Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Levr ar Varnerien » Pennad 18

Levr ar Varnerien - Pennad 18

Levr : Levr ar Varnerien
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21

Pennad 18



En ces jours-là, il n’y avait pas de roi en Israël. Or, en ces jours-là, la tribu de Dane se cherchait un territoire pour y habiter, car jamais jusque-là, elle n’en avait obtenu au milieu des tribus d’Israël. Jg 18, 1 : D’ar mare-se, ne oa roue ebet en Israel ; ha d’an ampoent edo meuriad Dan o klask kaout un hêrezh da chom, rak ne oa ket degouezhet dezhañ a hêrezh betek an deiz-se e-kreiz meuriadoù Israel.

Les hommes de Dane envoyèrent donc de chez eux cinq hommes, appartenant à leur clan, hommes vaillants de Soréa et d’Eshtaol, pour espionner le pays et pour l’explorer. On leur dit : « Allez explorer le pays ! » Ils atteignirent, dans la montagne d’Éphraïm, la maison de Mika et y passèrent la nuit. Jg 18, 2 : Hag e kasas bugale Dan pemp den, eus o metou, tud hag a oa paotred kadarn eus Sorea hag eus Estaol, evit gwelout ar vro hag hec’h anavezout. Lavarout a rejont dezho : "It ’ta da welout ar vro". Mont a rejont betek menez Efraim hag e tegouezhjont e ti Mika, hag e tremenjont an noz eno.

Comme ils s’approchaient de la maison de Mika, ils reconnurent la voix du jeune lévite, se dirigèrent de son côté et lui demandèrent : « Qui t’a fait venir ici ? Que fais-tu là ? Qu’est-ce qui t’y retient ? » Jg 18, 3 : Edont e-kichen ti Mika pa-z anavezjont mouezh al Leviad yaouank, ha degouezhet eno e lavarjont dezhañ : "Piv en deus da gaset aze, ha petra a rez amañ ha petra ac’h eus amañ ?"

Il répondit : « Mika m’a donné beaucoup d’avantages, il m’a engagé et je suis devenu son prêtre. » Jg 18, 4 : Eilgeriañ a reas : "Mika en deus graet din an dra-mañ-dra ; reiñ a ra din ur gopr, hag e servijan dezhañ da veleg".

Ils lui demandèrent : « Consulte donc Dieu, pour que nous sachions si le voyage que nous entreprenons réussira. » Jg 18, 5 : Ac’hanta, emezo, goulenn e ali digant Doue, deomp da glevout hag eñ e teuio da vat hor beaj. Hag ar beleg a respontas :

Le prêtre leur répondit : « Allez en paix ! Le voyage que vous entreprenez est sous le regard du Seigneur. » Jg 18, 6 : It e peoc’h, emañ lagad Doue war hoc’h hent !

Les cinq hommes s’en allèrent et arrivèrent à Laïsh. Ils virent que les gens qui y habitaient vivaient en sécurité, tranquilles et confiants, à la manière des Sidoniens, personne ne blâmant dans le pays le détenteur du pouvoir ; ces gens étaient loin des Sidoniens et ils n’avaient affaire avec personne. Jg 18, 7 : Ar pemp den a yeas en o hent ; hag a zegouezhas e Kêr-Lais. Gwelout a rejont penaos ar bobl a oa eno a veve e diogel, e-giz ar Sidoniz, sioul ha dinec’h, ne vefe ket trechalet tamm ebet er vro an hini a dapfe ar veli : pell e oant diouzh ar Sidoniz ha n’o devoa ket afer gant den.

Ils revinrent alors vers leurs frères, à Soréa et à Eshtaol, et leurs frères leur demandèrent : « Que nous rapportez-vous ? » Jg 18, 8 : Distreiñ a rejont neuze da gaout o breudeur, e Sorea hag en Estaol, hag e lavaras dezho o breudeur : "Petra 'soñjit ?"

Ils répondirent : « Levons-nous ! Montons contre eux : nous avons vu leur pays. C’est un excellent pays. Et vous demeurez muets ! Mettez-vous en marche sans hésiter, pour aller conquérir ce territoire ! Jg 18, 9 : Hag e lavarjont : "War-sav ! Dao dezho ! Gwelet hon eus ar vro : mat-tre eo ! C’hala 'vat ! Perak ne lavarit ger ebet ? Na vezit ket diegus da vont war-raok evit aloubiñ ar vro-se.

En arrivant, vous trouverez un peuple confiant. Le pays est étendu. Dieu l’a mis entre vos mains, ce lieu où rien ne manque de ce que l’on peut avoir sur la terre ! » Jg 18, 10 : En ur zegouezhout eno, ez en em gavot gant ur bobl en dienkrez. Ec’hon eo ar vro, ha Doue en deus he lakaet etre ho taouarn : eno ne vank netra a gement a zo war an douar !"

Six cents hommes équipés d’armes de guerre partirent donc de là, du clan de Dane, de Soréa et d’Eshtaol. Jg 18, 11 : C’hwec’h kant den eus tiegezh Dan a loc’has eus Sorea hag Estaol, en ur gas ganto o binvioù-brezel.

Ils montèrent camper à Qiryath-Yearim, en Juda. Voilà pourquoi, jusqu’à ce jour, on appelle ce lieu Mahané-Dane (c’est-à-dire : Camp de Dane). Il est situé à l’ouest de Qiryath-Yearim. Jg 18, 12 : Pignat a rejont betek Kiriat-Yarim e Youda, hag eno e kampjont ; abalamour da se e voe anvet al lec’h-se Kamp-Dan, anvet c’hoazh evel-se hiziv an deiz ; diouzh tu ar c’hornog da Giriat Yarim emañ.

De là, ils passèrent dans la montagne d’Éphraïm et atteignirent la maison de Mika. Jg 18, 13 : Ac’hano e tremenjont dre venez Efraim, hag en em gavjont e ti Mika.

Les cinq hommes qui étaient allés espionner le pays de Laïsh prirent la parole et dirent à leurs frères : « Savez-vous qu’il y a ici, dans ces maisons, un éphod, des idoles domestiques, une statue, une idole en métal fondu ? Et maintenant, vous savez ce que vous avez à faire ! » Jg 18, 14 : Ar pemp den a oa bet kaset d’anavezadenniñ bro Lais, a savas o mouezh hag a lavaras d’o breudeur : "Hag eñ ec’h ouzit ez eus en tiez-mañ un efod, idoloù terafim, un delwenn gizellet, hag ur skeudenn vetal-teuz ? Deoc’h da c’houzout bremañ petra ’zo da ober !"

Ils firent un détour pour se rendre à la maison du jeune lévite, la maison de Mika, et ils le saluèrent. Jg 18, 15 : Mont a rejont war-du eno hag en ur antren e ti al Leviad yaouank, e ti Mika, e hetjont dezhañ peoc’h.

Les six cents hommes de Dane, équipés de leurs armes de guerre, prirent position à l’entrée de la porte. Jg 18, 16 : Ar c’hwec’h kant den eus tiegezh Dan, a oa chomet gant o armoù ouzh toull an nor.

Les cinq hommes qui étaient allés espionner le pays montèrent, entrèrent là et prirent la statue, l’éphod, les idoles domestiques, l’idole en métal fondu. Le prêtre se tenait debout à l’entrée de la porte avec les six cents hommes équipés d’armes de guerre. Jg 18, 17 : Hag ar pemp den a oa bet oc’h eveshaat ar vro, a savas d’al laez ; mont a rejont d’ar santual hag e kemerjont ar skeudenn gizellet, an efod, an terafim hag an delwenn vetal teuz, tra m’edo ar beleg ouzh toull an nor gant ar c’hwec’h kant den dindan armoù.

Comme ils étaient entrés dans la maison de Mika, et avaient pris la statue, l’éphod, les idoles domestiques, l’idole en métal fondu, le prêtre leur demanda : « Que faites-vous ? Jg 18, 18 : O vezañ aet e ti Mika, kemeret ganto ar skeudenn gizellet, an efod, an terafim hag an delwenn vetal teuz, ar beleg a lavaras dezho : "Petra emaoc’h oc’h ober ?"

– Tais-toi, lui dirent-ils, mets la main sur ta bouche et viens avec nous ! Sois pour nous un père et un prêtre ! Vaut-il mieux pour toi être prêtre dans la maison d’un seul homme, ou être prêtre d’une tribu ou d’un clan en Israël ? » Jg 18, 19 : Respont a rejont : "Ro peoc’h, laka da zorn war da c’henou ha deus ganeomp, te vo tad beleg deomp. Petra eo ar gwellañ dit : bezañ beleg evit tiegezh un den hepken, pe bezañ beleg evit ur boblad hag un tiegezh eus Israel ?"

Le prêtre se réjouit en son cœur, il prit l’éphod, les idoles domestiques, la statue, et se plaça au milieu de la troupe. Jg 18, 20 : Neuze e sederaas kalon ar beleg ; kemer a reas an efod, an terafim, an delwenn gizellet hag e teuas d’en em lakaat e-kreiz renkadoù ar soudarded.

Ils reprirent leur chemin, et partirent en plaçant devant eux les enfants, le bétail et les bagages. Jg 18, 21 : Hag int neuze adkemer penn o hent ha mont kuit goude bezañ lakaet a-raok dezho ar vugale, ar chatal hag an traoù a dalvoudegezh.

Ils étaient déjà loin de la maison de Mika, quand les habitants des maisons voisines de celle de Mika s’ameutèrent et se mirent à poursuivre les fils de Dane. Jg 18, 22 : Erru e oant pell diouzh ti Mika, p’en em lakaas amezeien Vika d’en em vodañ ha da redek war-lerc’h bugale Dan.

Comme ils interpellaient les fils de Dane, ceux-ci se retournèrent et dirent à Mika : « Qu’as-tu à ameuter ces gens ? » Jg 18, 23 : Youc’hal a raent war-lerc’h bugale Dan ; ar re-mañ a zistroas o fenn hag a lavaras da Vika : "Petra 'z eus mac’h eus bodet kement all a dud ?"

Il leur répondit : « Les dieux que je m’étais faits, vous les avez pris, ainsi que le prêtre, et vous partez. Que me reste-t-il ? Comment pouvez-vous me dire : “Qu’est-ce que tu as ?” » Jg 18, 24 : Respont a reas : "An doueoù am boa bet graet a zo aet ganeoc’h, kerkoulz hag ar beleg ; Petra a van ganin ? Penaos e lavarit-hu din : Petra zo erru ganit ?"

Les fils de Dane lui dirent : « Qu’on ne t’entende plus ! Sinon nos hommes exaspérés pourraient bien vous attaquer, et tu risquerais ta vie et celle de ta maison ! » Jg 18, 25 : Met bugale Dan a lavaras dezhañ : "Arabat na glevjomp da vouezh, betek-gouzout n’en em daolfe warnout tud kounnaret, ha na gollfes da vuhez, te ha da holl dud".

Les fils de Dane poursuivirent leur chemin, et Mika, voyant qu’ils étaient les plus forts, fit demi-tour et revint chez lui. Jg 18, 26 : Ha bugale Dan a zalc’has gant o hent. O welout ne oa ket evito, e troas kein Mika hag e tistroas d’ar gêr.

Ainsi, après avoir pris les dieux que Mika avait faits, et le prêtre qui le servait, les fils de Dane marchèrent contre Laïsh, contre une population tranquille et confiante. Ils la passèrent au fil de l’épée et incendièrent la ville. Jg 18, 27 : Evel-se ez eas gant an Daniz ar pezh a oa bet graet gant Mika, hag ar beleg a oa en e servij : neuze e kouezhjont war Lais, war ur bobl sioul ha peoc’hus ; o lazhañ a rejont a daolioù kleze hag e lakajont tan e kêr.

Personne ne vint à son aide, car elle était loin de Sidon et n’avait affaire avec personne. La ville se trouve en effet dans la plaine qui s’étend vers Beth-Rehob. Ils rebâtirent la ville et s’y établirent. Ils nommèrent la ville « Dane », du nom de Dane leur père, qui était né de Jacob, mais à l’origine, le nom de cette ville était Laïsh. Jg 18, 28 : Ne oa deuet den ebet d’he sikour rak pell e oa diouzh Sidon, hag he zud n’o devoa pleustr ebet gant an dud all ; bez’ edo er saonenn en em astenn war-du Bet Rehob. Adsevel a rejont kêr goude hag e rejont o annez enni. Hec’h envel a rejont Dan, diouzh anv Dan o zad hag a oa eus gouenn Israel ; diagent avat, e oa anvet ar gêr-se Lais.

Les fils de Dane érigèrent pour eux la statue. Jonathan, fils de Guershom, fils de Moïse, puis ses fils furent prêtres de la tribu de Dane, jusqu’au jour de la déportation. Jg 18, 30 : Neuze, bugale Dan a gempennas evito ar skeudenn gizellet ha Jonatan mab Gersom, mab Moizez, eñ hag e vugale, a voe beleien pobl Dan betek an deiz ma voent harluet eus o bro.

Ils installèrent pour leur usage la statue que Mika avait faite. Elle demeura à Silo, aussi longtemps que la maison de Dieu y subsista. Jg 18, 31 : Kempenn a rejont evito an delwenn gizellet a oa e ti Mika, keit ha ma voe ti Doue e Silo.