Levr Ezekiel - Pennad 22
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48
Pennad 22
La parole du Seigneur me fut adressée : Ez 22, 1 : Lavar an Aotrou a zeuas din dindan ar c’homzoù-mañ :
« Et toi, fils d’homme, ne dois-tu pas juger, oui, juger la ville sanguinaire et lui faire connaître toutes ses abominations ? Ez 22, 2 : O te, Mab-den, ha barn a ri, ha barn a ri ar gêr skuilherez-gwad ? Diskouez a rafes dezhi hec’h holl euzhusterioù ?
Tu diras : Ainsi parle le Seigneur Dieu : Ô ville qui répands le sang au milieu d’elle pour faire venir son heure, tu fabriques des idoles immondes chez toi, et tu en es impure ! Ez 22, 3 : Hag e lavari : Evel-hen e komz Doue an Aotrou : Kêr hag a skuilh ar gwad ez-kreiz, ken e teu da goulz evidout, hag a ra ennout idoloù hudur ken e teuez d’en em saotrañ !
Par le sang que tu as répandu, tu es devenue coupable ; par les idoles immondes que tu as fabriquées, tu t’es rendue impure : ainsi tu as rapproché ton jour, te voici parvenue au terme de tes années. C’est pourquoi je fais de toi un objet de raillerie pour les nations, de risée pour tous les pays. Ez 22, 4 : En abeg d’ar gwad ac’h eus skuilhet ac’h eus en em lakaet kablus ; ha dre an idoloù lous ac’h eus oberiet ac’h eus en em lakaet saotret ; lakaet ac’h eus da zeizioù da dostaat ; emañ termen da vloavezhioù o tont ; setu perak em eus graet ac’hanout un danvez a zismegañs evit ar Broadoù, un danvez a c’hoap evit an holl bobloù.
Proches ou lointains, ils se riront de toi, car ton nom est impur, et la panique te submerge. Ez 22, 5 : Ar re dost, ar re bell diouzhit a c’hodiso ac’hanout dre ma-z eo saotret da anv, dre ma-z out leun a zizurzhioù.
Les princes d’Israël répandent chez toi le sang, chacun selon la force de son bras. Ez 22, 6 : N’o deus graet ennout priñsed Israel, pep unan diouzh e c’halloud, nemet skuilh ar gwad.
Chez toi, on dédaigne père et mère ; au milieu de toi, on fait violence à l’immigré ; chez toi, on exploite l’orphelin et la veuve. Ez 22, 7 : Disprizout a reer du-se tad ha mamm ; gant an estrañjour ennout ec’h implijer an drouknerzh ; mac’homañ a reer an emzivad hag an intañvez ;
Tu méprises les objets saints du culte, tu profanes mes sabbats. Ez 22, 8 : va zraoù santel a zisprizez, ha disakrañ a rez va Sabadoù.
Il y a chez toi des gens qui calomnient pour que l’on répande le sang. Chez toi, on va aux festins sur les montagnes ; au milieu de toi, on pratique la débauche. Ez 22, 9 : Tud a zo du-se a zrouk-komz evit skuilh ar gwad, du-se e vez debret war ar menezioù, du-se e reer hudurniezh.
Chez toi, on découvre la nudité de son père ; chez toi on abuse de la femme en état d’impureté. Ez 22, 10 : Du-se e tizoloer noazhder an tad ; du-se e vez forzhet ar wreg dic’hlan en he mizoù.
L’un commet l’abomination avec la femme de son prochain ; l’autre, dans la débauche, rend impure sa belle-fille ; chez toi, un autre abuse de sa sœur, la fille de son père. Ez 22, 11 : Hemañ a ra euzhusterioù gant gwreg e nesañ, hennezh a saotr e verc’h-kaer en un doare mezhus ; un all du-se a ya dre nerzh gant e c’hoar, merc’h e dad.
Chez toi, on accepte des présents, pour répandre le sang. Tu prélèves l’intérêt, tu pratiques l’usure, tu tires profit de ton prochain par la violence ; et moi, tu m’oublies – oracle du Seigneur Dieu ! Ez 22, 12 : Du-se e tegemerer donezonoù evit skuilh ar gwad ; sevel a reer kampi hag uzulierezh ; droukc’honid a dennez dre nerzh eus da nesañ ; ha me, va ankounac’haat a rez, diougan Doue an Aotrou !
Voici que je vais battre des mains à cause des profits que tu as faits, et du sang qui coule au milieu de toi. Ez 22, 13 : Setu ma-z an da skeiñ va daouarn en abeg d’ar gounid ac’h eus graet ha d’ar gwad ac’h eus skuilhet du-se.
Ton cœur tiendra-t-il, tes mains seront-elles fermes, les jours où je m’en prendrai à toi ? Je suis le Seigneur, j’ai parlé, et je le ferai. Ez 22, 14 : Ha disec’het e vo da galon, ha kadarn e vo da zaouarn en deizioù ma vin a-enep dit ? Me, an Aotrou, am eus komzet, hen ober a rin.
Je te disperserai parmi les nations, je te disséminerai dans les pays étrangers, je ferai disparaître l’impureté de chez toi. Ez 22, 15 : Da stlabezañ a rin e-touez ar Broadoù, da skignañ a rin e-mesk ar pobloù ha tennañ a rin kuit diouzhit da saotradur.
Tu t’es profanée toi-même aux yeux des nations, mais tu sauras que Je suis le Seigneur. » Ez 22, 16 : Bet on disakret ganit ouzh daoulagad ar Broadoù, ha gouzout a ri ez on-me an Aotrou !
La parole du Seigneur me fut adressée : Ez 22, 17 : Lavar an Aotrou a zeuas din dindan ar c’homzoù-mañ :
« Fils d’homme, la maison d’Israël est devenue pour moi comme des scories. Qu’ils soient de l’argent, du bronze, de l’étain, du fer ou du plomb, au milieu de la fournaise, tous, ils sont devenus des scories. Ez 22, 18 : Mab-den, tud tiegezh Israel a zo deut da vezañ koc’hien evidon ; holl ez int kouevr, staen, houarn, plom e-kreiz ar gleuzeur ; deut int da vezañ koc’hien.
C’est pourquoi, ainsi parle le Seigneur Dieu : Puisque vous êtes tous des scories, eh bien ! je vais vous entasser au milieu de Jérusalem. Ez 22, 19 : Setu perak e lavar Doue an Aotrou kement-mañ : Peogwir ez oc’h deut, an holl ac’hanoc’h, da vezañ koc’hien, setu ma-z an d’ho tastum e-kreiz Jeruzalem.
Comme on entasse argent, bronze, fer, plomb et étain au milieu d’une fournaise pour y attiser le feu et les faire fondre, ainsi, dans ma colère et dans ma fureur, je vous entasserai et je vous ferai fondre. Ez 22, 20 : Evel ma tastumer arc’hant, kouevr, houarn, plom, staen e-kreiz ar gleuzeur ma vo c’hwezhet an tan dindan da deuziñ anezho, evel-se ho tastumin em c’hounnar hag em fulor d’ho teuziñ ;
Je vous rassemblerai et j’attiserai contre vous le feu de mon emportement, je vous ferai fondre au milieu de la ville. Ez 22, 21 : ho strollañ a rin hag e c’hwezhin warnoc’h tan va buanegezh ha teuzet e vezot e-kreiz ar gêr.
Comme de l’argent en fusion au milieu de la fournaise, ainsi serez-vous fondus au milieu de la ville. Alors vous saurez que Je suis le Seigneur : j’ai déversé ma fureur sur vous. » Ez 22, 22 : Evel ma teuzer an arc’hant e-kreiz ar gleuzeur, evel-se e viot teuzet en he c’hreiz, hag e ouiot em bo-me, an Aotrou, skuilhet va fulor warnoc’h.
La parole du Seigneur me fut adressée : Ez 22, 23 : Lavar an Aotrou a zeuas din dindan ar c’homzoù-mañ :
« Fils d’homme, dis à Jérusalem : Tu es une terre qui n’a pas été purifiée, qui n’a pas reçu de pluie au jour de l’indignation. Ez 22, 24 : Mab-den, lavar dezhi : Te ’zo ur vro n’he deus resevet na glav na barrad-dour e deiz va c’hounnar,
Il y a une conjuration de ses prophètes au milieu d’elle ; ils sont comme un lion rugissant qui déchire sa proie ; ils ont dévoré les gens, pris richesses et bijoux, multiplié les veuves, au milieu d’elle. Ez 22, 25 : ur vro a zo bet he friñsed en he c’hreiz evel ul leon o yudal en ur zispenn e breizh ; plaouiet o deus an dud, lakaet o dorn war binvidigezhioù ha traoù prizius ha graet en he c’hreiz intañvezed e-leizh.
Ses prêtres ont violé ma loi et profané les objets saints du culte ; ils n’ont pas séparé le saint et le profane, ils n’ont pas enseigné à distinguer l’impur et le pur ; ils ont détourné les yeux de mes sabbats, et j’ai été profané parmi eux. Ez 22, 26 : He beleien o deus gwallet va lezenn ha disakret va zraoù santel ; n’o deus ket graet an diforc’h etre sakr ha disakr na lakaet da anavezout an digemm etre dibur ha pur ; serret o deus o daoulagad evit chom hep gwelout va sabadoù ha dizenoret on bet en o metoù.
Ses princes, au milieu d’elle, sont comme des loups qui déchirent leur proie et répandent le sang, prêts à faire périr les gens pour en tirer profit. Ez 22, 27 : He renerien en he diabarzh a zo evel bleizi o trailhañ o freizh, o skuilh gwad, o lazhañ tud evit skrapañ un droukc’hounid.
Ses prophètes enduisent tout de badigeon avec leurs visions fallacieuses et leurs présages trompeurs. Ils disent : “Ainsi parle le Seigneur Dieu”, alors que le Seigneur n’a pas parlé. Ez 22, 28 : He frofeded avat a c’holo pep tra gant un taol livaj o tistilhañ o gweledigezhioù gaouiat hag o divinadurioù tromplus, pa lavaront : Evel-hen e komz Doue an Aotrou ! Tra n’en deus ket komzet an Aotrou !
Les gens du pays pratiquent la violence et commettent des fraudes, ils exploitent le pauvre et le malheureux, ils font violence à l’immigré, au mépris du droit. Ez 22, 29 : Tud a vro a implij an drouknerzh, a ra laeroñsi, a wallgas ar paour hag an ezhommeg, a wask an estrañjour, hep gwir ebet.
J’ai cherché parmi eux quelqu’un qui relève le mur et se tienne devant moi, debout sur la brèche, pour défendre le pays et m’empêcher de le détruire, et je n’ai trouvé personne. Ez 22, 30 : Klasket em eus en o zouez un den da adsevel ar voger ha d’en em zerc’hel war ar freuzadenn dirazon evit mad ar vro, evit ma chomfen hep he distrujañ, met n’em eus ket kavet.
Alors j’ai déversé sur eux mon indignation ; dans le feu de mon emportement, je les ai exterminés. J’ai fait retomber leur conduite sur leur tête – oracle du Seigneur Dieu. » Ez 22, 31 : Ha neuze em eus skuilhet va c’hounnar enep dezho ; gant tan va fulor em eus peur-rasket anezho ; o buhezegezh am eus lakaet da gouezhañ war o fenn, diougan Doue an Aotrou !
