Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre de Ben Sira le Sage » Chapitre 10

Livre de Ben Sira le Sage - Chapitre 10

Levr : Levr Furnez Ben Sirac'h
Chapitre : 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 |

Chapitre 10



Le gouvernant sage éduque son peuple, et le pouvoir d’un homme intelligent s’exerce selon les règles. Si 10, 1 : Ur rener fur a gelenn e bobl, hag urzhiet-mat e vo gant an den poellek e renerezh.

Tel le gouvernant, tels ses ministres ; tel celui qui dirige la cité, tels les habitants. Si 10, 2 : Evel rener ar bobl, evel-se e vinistred ; evel gouarnour kêr, evel-se hec’h annezerien.

Un roi ignorant conduit son peuple à la ruine, une ville s’édifie sur l’intelligence de ses chefs. Si 10, 3 : Ur roue dizesk a rivin e bobl, met ur gêr en em sav dre boellegezh he friñsed.

Le gouvernement de la terre est dans la main du Seigneur, qui, le moment venu, suscite l’homme providentiel. Si 10, 4 : E dorn an Aotrou emañ gouarnerezh an douar, e koulz mat e lak da sevel evitañ an hini dleet.

La réussite de l’homme est dans la main du Seigneur, sur la personne du magistrat il fait reposer sa gloire. Si 10, 5 : E dorn an Aotrou emañ berz-mat an den, ha war benn al lezennour e pozo e c’hloar.

Ne garde pas rancune au prochain, quels que soient ses torts, et ne fais rien dans un mouvement de violence. Si 10, 6 : Evit gaou ebet na vir droukrañs ouzh da nesañ ha na ra netra diwar fulor.

Aux yeux du Seigneur et de l’homme, l’orgueil est odieux ; pour tous deux l’injustice est une faute. Si 10, 7 : D’an Aotrou ha d’an dud eo kasaus al lorc’h, evito o-daou an enepreizh a zo ur faot.

La souveraineté passe d’un peuple à un autre, à cause des injustices, des violences et de l’argent. Il n’y a pire criminel que l’avare : il va jusqu’à vendre son âme. Si 10, 8 : Ar roueelezh a dremen a vroad da vroad en abeg d’an direizhderioù, d’an drouk-taolioù ha d’ar pinvidigezhioù.

De quoi pourrait s’enorgueillir celui qui est terre et poussière, alors que ses entrailles pourrissent déjà de son vivant ? Si 10, 9 : Penaos en em sav en e lorc’h an hini a zo douar ha poultr, unan vras a zo dija, hag eñ bev, brein e vuzelloù.

Longue maladie défie le médecin ; tel est roi aujourd’hui qui mourra demain. Si 10, 10 : Kleñved hir, eme dre fent ar medisin, ha roue hiziv e varvo arc’hoazh.

À sa mort, l’homme reçoit en héritage larves, bêtes et vers. Si 10, 11 : Ur wech marv un den en deus da hêrezh astuz, loened ha preñved.

L’orgueil de l’homme commence quand il s’écarte du Seigneur, quand son cœur s’éloigne de celui qui l’a créé, Si 10, 12 : Deroù lorc’hentez an den eo pellaat diouzh an Aotrou, pa’n em zistag e galon diouzh an Hini en deus graet anezhañ.

car l’orgueil commence avec le péché, et qui s’y attache provoque un déluge d’abominations. Voilà pourquoi le Seigneur inflige aux orgueilleux d’éclatantes punitions, avant de les détruire complètement. Si 10, 13 : Rak deroù al lorc’h eo ar pec’hed, hag an neb en em stag outañ a lak an euzh da c’hlaviañ. Setu perak en deus an Aotrou skoet outo ankenioù eston-meurbet hag a-benn ar fin distrujet anezho.

Le Seigneur a renversé les princes de leurs trônes et installé les doux à leur place. Si 10, 14 : Diskaret en deus an Aotrou tronioù an dud galloudus ha lakaet d’azezañ en o flas tud dister.

Le Seigneur a déraciné les nations païennes, et, à leur place, il a planté les humbles. Si 10, 15 : Dichafrantet en deus an Aotrou gwrizioù ar baganed Ha plantet en o flas tud izelek.

Le Seigneur a dévasté les territoires des païens, il les a ravagés jusqu’aux fondements de la terre. Si 10, 16 : Eilpennet en deus an Aotrou toleadoù ar baganed ha distrujet anezho betek fontoù an douar.

Il en a asséché pour exterminer leurs habitants, il a effacé de la terre jusqu’à leur souvenir. Si 10, 17 : Disec’het en deus meur a hini ha distrujet anezho, rasket en deus diwar an douar ar soñj anezho.

L’orgueil n’a pas été créé pour les humains, ni les fureurs de la colère pour les enfants de la femme. Si 10, 18 : N’eo ket evit ar baotred eo bet krouet al lorc’h, nag ar gounnar rok evit distaoladennoù ar vaouez.

Quelle race est digne d’honneur ? La race des hommes. Quelle race est digne d’honneur ? Ceux qui craignent le Seigneur. Quelle race est méprisable ? La race des hommes. Quelle race est méprisable ? Ceux qui transgressent les commandements. Si 10, 19 : Pehini ar ouenn enoret ? Gouenn an den. Pehini ar ouenn enoret ? Doujerien an Aotrou. Pehini eo ar ouenn disprizet ? Gouenn an den. Pehini ar ouenn disprizet ? Torrerien ar gourc’hemennoù.

Comme un chef est à l’honneur au milieu de ses frères, ainsi sont aux yeux du Seigneur ceux qui le craignent. Si 10, 20 : E kreiz e vreudeur e vez enoret ar penn-rener, ha doujerien an Aotrou da zaoulagad hemañ.

La faveur divine commence avec la crainte du Seigneur, la disgrâce commence avec l’obstination et l’orgueil. Si 10, 21 : Derou an degemeridigezh eo doujañs an Aotrou, met deroù an distaolidigezh eo kaleter ha lorc’hentez.

Le riche, le noble et le pauvre n’ont de fierté que dans la crainte du Seigneur. Si 10, 22 : Pinvidik, illur pe paour, gloar an holl eo doujañs an Aotrou.

Il est injuste de mépriser un homme intelligent qui est pauvre, et il ne convient pas d’honorer un pécheur. Si 10, 23 : N’eo ket reizh disprizout ur paour poellek, na muioc’h ne zere klodusaat ur pec’her.

Les grands, les juges, les puissants sont couverts de gloire, mais nul ne surpasse celui qui craint le Seigneur. Si 10, 24 : Den bras, barner, den galloudus a vez klodusaet, hogen hini anezho n’eo brasoc’h eget an neb a zouj an Aotrou.

Un serviteur sage commandera des personnes libres, et l’homme de bon sens n’y trouvera pas à redire. Si 10, 25 : Ur mevel fur, tud en o frankiz a sujo dezhañ, ha ne vo den skiantek evit hiboudiñ gant se.

Ne joue pas au sage quand tu es au travail, et ne te vante pas quand tu es dans la gêne. Si 10, 26 : Na ra ket da zen fur pa rez da labour, na da fougaser pa vez berrentez ganit.

Mieux vaut un travailleur dans l’abondance qu’un flâneur qui se vante et manque de pain. Si 10, 27 : Gwelloc’h eo ul labourer o kaout peadra e-leizh eget ar baleer hag ar pompader o vankout a vara.

Mon fils, reste modeste dans ton opinion sur toi-même, et estime-toi à ta juste valeur. Si 10, 28 : Bugel, en em veul gant furnez, hag en em briz hervez da veritoù.

Qui justifierait celui qui se fait tort à lui-même ? Et qui estimera celui qui se méprise ? Si 10, 29 : An hini a ra gaou outañ e-unan, piv a zidamallo ? Hag an hini en em zispriz e-unan, piv a rento gloar dezhañ ?

On honore le pauvre pour son savoir, et le riche pour sa richesse. Si 10, 30 : Klodusaet e vez ar paour evit e skiantegezh, hag ar pinvidig evit e binvidigezh.

Si quelqu’un est honoré dans la pauvreté, combien plus le serait-il dans la richesse ! Mais s’il est méprisé dans la richesse, combien plus le serait-il dans la pauvreté ! Si 10, 31 : Klodusaet er baourentez, na pegen muioc’h er binvidigezh ! Hep gloar er binvidigezh, na pegen muioc’h er baourentez !