Livre de Ben Sira le Sage - Chapitre 44
Chapitre : 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 |
Chapitre 44
Faisons l’éloge de ces hommes glorieux qui sont nos ancêtres. Si 44, 1 : Greomp eta meuleudi an dud illur, hon tadoù, hervez urzh o remziadoù.
Le Seigneur a créé la gloire à profusion ; il manifeste sa grandeur depuis toujours. Si 44, 2 : An Aotrou en deus sevenet ganto un oberenn glodus, diskouezet en deus e veurded er vro a-dal an amzerioù kent.
C’étaient des souverains de royaumes, des hommes renommés pour leur puissance, des conseillers clairvoyants, des messagers de prophéties, Si 44, 3 : Int o deus renet gant mestroniezh en o c’hargoù hag a zo bet tud brudet evit o c’hurioù bras ; ar re-se a voe evezhiek en o c’huzulioù hag a voe kemennerien diouganoù.
des guides du peuple par leurs conseils, leur compétence à l’instruire et les sages paroles de leur enseignement. Si 44, 4 : Bleniet o deus ar bobl gant o alioù, ha desket an dud gant o skiantegezh ha gant prezegennoù fur o c’helennadurezh.
Ils inventaient des chants mélodieux et mettaient par écrit des récits poétiques. Si 44, 5 : Savet o deus kanoù heson ha lakaet dre skrid danevelloù barzhonius ;
C’étaient des hommes riches et influents, qui vivaient, paisibles, dans leurs domaines. Si 44, 6 : tud pinvidik a vertuzioù ha leun a c’halloud, o klask ar peoc’h en o ziegezhioù,
Tous ceux-là ont connu la gloire en leur temps et, de leur vivant, ils ont été à l’honneur. Si 44, 7 : an holl re-se a voe enoret en o remziadoù, hag a voe un abeg a c’hloar en o deizioù.
Il y en a, parmi eux, qui ont laissé un nom ; ainsi peut-on faire leur éloge. Si 44, 8 : Lezet o deus d’o diskennidi un anv kaer ha diwar o fenn e vez kontet c’hoazh meuleudioù.
Il y en a d’autres dont le souvenir s’est perdu ; ils sont morts, et c’est comme s’ils n’avaient jamais existé, c’est comme s’ils n’étaient jamais nés, et de même leurs enfants après eux. Si 44, 9 : Reoù all a vez ankounac’haet hag a zo aet diwar an eñvor evel pa ne vije ket bet anezho ; emaint evel tud n’o divije ket bevet, hag evel-se o bugale war o lerc’h.
Il n’en est pas ainsi des hommes de miséricorde, leurs œuvres de justice n’ont pas été oubliées. Si 44, 10 : Hogen sed amañ tud vertuzus, ha n’eo ket bet ankounac’haet oberoù o justis.
Avec leur postérité se maintiendra le bel héritage que sont leurs descendants. Si 44, 11 : War o lignez e chom ar vadelezh, un hêrezh santel eo o diskennidi.
Leur postérité a persévéré dans les lois de l’Alliance, leurs enfants y sont restés fidèles grâce à eux. Si 44, 12 : O ganadur a chom feal d’ar gourc’hemennoù, hag o gourvibien ivez en abeg dezho.
Leur descendance subsistera toujours, jamais leur gloire ne sera effacée. Si 44, 13 : O lignez a bado da viken hag o gloar ne vo ket diverket.
Leurs corps ont été ensevelis dans la paix, et leur nom reste vivant pour toutes les générations. Si 44, 14 : O c’horfoù a zo bet douaret er peoc’h hag o anv ’zo bev evit remziadoù.
Les peuples raconteront leur sagesse, l’assemblée proclamera leurs louanges. Si 44, 15 : Ar pobloù a veulo braster o furnez, hag ar vodadeg a embanno ho meuleudi.
Hénok fut agréable au Seigneur qui l’a retiré de ce monde ; c’est un exemple pour que se convertissent toutes les générations. Si 44, 16 : Henoc’h a blijas d’an Aotrou hag a voe dilerc’hiet skouer a zistro da Zoue evit ar remziadoù.
Noé fut trouvé juste, parfait ; au temps de la colère, il a été l’instrument de la réconciliation. Grâce à lui, un reste fut épargné sur la terre, lorsque le déluge arriva. Si 44, 17 : Noe a voe kavet parfet, ha just, en amzer ar gounnar e voe an divroc’hadenn ; en abeg dezhañ e voe ur restad evit an douar pa zegouezhas an dour-beuz.
Le Seigneur fit une alliance avec lui pour toujours : les vivants ne seraient plus anéantis par un déluge. Si 44, 18 : Emglevioù peurbadus a voe diazezet gantañ, evit na vefe ken distrujet ar re vev gant al liñvadeg.
Abraham fut grand, d’une multitude de peuples il est le père, personne n’a jamais égalé sa gloire. Si 44, 19 : Abraham, tad illur broadoù e-leizh, n’eus ket un all a vefe kevatal e c’hloar :
Il observa la loi du Très-Haut et entra dans son alliance. Il inscrivit cette alliance dans sa chair et, jusque dans l’épreuve, il a été trouvé fidèle. Si 44, 20 : mirout a reas lezenn an Holluhel hag ez antreas e kevredelezh gantañ. Merket en deus en e gorf e-unan ar gevredelezh-se hag e deiz an amprou e voe kavet feal.
Aussi Dieu lui a-t-il assuré par serment que les nations seraient bénies en sa descendance, qu’il le multiplierait autant que la poussière sur la terre, qu’il exalterait ses descendants comme les étoiles ; il leur donnerait un héritage allant de la mer à la mer, et du Fleuve jusqu’à l’extrémité de la terre. Si 44, 21 : En abeg da se e prometas Doue dezhañ dre le e vefe benniget ar broadoù en e c’hanadur ; e kreskfe e lignez evel poultr an douar, ez uhelafe e ziskennidi evel ar stered, e rofe dezho da hêrezh eus ar mor d’ar mor hag eus ar Stêr betek penn pellañ an douar.
À Isaac il donna la même assurance à cause de son père Abraham. La bénédiction pour tous les hommes et l’Alliance, Dieu les a fait reposer sur la tête de Jacob ; Si 44, 22 : Ha gant Izaag e tiazezas hevelep tra, en abeg da Abraham, e dad. Bennozh an holl dud hag an emglev a lakaas war benn Jakob.
À Isaac, le Seigneur fit la même promesse qu'à son père Abraham. Si 44, 23 : Suraat a reas da Izaag an hevelep promesa en abeg d’e dad Abraham.
La bénédiction pour tous les hommes et l’Alliance, Dieu les a fait reposer sur la tête de Jacob ; il l’a confirmé dans ses bénédictions et lui a donné un héritage, qu’il a divisé en lots et partagé entre les douze tribus. Si 44, 24 : Ar bennozh evit an holl dud hag an emglev, o lakaat a reas da repoziñ war benn Jakob : e startaat a reas en e vennozhioù. Hag e roas dezhañ ar vro da hêrezh : He rannañ a reas e lodennoù hag hec’h ingalañ etre an daouzek meuriad.
