Premier livre des Chroniques - Chapitre 5
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29
Chapitre 5
Voici les fils de Roubène, premier-né d’Israël. Il était en effet le premier-né. Mais, quand il eut profané la couche de son père, son droit d’aînesse fut donné aux fils de Joseph, fils d’Israël, sans que ce droit soit enregistré, 1Ch 5, 1 : Ha mibien Ruben, kentañ-ganet Israel : eñ a oa ar c’hentañ-ganet, met p’en devoa disakret gwele e dad, e voe roet e henavelezh da vibien Jozef, mab Israel ; met ne oa ket bet marilhet evel mab-henañ,
car Juda prévalut sur ses frères, et de lui fut engendré un prince ; mais le droit d’aînesse appartient à Joseph. 1Ch 5, 2 : rak Youda a drec’has war e vreudeur hag e voe ar priñs dioutañ, met an henavelezh a voe da Jozef.
Fils de Roubène, premier-né d’Israël : Hénok, Pallou, Hesrone et Karmi. 1Ch 5, 3 : Mibien Ruben, kentañ-ganet Israel : Henoc’h ha Palou, Esrom ha Karmi.
Fils de Joël : son fils Shemaya, son fils Gog, son fils Shiméï, 1Ch 5, 4 : Mibien Joel : Semeia, e vab ; Gog, e vab ; Semei, e vab ;
son fils Mika, son fils Reaya, son fils Baal, 1Ch 5, 5 : Mic’ha, e vab ; Reaia, e vab ; Baal, e vab ;
et son fils Beéra que Téglath-Phalasar, roi d’Assour, emmena en déportation. Il était chef des Roubénites. 1Ch 5, 6 : Beera, e vab ; a voe harluet gant Teglat-Palasar, roue Asiria ; priñs ar Rubeniz e oa.
Ses frères, par clans, enregistrés selon leur descendance : en tête Yeïel, puis Zacharie, 1Ch 5, 7 : Hag e vreudeur, dre gerentiezh ha marilhet dre lignez : ar penn, Jehiel, ha Zakaria,
et Bèla, fils d’Azaz, fils de Shèma, fils de Joël. Son clan habitait Aroër, jusqu’à Nébo et Baal-Meone. 1Ch 5, 8 : ha Bela, mab Azaz, mab Samma, mab Yoel a oa o chom en Aroer, ha betek Nabo ha Baalmeon ;
Ils habitaient à l’est, jusqu’à l’entrée du désert que limite l’Euphrate – le fleuve –, car leurs troupeaux s’étaient multipliés au pays de Galaad. 1Ch 5, 9 : hag ouzh ar reter e oa o chom betek deroù ar gouelec’h, adalek ar stêr Eufrates, rak o zropelloù o devoa kresket war zouar ar Galaad.
Au temps de Saül, ils firent la guerre aux Hagrites qui tombèrent entre leurs mains ; ils s’établirent dans leurs tentes sur tout le côté oriental du Galaad. 1Ch 5, 10 : Hag e deizioù Saoul e rejont brezel d’an Agareniz a gouezhas en o daouarn, hag e chomjont en o zinelloù war holl dalbenn ar reter eus Galaad.
En face d’eux, les fils de Gad habitaient le pays du Bashane jusqu’à Salka : 1Ch 5, 11 : Ha mibien Gad, en o rag-enep, o chom e bro ar Basan, betek Salka :
Joël en tête, Shafam le deuxième, puis Yanaï et Shafath en Bashane. 1Ch 5, 12 : Yoel, ar penn ; ha Safam, an eil ; ha Janai ha Safat, er Basan ;
Leurs frères, par familles : Mikaël, Meshoullam, Shèba, Yoraï, Yakane, Zia et Éber ; ils étaient sept. 1Ch 5, 13 : hag o breudeur, eus ti o zadoù : Mic’hael, ha Mosollam, ha Seba, ha Jorai ha Jachan, ha Zie, hag Heber : seizh.
Voici les fils d’Abihaïl, fils de Houri, fils de Yaroah, fils de Galaad, fils de Mikaël, fils de Yeshishaï, fils de Yahdo, fils de Bouz. 1Ch 5, 14 : Ar re-se a oa mibien Abic’haïl, mab Huri, mab Jaroe, mab Galaad, mab Mic’hael, mab Jesesi, mab Jeddo, mab Bouz.
Ahi, fils d’Abdiël, fils de Gouni, était le chef de leur famille. 1Ch 5, 15 : Ahi, mab Abdiel, mab Guni, a oa penn o ziez-tadel.
Ils habitaient en Galaad, en Bashane et dans leurs dépendances, ainsi que dans tous les pâturages du Sarone jusqu’à leurs limites extrêmes. 1Ch 5, 16 : Hag e oant o chom er Galaad, er Basan hag en e gêriadennoù, hag en holl vaezioù Saron betek o dibennoù.
Tous ces fils de Gad furent enregistrés à l’époque de Yotam, roi de Juda, et de Jéroboam, roi d’Israël. 1Ch 5, 17 : An holl re-se a oa bet marilhet e deizioù Jotan, roue Youda, hag e deizioù Jeroboam, roue Israel.
Les fils de Roubène, les fils de Gad et la demi-tribu de Manassé étaient des guerriers ; les hommes armés du bouclier et de l’épée, tirant de l’arc et exercés à la guerre étaient quarante-quatre mille sept cent soixante, capables d’aller au combat. 1Ch 5, 18 : Mibien Ruben, ha Gadiz hag hanter meuriad Manase, paotred kadarn anezho, gwersed o tougen skoed ha kleze, o waregañ, hag embreget d’ar brezel, a oa pevar mil ha daou-ugent seizh kant tri-ugent o vont d’al lu.
Ils firent la guerre aux Hagrites, à Yetour, à Nafish et à Nodab, 1Ch 5, 19 : Hag e rejont brezel d’an Agareniz, ha da Ituriz, ha da Nafisiz, ha da Nodabiz.
et reçurent de l’aide contre les Hagrites et tous leurs alliés, qui furent livrés entre leurs mains, car ils avaient fait appel à Dieu dans le combat : il les exauça puisqu’ils avaient mis en lui leur confiance. 1Ch 5, 20 : Hag e voent skoazellet a-enep dezho ; hag e voe deroet etre o daouarn an Agareniz hag an holl re a oa ganto, rak war-du Doue o devoa garmet en emgann, hag en devoa selaouet outo, rak fiziañs o devoa bet ennañ.
Ils enlevèrent leurs troupeaux, cinquante mille chameaux, deux cent cinquante mille têtes de petit bétail, deux mille ânes, et cent mille personnes. 1Ch 5, 21 : Hag e tapjont o zropelloù : o c’hañvaled, hanter-kant mil ; ha deñved, daou c’hant hanter-kant mil ; hag ezen, daou vil ; ha pennoù-tud, kant mil ;
Nombreuses furent les victimes qui tombèrent, parce que Dieu lui-même avait mené le combat. Et ils habitèrent à leur place jusqu’à la déportation. 1Ch 5, 22 : rak lazhidi e-leizh a oa kouezhet : eus Doue e oa ar brezel. Hag e chomjont en o lec’h betek an Harlu.
Les fils de la demi-tribu de Manassé habitèrent dans le pays entre Bashane et Baal-Hermon, le Senir et le mont Hermon. Ils étaient nombreux. 1Ch 5, 23 : Ha mibien hanter meuriad Manase a chomas er vro eus ar Basan betek Baalhermon ha Sanir ha menez Hermon ; hag e niverusajont.
Voici les chefs de leurs familles : Éfer, Yishéï, Èliël, Azriël, Jérémie, Hodavya et Yahdiël. C’étaient de vaillants guerriers, des hommes renommés, des chefs de famille. 1Ch 5, 24 : Ha sed amañ pennoù o ziez-tadel : Efer, hag Iesi, hag Eliel, hag Azriel, ha Jeremia, hag Odovia, ha Jediel, paotred kreñv ha kadarn, paotred vrudet, pennoù o ziez-tadel.
Mais ils furent infidèles au Dieu de leurs pères, et se prostituèrent aux dieux des autres peuples du pays, que Dieu avait exterminés devant eux. 1Ch 5, 25 : Hag e voent difeal ouzh Doue o zadoù, o c’hastaouiñ war-lerc’h doueoù pobloù ar vro en devoa distrujet Doue dirazo.
Le Dieu d’Israël excita l’esprit de Poul, roi d’Assour, et l’esprit de Téglath-Phalasar, roi d’Assour. Celui-ci déporta Roubène, Gad et la demi-tribu de Manassé, et les emmena à Halah, sur le Habor, à Hara, sur le fleuve de Gozane. Ils y sont restés jusqu’à ce jour. 1Ch 5, 26 : Hag e tihunas Doue Israel spered Poul, roue Asiria, ha spered Teglat-Palasar, roue Asiria ; hag o harluas, - Rubeniz ha Gadiz, hag hanter meuriad Manase - hag o c’hasas da Hala, ha da Habor, ha da Ara ha da stêr Gozan, betek hiziv.
Fils de Lévi : Guershone, Qehath et Merari. 1Ch 5, 27 : Mibien Levi : Gerson, Kaat ha Merari ;
Fils de Qehath : Amram, Yicehar, Hébrone et Ouzziel. 1Ch 5, 28 : ha mibien Kaat : Amram, Isaar ha Hebron hag Oziel ;
Fils d’Amram : Aaron et Moïse, ainsi que Miryam. Fils d’Aaron : Nadab et Abihou, Éléazar et Itamar. 1Ch 5, 29 : ha mibien Amram : Aaron, ha Moizez, ha Maria ; ha mibien Aaron : Nadab hag Abihou, Eleazar hag Itamar.
Éléazar engendra Pinhas, Pinhas engendra Abishoua, 1Ch 5, 30 : Eleazar a engehentas Pineas, Pineas a engehentas Abisoua ;
Abishoua engendra Bouqqi, Bouqqi engendra Ouzzi, 1Ch 5, 31 : Abisoua a engehentas Bouki, ha Bouki a engehentas Ozi,
Ouzzi engendra Zerahya, Zerahya engendra Merayoth, 1Ch 5, 32 : hag Ozi a engehentas Zaraias, ha Zaraias a engehentas Meraiot.
Merayoth engendra Amarya, Amarya engendra Ahitoub, 1Ch 5, 33 : Meraiot a engehentas Amarias, hag Amarias a engehentas Ac’hitob ;
Ahitoub engendra Sadoc, Sadoc engendra Ahimaas, 1Ch 5, 34 : hag Ac’hitob a engehentas Sadok, ha Sadok a engehentas Akimaas ;
Ahimaas engendra Azarias, Azarias engendra Yohanane, 1Ch 5, 35 : hag Akimaas a engehentas Azarias, hag Azarias a engehentas Johanan ;
Yohanane engendra Azarias. Celui-ci exerça le sacerdoce dans la Maison qu’avait bâtie Salomon à Jérusalem. 1Ch 5, 36 : ha Johanan a engehentas Azarias : hemañ a voe beleg en Ti a savas Salomon e Jeruzalem.
Azarias engendra Amarya, Amarya engendra Ahitoub, 1Ch 5, 37 : Hag ec’h engehentas Azarias Amarias, hag Amarias a engehentas Ac’hitob ;
Ahitoub engendra Sadoc, Sadoc engendra Shalloum, 1Ch 5, 38 : hag Ac’hitob a engehentas Sadok, ha Sadok a engehentas Selloum ;
Shalloum engendra Helcias, Helcias engendra Azarias, 1Ch 5, 39 : ha Selloum a engehentas Helkia, ha Helkia a engehentas Azarias ;
Azarias engendra Seraya, Seraya engendra Yehosadaq. 1Ch 5, 40 : hag Azarias a engehentas Saraias, ha Saraias a engehentas Josedek ;
Yehosadaq partit quand le Seigneur déporta Juda et Jérusalem par la main de Nabucodonosor. 1Ch 5, 41 : ha Josedek a yeas kuit, pa harluas an Aotrou Youda ha Jeruzalem, dre zorn Naboukodonozor.
