Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Premier livre de Samuel » Chapitre 21

Premier livre de Samuel - Chapitre 21

Levr : Levr kentañ Samouel
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31

Chapitre 21



David se leva et s’en alla, tandis que Jonathan rentrait dans la ville. 1S 21, 1 : David a savas hag a guitaas, ha Jonatan a yeas e kêr.

David arriva à Nob chez le prêtre Ahimélek. Celui-ci vint en tremblant à la rencontre de David et lui dit : « Pourquoi es-tu seul, sans personne avec toi ? » 1S 21, 2 : Hag ez eas David da Nov, davet Ac’himelek, ar beleg ; hag e krene Ac’himelek pa ’n em gavas gant David ; hag e lavaras dezhañ : "Perak ez out da-unan, ha n’eus den ganit ?"

David répondit au prêtre Ahimélek : « Le roi m’a donné un ordre et m’a dit : “Que personne ne sache rien de l’affaire pour laquelle je t’envoie et que je t’ai ordonnée.” Mes compagnons, je leur ai fixé un point de rencontre à tel endroit. 1S 21, 3 : Hag e lavaras David da Ac’himelek, ar beleg : "Ar roue en deus gourc’hemennet din un dra o lavarout din : Gant na ouezo den da betra az kasan, nag an urzh am eus roet dit. D’ar baotred em eus roet emgav e lec’h-mañ-lec’h.

Maintenant, qu’as-tu sous la main ? Donne-moi cinq pains ou bien ce que tu pourras trouver. » 1S 21, 4 : Ha bremañ, petra ac’h eus dindan da zorn ? Laka pemp baraenn em dorn, pe seurt a zo".

Le prêtre répondit à David : « Je n’ai pas de pain ordinaire sous la main, mais il y a le pain consacré. Les hommes pourront en manger s’ils se sont gardés de rapports avec les femmes. » 1S 21, 5 : Hag e respontas ar beleg da Zavid o lavarout : "N’em eus ket bara boutin dindan va dorn, met bara santel a zo, mar o deus en em viret da baotred, evel-just, diouzh ar merc’hed".

David répondit au prêtre : « Assurément, les femmes nous ont été interdites, comme précédemment quand je partais en campagne ; sur ce point, les hommes étaient en état de sainteté. Cette expédition est profane, certes, mais aujourd’hui elle sera sanctifiée de ce fait. » 1S 21, 6 : Hag e respontas David d’ar beleg o lavarout dezhañ : "Ar merc’hed a zo berzet ouzhimp abaoe dec’h ha derc’hent dec’h ; pa vrezelan, e vez korfoù ar baotred santel ; houmañ a zo ur veaj boutin, met daoust da se, hiziv ez int santel en o c’horfoù".

Le prêtre lui donna alors du pain consacré. En effet, il n’y avait là pas d’autre pain que le pain disposé devant le Seigneur, celui que l’on retire, pour le remplacer, le jour même, par du pain chaud. 1S 21, 7 : Hag e roas dezhañ ar beleg bara santel, peogwir ne oa eno, a vara, nemet bara-bezañs, a oa bet tennet a-zirak an Aotrou evit lakaat bara fresk en deiz ma vez dilamet.

Cependant, le même jour, un des serviteurs de Saül se trouvait là, retenu devant le Seigneur. Il s’appelait Doëg l’Édomite, et c’était le plus important des bergers de Saül. 1S 21, 8 : Met bez’ e oa eno un den, ur servijer da Saoul, en deiz-se, chomet dirak an Aotrou, e anv Doeg an Edomiad, mestr war mesaerien Saoul.

David dit à Ahimélek : « N’as-tu pas ici, sous la main, une lance ou une épée ? Je n’ai pris avec moi ni épée ni bagages, tant la mission du roi était urgente. » 1S 21, 9 : Hag e lavaras David da Ac’himelek : "N’eus ket amañ dindan da zorn ur goaf pe ur c’hleze ? Na va c’hleze na va armoù n’am eus kemeret ganin, rak kefridi ar roue a oa difraeüs".

Le prêtre répondit : « Il y a l’épée de Goliath, le Philistin que tu as abattu dans le Val du Térébinthe : la voici, enveloppée dans le manteau, derrière l’éphod. Si tu veux la prendre, prends-la ; il n’y en a pas d’autre ici. » David lui dit : « Elle n’a pas sa pareille, donne-la-moi. » 1S 21, 10 : Hag e lavaras ar beleg : "Kleze Goliat, ar Filistiad, az poa lazhet e traonienn an Dervenn, a zo amañ, paket en ur vantell, a-dreñv an efod : mar goullez e gemer, kemer anezhañ, rak n’eus hini all ebet amañ". Hag e lavaras David : "N’eus ket eveltañ, ro anezhañ din".

David se leva et s’enfuit, ce jour-là, loin de Saül. Il arriva chez Akish, roi de Gath. 1S 21, 11 : Hag e savas David hag e tec’has en deiz-se a-zirak Saoul, hag ez eas davet Ac’hish, roue Gat :

Les serviteurs d’Akish dirent à leur maître : « Cet homme n’est-il pas David, le roi du pays ? N’est-ce pas celui pour qui l’on dansait en se renvoyant ce refrain : “Saül a tué ses milliers, et David, ses dizaines de milliers” ? » 1S 21, 12 : Hag e lavaras servijerien Ac’hish dezhañ : "Ha n’eo ket hemañ David, roue ar vro ? Ha n’eo ket evitañ e tiskaned en ur zañsal hag en ur lavarout : Pilet en deus Saoul e viliadoù, ha David e zek-miliadoù ?"

David fut impressionné par ces paroles, si bien qu’il eut très peur d’Akish, roi de Gath. 1S 21, 13 : Hag e lakaas David ar c’homzoù-se en e galon, hag en devoa aon meurbet rak Ac’hish, roue Gat.

Alors, à leurs yeux, il fit semblant de perdre la raison ; il se mit à divaguer au milieu d’eux, à tracer des signes sur les battants de la porte, à baver dans sa barbe. 1S 21, 14 : Dic’hizañ a reas e zoare ouzh o daoulagad, hag e reas e nay etre o daouarn, o taboulinañ war dalbennoù an nor hag o lezel diskenn e vabouz war e varv.

Akish dit à ses serviteurs : « Vous voyez bien que cet homme est fou. Pourquoi me l’amenez-vous ? 1S 21, 15 : Hag e lavaras Ac’hish d’e servijerien : "Ne welit ket ez eo brellet an den-se ? Perak hoc’h eus e zegaset din ?

Est-ce que je manque de fous pour que vous ameniez celui-ci faire le fou devant moi ? Et cet individu entrerait dans ma maison ? » 1S 21, 16 : Hag ezhomm am eus a sodien, pa zegasit hemañ da follezhiñ en-dro din ? Ha dont a ray em zi ?"