Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Levr ar C’hrennlavarioù » Pennad 15

Levr ar C’hrennlavarioù - Pennad 15

Levr : Levr ar C’hrennlavarioù
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31

Pennad 15



Une réponse paisible calme la fureur, un mot blessant déclenche la colère. Pr 15, 1 : Ur respont hegarat ’zo distan d’ar gounnar, ur gomz kalet avat, un atiz d’ar fulor.

La langue des sages rend la science aimable, la bouche des insensés ne débite que des sottises. Pr 15, 2 : Eus teod ar re fur e tiver gouiziegezh, eus genoù ar re sot e tic’hlann follentez.

En tout lieu, les yeux du Seigneur : ils observent les méchants et les bons. Pr 15, 3 : E pep lec’h daoulagad an Aotrou a sell pizh ouzh ar re fall hag ar re vat.

La langue qui réconforte est un arbre de vie ; perfide, elle vous coupe le souffle. Pr 15, 4 : Douster an teod a zo ur wezenn a vuhez, met ar fallagriezh, ur frailh-kalon.

Un sot se moque des leçons de son père ; bien avisé qui tient compte des avertissements ! Pr 15, 5 : An den diboell a zispriz kelennadur e dad, selaouer ar rebech en em ziskouez fur.

La maison du juste regorge de richesse, les gains du méchant sont précaires ! Pr 15, 6 : Madoù e-leizh a zo e ti an den reizh, met ar reuz a gouezh war drevad an den fall.

Les lèvres des sages sèment le savoir ; pour le cœur des insensés, il n’en va pas ainsi ! Pr 15, 7 : Muzelloù an den fur a skuilh ar boellegezh, met ne ra ket kenkoulz kalon an diskiant.

Le sacrifice des méchants, le Seigneur l’a en horreur, mais il accueille la prière des honnêtes gens. Pr 15, 8 : Sakrifis ar re zrouk, un euzhadenn 'vit an Aotrou ; met dudi evitañ eo pedenn an dud reizh.

Le chemin du méchant fait horreur au Seigneur ; il aime celui qui recherche la justice. Pr 15, 9 : Hent ar fallakr, un euzhadenn 'vit an Aotrou ; met pleustrer ar justis a vez karet gantañ.

Rude leçon pour qui s’écarte du sentier : refuser l’avertissement, c’est la mort ! Pr 15, 10 : D’an neb a dec’h diwar an hent, kastiz garv ; d’an neb a gasa reizhadurezh, ar marv !

Le séjour des morts et l’abîme sont devant le Seigneur : à plus forte raison le cœur des hommes ! Pr 15, 11 : Sheol hag Abaddon ’zo dizolo da sell an Aotrou ;

Un insolent n’aime pas qu’on le reprenne ; aussi ne va-t-il guère avec les sages. Pr 15, 12 : Ne blij ket d’ar goapaer klevout tamalladur, ha gant se ne gar ket darempred ar re fur.

À cœur joyeux, visage épanoui ; à cœur chagrin, soupirs désolés. Pr 15, 13 : Da galon laouen, dremm lirzhin ; da galon doaniet, doare mantret.

Un cœur intelligent recherche le savoir, la bouche des insensés se repaît de sottises. Pr 15, 14 : Kalon poellek a bleustr ar skiantegezh, met genoù an dud difur a blij dezhañ ar follentez.

Pour le malheureux, tous les jours sont mauvais ; pour le cœur content, c’est un perpétuel festin. Pr 15, 15 : 'Vit an den reuzeudik eo fall an holl deizioù ; 'vit ar galon joaus eo fest peurbadus.

Mieux vaut peu, avec la crainte du Seigneur, qu’un grand trésor et ses embarras. Pr 15, 16 : Gwelloc’h eo nebeut gant doujañs an Aotrou eget un teñzor bras gant trubuilhoù.

Mieux vaut un plat de légumes servi avec amour que du veau gras et de la haine. Pr 15, 17 : Gwelloc’h eo ur pladad legumaj gant mignoniezh eget fest ejen lart gant kasoni.

Un homme irascible provoque la querelle, un homme patient apaise la dispute. Pr 15, 18 : An den taer, un atizer rendaeloù ; an den habask, un distaner tabutoù.

Le chemin du paresseux est un buisson de ronces, la route des honnêtes gens est dégagée. Pr 15, 19 : Hent an den lochore ’zo strouezh ha drein, gwenodenn an dud reizh 'vel un hent kompezet.

Le fils sage fait la joie de son père ; insensé, l’homme qui méprise sa mère ! Pr 15, 20 : Ur mab fur, levenez e dad ; un den diboell, disprizer e vamm.

L’écervelé se complaît dans sa bêtise, l’homme intelligent va droit son chemin. Pr 15, 21 : Diduell an den diboell, ar follentez ; met an den skiantek 'ya war-raok war-eeun.

Sans concertation, le projet avorte ; un conseil élargi lui donne consistance. Pr 15, 22 : Dre faot kemer ali e c’hwit ar mennadoù ; gant e-leizh a guzulierien e troont da vat.

Quel plaisir de trouver la répartie ! Qu’elle est bonne, la parole qui tombe à pic ! Pr 15, 23 : Ur joa evit an den, ober ur respont c’hwek ; pegen plijus ur gomz o kouezhañ rik.

Pour l’homme avisé, le sentier de vie est une montée ; il évite ainsi la descente au séjour des morts. Pr 15, 24 : Hent ar vuhez, 'vit an den fur, a sav d’an nec’h, 'vit pellaat anezhañ diouzh poull-don ar marv.

La maison des orgueilleux, le Seigneur la renverse ; il fixe les bornes du terrain de la veuve. Pr 15, 25 : An Aotrou a ziskar ti an dud lorc’hek, met adsevel a ra mein-bonn an intañvez.

Le Seigneur a horreur des calculs pervers ; les paroles bienveillantes sont pures. Pr 15, 26 : Ar mennozhioù fallakr : un euzhusted 'vit an Aotrou ! Met ar c’homzoù hegar ’zo glan dirak e sell.

Péril en la demeure pour l’homme âpre au gain ! Qui refuse tout pot-de-vin vivra. Pr 15, 27 : Ar skraper dizonest a zegas trubuilh d’e di, met buhez hir en devo neb a gasa profadennoù.

Le juste réfléchit en son cœur avant de répondre ; la bouche du méchant vomit le mal. Pr 15, 28 : Kalon an den just en em soñj a-raok respont, met genoù ar re fall a zislonk diouzhtu drougiezhoù.

Le Seigneur est loin des méchants, mais il écoute la prière des justes. Pr 15, 29 : Diouzh ar re zrouk emañ pell an Aotrou, met selaou a ra pedenn an dud just.

Un regard lumineux réjouit le cœur, une bonne nouvelle donne des forces. Pr 15, 30 : Ur sell leun a sklaerder ’zo dudi d’ar galon, ur c’heloù mat, buhez 'vit an eskern.

Qui sait écouter les leçons de la vie aura sa place entre les sages. Pr 15, 31 : Neb a selaou gant pled ar rebechoù salvus en deus e-touez ar re fur e chomlec’h.

Qui refuse l’éducation se méprise lui-même, qui écoute les leçons gagne en intelligence. Pr 15, 32 : Neb a zistaol ar gelennadurezh a zispriz e ene ; neb a selaou ar reizhadurezh a c’hounez poellegezh.

La crainte du Seigneur est école de sagesse : avant les honneurs, l’humilité ! Pr 15, 33 : An doujañs-Doue a zo skol a furnez : a-raok ar c’hloar eo ret izelegezh.