Levr Josoua - Pennad 22
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24
Pennad 22
Josué appela les Roubénites, les Gadites et la demi-tribu de Manassé. Jos 22, 1 : Neuze e c’halvas Josoua Rubeniz ha Gadiz hag hanter-veuriad Manase,
Il leur dit : « Vous avez observé tout ce que vous avait ordonné Moïse, le serviteur du Seigneur, et vous avez écouté ma voix en tout ce que je vous ai ordonné. Jos 22, 2 : hag e lavaras dezho : "Miret hoc’h eus holl bezh a c’hourc’hemenne deoc’h Moizez, servijer an Aotrou, ha selaouet ouzh va mouezh, evit holl bezh a gemennen deoc’h.
Pendant longtemps et jusqu’à ce jour, vous n’avez pas abandonné vos frères et vous avez bien observé le commandement du Seigneur votre Dieu. Jos 22, 3 : N’hoc’h eus ket dilezet ho preudeur abaoe pell amzer betek hiziv ; miret hoc’h eus, evel ma oa da virout, gourc’hemenn an Aotrou, ho Toue.
Maintenant, le Seigneur votre Dieu a procuré à vos frères le repos, comme il leur avait dit. Maintenant, vous pouvez retourner à vos tentes, dans votre propre pays, celui que Moïse, le serviteur du Seigneur, vous a donné au-delà du Jourdain. Jos 22, 4 : Ha bremañ e ro diskuizh an Aotrou, ho Toue, d’ho preudeur, evel m’en devoa lavaret dezho. Neuze ’ta, it war ho kiz, kit d’ho tinelloù, d’ar vro a berc’hennit, hag en devoa roet deoc’h Moizez, servijer an Aotrou, en tu all d’ar Jordan.
Seulement, ayez grand soin de mettre en pratique le commandement et la loi que Moïse, le serviteur du Seigneur, vous a prescrits : Aimez le Seigneur votre Dieu, marchez dans tous ses chemins, gardez ses commandements, attachez-vous à lui, servez-le de tout votre cœur et de toute votre âme. » Jos 22, 5 : Hogen, bezit aketus-meurbet d’ober hervez ar gourc’hemennoù, al Lezenn en deus gourc’hemennet deoc’h Moizez, servijer an Aotrou : karout an Aotrou, ho Toue, kerzhout gant e holl hentoù ha mirout e c’hourc’hemennoù, en em stagañ outañ hag e servijout a holl galon, a holl ene".
Josué les bénit et les renvoya, et ils allèrent à leurs tentes. Jos 22, 6 : Hag o bennigañ a reas Josoua, hag e kimiadas diouto, hag ez ejont d’o zinelloù.
À l’une des demi-tribus de Manassé, Moïse avait fait une donation dans le Bashane. À l’autre moitié, Josué avait fait une donation, parmi leurs frères, sur la rive occidentale du Jourdain. Josué les renvoya également à leurs tentes et les bénit. Jos 22, 7 : D’un hanter eus meuriad Manase en devoa roet Moizez ul lod er Basan, ha d’an hanter all e roas lod Josoua gant o breudeur en tu all d’ar Jordan, er c’hornog. Ar re-mañ ivez, pa gasas Josoua anezho d’o zinelloù, a voe benniget gantañ.
Il s’adressa à eux en ces termes : « Retournez à vos tentes avec des richesses, des troupeaux très nombreux, avec de l’argent, de l’or, du bronze, du fer, des vêtements en très grande quantité. Et partagez avec vos frères le butin de vos ennemis. » Jos 22, 8 : Komz a reas outo o lavarout : "Gant madoù bras e tistroit d’ho tinelloù, gant chatal niverus-meurbet, gant arc’hant, aour, arem, houarn, dilhad e-leizh, a-vern. Lodennit ar preizh diwar hoc’h enebourien gant ho preudeur".
Les fils de Roubène, les fils de Gad et la demi-tribu de Manassé s’en retournèrent donc ; ils quittèrent les fils d’Israël à Silo, qui est au pays de Canaan, pour aller au pays de Galaad : ce pays était leur propriété, ils en avaient reçu la possession sur l’ordre du Seigneur, par l’intermédiaire de Moïse. Jos 22, 9 : Hag ez eas kuit Bugale Ruben ha Bugale Gad hag hanter-veuriad Manase a-zigant Bugale Israel, eus Silo, a oa e bro Ganaan, evit mont da vro ar Galaad, d’ar vro o devoa bet da zomani, war urzh an Aotrou, dre Voizez.
Ils arrivèrent ainsi à Gueliloth du Jourdain, qui est au pays de Canaan. Et là, les fils de Roubène, les fils de Gad et la demi-tribu de Manassé bâtirent un autel près du Jourdain, un autel imposant. Jos 22, 10 : Ha pa voent erruet e rannvro ar Jordan a oa e bro Ganaan, hag i da sevel, Bugale Ruben ha Bugale Gad hag hanter-veuriad Manase, el lec’h-se, un aoter e-kichen ar Jordan, un aoter vras, hewel.
Les fils d’Israël l’apprirent : « Les fils de Roubène, disait-on, les fils de Gad et la demi-tribu de Manassé ont bâti un autel face au pays de Canaan, à Gueliloth du Jourdain, du côté des fils d’Israël. » Jos 22, 11 : Hag e klevas Bugale Israel lavarout : "Setu m’o deus savet Bugale Ruben ha Bugale Gad hag hanter-veuriad Manase un aoter rag-enep da vro Ganaan, e rannvro ar Jordan, en tu all da vibien Israel".
À cette nouvelle, toute la communauté des fils d’Israël se rassembla à Silo pour monter les combattre. Jos 22, 12 : Pa glevas se Bugale Israel, en em vodas holl gumuniezh Bugale Israel e Silo, evit mont enep dezho d’ar brezel.
Les fils d’Israël envoyèrent Pinhas, fils du prêtre Éléazar, vers les fils de Roubène, les fils de Gad et la demi-tribu de Manassé, au pays de Galaad, Jos 22, 13 : Hag e kasas Bugale Israel davet Bugale Ruben ha Bugale Gad hag hanter-veuriad Manase, da vro ar Galaad, Pineas, mab Eleazar, ar beleg,
et avec lui dix responsables, un par famille pour toutes les tribus d’Israël. Chacun était chef de sa famille parmi les clans d’Israël. Jos 22, 14 : ha dek priñs gantañ, ur priñs dre di tadel, eus holl veuriadoù Israel ; pep hini a oa penntieg tadel e-touez meuriadoù Israel.
Parvenus chez les fils de Roubène, les fils de Gad et la demi-tribu de Manassé, au pays de Galaad, ils leur parlèrent en ces termes : Jos 22, 15 : Hag ez ejont da gaout Bugale Ruben, Bugale Gad, hag hanter-veuriad Manase, da vro ar Galaad, hag e komzjont outo o lavarout :
« Voici ce qu’a dit toute la communauté du Seigneur : Que signifie cette infidélité que vous avez commise à l’égard du Dieu d’Israël, en vous détournant de lui, en vous bâtissant un autel, vous révoltant ainsi aujourd’hui contre le Seigneur ? Jos 22, 16 : Evel-hen e lavar holl gumuniezh an Aotrou : Petore trubarderezh a rit e-keñver Doue Israel, ouzh en em zistreiñ hiziv diwar-lerc’h an Aotrou, en ur sevel evidoc’h hoc’h-unan un aoter ? Disentiñ a rit hiziv ouzh an Aotrou !
La faute de Péor ne nous suffit-elle pas ? Nous n’en sommes pas encore lavés jusqu’à ce jour, et pourtant ce fut un fléau pour la communauté du Seigneur ! Jos 22, 17 : Ha re nebeut hor boa bet gant torfed Peor ha n’omp ket glanaet dioutañ c’hoazh hiziv ? Nag a reuz war gumuniezh an Aotrou !
Aujourd’hui, vous vous écartez du Seigneur ; aujourd’hui, vous vous révoltez contre le Seigneur ; demain, c’est lui qui s’irritera contre toute la communauté d’Israël. Jos 22, 18 : Emaoc’h o tistreiñ hiziv a ziwar-lerc’h an Aotrou, o tispac’hañ hiziv enep an Aotrou, ha warc’hoazh enep holl gumuniezh Israel e vo kounnar.
Le pays en votre propriété est-il impur ? Venez alors dans le pays qui est la propriété du Seigneur, là où il a sa demeure. Installez-vous parmi nous, mais ne vous révoltez pas contre le Seigneur, ne vous révoltez pas contre nous en vous bâtissant un autel à part de celui du Seigneur notre Dieu. Jos 22, 19 : Mard eo dic’hlan ar vro a berc’hennit, tremenit betek bro domani an Aotrou, emañ enni chomlec’h an Aotrou, hag ho pezo domani en hon touez, met ouzh an Aotrou na vezit ket disentus en ur sevel evidoc’h hoc’h-unan un aoter estreget aoter an Aotrou, hon Doue.
Le jour où Akane, fils de Zèrah, transgressa l’anathème, n’est-ce pas sur toute la communauté d’Israël que vint la Colère ? Et il ne fut pas seul à périr pour son crime. » Jos 22, 20 : Daoust hag-eñ n’en devoa ket Ac’han, mab Zara, graet floderezh en anaoue, n’eo ket war holl gumuniezh e voe kounnar ? Ha n’eo ket eñ hepken a varvas evit e dorfed".
Les fils de Roubène, les fils de Gad et la demi-tribu de Manassé répondirent aux chefs des clans d’Israël en ces termes : Jos 22, 21 : Hag e respontas Bugale Ruben ha Bugale Gad hag hanter-veuriad Manase o lavarout da bennoù meuriadoù Israel :
« Le Dieu des dieux, le Seigneur, sait, lui, ce qu’Israël doit savoir ! S’il s’agit d’une révolte ou d’une transgression envers le Seigneur, qu’il ne nous sauve pas en ce jour ! Jos 22, 22 : Doue an doueoù, an Aotrou, Doue an doueoù, an Aotrou, a oar ; hag Israel a oar : mar hon eus dispac’het, mar hon eus disentet ouzh an Aotrou, ra chomo hep hor salviñ hiziv !
Si nous avons bâti un autel pour nous détourner du Seigneur, pour présenter holocaustes et offrandes de céréales, pour y faire des sacrifices de paix, que le Seigneur nous demande des comptes ! Jos 22, 23 : M’hon eus savet un aoter evit distreiñ a ziwar-lerc’h an Aotrou, en ur ginnig warni holokostoù ha profadennoù hag ober warni aberzhoù a beoc’h, an Aotrou da c’houlenn kont !
Non, c’est par inquiétude de ce qui pourrait arriver que nous l’avons fait. Nous nous disions que, demain peut-être, vos fils pourraient dire à nos fils : “Qu’y a-t-il de commun entre vous et le Seigneur, Dieu d’Israël ? Jos 22, 24 : Met kentoc’h nec’het gant an dra-mañ hon eus graet se. Lavarout a raemp : warc’hoazh e komzo ho mibien ouzh hor mibien o lavarout : petra hoc’h eus d’ober gant an Aotrou, Doue Israel ?
Entre nous et vous, fils de Roubène et fils de Gad, le Seigneur a mis une frontière : le Jourdain. Vous n’avez pas de part avec le Seigneur.” Vos fils détacheraient nos fils de la crainte du Seigneur. Jos 22, 25 : Un harz en deus lakaet an Aotrou etrezomp-ni ha c’hwi, Bugale Ruben ha Bugale Gad, ar Jordan ; n’hoc’h eus ket a lod gant an Aotrou ! Hag e paouezo, dre faot ho mibien, hor mibien-ni da zoujañ an Aotrou.
Nous nous sommes dit alors : “Agissons dans notre intérêt, bâtissons un autel non pour des holocaustes ou des sacrifices, Jos 22, 26 : Hag hon eus lavaret : labouromp eta evidomp, da sevel an aoter-mañ, n’eo ket evit holokostoù nag aberzhoù,
mais comme témoin entre nous et vous, et nos descendants après nous : c’est bien le service du Seigneur que nous accomplissons en sa présence, avec nos holocaustes, nos sacrifices ainsi que nos sacrifices de paix.” Demain, vos fils ne pourront pas dire aux nôtres : “Vous n’avez aucune part avec le Seigneur.” Jos 22, 27 : met evel un test etre hor mibien hag ho mibien-c’hwi, etre hor rummadoù war hon lerc’h, e servijomp an Aotrou dirazañ dre hon holokostoù, hon aberzhoù hag hor peoc’h-aberzhoù ; ha ne lavaro ket ho mibien warc’hoazh d’hor mibien-ni : n’hoc’h eus ket a lod gant an Aotrou.
Nous nous sommes dit : “Si demain on nous parle ainsi, à nous ou à nos descendants, nous dirons : Voyez la forme même de l’autel du Seigneur que nos pères ont fait ; il n’est pas pour des holocaustes ni pour des sacrifices, mais un témoin entre nous et vous.” Jos 22, 28 : Lavarout a raemp : ma lavaront se deomp ha d’hor rummadoù warc’hoazh, e lavarimp. Sellit skouerenn aoter an Aotrou o deus graet hon tadoù ; ne oa ket evit leskiñ nag aberzhiñ, hogen evit bezañ un test etrezomp-ni ha c’hwi.
Loin de nous la pensée de nous révolter contre le Seigneur, de nous détourner du Seigneur aujourd’hui, en bâtissant un autel pour des holocaustes, des offrandes de céréales et des sacrifices, à part de l’autel du Seigneur notre Dieu, qui est devant sa demeure ! » Jos 22, 29 : Pell diouzhimp dispac’hañ enep an Aotrou, distreiñ hiziv a ziwar-lerc’h an Aotrou, en ur sevel un aoter evit leskiñ, profañ ha sakrifiañ, estreget aoter an Aotrou, hon Doue, a zo dirak e Chom-lec’h.
Le prêtre Pinhas, les responsables de la communauté et les chefs des clans d’Israël qui étaient avec lui entendirent ces paroles prononcées par les fils de Roubène, les fils de Gad et les fils de Manassé, et ils furent satisfaits. Jos 22, 30 : Ha pa glevas Pineas, ar beleg, ha priñsed ar gumuniezh, ha penntieien meuriadoù Israel a oa gantañ, ar c’homzoù a lavare Bugale Ruben ha Bugale Gad ha Bugale Manase, e voe mat se ouzh o daoulagad.
Pinhas, fils du prêtre Éléazar, dit aux fils de Roubène, aux fils de Gad et aux fils de Manassé : « Nous savons maintenant que le Seigneur est au milieu de nous : vous n’avez pas commis cette transgression envers le Seigneur. Vous avez ainsi délivré les fils d’Israël de la main du Seigneur. » Jos 22, 31 : Hag e lavaras Pineas, mab Eleazar, ar beleg, da vibien Ruben ha da vibien Gad ha da vibien Manase : "Hiziv ec’h ouzomp emañ en hon touez an Aotrou, peogwir n’hoc’h eus ket graet e-keñver an Aotrou, an direizhder-se ; neuze ’ta hoc’h eus savetaet Bugale Israel diouzh dorn an Aotrou".
Pinhas, fils du prêtre Éléazar, et les responsables, quittant les fils de Roubène et les fils de Gad, revinrent du pays de Galaad au pays de Canaan, vers les fils d’Israël pour leur rendre compte. Jos 22, 32 : Hag e kimiadas Pineas, mab Eleazar, ar beleg, hag ar briñsed diouzh Bugale Ruben ha diouzh Bugale Gad, eus bro ar Galaad, evit bro Ganaan, davet Bugale Israel, da rentañ dezho kont.
Les fils d’Israël furent satisfaits. Ils bénirent Dieu, renoncèrent à attaquer et ravager le pays habité par les fils de Roubène et les fils de Gad. Jos 22, 33 : Hag e voe mat an dra ouzh daoulagad Bugale Israel ; hag e voe benniget Doue gant Bugale Israel, ha ne gomzjont ken da vont enep dezho da vrezeliñ, evit distrujañ ar vro m’edo Bugale Ruben ha Bugale Gad o chom enni.
Les fils de Roubène et les fils de Gad appelèrent l’autel : « Témoin », car « il est témoin entre nous que le Seigneur est Dieu. » Jos 22, 34 : Hag e c’halvas Bugale Ruben ha Bugale Gad an aoter : Test etrezomp ez eo Doue, an Aotrou.
