Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Levr Josoua » Pennad 20

Levr Josoua - Pennad 20

Levr : Levr Josoua
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24

Pennad 20



Le Seigneur s’adressa à Josué en ces termes : Jos 20, 1 : Hag e komzas an Aotrou ouzh Josoua o lavarout :

« Tu parleras ainsi aux fils d’Israël : Donnez-vous les villes de refuge dont je vous avais parlé par l’intermédiaire de Moïse ; Jos 20, 2 : Komz ouzh Bugale Israel o lavarout : Lakait du-se kêrioù minic’hi, evel em boa lavaret deoc’h dre Voizez,

là pourra s’enfuir le meurtrier qui aura tué une personne par mégarde, par méprise. Elles seront pour vous un refuge contre le vengeur du sang. Jos 20, 3 : ma tec’ho enno ar muntrer, en defe skoet war unan bennak dievezh, hep gouzout dezhañ ; hag e vezint deoc’h d’en em repuiñ dirak ar veñjer-gwad.

Le meurtrier s’enfuira vers une de ces villes. Il s’arrêtera à l’entrée de la porte et racontera son cas aux anciens de la ville. Ils l’accepteront dans la ville et lui désigneront un endroit où il habitera, parmi eux. Jos 20, 4 : An hini a dec’ho da unan eus ar c’hêrioù-mañ, a arsavo war dreuzoù dor kêr hag a gomzo ouzh divskouarn Kozhidi ar gêr-se eus e afer, hag e resev a raint er gêr, ganto, hag e roint dezhañ ul lec’h da chom en o zouez.

Si le vengeur du sang le poursuit, ils ne livreront pas le meurtrier entre ses mains : c’est en effet par méprise qu’il a frappé son prochain et non parce qu’il le haïssait auparavant. Jos 20, 5 : Ha pa redo ar veñjer-gwad war e lerc’h, ne zeroint ket ar muntrer en e zorn, rak hep gouzout dezhañ en devoa skoet war egile, hag hep kasoni outañ en a-raok.

Il restera dans cette ville jusqu’à ce qu’il comparaisse en jugement devant la communauté, et même jusqu’à la mort du grand prêtre alors en fonction. Ensuite, le meurtrier pourra revenir et rentrer dans sa ville, dans sa maison, dans la ville d’où il s’était enfui. » Jos 20, 6 : Hag e chomo er gêr-se ken en em zalc’ho dirak ar gumuniezh evit bezañ barnet, betek marv ar beleg bras a vo en deizioù-se. Neuze e tistroio ar muntrer hag ez ay d’ar gêr, d’e di, d’ar gêr ma oa tec’het diouti".

On consacra donc Qèdesh en Galilée dans la montagne de Nephtali, Sichem dans la montagne d’Éphraïm, et Qiryath-Arba, c’est-à-dire Hébron, dans la montagne de Juda. Jos 20, 7 : Hag e voe santelaet Kades, er Galilea, war menez Neftali, ha Sikem, war menez Efraim, ha Kariatarbe, pe Hebron, war menez Youda.

Au-delà du Jourdain, à la hauteur de Jéricho, à l’est, on désigna Bècèr dans le désert, sur le plateau de la tribu de Roubène ; Ramoth-de-Galaad, de la tribu de Gad ; et Golane en Bashane, de la tribu de Manassé. Jos 20, 8 : Hag en tu all d’ar Jordan, rag-enep da Jeriko, ouzh ar reter, e voe lakaet Bosor, er gouelec’h, er blaenenn, eus meuriad Ruben, ha Ramot, er Galaad, eus meuriad Gad, ha Golan, er Basan, eus meuriad Manase.

Telles furent les villes désignées pour que puisse s’y enfuir tout homme qui a tué par mégarde, qu’il s’agisse de n’importe lequel des fils d’Israël ou d’un étranger séjournant au milieu d’eux. Ainsi, il ne mourra pas de la main du vengeur du sang avant d’avoir comparu devant la communauté. Jos 20, 9 : Setu ar c’hêrioù dibabet evit holl vibien Israel, hag evit an estren ostizet en o zouez, ma tec’ho e-barzh neb a skoio war unan bennak dievezh : evel-se ne varvo ket dre zorn ar veñjer-gwad, a-raok en em zerc’hel dirak ar gumuniezh.