Levr kentañ Samouel - Pennad 9
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31
Pennad 9
Il y avait dans la tribu de Benjamin un homme appelé Kish, fils d’Abiel, fils de Ceror, fils de Becorath, fils d’Afiah, fils d’un Benjaminite. C’était un homme de valeur. 1S 9, 1 : Bez e oa un den eus Benjamin, hag e anv a oa Kis, mab Aviel, mab Seror, mab Bec’horat, mab Afia : ur paotr eus Benjamin, un den kadarn.
Il avait un fils appelé Saül, qui était jeune et beau. Aucun fils d’Israël n’était plus beau que lui, et il dépassait tout le monde de plus d’une tête. 1S 9, 2 : Hag en devoa ur mab, e anv Saoul, yaouank ha kaer ; ne oa den a-douez paotred Israel kaeroc’h egetañ ; adalek e skoaz e oa brasoc’h, uheloc’h eget an holl dud.
Les ânesses appartenant à Kish, père de Saül, s’étaient égarées. Kish dit à son fils Saül : « Prends donc avec toi l’un des serviteurs, et pars à la recherche des ânesses. » 1S 9, 3 : Hag e oa bet kollet azenezed Kis, tad Saoul, hag e lavaras Kis da Saoul, e vab : "Kemer ganit unan eus ar baotred ha sav, kae da glask an azenezed".
Ils traversèrent la montagne d’Éphraïm, ils traversèrent le pays de Shalisha sans les trouver ; ils traversèrent le pays de Shaalim : elles n’y étaient pas ; ils traversèrent le pays de Benjamin sans les trouver. 1S 9, 4 : Hag e tremenas dre venez Efraim, hag e tremenas dre vro Salisa, ha ne gavent ket, hag e tremenjont dre vro Salim, ha netra ! Hag e tremenas dre vro Benjamin ha ne gavent ket.
Comme ils arrivaient au pays de Souf, Saül dit au serviteur qui l’accompagnait : « Allons, retournons, de peur que mon père ne se fasse du souci pour nous et en oublie les ânesses. » 1S 9, 5 : Hag int oc’h erruout e bro Souf, ha Saoul da lavarout d’ar paotr a oa gantañ : "Deomp war hor c’hiz, gant aon na vefe ken spered va zad gant an azenezed, met nec’het ganeomp".
L’autre lui dit : « Mais il y a justement dans cette ville un homme de Dieu. C’est un homme respecté. Tout ce qu’il dit se produit à coup sûr. Allons-y maintenant ! Peut-être nous renseignera-t-il sur le chemin que nous suivons. » 1S 9, 6 : Hag e lavaras dezhañ : "Bez’ ez eus un den-Doue er gêr-mañ, un den brudet ; kement a lavar a c’hoarvez. Neuze ’ta, eomp d’e gaout ; marteze e tisklêrio deomp hon hent, an hini hon eus da vont gantañ".
Saül dit à son serviteur : « Soit, allons-y ! Mais qu’apporterons-nous à cet homme ? Il n’y a plus de pain dans nos sacs, ni rien de convenable à offrir à l’homme de Dieu. Qu’avons-nous au juste ? » 1S 9, 7 : Hag e lavaras Saoul d’e baotr : "Ac’hanta ! Deomp ! Met petra a gasimp d’an den-se ? Bara, n’eus ken en hor pakadoù ; donezon ebet da gas d’an den-a-Zoue. Petra hon eus ?"
Le serviteur reprit la parole et répondit à Saül : « Il se trouve que j’ai dans la main un peu d’argent ; je le donnerai à l’homme de Dieu, et il nous renseignera sur notre chemin. » 1S 9, 8 : Hag ez adkrogas ar paotr da respont da Saoul o lavarout : "Bez’ em eus em dorn ur c’hard shekel arc’hant a roin d’an den-a-Zoue a zisklêrio deomp hon hent".
– Autrefois en Israël, quand on allait consulter Dieu, on disait : « Venez, allons chez le voyant ! », car celui qu’on appelle aujourd’hui « prophète », on l’appelait alors « voyant ». 1S 9, 9 : Gwechall en Israel eo evel-hen e lavared pa-z aed da c’houlennata Doue : "Deus ! Eomp da gaout ar gweler", rak ar profed a hiziv a veze galvet gwechall gweler.
Saül dit à son serviteur : « Tu as bien parlé. Viens, allons-y ! » Et ils allèrent à la ville où se trouvait l’homme de Dieu. 1S 9, 10 : Hag e lavaras Saoul d’e baotr : "Mat a lavarez ! Deus ! Eomp !" Hag ez ejont d’ar gêr ma oa enni an den-a-Zoue.
Comme ils gravissaient la montée qui mène à la ville, ils trouvèrent des jeunes filles qui sortaient puiser de l’eau. Ils leur demandèrent : « Le voyant est-il par ici ? » 1S 9, 11 : Edont o pignat da grec’h kêr pa gavjont merc’hed yaouank o tont da buñsañ dour, hag e lavarjont dezho : "Hag-eñ emañ aze ar gweler ?"
Elles leur répondirent : « Oui, juste devant toi ! Mais maintenant dépêche-toi, car, s’il est venu aujourd’hui à la ville, c’est qu’il y a aujourd’hui un sacrifice pour le peuple sur le lieu sacré. 1S 9, 12 : Hag i da respont dezho o lavarout : "Emañ aze dirazout. Hast bremañ, rak hiziv eo deuet e kêr : bez’ ez eus ur sakrifis hiziv evit ar bobl war an uhelenn.
À votre arrivée dans la ville, vous allez sûrement le trouver avant qu’il monte au lieu sacré pour manger, car le peuple ne mangera pas avant son arrivée. C’est lui en effet qui doit bénir le sacrifice ; après quoi, les invités pourront manger. Et maintenant, montez ! Car lui, vous le trouverez tout de suite. » 1S 9, 13 : En ur erruout e kêr, diouzhtu e kavot anezhañ a-raok ma pigno d’an uhelenn evit ar pred ; ne zebro ket an dud ken na vo erruet ha ken n’en devo benniget ar sakrifis, goude-se e tebro ar gouvidi. Neuze ’ta, kit war-grec’h davetañ, hiziv e kavot anezhañ".
Ils montèrent donc à la ville. Comme ils pénétraient à l’intérieur de la ville, voici que Samuel sortit à leur rencontre pour monter au lieu sacré. 1S 9, 14 : Hag i da bignat e kêr. Erruet e oant e kreiz-kêr, ha setu Samouel o tont war-arbenn dezho en ur bignat d’an uhelenn.
Or, un jour avant l’arrivée de Saül, le Seigneur avait révélé ceci à l’oreille de Samuel : 1S 9, 15 : An Aotrou en devoa graet un diskuliadenn ouzh skouarn Samouel un devezh a-raok ma teuas Saoul, en ur lavarout :
« Demain, à la même heure, je t’enverrai un homme du pays de Benjamin. Tu lui donneras l’onction comme chef de mon peuple Israël : c’est lui qui sauvera mon peuple de la main des Philistins. Oui, j’ai vu mon peuple ; oui, son cri est parvenu jusqu’à moi. » 1S 9, 16 : D’ar c’houlz-mañ arc’hoazh e kasin dit un den eus bro Benjamin, hag hen oleviñ a ri da rener war va Fobl Israel, hag e salvo va Fobl diouzh dorn ar Filistiz, rak gwelet em eus va Fobl : deuet eo he garmadeg betek ennon.
Quand Samuel aperçut Saül, le Seigneur l’avertit : « Voilà l’homme dont je t’ai parlé ; c’est lui qui exercera le pouvoir sur mon peuple. » 1S 9, 17 : Ha Samouel a welas Saoul, hag an Aotrou a lavaras dezhañ : "Setu an den a lavaran dit ; eñ a c’houarno va fobl".
Saül aborda Samuel à l’entrée de la ville et lui dit : « Indique-moi, je t’en prie, où est la maison du voyant. » 1S 9, 18 : Hag e tostaas Saoul ouzh Samouel betek kreiz dor-kêr, hag e lavaras : "Disklêr eta din pelec’h emañ ti ar gweler".
Samuel répondit à Saül : « C’est moi le voyant. Monte devant moi au lieu sacré. Vous mangerez aujourd’hui avec moi. Demain matin, je te laisserai partir et je te renseignerai sur tout ce qui te préoccupe. 1S 9, 19 : Hag e respontas Samouel da Saoul : "Me eo ar gweler. Pign em raok da santual ar menez, hag e tebrot ganin hiziv, ha da adkas a rin arc’hoazh, ha kement a zo ez kalon a zisklêrin dit.
Tes ânesses égarées depuis trois jours, cesse de t’en préoccuper, car elles sont retrouvées. À qui donc appartient tout ce qu’il y a de précieux en Israël ? N’est-ce pas à toi et à toute la maison de ton père ? » 1S 9, 20 : Evit an azenezed kollet ganit hiziv ’zo tri deiz, ne lakai ket da galon ganto : kavet int. Met da biv emañ holl draoù prizius Israel, mar n’eo ket dit ha da holl diegezh da dad ?"
Saül répondit : « Ne suis-je pas un Benjaminite, appartenant à l’une des plus petites tribus d’Israël ? Et ma famille n’est-elle pas la dernière de toutes les familles de la tribu de Benjamin ? Pourquoi donc me parles-tu ainsi ? » 1S 9, 21 : Hag e respontas Saoul o lavarout : "Daoust ha n’on ket eus Benjamin, unan eus bihanañ meuriadoù Israel, ha va c’herentiezh, an hini vihanañ eus holl gerentiezhioù rummadoù Benjamin ? Perak e lavarez din komzoù evel-se ?"
Samuel prit Saül et son serviteur, et les fit entrer dans la salle. Il leur donna une place en tête des invités qui étaient une trentaine. 1S 9, 22 : Hag e kemeras Samouel Saoul hag e baotr hag o c’hasas d’ar sal, hag e roas dezho ur plas e penn ar gouvidi, hag e oant war-dro tregont den.
Samuel dit au cuisinier : « Donne la part que je t’ai donnée, celle dont je t’ai dit : Mets-la de côté ! » 1S 9, 23 : Hag e lavaras Samouel d’ar c’heginer : "Ro al lod am boa roet dit en ur lavarout : Lak-eñ ez kichen".
Le cuisinier présenta le gigot avec le morceau qui est au-dessus. Il déposa le tout devant Saül, en disant : « Voilà ! Ce qui a été réservé est devant toi : mange ! Cela t’a été gardé pour cette fête, quand on a dit : Je convoque le peuple. » Saül mangea donc avec Samuel ce jour-là. 1S 9, 24 : Hag e savas ar c’heginer ar skoaz ha kement a oa ganti, a lakaas dirak Saoul. Hag e lavaras Samouel : "Sed ar pezh a van ! Laka dirazout, debr ! Evit an emgav ez eo bet miret dit". Hag e lavaras : "Ar bobl am eus galvet". Hag e tebras Saoul gant Samouel en deiz-se.
Puis ils descendirent du lieu sacré à la ville, et Samuel s’entretint avec Saül sur la terrasse. 1S 9, 25 : Hag e tiskennjont eus an uhelenn e kêr. Hag e komzas Samouel gant Saoul war an doenn.
Le lendemain, ils se levèrent tôt. Dès que monta l’aurore, Samuel appela Saül sur la terrasse et lui dit : « Lève-toi ! Je vais te laisser partir. » Saül se leva, et ils sortirent tous deux au-dehors, lui et Samuel. 1S 9, 26 : Hag abred, pa savas ar gouloù-deiz, e c’halvas Samouel Saoul war an doenn en ur lavarout : "Sav ! Ma kimiadin diouzhit". Hag e savas Saoul, hag ez ejont o-daou, eñ ha Samouel, er-maez.
Comme ils descendaient à la limite de la ville, Samuel dit à Saül : « Dis au serviteur de passer devant nous – et ce dernier passa devant – et toi, arrête-toi un instant, que je te fasse entendre la parole de Dieu. » 1S 9, 27 : Edont o tiskenn eus penn-kêr, ha Samouel da lavarout da Saoul : "Lavar d’ar paotr tremen en hor raok". Hag e tremenas. "Ha te, chom bremañ, hag e rin dit klevout komz Doue".
