An aviel hervez Sant Mazhev - Pennad 18
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28
Pennad 18
À ce moment-là, les disciples s’approchèrent de Jésus et lui dirent : « Qui donc est le plus grand dans le royaume des Cieux ? » Mt 18, 1 : D’an eur-se e tostaas an diskibien ouzh Jezuz da lavarout dezhañ : « Piv eta eo ar brasañ e Rouantelezh an Neñvoù ? »
Alors Jésus appela un petit enfant ; il le plaça au milieu d’eux, Mt 18, 2 : Jezuz o c’hervel davetañ ur bugelig, e lakaas en o c’hreiz, hag e lavaras dezho :
et il déclara : « Amen, je vous le dis : si vous ne changez pas pour devenir comme les enfants, vous n’entrerez pas dans le royaume des Cieux. Mt 18, 3 : « E gwirionez me 'lavar deoc’h, mar ne zistroit ket da vezañ heñvel ouzh bugaligoù, ne 'z eot ket e-barzh Rouantelezh an Neñvoù.
Mais celui qui se fera petit comme cet enfant, celui-là est le plus grand dans le royaume des Cieux. Mt 18, 4 : An neb eta en em izelaio evel ar bugelig-mañ, hennezh a vo ar brasañ e Rouantelezh an Neñvoù.
Et celui qui accueille un enfant comme celui-ci en mon nom, il m’accueille, moi. Mt 18, 5 : Hag an neb a zegemer em anv ur bugelig evel hemañ, am degemer va-unan.
Celui qui est un scandale, une occasion de chute, pour un seul de ces petits qui croient en moi, il est préférable pour lui qu’on lui accroche au cou une de ces meules que tournent les ânes, et qu’il soit englouti en pleine mer. Mt 18, 6 : Met an neb a wallskouerio unan eus ar re vihan-mañ a gred ennon, ez eo gwelloc’h dezhañ e vefe staget ouzh e c’houzoug ur maen-milin-azen hag e vefe lonket gant ar mor bras.
Malheureux le monde à cause des scandales ! Il est inévitable qu’arrivent les scandales ; cependant, malheureux celui par qui le scandale arrive ! Mt 18, 7 : Mallozh d’ar bed en abeg d’e wallskouerioù ! Rak ma rank ar gwallskouerioù bezañ, mallozh d’an den e tegouezh drezañ an droukskouer.
Si ta main ou ton pied est pour toi une occasion de chute, coupe-le et jette-le loin de toi. Mieux vaut pour toi entrer dans la vie éternelle manchot ou estropié, que d’être jeté avec tes deux mains ou tes deux pieds dans le feu éternel. Mt 18, 8 : Ma-z eo da zorn pe da droad pennabeg dit da gouezhañ, troc’h-eñ ha taol diouzhit ; gwelloc’h eo dit mont e-barzh ar vuhez mogn pe gamm, eget kaout da zaou zorn pe da zaou droad, ha bezañ taolet en tan peurbadus.
Et si ton œil est pour toi une occasion de chute, arrache-le et jette-le loin de toi. Mieux vaut pour toi entrer borgne dans la vie éternelle, que d’être jeté avec tes deux yeux dans la géhenne de feu. Mt 18, 9 : Ha ma-z eo da lagad pennabeg dit da gouezhañ, diframm-eñ ha taol diouzhit ; rak gwelloc’h eo dit bezañ born hag antren er vuhez, eget kaout da zaoulagad ha bezañ taolet e gehenn an tan.
Gardez-vous de mépriser un seul de ces petits, car, je vous le dis, leurs anges dans les cieux voient sans cesse la face de mon Père qui est aux cieux. Mt 18, 10 : Diwallit a zisprizout unan bennak eus ar re vihan-mañ, rak me 'lavar deoc’h, o Aelez en Neñvoù en em zalc’h atav dirak dremm va Zad a zo en Neñvoù.(11)
Quel est votre avis ? Si un homme possède cent brebis et que l’une d’entre elles s’égare, ne va-t-il pas laisser les quatre-vingt-dix-neuf autres dans la montagne pour partir à la recherche de la brebis égarée ? Mt 18, 12 : Petra soñj deoc’h ? M’en deus un den kant dañvad ha ma tiank unan anezho, daoust ha ne lez ket war ar menezioù an naontek ha pevar-ugent all evit mont da glask an hini dianket ?
Et, s’il arrive à la retrouver, amen, je vous le dis : il se réjouit pour elle plus que pour les quatre-vingt-dix-neuf qui ne se sont pas égarées. Mt 18, 13 : Ha ma tegouezh dezhañ e adkavout, e gwirionez me 'lavar deoc’h en deus en abeg dezhañ brasoc’h levenez eget en abeg d’an naontek ha pevar-ugent all ha n’int ket bet dianket.
Ainsi, votre Père qui est aux cieux ne veut pas qu’un seul de ces petits soit perdu. Mt 18, 14 : Evel-se ivez n’eo ket bolontez va Zad a zo en Neñvoù ez afe da goll hini ebet eus ar re vihan-se.
Si ton frère a commis un péché contre toi, va lui faire des reproches seul à seul. S’il t’écoute, tu as gagné ton frère. Mt 18, 15 : M’en deus da vreur pec’het ouzhit, kae ha gourdrouz-eñ etrezout-te hag eñ e-unan ; mar az selaou az po gounezet da vreur.
S’il ne t’écoute pas, prends en plus avec toi une ou deux personnes afin que toute l’affaire soit réglée sur la parole de deux ou trois témoins. Mt 18, 16 : Mar n’az selaou ket, kemer c’hoazh ganit un den pe zaou evit ma vo renket an afer diwar gomz daou pe dri dest.
S’il refuse de les écouter, dis-le à l’assemblée de l’Église ; s’il refuse encore d’écouter l’Église, considère-le comme un païen et un publicain. Mt 18, 17 : Mar n’o selaou ket, lavar d’an Iliz, ha mar ne selaou ket an Iliz kennebeut-all, ra vo evidout evel ur pagan pe ur Publikan.
Amen, je vous le dis : tout ce que vous aurez lié sur la terre sera lié dans le ciel, et tout ce que vous aurez délié sur la terre sera délié dans le ciel. Mt 18, 18 : E gwirionez me 'lavar deoc’h, kement tra a liammot war an douar a vo liammet en Neñv ; ha kement tra a ziliammot war an douar a vo diliammet en Neñv.
Et pareillement, amen, je vous le dis, si deux d’entre vous sur la terre se mettent d’accord pour demander quoi que ce soit, ils l’obtiendront de mon Père qui est aux cieux. Mt 18, 19 : « Adarre e lavaran deoc’h : m’en em laka daou ac’hanoc’h a-unvan war an douar evit un dra bennak da c’houlenn, e teuio dezho digant va Zad a zo en Neñvoù.
En effet, quand deux ou trois sont réunis en mon nom, je suis là, au milieu d’eux. » Mt 18, 20 : Rak e-lec’h ma vez bodet daou pe dri em anv, emaon eno en o zouez ».
Alors Pierre s’approcha de Jésus pour lui demander : « Seigneur, lorsque mon frère commettra des fautes contre moi, combien de fois dois-je lui pardonner ? Jusqu’à sept fois ? » Mt 18, 21 : Neuze Pêr o tostaat outañ a lavaras : « Aotrou, pet gwech, ma c’hoarvez d’am breur pec’hiñ ouzhin, em bo da bardoniñ dezhañ ? Betek seizh gwech ? »
Jésus lui répondit : « Je ne te dis pas jusqu’à sept fois, mais jusqu’à soixante-dix fois sept fois. Mt 18, 22 : Jezuz a respontas dezhañ : « Ne lavaran ket dit betek seizh gwech, met betek seizh gwech dek gwech ha tri-ugent ».
Ainsi, le royaume des Cieux est comparable à un roi qui voulut régler ses comptes avec ses serviteurs. Mt 18, 23 : « Gant-se e c’heller keñveriañ Rouantelezh an Neñvoù ouzh ur Roue a fellas dezhañ renkañ e gontoù gant e servijerien.
Il commençait, quand on lui amena quelqu’un qui lui devait dix mille talents (c’est-à-dire soixante millions de pièces d’argent). Mt 18, 24 : Evel ma oa krog d’o reizhañ e voe degaset dirazañ un den a zlee dezhañ dek mil talant.
Comme cet homme n’avait pas de quoi rembourser, le maître ordonna de le vendre, avec sa femme, ses enfants et tous ses biens, en remboursement de sa dette. Mt 18, 25 : Evel n’en devoa ket peadra da rentañ e roas e vestr urzh d’e werzhañ, eñ hag ivez e wreg, e vugale ha kement en devoa, ma vefe peurbaeet e zle.
Alors, tombant à ses pieds, le serviteur demeurait prosterné et disait : “Prends patience envers moi, et je te rembourserai tout.” Mt 18, 26 : Hogen ar servijer oc’h en em strinkañ e-harz e dreid a stoue dirazañ en ur lavarout : Gortoz ganin hag e rentin pep tra !
Saisi de compassion, le maître de ce serviteur le laissa partir et lui remit sa dette. Mt 18, 27 : Gounezet gant an druez mestr ar servijer-se e lezas da vont hag a ziverkas dezhañ e zle.
Mais, en sortant, ce serviteur trouva un de ses compagnons qui lui devait cent pièces d’argent. Il se jeta sur lui pour l’étrangler, en disant : “Rembourse ta dette !” Mt 18, 28 : « Met o vont er-maez, ar servijer a gavas unan eus e gumpagnuned a zlee dezhañ kant diner. Hag o kregiñ en e c’houzoug en gwaske dezhañ en ur lavarout : Pae kement a zleez !
Alors, tombant à ses pieds, son compagnon le suppliait : “Prends patience envers moi, et je te rembourserai.” Mt 18, 29 : Hogen oc’h en em strinkañ e-harz e dreid, e gumpagnun en aspede en ur lavarout : Gortoz ganin hag e rentin dit !
Mais l’autre refusa et le fit jeter en prison jusqu’à ce qu’il ait remboursé ce qu’il devait. Mt 18, 30 : Egile avat ne fellas ket dezhañ. Mont a reas kuit hag e lakaas e deurel er prizon betek ma rentfe ar pezh a zlee.
Ses compagnons, voyant cela, furent profondément attristés et allèrent raconter à leur maître tout ce qui s’était passé. Mt 18, 31 : « O welout an dra-se e voe glac’haret bras e gumpagnuned hag e teujont da zanevellañ d’o mestr kement a oa tremenet.
Alors celui-ci le fit appeler et lui dit : “Serviteur mauvais ! je t’avais remis toute cette dette parce que tu m’avais supplié. Mt 18, 32 : Ar mestr neuze ouzh e c’hervel d’e gaout a lavaras dezhañ : Servijer fallakr ! an holl dle-se am boa diverket dit dre m’az poa va aspedet ;
Ne devais-tu pas, à ton tour, avoir pitié de ton compagnon, comme moi-même j’avais eu pitié de toi ?” Mt 18, 33 : daoust ha te ivez ne zlees ket kaout truez ouzh da gumpagnun evel ma 'm boa me va-unan bet truez ouzhit ?
Dans sa colère, son maître le livra aux bourreaux jusqu’à ce qu’il eût remboursé tout ce qu’il devait. Mt 18, 34 : Hag e vestr, kounnar ennañ, e lakaas etre daouarn ar vourevien betek ma paefe kement a oa dleet gantañ.
C’est ainsi que mon Père du ciel vous traitera, si chacun de vous ne pardonne pas à son frère du fond du cœur. » Mt 18, 35 : Evel-se ivez e raio deoc’h va Zad a zo en Neñv, mar ne bardon ket pep unan ac’hanoc’h d’e vreur a greiz e galon ».
💡 Titouroù ouzhpenn
🎙️ Diwar-benn an enrolladenn
An enrolladenn-mañ a zo bet graet gant Kentin hag embannet d'an/ar 20/11/2025 war Bibl.bzh.
