Premier livre de Samuel - Chapitre 19
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31
Chapitre 19
Saül dit à son fils Jonathan et à tous ses serviteurs son intention de faire mourir David. Mais Jonathan, le fils de Saül, aimait beaucoup David 1S 19, 1 : Hag e komzas Saoul ouzh Jonatan, e vab, hag ouzh e holl servijerien, evit lakaat David d’ar marv. Met Jonatan, mab Saoul, a gare David, meurbet.
et il alla le prévenir : « Mon père Saül cherche à te faire mourir. Demain matin, sois sur tes gardes, mets-toi à l’abri, dissimule-toi. 1S 19, 2 : Hag e kontas se Jonatan da Zavid o lavarout : "Klask a ra Saoul, va zad, ober dit mervel. Gant-se, diwall ! Arc’hoazh e chomi kuzhet hag e skoachi.
Moi, je sortirai et je me tiendrai à côté de mon père dans le champ où tu seras. Je parlerai de toi à mon père, je verrai ce qu’il en est et je te le ferai savoir. » 1S 19, 3 : Ha me a yelo er-maez hag en em zalc’ho e-kichen va zad, er park lec’h ma vi, hag e komzin diwar da benn ouzh va zad, hag e welin, hag e kontin dit".
Jonathan fit à son père Saül l’éloge de David ; il dit : « Que le roi ne commette pas de faute contre son serviteur David, car lui n’a commis aucune faute envers toi. Au contraire, ses exploits sont une très bonne chose pour toi. 1S 19, 4 : Hag e komzas Jonatan eus David, brav, ouzh Saoul, e dad, hag e lavaras dezhañ : "Gant na bec’ho ket ar roue e-keñver e servijer David, rak n’en deus ket pec’het ouzhit, hag e oberoù a zo mat evidout, meurbet.
Il a risqué sa vie, il a frappé à mort Goliath le Philistin, et le Seigneur a donné une grande victoire à tout Israël : tu l’as vu et tu en as été heureux. Pourquoi donc commettre une faute contre la vie d’un innocent, en faisant mourir David sans motif ? » 1S 19, 5 : Lakaet en deus e vuhez en arvar evit lazhañ ar Filistiad, ha graet en deus an Aotrou un trec’h eus ar c’haerañ evit Israel a-bezh : gwelet ec’h eus se gant levenez. Perak eta pec’hiñ gant ur gwad didamall, en ur lakaat d’ar marv David hep abeg ?"
Saül écouta Jonathan et fit ce serment : « Par le Seigneur vivant, il ne sera pas mis à mort ! » Alors Jonathan appela David et lui répéta tout ce que le roi avait dit. Puis il le conduisit à Saül, et David reprit sa place comme avant. 1S 19, 6 : Hag e selaouas Saoul ouzh mouezh Jonatan, hag e touas Saoul : "Ken gwir ha ma-z eo bev an Aotrou Doue ne vo ket lakaet d’ar marv !" Hag e c’halvas Jonatan David, hag e kontas dezhañ Jonatan an holl draoù-se, hag e tegasas Jonatan David davet Saoul, hag e voe dirazañ evel diagent.
La guerre avait repris. David partit combattre les Philistins. Il leur porta un coup très dur, et ils s’enfuirent devant lui. 1S 19, 8 : Hag e voe adarre brezel, hag ez eas David da vrezelekaat enep ar Filistiz, hag e skoas warno un taol bras, hag e tec’hjont dirazañ.
Un mauvais esprit envoyé par le Seigneur vint sur Saül, alors qu’il était assis dans sa maison. Il tenait sa lance à la main, et David jouait de son instrument. 1S 19, 9 : Hag e voe ur spered fall a-berzh an Aotrou war Saoul : edo en e di en e goazez, e c’hoaf en e zorn, ha David a rae sonerezh gant e zorn.
Saül chercha à clouer David au mur avec sa lance, mais David esquiva le coup de Saül, qui ficha sa lance dans le mur. David prit la fuite et fut sauvé cette nuit-là. 1S 19, 10 : Hag e klaskas Saoul skeiñ gant ar goaf David ouzh ar speurenn. Met diflipañ a reas hemañ a-zirak Saoul, a skoas ar goaf er speurenn, ha David a dec’has hag a zifloupas. D’an noz-se,
Saül envoya des émissaires à la maison de David, pour le surveiller et le mettre à mort au matin. Mais Mikal, la femme de David, l’avertit : « Si tu ne te sauves pas cette nuit, demain tu seras mis à mort ! » 1S 19, 11 : e kasas Saoul kannaded betek ti David evit ober gward warnañ hag e lakaat d’ar marv diouzh ar beure. Met disklêriañ a reas se da Zavid Mic’hol, e wreg, o lavarout : "Mar ne saveteez ket da vuhez fenoz, arc’hoazh ez out marv !"
Et Mikal fit descendre David par la fenêtre. Il partit, prit la fuite et fut sauvé. 1S 19, 12 : Hag e tiskennas Mic’hol David dre ar prenestr, hag ez eas, war dec’h, hag e tiflipas ;
Mikal saisit l’idole domestique, la plaça sur le lit ; elle mit à l’endroit de la tête une touffe de poils de chèvre et recouvrit le reste d’un vêtement. 1S 19, 13 : hag e kemeras Mic’hol an 'terafim', a lakaas war ar gwele, hag ur feur-c’havr evel goubenner, hag o goloas gant ul liñsel.
Saül envoya des émissaires pour se saisir de David, mais elle dit : « Il est malade. » 1S 19, 14 : Hag e kasas Saoul kannaded da dapout David, hag e lavaras hi dezho : "Klañv eo !"
Alors Saül renvoya les émissaires voir David, en leur disant : « Apportez-le-moi, dans son lit, pour qu’il soit mis à mort. » 1S 19, 15 : Hag ec’h adkasas Saoul ar gannaded da welout David o lavarout : "Degasit-eñ en e wele davedon evit e lakaat d’ar marv".
Mais quand les émissaires furent entrés, il n’y avait, sur le lit, que l’idole, avec une touffe de poils de chèvre à l’endroit de la tête ! 1S 19, 16 : Hag ez erruas ar gannaded, hag edo an 'terafim' war ar gwele, ur feur-c’havr evel goubenner.
Saül dit à Mikal : « Pourquoi m’as-tu ainsi trompé ? Tu as laissé partir mon ennemi, et il est sauvé ! » Mikal répondit à Saül : « C’est lui qui m’a dit : “Laisse-moi partir. Pourquoi faudrait-il que je sois la cause de ta mort ?” » 1S 19, 17 : Hag e lavaras Saoul da Vic’hol : "Perak va zouellañ evel-se, ha lezel va enebour da vont kuit ?" Hag e lavaras Mic’hol da Saoul : "Eñ en deus lavaret din : Va lez da vont, pe az lazhan !"
David prit donc la fuite et fut sauvé. Il arriva chez Samuel à Rama et lui rapporta tout ce que Saül lui avait fait subir. Puis ils allèrent, lui et Samuel, habiter à Nayoth. 1S 19, 18 : Ha David, tec’het ha diflipet, a yeas da gaout Samouel e Rama, hag e kontas holl bezh a rae dezhañ Saoul. Hag ez eas gant Samouel da chom e Naiot.
On rapporta à Saül : « Voici que David est à Nayoth-de-Rama ! » 1S 19, 19 : Hag e voe kontet se da Saoul o lavarout : "Emañ David e Naiot-Rama".
Saül envoya des émissaires pour se saisir de David. Ils virent le groupe des prophètes, en état de transe prophétique, avec Samuel debout, à leur tête. Un esprit de Dieu vint sur les émissaires de Saül, et ils entrèrent en transe, eux aussi. 1S 19, 20 : Hag e kasas Saoul kannaded da dapout David, hag e weljont strollad ar brofeded o tiouganañ, ha Samouel en e sav o ren warno. Hag e voe Spered Doue war gannaded Saoul, hag e tiouganjont ivez.
On le rapporta à Saül qui envoya d’autres émissaires ; ils entrèrent en transe, eux aussi. Une troisième fois, Saül envoya des émissaires qui entrèrent en transe à leur tour. 1S 19, 21 : Hag e voe roet keloù da Saoul, a gasas kannaded all, a ziouganas ivez, hag adarre Saoul da gas kannaded, un deirvet gwech, hag e tiouganjont ivez.
Alors il se rendit lui-même à Rama et parvint à la grande citerne qui est à Sèkou. Il demanda : « Où se trouvent Samuel et David ? » On lui répondit : « À Nayoth-de-Rama ! » 1S 19, 22 : Hag ez eas e-unan da Rama, hag oc’h erruout gant ar puñs bras a zo e Soc’ho, e c’houlennas o lavarout : "Pelec’h emañ Samouel ha David ?" Hag e voe lavaret : "Emaint e Naiot-Rama".
Comme il se rendait là-bas, à Nayoth-de-Rama, sur lui aussi vint un esprit de Dieu. Saisi de transe prophétique, il continua à marcher jusqu’à ce qu’il parvienne à Nayoth-de-Rama. 1S 19, 23 : Hag ez eas di, da Naiot-Rama, hag e voe warnañ ivez Spered Doue, hag en ur gerzhout e tiouganas betek erruout e Naiot-Rama.
Lui aussi, il retira ses vêtements, lui aussi fut en transe devant Samuel ; puis il s’écroula, nu, restant ainsi toute la journée et toute la nuit. Voilà pourquoi l’on dit : « Saül est-il aussi parmi les prophètes ? » 1S 19, 24 : Hag e lamas, eñ ivez, e zilhad, hag e tiouganas, eñ ivez, dirak Samouel, hag e c’hourvezas, diwisk, e-pad an deiz hag e-pad an noz. Setu perak e lavarer "Hag-eñ emañ ivez Saoul e-touez ar brofeded ?"
