tu peux”… ? Tout est possible pour celui qui croit. » Mc 9, 23 : « Perak ma c’hallez ? ...eme Jezuz. Pep tra a c’hell bezañ evit an hini a gred ».
Aussitôt le père de l’enfant s’écria : « Je crois ! Viens au secours de mon manque de foi ! » Mc 9, 24 : Kerkent en ur youc’hal e respontas tad ar bugel : « Krediñ a ran ! Ro skoazell d’am diskredoni ! »
Jésus vit que la foule s’attroupait ; il menaça l’esprit impur, en lui disant : « Esprit qui rends muet et sourd, je te l’ordonne, sors de cet enfant et n’y rentre plus jamais ! » Mc 9, 25 : Neuze Jezuz o welout ar bobl o teredek, a c’hourc’hemennas d’ar spered hudur en ur lavarout dezhañ : « Spered mut ha bouzar, me her gourc’hemenn dit : kae er-maez eus ar bugel-mañ ha na zistro mui ennañ ».
Ayant poussé des cris et provoqué des convulsions, l’esprit sortit. L’enfant devint comme un cadavre, de sorte que tout le monde disait : « Il est mort. » Mc 9, 26 : Ar spered en ur leuskel ur yudadenn, hag o wall-hejañ ar bugel a yeas kuit ; ar bugel a oa aet evel marv, ken e lavare meur a hini : « Marv eo ! ».
Mais Jésus, lui saisissant la main, le releva, et il se mit debout. Mc 9, 27 : Jezuz avat, o tapout krog en e zorn, en savas hag e chomas en e sav.
Quand Jésus fut rentré à la maison, ses disciples l’interrogèrent en particulier : « Pourquoi est-ce que nous, nous n’avons pas réussi à l’expulser ? » Mc 9, 28 : Hag evel ma oa en un ti, e ziskibien en o fart a c’houlennas outañ : « Perak ni n’hon eus ket gallet argas anezhañ ? »
Jésus leur répondit : « Cette espèce-là, rien ne peut la faire sortir, sauf la prière. » Mc 9, 29 : Hag e respontas dezho : « Ar seurt-se ne c’hellont bezañ argaset nemet dre ar bedenn ».
Partis de là, ils traversaient la Galilée, et Jésus ne voulait pas qu’on le sache, Mc 9, 30 : O vezañ loc’het ac’hano e tremenjont a-dreuz Galilea ha ne felle ket da Jezuz e vije gouezet.
car il enseignait ses disciples en leur disant : « Le Fils de l’homme est livré aux mains des hommes ; ils le tueront et, trois jours après sa mort, il ressuscitera. » Mc 9, 31 : Rak kelenn a rae e ziskibien hag e lavare dezho : « Mab an Den a zo da vezañ drouklazhet etre daouarn an dud, hag e lazhañ a raint, ha tri devezh goude bezañ bet lazhet, e adsavo a-douez ar re varv ».
Mais les disciples ne comprenaient pas ces paroles et ils avaient peur de l’interroger. Mc 9, 32 : Int avat ne gomprenent netra er c’homzoù-se ha ne gredent ket ober outañ goulennoù.
Ils arrivèrent à Capharnaüm, et, une fois à la maison, Jésus leur demanda : « De quoi discutiez-vous en chemin ? » Mc 9, 33 : Erruout a rejont e Kafarnaoum hag ur wech aet en ti, e c’houlennas outo : « Diwar-benn petra e oac’h o tabutal e-pad an hent ? »
Ils se taisaient, car, en chemin, ils avaient discuté entre eux pour savoir qui était le plus grand. Mc 9, 34 : Int avat a dave, rak kenetrezo e-pad an hent e oa savet tabut da c’houzout piv e oa ar brasañ.
S’étant assis, Jésus appela les Douze et leur dit : « Si quelqu’un veut être le premier, qu’il soit le dernier de tous et le serviteur de tous. » Mc 9, 35 : Hag o vont en e goazez, e c’halvas an Daouzek hag e lavaras dezho : « Ma fell da unan bennak ac’hanoc’h bezañ ar c’hentañ, e vezo an diwezhañ-holl ha servijer an holl ».
Prenant alors un enfant, il le plaça au milieu d’eux, l’embrassa, et leur dit : Mc 9, 36 : Hag o kemer ur bugelig, e lakaas anezhañ en o c’hreiz hag ouzh e vriata e lavaras :
« Quiconque accueille en mon nom un enfant comme celui-ci, c’est moi qu’il accueille. Et celui qui m’accueille, ce n’est pas moi qu’il accueille, mais Celui qui m’a envoyé. » Mc 9, 37 : « An neb a zegemer em anv ur bugelig evel hemañ am degemer-me ; hag an neb am degemer, n’eo ket me a zegemer, hogen an hini en deus va c’haset ».
Jean, l’un des Douze, disait à Jésus : « Maître, nous avons vu quelqu’un expulser les démons en ton nom ; nous l’en avons empêché, car il n’est pas de ceux qui nous suivent. » Mc 9, 38 : Yann a lavaras dezhañ : « Mestr ! Gwelet hon eus unan bennak oc’h argas an drouksperedoù ez anv, unan ha na vez ket ouzh hon heuliañ ».
Jésus répondit : « Ne l’en empêchez pas, car celui qui fait un miracle en mon nom ne peut pas, aussitôt après, mal parler de moi ; Mc 9, 39 : Met Jezuz a respontas : « Na harzit ket outañ, rak n’eus den a gement a rafe ur burzhud em anv hag a c’hellfe diouzhtu goude gwallgomz diwar va fenn.
celui qui n’est pas contre nous est pour nous. Mc 9, 40 : Rak an neb n’emañ ket a-enep deomp a zo a-du ganeomp.
Et celui qui vous donnera un verre d’eau au nom de votre appartenance au Christ, amen, je vous le dis, il ne restera pas sans récompense. Mc 9, 41 : Ha piv bennak a roio deoc’h da evañ ur werennad-dour, dre an abeg-se ma-z oc’h d’ar C’hrist, e gwirionez m’hen lavar deoc’h, hennezh ne gollo ket e c’hopr ».
« Celui qui est un scandale, une occasion de chute, pour un seul de ces petits qui croient en moi, mieux vaudrait pour lui qu’on lui attache au cou une de ces meules que tournent les ânes, et qu’on le jette à la mer. Mc 9, 42 : « Hag an neb a wallskouerio unan bennak eus ar re vihan-se a gred ennon, ez eo gwell dezhañ e vije staget ur maen-milin-azen ouzh e c’houzoug hag e vije stlapet er mor.
Et si ta main est pour toi une occasion de chute, coupe-la. Mieux vaut pour toi entrer manchot dans la vie éternelle que de t’en aller dans la géhenne avec tes deux mains, là où le feu ne s’éteint pas. Mc 9, 43 : Ha ma ro da zorn tro dit da gouezhañ, troc’h-eñ ; gwell eo dit bezañ mogn hag antren er vuhez, eget kaout da zaou zorn ha mont d’ar gehenn, d’an tan divougus.
Si ton pied est pour toi une occasion de chute, coupe-le. Mieux vaut pour toi entrer estropié dans la vie éternelle que de t’en aller dans la géhenne avec tes deux pieds. Mc 9, 45 : Ma ro da droad tro dit da gouezhañ, troc’h-eñ ; gwell eo dit mont kamm er vuhez eget kaout da zaou droad ha bezañ taolet er gehenn.
Si ton œil est pour toi une occasion de chute, arrache-le. Mieux vaut pour toi entrer borgne dans le royaume de Dieu que de t’en aller dans la géhenne avec tes deux yeux, Mc 9, 47 : Ha ma ro da lagad tro dit da gouezhañ, taol-eñ kuit ; gwell eo dit bezañ born hag antren e Rouantelezh Doue eget kaout da zaoulagad ha bezañ taolet er gehenn,
là où le ver ne meurt pas et où le feu ne s’éteint pas. Mc 9, 48 : e-lec’h na varv ket o freñv, hag e-lec’h na vez ket mouget o zan.
Chacun sera salé au feu. Mc 9, 49 : Rak pep den a zo da vezañ sallet gant an tan.
C’est une bonne chose que le sel ; mais s’il cesse d’être du sel, avec quoi allez-vous lui rendre sa saveur ? Ayez du sel en vous-mêmes, et vivez en paix entre vous. » Mc 9, 50 : Un dra vat eo an holen, hogen ma teu da vezañ disall, gant petra e c’hellfec’h advlazañ anezhañ ? Ho pet holen ennoc’h ha bezit e peoc’h kenetrezoc’h ».
💡 Informations supplémentaires
🎙️ À-propos de l'enregistrement audio
Cet enregistrement audio de la Bible en breton a été réalisé par Tepod et publié le 26/11/2025 sur Bibl.bzh.
