Oberoù an Ebestel - Pennad 23
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28
Pennad 23
Fixant du regard le Conseil suprême, Paul déclara : « Frères, c’est en toute bonne conscience que je me suis comporté devant Dieu jusqu’à ce jour. » Ac 23, 1 : Bannet e sell gantañ war ar Sanedrin, Paol a lavaras : « Breudeur, evidon-me, e pep keñver, eo gant ur goustiañs vat em eus en em renet dirak Doue betek hiziv ».
Le grand prêtre Ananias ordonna à ceux qui étaient auprès de lui de le frapper sur la bouche. Ac 23, 2 : Met an Arc’hbeleg Anania a roas urzh d’e skoazellerien da skeiñ gantañ war e c’henou.
Alors Paul lui dit : « C’est Dieu qui va te frapper, espèce de mur blanchi ! Tu sièges ici pour me juger conformément à la Loi, et contrairement à la Loi tu donnes l’ordre de me frapper ! » Ac 23, 3 : Neuze Paol a lavaras dezhañ : « Doue a skoio ganit-te, mogerenn dalfaset ! Ya, te ’zo azezet aze d’am barn hervez al Lezenn, hag a-enep d’al Lezenn e c’hourc’hemennez skeiñ ganin ».
Ceux qui étaient là dirent : « Tu insultes le grand prêtre de Dieu ? » Ac 23, 4 : Ar skoazellerien a lavaras : « Arc’hbeleg Doue eo an hini a zismegañsez ? »
Paul reprit : « Je ne savais pas, frères, que c’était le grand prêtre. Il est écrit en effet : Tu ne diras pas de mal d’un chef de ton peuple. » Ac 23, 5 : Paol a respontas neuze : « Ne ouien ket, breudeur, e oa an Arc’hbeleg anezhañ. Rak skrivet eo : Rener da bobl ne vallozhi ket ».
Sachant que le Conseil suprême se répartissait entre sadducéens et pharisiens, Paul s’écria devant eux : « Frères, moi, je suis pharisien, fils de pharisiens. C’est à cause de notre espérance, la résurrection des morts, que je passe en jugement. » Ac 23, 6 : Paol a ouie e oa diouzh un tu, kostezenn ar Sadukeidi, ha diouzh an tu all, hini ar Farizianed ; neuze e youc’has e-kreiz al lez-varn : « Breudeur, me ’zo Farizian, mab da Farizianed. En abeg d’hon esper e adsavidigezh ar re varv eo ez on lakaet dirak al lez-varn ».
À peine avait-il dit cela, qu’il y eut un affrontement entre pharisiens et sadducéens, et l’assemblée se divisa. Ac 23, 7 : Laosket gantañ ar gomz-se, setu ma savas tabut etre Farizianed ha Sadukeidi, hag e voe rannet ar vodadeg.
En effet, les sadducéens disent qu’il n’y a pas de résurrection, pas plus que d’ange ni d’esprit, tandis que les pharisiens professent tout cela. Ac 23, 8 : Rak ar Sadukeidi a lavar n’eus nag advevadeg, nag Ael, na spered, e-lec’h ma kelenn ar Farizianed an eil hag egile.
Il se fit alors un grand vacarme. Quelques scribes du côté des pharisiens se levèrent et protestèrent vigoureusement : « Nous ne trouvons rien de mal chez cet homme. Et si c’était un esprit qui lui avait parlé, ou un ange ? » Ac 23, 9 : Sevel a reas eta ur pezh safar. Zoken hiniennoù eus ar Skribed eus kostezenn ar Farizianed a savas da enebiñ nerzhus : « Ne gavomp netra fall en den-mañ ! Ha ma vefe ur spered en defe komzet outañ, pe un ael ? »
L’affrontement devint très violent, et le commandant craignit que Paul ne se fasse écharper. Il ordonna à la troupe de descendre pour l’arracher à la mêlée et le ramener dans la forteresse. Ac 23, 10 : Dirak an tabut o kreskiñ, ar miliadour a savas aon gantañ na vefe Paol lakaet a dammoù ganto, ha gourc’hemenn a reas d’ar soudarded diskenn d’e lemel kuit eus o zouez ha d’e gas en-dro d’ar C’hreñvlec’h.
La nuit suivante, le Seigneur vint auprès de Paul et lui dit : « Courage ! Le témoignage que tu m’as rendu à Jérusalem, il faut que tu le rendes aussi à Rome. » Ac 23, 11 : En noz war-lerc’h en em ziskouezas dezhañ an Aotrou hag a lavaras : « Bez kalonek ! Rak evel m’ec’h eus douget testeni diwar va fenn e Jeruzalem, evel-se e rankez ivez dougen testeni e Roma ».
Lorsqu’il fit jour, les Juifs organisèrent un rassemblement où ils se jurèrent, sous peine d’anathème, de ne plus manger ni boire tant qu’ils n’auraient pas tué Paul. Ac 23, 12 : Pa voe deuet an deiz, e aozas ar Yuzevien ur guzuliadeg oc’h en em ouestlañ dindan anaoue, da chom hep debriñ nag evañ, ken n’o devefe lazhet Paol.
Les auteurs de cette conjuration étaient plus de quarante. Ac 23, 13 : Ouzhpenn daou ugent a oa eus ar re o devoa evel-se kavailhet dre le.
Ils vinrent trouver les grands prêtres et les anciens pour leur dire : « Nous nous sommes juré, sous peine d’anathème, de ne prendre aucune nourriture tant que nous n’aurons pas tué Paul. Ac 23, 14 : Mont a rejont da gaout an Arc’hbeleien hag an Henaourien da lavarout dezho : « Dindan anaoue hon eus en em ouestlet da chom hep tañva netra, betek m’hor bo lazhet Paol
Alors vous, d’accord avec le Conseil suprême, faites un rapport au commandant pour qu’il le fasse comparaître devant vous sous prétexte de mener une enquête plus approfondie sur son cas. Nous nous tenons prêts pour le supprimer avant qu’il n’arrive. » Ac 23, 15 : Neuze, c’hwi eta gant ar Sanedrin a-du ganeoc’h, displegit d’ar miliadour ma tegaso Paol dirazoc’h war zigarez ober enklask perveshoc’h war e afer. Ni avat, a-raok dezhañ tostaat, a zo prest d’e lazhañ ».
Mais le fils de la sœur de Paul eut connaissance du guet-apens ; il se présenta à la forteresse et, une fois entré, avertit Paul. Ac 23, 16 : Met mab c’hoar Paol a glevas meneg eus ar fetepañs. Mont a reas d’ar C’hreñvlec’h, mont e-barzh, ha reiñ keloù da Baol.
Paul alors appela l’un des centurions et lui dit : « Emmène ce garçon chez le commandant : il doit l’avertir de quelque chose. » Ac 23, 17 : Paol a c’halvas d’e gaout unan eus ar gantenerien hag a lavaras : « Kas ar paotr yaouank-mañ ganit betek ar miliadour, rak un dra bennak en deus da zegemenn dezhañ ».
Le centurion le prit avec lui et le mena chez le commandant, auquel il dit : « Le prisonnier Paul m’a appelé pour me demander de t’amener ce jeune garçon qui a quelque chose à te dire. » Ac 23, 18 : Ar c’hantener e gemeras gantañ hag e gasas da gavout ar miliadour : « Ar prizoniad Paol, emezañ, en deus va galvet ha goulennet diganin degas ar paotr yaouank-mañ betek ennout, un dra bennak en deus da lavarout dit ».
Le commandant prit celui-ci par la main, l’emmena à l’écart et l’interrogea en particulier : « De quoi dois-tu m’avertir ? » Ac 23, 19 : O vezañ kroget e dorn ar paotr yaouank, ar miliadour en em lakaas a-gostez hag a c’houlennas : « Petra eo ar pezh ac’h eus da zegemenn din ? »
Il répondit : « Les Juifs ont convenu de te demander de faire comparaître Paul demain devant le Conseil suprême sous prétexte d’une information plus approfondie sur son cas. Ac 23, 20 : Respont a reas : « Ar Yuzevien o deus en em glevet da c’houlenn diganit degas Paol warc’hoazh dirak ar Sanedrin, war zigarez ober resisoc’h enklask diwar e benn.
Mais toi, ne leur fais pas confiance ; en effet, parmi eux plus de quarante hommes préparent un guet-apens contre lui : ils se sont juré, sous peine d’anathème, de ne plus manger ni boire tant qu’ils ne l’auront pas supprimé. Et maintenant, ils se tiennent prêts en attendant ton accord. » Ac 23, 21 : Te avat, arabat dit krediñ enno, rak ouzhpenn daou ugent anezho a zo ouzh e c’hedal, hag int o deus en em ouestlet dindan anaoue da chom hep debriñ nag evañ, betek m’o devo e lazhet, ha bremañ aze emaint, prest, o kontañ war da asant ».
Le commandant renvoya le jeune garçon en lui donnant cette consigne : « Ne raconte à personne que tu m’as rapporté tout cela. » Ac 23, 22 : Ar miliadour a lakaas ar paotr yaouank da vont kuit goude gourc’hemenn dezhañ : « Na ro da c’houzout da zen ebet ec’h eus diskuliet an traoù-se din ».
Il appela alors deux centurions et leur dit : « Que deux cents soldats, soixante-dix cavaliers et deux cents auxiliaires se tiennent prêts à prendre la route de Césarée à partir de la troisième heure de la nuit ; Ac 23, 23 : Gervel a reas neuze daou eus ar gantenerien en ur lavarout dezho : « Lakait prest da vont betek Kaesarea, adal trede eurvezh an noz, daou c’hant soudard, dek marc’hegour ha daou c’hant goafeg.
qu’on prépare aussi des montures pour transférer Paul en toute sécurité auprès du gouverneur Félix. » Ac 23, 24 : Ra vo paramantet ivez roñseed da lakaat Paol da bignat warno d’e gas dibistig betek ar gouarnour Feliz ».
Il écrivit une lettre dont voici le contenu : Ac 23, 25 : Ha skrivañ a reas ul lizher gant kement-mañ e-barzh :
« Claudius Lysias, au Très excellent Félix, gouverneur, salut. Ac 23, 26 : « Klaodios Lizias, d’ar gouarnour enorus-meurbet Feliz, Salud !
L’homme que voici, dont les Juifs se sont emparés, allait être supprimé par eux. Je suis alors intervenu avec la troupe pour le soustraire au danger, ayant appris qu’il est citoyen romain. Ac 23, 27 : An den-mañ a oa bet kroget ennañ gant ar Yuzevien hag ar re-mañ a oa o vont d’e lazhañ, pa-z on degouezhet war al lec’h gant ar soudarded d’e ziframmañ diganto, o vezañ bet gouezet ganin e oa ur Roman.
Voulant connaître le motif pour lequel les Juifs l’accusaient, je l’ai fait comparaître devant leur Conseil suprême. Ac 23, 28 : Pa felle din anavezout ar pennabeg eus an tamalloù a raent dezhañ, em eus e gaset dirak ar Sanedrin.
J’ai constaté qu’il était accusé pour des questions relatives à leur Loi, sans aucun chef d’accusation méritant la mort ou la prison. Ac 23, 29 : Kavet em eus e tamallent anezhañ en-dro da gudennoù ’zo eus o Lezenn, met ne oa netra dellezek a varv pe a chadennoù.
Après dénonciation devant moi d’un complot contre cet homme, je te l’ai envoyé immédiatement, en donnant également aux accusateurs la consigne d’exposer devant toi ce qu’ils ont contre lui. » Ac 23, 30 : Hogen o vezañ bet roet din keloù e oa bet aozet un irienn a-enep d’an den, em eus, kerkent, e gaset betek ennout, en ur zegemenn d’e damallerien o devoa d’ober o c’hlemm a-enep dezhañ dirazout ».
Les soldats prirent donc Paul conformément aux ordres reçus, et ils le conduisirent de nuit jusqu’à Antipatris. Ac 23, 31 : Ar soudarded eta, hervez ar pezh a oa bet gourc’hemennet dezho, a gemeras Paol hag e gasas, e-kreiz an noz, betek Antipatriz.
Le lendemain, ils laissèrent partir avec lui les cavaliers et regagnèrent la forteresse. Ac 23, 32 : Antronoz, o vezañ lezet ar varc’hegourien da vont kuit gantañ, e tistrojont d’ar C’hreñvlec’h.
À leur arrivée à Césarée, après avoir remis la lettre au gouverneur, ils lui présentèrent Paul. Ac 23, 33 : Degouezhet e Kaesarea, ar varc’hegourien a roas al lizher d’ar gouarnour hag a zegasas Paol dirazañ.
Le gouverneur lut la lettre et demanda de quelle province il était ; apprenant qu’il était de Cilicie, Ac 23, 34 : Ar gouarnour, o vezañ lennet al lizher, a c’houlennas eus pe rannvro e oa. Pa glevas e oa eus Kilikia :
il dit : « Je t’entendrai quand tes accusateurs se présenteront, eux aussi. » Et il ordonna de l’incarcérer au prétoire d’Hérode. Ac 23, 35 : « Da glevout a rin, emezañ, pa vo erruet ivez da damallerien ». Hag e roas urzh d’e ziwall e pretordi Herodez.
