Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Premier livre des Chroniques » Chapitre 13

Premier livre des Chroniques - Chapitre 13

Levr : Levr kentañ an Danevelloù
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29

Chapitre 13



David tint conseil avec les officiers de millier et de centaine, avec tous les commandants. 1Ch 13, 1 : Hag en em guzulias David gant ar pennoù miliadoù ha kantoù, gant an holl briñsed.

Puis il dit à toute l’assemblée d’Israël : « Si cela vous semble bon et si cela provient du Seigneur notre Dieu, envoyons des messagers à nos frères qui sont restés dans tous les territoires d’Israël, ainsi qu’aux prêtres et aux lévites dans les villes où ils possèdent des pâturages. Qu’ils viennent se joindre à nous ! 1Ch 13, 2 : Hag e lavaras David da holl gumuniezh Israel : "Mard eo mat deoc’h hag a-berzh an Aotrou, hon Doue, ermaeziomp, kasomp kannaded d’hor breudeur a van war holl zouar Israel, ha ganto d’ar veleien ha d’al Levited e kêrioù o maezioù, m’en em gevreint ganeomp ;

Et nous ramènerons chez nous l’arche de notre Dieu, car nous l’avons négligée au temps de Saül. » 1Ch 13, 3 : hag e tegasimp Arc’h hon Doue davedomp, rak n’hon eus ket he c’hlasket e deizioù Saoul".

Toute l’assemblée fut d’accord pour agir de la sorte, car cela paraissait juste aux yeux de tout le peuple. 1Ch 13, 4 : Hag e lavaras an holl gumuniezh ober evel-se, rak reizh e oa an dra ouzh daoulagad ar bobl a-bezh.

David rassembla tout Israël, depuis le Torrent d’Égypte jusqu’à l’Entrée-de-Hamath, pour ramener de Qiryath-Yearim l’arche de Dieu. 1Ch 13, 5 : Hag e vodas David Israel a-bezh eus Sihor en Egipt betek antre Emat, evit degas Arc’h Doue eus Kariatiariz.

Puis David et tout Israël gagnèrent Baala, à Qiryath-Yearim en Juda, pour en faire monter l’arche de Dieu, sur laquelle est invoqué le nom du Seigneur, lui qui siège sur les Kéroubim. 1Ch 13, 6 : Hag e pignas David hag Israel a-bezh da Vaala, etrezek Kariatiariz a zo e Youda, evit sevel alese Arc’h Doue, 'an Aotrou o chom war ar geroubed' a c’halver hec’h anv.

On chargea l’arche de Dieu sur un chariot neuf, pour la transporter depuis la maison d’Abinadab. Ouzza et Ahyo conduisaient le chariot. 1Ch 13, 7 : Hag e voe karret Arc’h Doue war ur garrigenn nevez, eus ti Abinadab ; hag Oza hag Ahio a vleine ar c’harr,

David et tout Israël dansaient de toutes leurs forces devant Dieu, accompagnés de chants, de cithares, de harpes, de tambourins, de cymbales et de trompettes. 1Ch 13, 8 : ha David hag Israel a-bezh a ebate dirak Doue a holl nerzh ha gant kanoù, ha gant lourennoù, ha gant telennoù, ha gant taboulinoù, ha gant simbalennoù, ha gant trompilhoù.

Comme on arrivait au lieu-dit « Aire du Javelot », Ouzza étendit la main pour retenir l’arche, car les bœufs la faisaient verser. 1Ch 13, 9 : Hag e oant oc’h erruout gant leur Gidon pa gasas Oza e zorn da zerc’hel an Arc’h, rak ul lamm-treuz o devoa graet an oc’hen ;

Alors la colère du Seigneur s’enflamma contre Ouzza et le frappa pour avoir porté la main sur l’Arche. Ouzza mourut là, devant Dieu. 1Ch 13, 10 : hag e tommas kounnar an Aotrou a-enep Oza hag e skoas gantañ, dre m’en devoa kaset e zorn war an Arc’h, hag e varvas eno dirak an Aotrou.

David fut irrité de ce que le Seigneur avait ouvert une brèche parmi les siens en frappant Ouzza, et on appela ce lieu Pèrès-Ouzza (c’est-à-dire : Brèche-d’Ouzza), nom qu’il a gardé jusqu’à ce jour. 1Ch 13, 11 : Hag e vrouezas David, dre m’en devoa graet an Aotrou ur freuz war Oza, hag ez eo galvet al lec’h-se "Pares-Oza" betek hiziv.

David eut peur de Dieu, ce jour-là, et dit : « Comment ferais-je entrer chez moi l’arche de Dieu ? » 1Ch 13, 12 : Hag en devoe aon David rak Doue en deiz-se, hag e lavaras : "Penaos e kasin du-mañ Arc’h Doue ?"

Et David ne transféra pas l’Arche chez lui, dans la Cité de David, mais il la dévia vers la maison d’Obed-Édom, de Gath. 1Ch 13, 13 : Ha ne zegasas ket David an Arc’h gantañ betek Kêr David, hag he diheñchas da di Obededom, eus Gat.

L’arche de Dieu resta pendant trois mois chez Obed-Édom, dans sa maison. Et le Seigneur bénit la maison d’Obed-Édom et tout ce qui lui appartenait. 1Ch 13, 14 : Hag e chomas Arc’h Doue gant tiegezh Obededom, en e di, tri miz ; hag e vennigas an Aotrou tiegezh Obededom hag holl bezh en devoa.