Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant nevez » Oberoù an Ebestel » Pennad 28

Oberoù an Ebestel - Pennad 28

Levr : Oberoù an Ebestel
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28

Pennad 28



Une fois sauvés, nous avons découvert que l’île s’appelait Malte. Ac 28, 1 : Ur wech saveteet, e ouezjomp neuze e oa Melita e veze anvet an enezenn.

Les indigènes nous ont traités avec une humanité peu ordinaire. Ils avaient allumé un grand feu, et ils nous ont tous pris avec eux, car la pluie s’était mise à tomber et il faisait froid. Ac 28, 2 : Tud ar vro a ziskouezas en hor c’heñver madelezh dreist-par. Rak enaouiñ a rejont d’hon degemer un tantad bras, en abeg d’ar glav a gouezhe ha d’ar yenijenn.

Or comme Paul avait ramassé une brassée de bois mort et l’avait jetée dans le feu, la chaleur a fait sortir une vipère qui s’est accrochée à sa main. Ac 28, 3 : Evel ma oa Paol o tastum ur vriad keuneud sec’h d’he zeurel en tan, sed un naer, deuet er-maez gant ar wrez, a grogas en e zorn.

À la vue de la bête suspendue à sa main, les indigènes se disaient entre eux : « Cet homme est sûrement un meurtrier : il est sorti sain et sauf de la mer, mais la justice divine ne permet pas qu’il reste en vie. » Ac 28, 4 : Tud ar vro, pa weljont al loen a-istribilh ouzh e zorn a lavare an eil d’egile : « Hep mar eo un torfedour an den-mañ, peogwir, evitañ da vezañ bet saveteet eus ar mor, ne aotre ket ar Justis gantañ chom bev ».

Or Paul a secoué la bête pour la faire tomber dans le feu, et il n’en a éprouvé aucun mal, Ac 28, 5 : Eñ avat, o vezañ hejet al loen da gouezhañ en tan, ne c’houzañvas droug ebet.

alors que les gens s’attendaient à le voir enfler ou tomber raide mort. Après avoir attendu un bon moment, et vu qu’il ne lui arrivait rien d’anormal, ils ont changé complètement d’avis : ils disaient que Paul était un dieu. Ac 28, 6 : Int-i a oa ouzh e c’hortoz da goeñviñ, ha da gouezhañ d’an douar, en un taol, marv-mik. Chom a rejont pell amzer da c’hortoz, met o welout ne c’hoarveze gantañ netra fall, e kemmjont o mennozh hag e lavarjont e oa un doue anezhañ.

Il y avait là une propriété appartenant à Publius, le premier magistrat de l’île ; il nous a accueillis et, pendant trois jours, nous a donné une hospitalité cordiale. Ac 28, 7 : Nepell diouzh al lec’h-se e oa un domani perc’hennet gant ar C’hentañ eus an enezenn, Poublios e anv. Hemañ hon degemeras hag hon herberc’hias tri devezh gant hegarated.

Or son père était au lit, atteint de fièvre et de dysenterie. Paul est allé le voir, il a prié, lui a imposé les mains et lui a rendu la santé. Ac 28, 8 : Ha setu ma oa tad Poublios en e wele, dalc’het gant barroù-terzhienn ha red-kov gwadek. Paol a yeas d’e welout, a bedas en ur astenn e zaouarn warnañ hag e bareas.

À la suite de cet événement, tous les autres malades de l’île venaient à lui et ils étaient guéris. Ac 28, 9 : Da heul an dra-se, ar glañvourien all eus an enezenn a zeuas d’e gaout hag a voe pareet.

On nous a comblés d’honneurs et, lorsque nous avons pris la mer, on nous a fourni tout ce dont nous avions besoin. Ac 28, 10 : Ar re-se neuze a reas diouzh o gwellañ evit hor servijañ, ha pa-z ejomp war-raok adarre, e pourvezjont d’hon ezhommoù.

C’est au bout de trois mois que nous avons repris la mer à bord d’un navire d’Alexandrie, portant comme emblème les Dioscures, et qui avait passé l’hiver dans l’île. Ac 28, 11 : Goude tri mizvezh, ez ejomp en-dro war vor, gant ul lestr en devoa goañvet en enezenn, ul lestr Aleksandriat a oa dezhañ da arouezinti an Dioskoured.

Nous avons abordé à Syracuse et nous y sommes restés trois jours. Ac 28, 12 : Douarañ a rejomp e Sirakouze, e-lec’h ma chomjomp tri devezh.

Après avoir levé l’ancre, nous avons atteint Reggio. Le lendemain, est survenu un vent du sud, et en deux jours nous sommes arrivés à Pouzzoles. Ac 28, 13 : Ac’hano, en ur hedañ an aod ez errujomp e Regiom. En devezh war-lerc’h e savas avel eus ar c’hreisteiz ha dindan daou devezh e tizhjomp Pouteoli.

Nous y avons trouvé des frères qui nous ont invités à passer sept jours chez eux. Voici comment nous sommes arrivés à Rome. Ac 28, 14 : Eno e kavjomp breudeur hag hor pedas da chom ganto seizh devezh. Evel-se e teujomp betek Roma.

De la ville, les frères, qui avaient entendu parler de nous, sont venus à notre rencontre jusqu’au lieu-dit Forum-d’Appius et à celui des Trois-Tavernes. En les voyant, Paul a rendu grâce à Dieu et repris courage. Ac 28, 15 : Breudeur ar gêr-se, klevet ganto keloù eus hon donedigezh, a zeuas d’hon diambroug betek Forom Apios hag an Teir-Zavarn. Ouzh o gwelout, Paol a lavaras bennozh da Zoue hag a zeuas kalon dezhañ.

À notre arrivée à Rome, il a reçu l’autorisation d’habiter en ville avec le soldat qui le gardait. Ac 28, 16 : Aet tre e Roma, e voe aotreet da Baol bezañ o chom en e di e-unan, gant ar soudard ouzh e ziwall.

Trois jours après, il fit appeler les notables des Juifs. Quand ils arrivèrent, il leur dit : « Frères, moi qui n’ai rien fait contre notre peuple et les coutumes reçues de nos pères, je suis prisonnier depuis Jérusalem où j’ai été livré aux mains des Romains. Ac 28, 17 : Tri devezh goude, e c’halvas d’un emvod pennadurezhioù ar Yuzevien. Pa voent bodet e lavaras dezho : « Breudeur, hep bezañ graet netra enep hor pobl pe boazioù hon Tadoù, ez on bet harzet e Jeruzalem ha lakaet etre daouarn ar Romaned.

Après m’avoir interrogé, ceux-ci voulaient me relâcher, puisque, dans mon cas, il n’y avait aucun motif de condamnation à mort. Ac 28, 18 : Ar re-mañ, goude ober enklask, a felle dezho va dibrizoniañ, dre na oa ennon pennabeg ebet a varv.

Mais, devant l’opposition des Juifs, j’ai été obligé de faire appel à l’empereur, sans vouloir pour autant accuser ma nation. Ac 28, 19 : Met o vezañ ma save ar Yuzevien a-enep, e voen rediet da ober galv da Gaesar, daoust na oan ket e soñj da damall va broad e tra ebet.

C’est donc pour ce motif que j’ai demandé à vous voir et à vous parler, car c’est à cause de l’espérance d’Israël que je porte ces chaînes. » Ac 28, 20 : En abeg da se eo em eus graet ar goulenn d’ho kwelout ha da zivizout ganeoc’h. Rak abalamour da esper Israel eo e tougan ar chadennoù-mañ ».

Ils lui répondirent : « Pour notre part, nous n’avons pas reçu à ton sujet de lettre en provenance de Judée, et aucun frère venu ici n’a rapporté ou dit du mal de toi. Ac 28, 21 : Int a respontas dezhañ : « Ni n’hon eus resevet lizher ebet diwar da benn eus Judea, na kennebeut, hini ebet eus ar vreudeur erruet amañ n’en deus degemennet na diskleriet keloù fall ebet diwar da benn.

Nous souhaitons pourtant apprendre de toi ce que tu penses, car nous avons été informés que votre groupe est contesté partout. » Ac 28, 22 : Met laouen e vefemp o klevout diganit ar pezh a soñjez. Rak diwar-benn ar ranngredenn-se omp deuet da anavezout e vez dislavaret e pep lec’h ».

Après lui avoir fixé une date, ils vinrent le trouver en plus grand nombre dans son logement. Paul rendait témoignage au royaume de Dieu, dans ce qu’il leur exposait, et il s’efforçait de les convaincre à propos de Jésus, en partant de la loi de Moïse ainsi que des Prophètes. Cela dura depuis le matin jusqu’au soir. Ac 28, 23 : Merkañ a rejont dezhañ un deiziad. Hag e teujont niverusoc’h d’e gavout en e lojeiz. Displegañ a reas dezho, dre reiñ testenioù, petra eo Rouantelezh Doue, o klask gounit o spered diwar-benn Jezuz, dre en em harpañ war Lezenn Voizez hag ar Brofeded. Kement-se a badas adalek ar beure betek an noz.

Les uns se laissaient convaincre par de telles paroles, les autres refusaient de croire. Ac 28, 24 : Darn a voe gounezet gant ar pezh a lavare, darn all avat a ziskrede.

N’étant pas d’accord les uns avec les autres, ils s’en allaient, quand Paul leur adressa cette seule parole : « L’Esprit Saint a bien parlé, quand il a dit à vos pères par le prophète Isaïe : Ac 28, 25 : Ne oant ket a-unvan kenetrezo pa-z ejont kuit pep hini diouzh e du, goude m’en devoe Paol lavaret ar gomz-mañ hepken : « Gwir eo ar gomz en deus ar Spered Santel lavaret d’ho Tadoù, dre ar Profed Izaias :

Va dire à ce peuple : Vous aurez beau écouter, vous ne comprendrez pas. Vous aurez beau regarder, vous ne verrez pas. Ac 28, 26 : Kae da gaout ar bobl-mañ ha lavar dezho : Klevout a reot gant ho tivskouarn ha ne gomprenot ket ; sellout a reot gant ho taoulagad ha ne welot ket.

Le cœur de ce peuple s’est alourdi : ils sont devenus durs d’oreille, ils se sont bouché les yeux, de peur que leurs yeux ne voient, que leurs oreilles n’entendent, que leur cœur ne comprenne, qu’ils ne se convertissent, – et moi, je les guérirai. Ac 28, 27 : Rak pout eo deuet spered ar bobl-mañ da vezañ ; stouvet o deus o divskouarn, serret o deus o daoulagad, gant aon n’o devefe gwelet o daoulagad, n’o devefe klevet o divskouarn, n’en devefe komprenet o spered, n’o devefe distroet ouzhin ha na 'm befe roet dezho ar pare ?

Donc, sachez-le : c’est aux nations que ce salut de Dieu a été envoyé. Les nations, elles, écouteront. » Ac 28, 28 : Ra vezo anavezet ganeoc’h eta eo d’ar Baganed eo bet kaset ar silvidigezh-mañ digant Doue, Int-i a selaouo ».

Paul demeura deux années entières dans le logement qu’il avait loué ; il accueillait tous ceux qui venaient chez lui ; Ac 28, 30 : Paol a chomas daou vloavezhiad a-bezh en ul lojeiz bet feurmet gantañ e-unan, ha degemer a rae kement a zeue d’e gavout,

il annonçait le règne de Dieu et il enseignait ce qui concerne le Seigneur Jésus Christ avec une entière assurance et sans obstacle. Ac 28, 31 : embann a rae Rouantelezh Doue ha kelenn ar pezh a sell ouzh an Aotrou Jezuz Krist gant pep hardizhegezh hep skoilh ebet.