Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Premier livre de Samuel » Chapitre 6

Premier livre de Samuel - Chapitre 6

Levr : Levr kentañ Samouel
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31

Chapitre 6



L’arche du Seigneur demeura en territoire philistin pendant sept mois. 1S 6, 1 : Seizh miz e voe Arc’h an Aotrou war zouar ar Filistiz.

Puis les Philistins convoquèrent prêtres et devins, en disant : « Qu’allons-nous faire de l’arche du Seigneur ? Indiquez-nous comment la renvoyer à l’endroit où elle était. » 1S 6, 2 : Hag e c’halvas ar Filistiz ar veleien hag an divinerien ha lavarout : "Petra a raimp gant Arc’h an Aotrou ? Grit deomp gouzout penaos he c’has d’ar gêr".

Ils répondirent : « Si vous renvoyez l’arche du Dieu d’Israël, ne la renvoyez pas sans rien, mais ne manquez pas d’y joindre une offrande de réparation. Alors, vous serez guéris et vous saurez pourquoi sa main ne s’écartait pas de vous. » 1S 6, 3 : Hag e lavarjont : "Ma kasit Arc’h Doue Israel, n’he c’hasit ket goullo ; rentit en-dro eviti un dic’haou, ha neuze e pareot, hag e ouiot perak ne zistroe ket e zorn diouzhoc’h".

Ils demandèrent : « Quelle offrande de réparation faut-il y joindre ? » Ils répondirent : « D’après le nombre des princes Philistins : cinq tumeurs en or et cinq rats en or, car c’est un même fléau qui vous a tous atteints, vous et vos princes. 1S 6, 4 : Hag e lavarjont : "Peseurt dic’haou a rentimp eviti ?" Hag e lavarjont : "Hervez niver satraped ar Filistiz : pemp gor aour, pemp logodenn aour ; ar reuz, an hevelep hini, a zo war an holl ha war ho satraped.

Vous ferez donc des images de vos tumeurs et des images des rats qui dévastent votre pays, et vous rendrez gloire au Dieu d’Israël. Peut-être sa main se fera-t-elle plus légère sur vous, sur vos dieux et sur votre pays. 1S 6, 5 : Grit skeudennoù eus ho korioù, skeudennoù eus ho logod, a zistruje ar vro, hag o roit da Zoue Israel, d’e c’hloar. Marteze e skañvaio e zorn diwarnoc’h, diwar ho toueoù ha diwar ho touar.

À quoi bon alourdir votre cœur, comme l’ont fait les Égyptiens et Pharaon ? Quand Dieu se fut joué d’eux, n’ont-ils pas renvoyé les fils d’Israël ? Et ils sont partis. 1S 6, 6 : Ha perak pounneraat ho kalon evel m’o devoa pounneraet Egiptiz ha Faraon o c’halon ? Daoust hag-eñ, p’o gwallgasas, n’o lezjont ket da vont ?

Maintenant, prenez et préparez un chariot neuf ainsi que deux vaches qui allaitent et qui n’ont pas encore porté le joug ; vous attellerez les vaches au chariot et vous les séparerez de leurs petits que vous ramènerez à l’étable. 1S 6, 7 : Neuze ’ta, kemerit, sternit ur c’harr nevez ha div vuoc’h war o laezh, ha n’eus ket bet lakaet warno ar yev, hag e stagot ar saout-mañ ouzh ar c’harr, en ur zistreiñ o leueoù diwar o lerc’h d’o c’hraou.

Puis, vous prendrez l’arche du Seigneur et vous la placerez sur le chariot. Quant aux objets d’or que vous lui remettrez en offrande de réparation, vous les déposerez dans le coffre, à côté de l’Arche. Vous la renverrez, et elle partira. 1S 6, 8 : Hag e kemerot Arc’h an Aotrou d’he lakaat war ar c’harr ; hag an traoù aour a rentit eviti evel dic’haou a lakot en ur c’houfr ouzh he c’hostez, hag he lezel a reot da vont.

Vous verrez alors : si elle prend la route de son territoire en montant vers Beth-Shèmesh, c’est bien Dieu qui nous a fait ce grand mal. Sinon, nous saurons que ce n’est pas sa main qui nous a touchés : c’est par accident que cela nous est arrivé. » 1S 6, 9 : Hag e sellot : Ma-z a etrezek he bro, ma pign war-du Betsames, eo Eñ a rae deomp an droug bras-se ; a-hent all e ouezimp n’eo ket e zorn a skoe warnomp, met dre zarvoud e c’hoarveze kement-se ganeomp".

Ainsi firent les gens. Ils prirent deux vaches qui allaitaient, ils les attelèrent au chariot et retinrent leurs petits à l’étable. 1S 6, 10 : Hag e reas an dud evel-se : kemer a rejont div vuoc’h war o laezh a stagjont ouzh ur c’harr, hag o leueoù a serrjont er c’hraou.

Puis ils déposèrent l’arche du Seigneur sur le chariot, ainsi que le coffre avec les rats en or et les images de leurs tumeurs. 1S 6, 11 : Hag e lakjont Arc’h an Aotrou war ar c’harr hag ur c’houfr gant logod aour ha skeudennoù gorioù.

Les vaches allèrent droit leur chemin sur la route de Beth-Shèmesh. Elles avançaient en meuglant, mais gardèrent le même chemin sans se détourner ni à droite ni à gauche, les princes des Philistins marchant derrière elles jusqu’à la limite de Beth-Shèmesh. 1S 6, 12 : Hag ez eas war-eeun ar saout gant an hent war-du Betsames ; war an hent-mañ hepken ez aent, en ur vlejal, hep distreiñ a-zehou nag a-gleiz. Ha satraped ar Filistiz a yeas war o lerc’h betek harzoù Betsames.

Les gens de Beth-Shèmesh faisaient la moisson des blés dans la vallée. Levant les yeux, ils aperçurent l’Arche et se réjouirent de la voir. 1S 6, 13 : Hag e Betsames e oad oc’h ober eost an ed en draonienn. Hag e savjont o daoulagad hag e weljont an Arc’h, hag o devoe levenez ouzh he gwelout.

Le chariot arriva dans le champ de Josué de Beth-Shèmesh et il s’y arrêta. Il y avait là une grande pierre. On fendit le bois du chariot et on offrit les vaches en holocauste au Seigneur. 1S 6, 14 : Hag ar c’harr, erruet e park Josoua, e Betsames, a arsavas eno. Bez’ e oa eno ur maen bras. Faoutet e voe koad ar c’harr, ha gant ar saout e voe graet un holokost d’an Aotrou.

Les lévites avaient descendu l’arche du Seigneur avec le coffre contenant les objets en or et placé à côté d’elle ; ils déposèrent le tout sur la grande pierre. Ce jour-là, les gens de Beth-Shèmesh offrirent des holocaustes et firent des sacrifices pour le Seigneur. 1S 6, 15 : Al Levited o devoa diskennet Arc’h an Aotrou hag ar c’houfr a oa ganti, ma oa ennañ traoù aour, hag e lakaat a rejont war ar maen bras. Ha tud Betsames a reas holokostoù, a reas aberzhoù en deiz-se d’an Aotrou.

Et ce même jour, les cinq princes des Philistins, ayant vu cela, s’en retournèrent à Éqrone. 1S 6, 16 : Ha pemp satrap ar Filistiz, p’o devoa gwelet se, a zistroas da Ekron en deiz-se.

Voici quelles étaient les tumeurs en or remises par les Philistins en offrande de réparation au Seigneur : une pour Ashdod, une pour Gaza, une pour Ascalon, une pour Gath, une pour Éqrone ; 1S 6, 17 : Hag ar gorioù aour a voe rentet gant ar Filistiz evel dic’haou d’an Aotrou : unan evit Azot, unan evit Gaza, unan evit Ashkelon, unan evit Gat, unan evit Ekron.

et les rats en or, selon le nombre de toutes les villes des Philistins relevant des cinq princes – depuis la ville fortifiée jusqu’au village sans murailles. La Grande Pierre en est témoin, sur laquelle on avait déposé l’arche du Seigneur ; elle se trouve, aujourd’hui encore, dans le champ de Josué de Beth-Shèmesh. 1S 6, 18 : Hag al logod aour, ken niverus hag holl c’hêrioù ar Filistiz, re ar pemp satrap : adalek ar c’hêrioù ramparzhet betek ar bourc’hioù digor. Test eo bet ar maen bras a lakjont warnañ Arc’h an Aotrou, hag a zo betek hiziv e park Josoua e Betsames.

Le Seigneur frappa les gens de Beth-Shèmesh, parce qu’ils avaient regardé dans l’arche du Seigneur. Il en frappa soixante-dix parmi le peuple. Et le peuple prit le deuil, parce que le Seigneur l’avait durement frappé. 1S 6, 19 : Bugale Jekonia, a-douez tud Betsames, ne oant ket laouen p’o devoa sellet ouzh Arc’h an Aotrou ; ha skeiñ a reas an Aotrou, a-douez ar bobl, war dek ha tri-ugent den diwar hanter-kant mil den. Ha kañv a reas ar bobl, rak skoet en devoa an Aotrou un taol bras war ar bobl.

Les gens de Beth-Shèmesh dirent : « Qui pourra se tenir devant le Seigneur, ce Dieu saint ? » et : « Chez qui le Seigneur montera-t-il, loin de nous ? » 1S 6, 20 : Hag e lavaras tud Betsames : "Piv a c’hello derc’hel dirak an Aotrou, an Doue santel-mañ ? War-du piv e savo a-ziganeomp ?"

Alors, ils envoyèrent des messagers aux habitants de Qiryath-Yearim pour leur dire : « Les Philistins ont ramené l’arche du Seigneur. Descendez ! Faites-la monter chez vous ! » 1S 6, 21 : Hag i da gas kannaded da annezidi Kariatiarim da lavarout : "Rentet o deus ar Filistiz Arc’h Doue. Diskennit d’he sevel davedoc’h".