Levr Ezekiel - Pennad 43
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48
Pennad 43
L’homme me conduisit vers la porte, celle qui fait face à l’orient ; Ez 43, 1 : Ha va c’has a reas etrezek an nor, an nor troet war-zu ar sav-heol.
et voici que la gloire du Dieu d’Israël arrivait de l’orient. Le bruit qu’elle faisait ressemblait au bruit des grandes eaux, et la terre resplendissait de cette gloire. Ez 43, 2 : Ha setu ma teue gloar Doue Israel eus tu ar sav-heol, gant un trouz evel hini an doureier bras hag an douar a voe sklerijennet gant e c’hloar.
Cette vision ressemblait à celle que j’avais eue lorsque le Seigneur était venu détruire la ville ; elle ressemblait aussi à la vision que j’avais eue quand j’étais au bord du fleuve Kebar. Alors je tombai face contre terre. Ez 43, 3 : Ar weledigezh a welis a oa evel an hini am boa gwelet pa zeuas evit distrujañ Kêr, hag evel er weledigezh am boa gwelet war ribl ar stêr vras Kebar ; ha kouezhañ a ris war va dremm.
La gloire du Seigneur entra dans la Maison par la porte qui fait face à l’orient. Ez 43, 4 : Ha gloar an Aotrou a antreas en Templ dre an nor o sellout ouzh ar sav-heol.
L’esprit m’enleva et me transporta dans la cour intérieure : voici que la gloire du Seigneur remplissait la Maison. Ez 43, 5 : Ar spered am dibradas hag a reas din antren el leur diabarzh, ha setu gloar an Aotrou o leuniañ an Ti.
Et j’entendis une voix qui venait de la Maison, tandis que l’homme se tenait près de moi. Ez 43, 6 : Ha klevout a ris unan bennak o komz ouzhin eus diabarzh an Ti, tra m’en em zalc’he un den en e sav em c’hichen.
Cette voix me disait : « Fils d’homme, c’est ici le lieu de mon trône, le lieu sur lequel je pose les pieds, et là je demeurerai au milieu des fils d’Israël, pour toujours. La maison d’Israël ne rendra plus impur mon saint nom ; ni elle, ni ses rois avec leurs débauches, ni les cadavres de ses rois avec leurs tombes. Ez 43, 7 : Lavarout a reas din : Mab-den, gwelet ac’h eus plas va zron hag al lec’h ma pozan solioù va zreid, al lec’h ma vin o chom ennañ e-kreiz mibien Israel da virviken ; ha tiegezh Israel ne saotro ket ken va anv santel, nag eñ, nag e rouaned, gant e holl gastaouerezh, na gant korfoù marv e rouaned, pa varvont
Ils ont placé leur seuil à côté de mon seuil, les montants de leurs portes à côté des miens, avec un mur entre moi et eux. Ils ont rendu impur mon saint nom par les abominations qu’ils ont commises ; aussi je les ai exterminés dans ma colère. Ez 43, 8 : dre lakaat o zreuzoù e-kichen va zreuzoù, ha postoù o dorioù e-kichen va re, en ur sevel ur voger hepken etrezon hag i ; saotret o deus va anv santel gant an holl euzhusterioù o deus prientet en doare ma ’m eus plaouiet anezho em c’hounnar.
Maintenant ils éloigneront de moi leurs débauches ainsi que les cadavres de leurs rois, et je demeurerai au milieu d’eux pour toujours. Ez 43, 9 : Met bremañ e pellaint diouzhin o gastaouerezh ha korfoù marv o rouaned, ha me a chomo en o c’hreiz da virviken.
Toi, fils d’homme, décris cette Maison à la maison d’Israël, pour qu’ils soient honteux de leurs fautes en mesurant les dimensions de la Maison. Ez 43, 10 : Te, mab-den, diskriv an Ti da bobl Israel, ma vint mezhek gant o fazioù ha ma vuzuilhint an dresadenn-batrom.
S’ils sont honteux de tout ce qu’ils ont commis, fais-leur connaître le plan de la Maison, sa disposition, ses sorties, ses entrées, tout son plan et toutes les prescriptions qui la concernent, tout son plan et toutes ses lois. Écris-les sous leurs yeux, afin qu’ils gardent tout son plan et toutes ses prescriptions, et qu’ils les appliquent. Ez 43, 11 : Ha mar o deus mezh eus kement o deus graet, e tresi dezho an Ti hag e holl aozadur, an dorioù da vont e-barzh hag er-maez, hag e holl zoare ; ober a ri dezho anaout anezho, skrivañ a ri dindan o daoulagad e holl aozadurioù hag e holl lezennoù, ma virint an holl lezennoù-se an holl reoliadurioù, ha ma talc’hint dezho.
Telle est la loi de la Maison : au sommet de la montagne, tout son territoire, tout autour, est très saint. Voilà ! Telle est la loi de la Maison. » Ez 43, 12 : Kement-mañ eo lezenn an Ti : e holl dachennad tro-war-dro, war mein ar Menez, a zo peur-sakr ; setu, hounnezh eo lezenn an Ti.
Voici les dimensions de l’autel en coudées – cette coudée ancienne valant une coudée nouvelle et un palme. Le creux qui est à la base, mesuré avec cette coudée, a une coudée de large ; il s’étend, jusqu’au rebord qui en fait le tour, sur un empan. Voici la hauteur de l’autel : Ez 43, 13 : Ha sed amañ muzulioù an aoter e ilinadoù, un ilinad o vezañ un ilinad hag ur palvad. An diazez, un ilinad a uhelder hag un ilinad a ledander ; hag ar rizenn war e vord tro-zro, ur rahouennad. Sed amañ uhelder an aoter :
de la base appelée « creux-de-la-terre », jusqu’au socle inférieur, deux coudées ; largeur : une coudée ; depuis le petit socle jusqu’au grand socle : quatre coudées ; largeur : une coudée. Ez 43, 14 : adalek an diazez pozet war an douar betek ar sichenn draoñ, daou ilinad gant un ilinad a ledander ; adalek ar sichenn vihan betek ar sichenn vras, pevar ilinad gant un ilinad a ledander.
Le foyer, appelé « montagne-de-Dieu », haut de quatre coudées, a quatre cornes par-dessus. Ez 43, 15 : An oaled en devoa pevar ilinad, hag a-us d’an oaled e oa pevar c’horn.
Le foyer a douze coudées de long sur douze de large ; il forme un carré par ses quatre côtés. Ez 43, 16 : An oaled en devoa ilinad a-hed war daouzek ilinad a led,e karrez.
Le socle, pour ses quatre côtés, a quatorze coudées de long sur quatorze coudées de large. Le rebord qui l’entoure est d’une demi-coudée, et le creux qui l’entoure est d’une coudée. Les marches font face à l’orient. Ez 43, 17 : Hag ar sichenn, pevarzek ilinad a-hed war pevarzek ilinad a led,e karrez. Hag ar rizenn en-dro dezhi, un hanter ilinad, hag an diazez, un ilinad tro-war-dro. Ar pazennoù a oa troet war-zu ar sav-heol.
L’homme me dit : « Fils d’homme, ainsi parle le Seigneur Dieu : Voici les prescriptions qui concernent l’autel, pour le jour où on le bâtira, en vue d’offrir sur lui l’holocauste et d’y répandre le sang. Ez 43, 18 : Ha lavarout a reas din : Mab-den, evel-hen e komz Doue an Aotrou : Sed amañ ar reoliadurioù diwar-benn an aoter d’an deiz ma vo dediet evit kinnig warni an holokost ha skuilh warni ar gwad.
Aux prêtres lévites, ceux de la descendance de Sadoc, qui s’approchent de moi pour me servir – oracle du Seigneur Dieu –, tu donneras un jeune taureau en vue du sacrifice pour la faute. Ez 43, 19 : Reiñ a ri d’ar veleien-levidi, ar re-se hag a zo eus gouenn Sadok hag a dosta ouzhin, diougan Doue an Aotrou, evit va servijiñ, ur c’hole yaouank da aberzhañ evit ar pec’hed.
Tu prendras de son sang, tu en mettras sur les quatre cornes de l’autel, sur les quatre angles du socle et sur le rebord qui l’entoure ; ainsi, pour l’autel, tu accompliras le sacrifice pour la faute et le rite d’expiation. Ez 43, 20 : Kemer a ri eus e wad hag e skuilhi dioutañ war ar pevar c’horn, war bevar c’hogn ar sichenn ha war ar rizenn tro-zro ; ober a ri evel-se evit an dibec’hadenn hag an dic’haouadenn.
Puis tu prendras le taureau du sacrifice pour la faute, et on le brûlera dans un endroit déterminé de la Maison, à l’extérieur du sanctuaire. Ez 43, 21 : Ha kemer a ri kole an diberc’henn da zeviñ anezhañ en ul lec’h miret eus an Templ, a-ziavaez eus ar Santual.
Le deuxième jour, tu amèneras en vue du sacrifice pour la faute un bouc sans défaut, et on accomplira ce sacrifice pour l’autel comme on l’a fait avec le taureau. Ez 43, 22 : D’an eil devezh, e kinnigi ur bouc’h disi evit digoll ar pec’hed, hag e vo graet glanidigezh an aoter evel ma vo bet graet gant ar c’hojen.
Quand tu auras achevé ce sacrifice, tu amèneras un jeune taureau sans défaut et un bélier sans défaut pris dans le troupeau. Ez 43, 23 : Goude echuiñ ar glanadurioù e kinnigi ur c’hojen disi, hag ur maout disi kemeret e-touez ar chatal bihan.
Tu les amèneras devant le Seigneur ; les prêtres jetteront sur eux du sel et les offriront en holocauste pour le Seigneur. Ez 43, 24 : Kinnig a ri anezho dirak an Aotrou ; ar veleien a daolo holen warno, hag o lakaio da sevel e holokost d’an Aotrou.
Sept jours durant, tu feras quotidiennement le sacrifice du bouc pour la faute. On fera de même pour le jeune taureau et le bélier pris dans le troupeau, tous deux sans défaut. Ez 43, 25 : E-pad seizh deiz e kinnigi ur bouc’h evel aberzh evit digoll ar pec’hed, bemdez ; graet e vo ivez sakrifis ar c’hojen hag ar maout disi kemeret er chatal bihan,
Sept jours durant, on fera le rite d’expiation pour l’autel, on le purifiera. C’est ainsi qu’on l’inaugurera. Ez 43, 26 : e-pad seizh deiz. Graet e vo evel-se dibec’hidigezh an aoter, puraet e vo evel-se ha dediet.
On arrivera au terme de ces jours. Le huitième jour et les suivants, les prêtres offriront sur l’autel vos holocaustes et vos sacrifices de paix ; alors je vous serai favorable – oracle du Seigneur Dieu. » Ez 43, 27 : Ha war-lerc’h an deizioù-se, d’an eizhvet deiz hag a-c’houdevezh, e kinnigo ar veleien war an aoter hoc’h holokostoù hag ho sakrifisoù-peoc’haat. Ha grad-vat am bo en ho keñver, diougan Doue an Aotrou !
