Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Levr ar Varnerien » Pennad 17

Levr ar Varnerien - Pennad 17

Levr : Levr ar Varnerien
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21

Pennad 17



Il y avait un homme de la montagne d’Éphraïm nommé Mikayehou. Jg 17, 1 : Bez e oa un den eus menez Efraim, Mikayahou e anv.

Il dit à sa mère : « Les onze cents pièces d’argent que l’on t’a dérobées, et pour lesquelles tu as proféré une malédiction que tu m’as répétée, les voici : C’est moi qui les avais prises ! » Sa mère dit : « Sois béni du Seigneur, mon fils ! » Jg 17, 2 : Lavarout a reas d’e vamm : "An unnek kant pezh arc’hant a oa bet laeret diganit hag ho poa graet le abalamour dezho, ouzh va divskouarn-me zoken, an arc’hant-se a zo etre va daouarn ; me eo am boa e c’hwibet". Neuze e lavaras e vamm dezhañ : "Ra vo benniget va mab gant an Aotrou !"

Il rendit les onze cents pièces d’argent à sa mère, qui lui dit : « En fait, j’avais consacré de moi-même cet argent au Seigneur pour mon fils, afin d’en faire une statue, une idole en métal fondu. Aussi vais-je maintenant te le rendre. » Jg 17, 3 : Hag eñ da zaskor d’e vamm an unnek kant pezh arc’hant ; e vamm a lavaras dezhañ : "Gouestlañ a ran, diwar va dorn, an arc’hant-se d’an Aotrou, evit va mab, abalamour dezhañ d’ober ganto un delwenn gizellet hag ur skeudenn vetal-teuz". "Ha bremañ o roan dit en-dro" eme ar mab.

Lorsqu’il eut rendu l’argent à sa mère, elle prit deux cents pièces d’argent qu’elle donna au fondeur. Celui-ci en fit une statue, une idole en métal fondu, qui fut placée dans la maison de Mikayehou. Jg 17, 4 : Reiñ a reas an arc’hant d’e vamm hag houmañ a gemeras daou c’hant pezh diouto d’o reiñ d’an teuzer ; hemañ a gizellas ganto un delwenn hag a fardas unan all dre deuziñ ar metal. Lakaet e voent e ti Mika.

Cet homme, Mika, avait un sanctuaire personnel. Il fit donc faire un éphod et des idoles domestiques, et il donna l’investiture à l’un de ses fils, qui devint son prêtre. Jg 17, 5 : Dre-se en devoe Mika un ti-Doue ; ober a reas un efod ha terafim-idoloù, hag e sakras unan eus e vibien d’ober ur beleg gantañ.

À cette époque, il n’y avait pas de roi en Israël, et chacun faisait ce qui lui plaisait. Jg 17, 6 : D’ar mare-se ne oa ket a roue en Israel : pep hini, evel ma oa reizh ouzh e zaoulagad, a rae.

Il y avait un jeune homme de Bethléem, en Juda, appartenant au clan de Juda, qui était lévite et résidait là comme étranger. Jg 17, 7 : Bez e oa un den yaouank eus Betlehem-Youda, eus tiegezh Youda, Leviad e oa, hag eno edo o chom.

Il avait quitté la ville de Bethléem de Juda pour aller là où il trouverait à s’établir. Chemin faisant, il parvint, dans la montagne d’Éphraïm, à la maison de Mika. Jg 17, 8 : Kuitaat a reas Kêr-Vetlehem evit mont da chom en un tu bennak, lec’h ma kavje fred. Evel-se e tegouezhas e menez Efraim, e ti Mika.

Mika lui demanda : « D’où viens-tu ? » Il lui répondit : « Je suis un lévite de Bethléem de Juda. Je me suis mis en route afin de trouver là où m’établir. » Jg 17, 9 : Ha Mika a lavaras dezhañ : "A-belec’h e teuez ?" Respont a reas : "Leviad on, eus Betlehem Youda, hag emaon o vont da chom el lec’h ma kavin".

Alors Mika lui dit : « Reste avec moi ; tu seras pour moi un père et un prêtre. Je te donnerai dix pièces d’argent par an, tes vêtements et ta nourriture. » Jg 17, 10 : Hag e lavaras dezhañ Mika : "Chom ganin, hag e vi evidon un tad hag ur beleg, hag e roin dit dek pezh-arc’hant ar bloaz hag ur pourvez dilhad ha da vevañs". Hag ez eas tre al Leviad :

Le lévite consentit à se fixer chez lui, et il devint comme l’un de ses fils. Jg 17, 11 : Asantiñ a reas al Leviad da chom gant an den, hag e voe ar paotr-mañ evitañ evel unan eus e vibien.

Mika donna l’investiture au lévite, qui devint son prêtre et demeura dans sa maison. Jg 17, 12 : Hag e lakaas Mika al Leviad en e garg hag an den yaouank a servijas dezhañ da veleg hag a chomas e ti Mika.

Mika se dit : « Maintenant, je sais que le Seigneur me fera du bien, puisque ce lévite est devenu mon prêtre. » Jg 17, 13 : Ha Mika a lavaras : "Bremañ ec’h ouzon e ray an Aotrou vad din, abalamour em eus al Leviad-mañ evel beleg".