Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Premier livre des Chroniques » Chapitre 10

Premier livre des Chroniques - Chapitre 10

Levr : Levr kentañ an Danevelloù
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29

Chapitre 10



Les Philistins livrèrent bataille à Israël. Les hommes d’Israël s’enfuirent devant les Philistins et tombèrent, frappés à mort, sur le mont Gelboé. 1Ch 10, 1 : Hag ar Filistiz a vrezelas a-enep Israel, hag e tec’has tud Israel dirak ar Filistiz, hag e kouezhas lazhidi war venez Gelboe.

Les Philistins, dans leur poursuite, serrèrent de près Saül et ses fils. Ils frappèrent Jonathan, Abinadab et Malki-Shoua, les fils de Saül. 1Ch 10, 2 : Hag e stagas ar Filistiz war-lerc’h Saoul ha war-lerc’h e vibien ; hag e pilas ar Filistiz Jonatan hag Abinadab ha Melkisoua, mibien Saoul.

Le poids du combat se porta sur Saül. Les tireurs d’arc le surprirent, et il fut blessé par les tireurs. 1Ch 10, 3 : Hag e pounneraas ar brezel war Saoul, hag e gavout a reas an dennerien-wareg, hag e krenas dirak ar waregerien.

Saül dit à son écuyer : « Tire ton épée et transperce-moi, de peur que ces incirconcis ne viennent se jouer de moi. » Mais son écuyer refusa, tant il avait peur. Alors Saül prit son épée et se jeta sur elle. 1Ch 10, 4 : Hag e lavaras Saoul d’e zouger-armoù : "Dic’houin da gleze ha trebarzh-me gantañ, ma na zeuio ket an diamdroc’hidi-se d’am gwallgas". Ha ne c’houlle ket e zouger-armoù : aon en devoa, meurbet. Hag e kemeras Saoul ar c’hleze hag e kouezhas warnañ.

Quand l’écuyer vit que Saül était mort, il se jeta lui aussi sur son épée et mourut. 1Ch 10, 5 : Hag e welas e zouger-armoù e oa marvet Saoul hag e kouezhas, eñ ivez, war ar c’hleze hag e varvas.

Ainsi mourut Saül, avec ses trois fils ; et en même temps moururent tous les gens de sa maison. 1Ch 10, 6 : Hag e oa marvet Saoul hag e dri mab ; hag e holl di a-gevret a oa marvet.

Tous les hommes d’Israël qui étaient dans la vallée, virent que leurs troupes avaient pris la fuite et que Saül et ses fils étaient morts. Ils abandonnèrent leurs villes et s’enfuirent. Alors les Philistins vinrent s’y installer. 1Ch 10, 7 : Hag e welas holl dud Israel a oa en draonienn e tec’hed hag e oa marvet Saoul hag e vibien, hag e tilezjont o c’hêrioù hag e tec’hjont ; hag e teuas ar Filistiz da chom eno.

Le lendemain, les Philistins, venus pour dépouiller les morts, trouvèrent Saül et ses fils, gisant sur le mont Gelboé. 1Ch 10, 8 : Hag antronoz e teuas ar Filistiz da zibourc’hañ ar re vuntret, hag e kavjont Saoul hag e vibien kouezhet war venez Gelboe.

Ils le dépouillèrent, emportèrent sa tête et ses armes. Puis ils envoyèrent, à la ronde, dans le pays des Philistins, porter la bonne nouvelle à leurs idoles et au peuple. 1Ch 10, 9 : Hag hen dibourc’hjont, hag e tougjont e benn hag e armoù ; hag e kasjont da vro ar Filistiz tro-war-dro ar c’heloù d’o idoloù ha d’an dud.

Ils déposèrent ses armes dans la maison de leur dieu, et son crâne, ils le clouèrent dans la maison de Dagone. 1Ch 10, 10 : Hag e lakjont e armoù e ti o doue, hag e glopenn a voe poentet e ti Dagon.

Tous les gens de Yabesh de Galaad apprirent tout ce que les Philistins avaient fait à Saül. 1Ch 10, 11 : Hag e klevas holl Jabes-Galaad an holl bezh o devoa graet ar Filistiz da Saoul,

Alors tous les hommes de valeur se mirent en route. Ils enlevèrent le corps de Saül et ceux de ses fils, et les apportèrent à Yabesh. Puis ils ensevelirent leurs ossements sous le térébinthe de Yabesh et jeûnèrent pendant sept jours. 1Ch 10, 12 : hag e savas an holl dud kadarn, hag e lamjont korf Saoul ha korfoù e vibien d’o c’has da Jabes, ha da veziañ o eskern dindan lorn Jabes, hag e yunjont seizh deiz.

Ainsi mourut Saül parce qu’il s’était montré infidèle envers le Seigneur : il n’avait pas gardé la parole du Seigneur, il avait même interrogé la nécromancienne et l’avait consultée. 1Ch 10, 13 : Hag e oa marvet Saoul en arbenn d’an dislealded en devoa bet e-keñver an Aotrou, en abeg da gomz an Aotrou n’en devoa ket sevenet, ha dre m’en devoa aterset an igromañserez evit goulennata.

Il n’avait pas consulté le Seigneur, qui le fit mourir et qui transféra la royauté à David, fils de Jessé. 1Ch 10, 14 : N’en devoa ket goulennataet an Aotrou, a reas dezhañ mervel hag a reas distreiñ ar rouantelezh da Zavid, mab Jese.