Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Levr Ezekiel » Pennad 1

Levr Ezekiel - Pennad 1

Levr : Levr Ezekiel
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48

Pennad 1



LA TRENTIEME ANNEE, le quatrième mois, le cinq du mois, je me trouvais à Babylone au milieu des exilés près du fleuve Kebar ; les cieux s’ouvrirent et j’eus des visions divines. Ez 1, 1 : Ha neuze, en tregontvet bloavezh, er pevarvet miz, d’ar bemp eus ar miz, tra ma oan e-mesk an harluidi, war ribl ar stêr vras Kebar, e c’hoarvezas ma tigoras an Neñvoù hag em boe gweledigezhioù a-berzh Doue.

Le cinq du mois, la cinquième année de la déportation du roi Jékonias, Ez 1, 2 : D’ar bemp eus ar miz - pempvet bloavezh harluadur ar roue Joakim e oa -

la parole de Dieu fut adressée à Ézékiel, fils du prêtre Bouzi, dans le pays des Chaldéens, au bord du fleuve Kebar. La main du Seigneur se posa sur lui. Ez 1, 3 : e teuas Komz an Aotrou da Ezekiel, mab Bouzi, ar beleg, e bro ar Galdeiz, war ribl ar stêr vras Kebar. Eno e voe warnon dorn an Aotrou.

J’ai vu : un vent de tempête venant du nord, un gros nuage, un feu jaillissant et, autour, une clarté ; au milieu, comme un scintillement de vermeil du milieu du feu. Ez 1, 4 : Sellout a raen. Ha setu un avel a gorventenn a oa o tont eus an hanternoz, ur goabrenn vras, gant un tan o tarzhañ diouti hag ur sked tro-war-dro, hag e-kreiz an tan evel strinkellerezh-aour.

Au milieu, la forme de quatre Vivants ; elle paraissait une forme humaine. Ez 1, 5 : Hag e-kreiz e oa furm pevar boud bev a oa evel-hen an neuz anezho : ur furm den o devoa.

Ils avaient chacun quatre faces et chacun quatre ailes. Ez 1, 6 : Pep unan en devoa peder dremm ha pep unan peder askell.

Leurs jambes étaient droites ; leurs pieds, pareils aux sabots d’un veau, étincelaient comme scintille le bronze poli. Ez 1, 7 : Evit o divhar e oant a-serzh, ha plant o zreid a oa evel plant troad ul leue ; ha lugerniñ a raent gant strinkellerezh arem lufret.

Des mains humaines, sous leurs ailes, étaient tournées dans les quatre directions, ainsi que leurs visages et leurs ailes à tous les quatre. Ez 1, 8 : Daouarnioù-den a oa dindan o eskell, war o fevar c’hostez ; hag o dremmoù dezho o fevar

Leurs ailes étaient jointes l’une à l’autre ; ils ne se tournaient pas en marchant : ils allaient chacun droit devant soi. Ez 1, 9 : ne zistroent ket pa-z aent war-raok ; mont a rae pep unan rag-eeun a-dal dezhañ.

La forme de leurs visages, c’était visage d’homme et, vers la droite, visage de lion pour tous les quatre, visage de taureau à gauche pour tous les quatre, et visage d’aigle pour tous les quatre. Ez 1, 10 : Evit furm o dremmoù e oa un dremm-den hag un dremm-leon a-zehou d’o fevar, un dremm-kole a-gleiz d’o fevar, un dremm-erer d’o fevar.

Leurs ailes étaient déployées vers le haut ; deux se rejoignaient l’une l’autre, et deux couvraient leur corps. Ez 1, 11 : O eskell en em zisplege war-zu an nec’h ; pep unan en devoa div askell en em juntre, ha div a c’holoe o c’horf.

Chacun allait droit devant soi ; là où l’esprit voulait aller, ils allaient. Ils avançaient sans s’écarter. Ez 1, 12 : Dont a rae pep unan rag-eeun a-dal dezhañ ; d’al lec’h ma fell d’ar spered mont ez aent ; ha ne zistroent ket o vont war-raok.

Ils avaient une forme de vivants. Leur aspect était celui de brandons enflammés, une certaine apparence de torches allait et venait entre les Vivants. Il y avait la clarté du feu, et des éclairs sortant du feu. Ez 1, 13 : Etre ar boudoù bev e oa, evel un neuz a c’hlaou bev, evel an neuz a flammerennoù ; ha kement-se o vont hag o tont etre ar boudoù bev ; sked a oa d’an tan, hag eus an tan e strinke luc’hed.

Et les Vivants s’élançaient en tous sens : leur aspect était celui de l’éclair. Ez 1, 14 : Ar boudoù bev a yae hag a zeue en ur redek, gant neuz al luc’hed.

J’ai vu les Vivants : il y avait une roue à terre, à côté de chaque Vivant, pour leurs quatre visages. Ez 1, 15 : Sellout a raen ouzh ar boudoù bev, ha setu ma oa ur rod ouzh an douar, e tu ar boudoù bev, e tu o fevar.

Ces roues et leurs éléments scintillaient comme de la chrysolithe. Toutes les quatre avaient même forme. L’aspect de leurs éléments était tel que les roues paraissaient imbriquées l’une dans l’autre. Ez 1, 16 : Doare ar rodoù a oa evel strinkelladur maen-aour. Un hevelep stumm a oa d’o feder, ha stummet e oant evel pa vefe ur rod e-kreiz un all.

Quand elles avançaient, elles allaient dans les quatre directions ; elles avançaient sans s’écarter. Ez 1, 17 : Pa-z aent war-raok ez aent war o fevar zu, ha ne zistroent ket pa-z aent war-raok.

Leur pourtour était grand et effrayant, rempli de scintillements autour de chacune des quatre roues. Ez 1, 18 : Evit kammedoù ar rodoù, setu ma oant leun a lagadoù tro-zro d’o feder.

Quand les Vivants avançaient, les roues avançaient à côté d’eux ; quand les Vivants s’élevaient de terre, les roues s’élevaient. Ez 1, 19 : Pa-z ae war-raok ar boudoù bev ez ae ivez war-raok ar rodoù en o c’heñver ; ha pa save ar Boudoù bev a-us d’an douar e save ivez ar rodoù.

Là où l’esprit voulait aller, ils allaient, et les roues s’élevaient avec eux : l’esprit du Vivant était dans les roues ! Ez 1, 20 : D’al lec’h ma felle d’ar Spered mont ez aent, hag ar rodoù a save war-un-dro ganto, rak spered an Hini bev a oa er rodoù.

Quand ils avançaient, elles avançaient ; quand ils s’arrêtaient, elles s’arrêtaient ; et quand ils s’élevaient de terre, les roues s’élevaient avec eux : l’esprit du Vivant était dans les roues ! Ez 1, 21 : Pa-z ae ar boudoù war-raok ez aent ; pa-z arsavent ec’h arsavent ; pa savent a-us d’an douar e save ar rodoù a-gevret ganto, rak Spered an Hini bev a oa er rodoù.

La forme au-dessus de la tête des Vivants était un firmament ; scintillant comme un cristal éblouissant, il s’étendait sur leurs têtes, bien au-dessus. Ez 1, 22 : A-us da bennoù ar boudoù e oa evel ur gompezenn o strinkellikat evit maen-strink, astennet a-us d’o fennoù.

Sous le firmament, leurs ailes étaient déployées l’une vers l’autre ; chacun en avait deux qui lui couvraient le corps. Ez 1, 23 : Dindan an oabl e oa eeun o eskell, an eil ouzh eben ; ha pep unan en devoa div eus e eskell a c’holoe e gorf.

J’entendis le bruit de leurs ailes, pareil, quand ils marchaient, au bruit des grandes eaux, pareil à la voix du Puissant, une rumeur comme celle d’une armée. Lorsqu’ils s’arrêtaient, ils laissaient retomber leurs ailes. Ez 1, 24 : Klevout a ris trouz o eskell, re bar, pa-z aent war-raok, da drouz an doureier bras, evel mouezh an Hollc’halloudeg, un trouz tousmac’hus, evel trouz ur c’hamp. Ha pa arsavent e laoskent o eskell da gouezhañ.

On entendit un bruit venant de plus haut que le firmament qui était au-dessus de leurs têtes. Ez 1, 25 : Trouz a oa a-us d’an oabl a-zioc’h o fennoù.

Au-dessus de ce firmament, il y avait une forme de trône, qui ressemblait à du saphir ; et, sur ce trône, quelqu’un qui avait l’aspect d’un être humain, au-dessus, tout en haut. Ez 1, 26 : A-us d’an oabl a oa a-zioc’h o fennoù, e oa heñvel ouzh maen-safir furm un tron, ha war furm an tron-se ur furm evel un den koazezet warnañ, war-grec’h.

Puis j’ai vu comme un scintillement de vermeil, comme l’aspect d’un feu qui l’enveloppait tout autour, à partir de ce qui semblait être ses reins et au-dessus. À partir de ce qui semblait être ses reins et au-dessous, j’ai vu comme l’aspect d’un feu et, autour, une clarté. Ez 1, 27 : Ha gwelout a ris evel strinkelladur an aour adalek a pezh a seblante bezañ e lounezhi betek an nec’h ; hag adalek ar pezh a seblante bezañ e lounezhi betek an traoñ, e welis evel un arvez a dan o teurel lugern war e dro.

Comme l’arc apparaît dans la nuée un jour de pluie, ainsi cette clarté à l’entour : c’était l’aspect, la forme de la gloire du Seigneur. À cette vue, je tombai face contre terre, et j’entendis une voix qui me parlait. Ez 1, 28 : Evel neuz ar wareg a zo en oabl un deiz glav, evel-se neuz al lugern tro-zro. Gweledigezh skeudenn gloar an Aotrou e oa ! Hag ouzh he gwelout e kouezhis war va dremm hag e klevis ur vouezh a gomze.