Livre de Jérémie - Chapitre 18
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52
Chapitre 18
Parole du Seigneur adressée à Jérémie : Jr 18, 1 : Sed ar gomz a zeuas da Jeremias a- berzh an Aotrou dre ar gerioù-mañ :
« Lève-toi, descends à la maison du potier ; là, je te ferai entendre mes paroles. » Jr 18, 2 : Sav ! Diskenn betek ti ar poder, hag eno az lakain da glevout va c’homzoù.
Je descendis donc à la maison du potier. Il était en train de travailler sur son tour. Jr 18, 3 : Diskenn a ris betek ti ar poder, ha setu ma laboure gant an turgn.
Le vase qu’il façonnait de sa main avec l’argile fut manqué. Alors il recommença, et il fit un autre vase, selon ce qu’il est bon de faire, aux yeux d’un potier. Jr 18, 4 : Ha pa veze c’hwitet al lestr e veze oc’h ober, evel ma c’hoarvez dindan dorn ar poder, e laboure ar pri adarre evit ober un all, evel ma plije dezhañ.
Alors la parole du Seigneur me fut adressée : Jr 18, 5 : Ha Komz an Aotrou a zeuas din evit lavarout din :
« Maison d’Israël, est-ce que je ne pourrais pas vous traiter comme fait ce potier ? – oracle du Seigneur. Oui, comme l’argile est dans la main du potier, ainsi êtes-vous dans ma main, maison d’Israël ! Jr 18, 6 : Hag eñ ne c’hellan ket ober ouzhoc’h, tiegezh Israel, evel ar poder-se - lavar an Aotrou - ? Ya, evel ar pri e dorn ar poder, evel-se emaoc’h-c’hwi em dorn, tiegezh Israel.
Parfois, je parle d’arracher, de renverser et de détruire une nation ou un royaume. Jr 18, 7 : Gwech e komzan, a-enep ur vroad hag a-enep ur rouantelezh, evit diframmañ, ha diskar ha kas da goll ;
Mais cette nation contre laquelle j’ai parlé se détourne du mal, alors je renonce au mal que j’avais projeté de lui faire. Jr 18, 8 : met, ma tistro diouzh he fallagriezh ar vroad-se am bez komzet diwar he fenn, neuze e teu keuz din d’an droug am beze soñj d’ober dezhi.
Parfois, je parle de bâtir et de planter une nation ou un royaume. Jr 18, 9 : Gwech all, e tivizan diwar-benn ur vroad hag ur rouantelezh, ma vo ganti savet-ti ha plantet ;
Mais ils font ce qui est mal à mes yeux et ils n’écoutent pas ma voix ; alors je renonce au bien que j’avais décidé de leur faire. Jr 18, 10 : met, ma ra ar vro-se ar pezh a zo fall d’am sell, betek chom hep selaou va mouezh, neuze e teu keuz din d’ar vad am beze lavaret ober dezhi.
Maintenant, parle donc aux gens de Juda et aux habitants de Jérusalem : Ainsi parle le Seigneur : Voici que moi, comme un potier, je façonne contre vous un malheur, je médite contre vous un projet. Revenez chacun de votre mauvais chemin ; rendez meilleurs vos chemins et vos actes ! Jr 18, 11 : Bremañ eta, komz ouzh gwazed Youda hag ouzh annezerien Jeruzalem, evel-hen e komz an Aotrou : "Setu ma turgnan-me en hoc’h enep ur gwalleur ha ma-z itrikan un itrik en hoc’h enep. Distroit eta, pep hini ac’hanoc’h, diouzh hoc’h hent fall, kemmit war-wall ho puhezegezh hag hoc’h oberoù".
Mais ils disent : Rien à faire ! Nous suivrons nos propres projets ; nous agirons chacun selon les penchants mauvais de son cœur endurci. » Jr 18, 12 : - Met lavarout a raint : "Ne dalv ket ar boan ! Fellout a ra deomp heuliañ hor soñjoù, en em ren a raio pep unan hervez fallagriezh e galon aheurtet".
C’est pourquoi, ainsi parle le Seigneur : Interrogez donc les nations : Qui a entendu rien de pareil ? Elle a commis tant de choses monstrueuses, la vierge d’Israël ! Jr 18, 13 : En abeg da-se eo evel-hen e komz an Aotrou : "Grit eta goulennoù ouzh ar broadoù : Piv en deus klevet tra ebet heñvel ? Re a draoù euzhus he deus graet, Gwerc’hez Israel !
Disparaît-elle du rocher, vers la campagne, la neige du Liban ? Peuvent-elles se tarir, les eaux toujours fraîches qui jaillissent des montagnes ? Jr 18, 14 : Ha dilezet e ve ar reier uhel gant erc’h al Liban ? Pe, c’hoazh, ha mont a ra da hesk an doureier fresk, a ziruilh eus ar menezioù ?
Or mon peuple m’a oublié, aux vaines idoles ils brûlent de l’encens ; on les fait trébucher sur leurs chemins, sur leurs voies de toujours, pour les faire marcher sur des sentiers, sur des chemins non frayés, Jr 18, 15 : Hogen ankounac’haet on bet gant va fobl ! D’an Netra o deus profet ezañs ; asoupet o deus en o hentoù er gwenodennoù a-wechall, evit bale war riboulioù, war raventoù strouezhek ;
et réduire leur pays en lieu désolé, en dérision pour toujours. Quiconque passera par là se désolera et hochera la tête. Jr 18, 16 : evit ober eus o bro betek ur wastidigezh, un danvez a c’hoap da virviken. Nep piv bennak a dremeno en he c’hichen a vo sabatuet hag a hejo e benn.
Comme le vent d’est, je les disperserai face à l’ennemi ; je les verrai de dos et non de face, au jour de leur débâcle. Jr 18, 17 : Evel an avel-reter, e strewin anezho dirak o enebour ; va c’hein ha n’eo ket va Dremm eo a roin dezho da welout, da Zeiz o reuz.
Mes ennemis ont dit : « Allons, montons un complot contre Jérémie. La loi ne va pas disparaître par manque de prêtre, ni le conseil, par manque de sage, ni la parole, par manque de prophète. Allons, attaquons-le par notre langue, ne faisons pas attention à toutes ses paroles. » Jr 18, 18 : Lavaret o deus : “Deuit, ha savomp iriennoù a-enep Jeremias ; rak ar c’helenn ne raio ket diouer dre faot a veleg,
Mais toi, Seigneur, fais attention à moi, écoute ce que disent mes adversaires. Jr 18, 19 : Taol evezh ouzhin, Aotrou, ha klev mouezh ar re a ra tamalloù din.
Comment peut-on rendre le mal pour le bien ? Ils ont creusé une fosse pour me perdre. Souviens-toi que je me suis tenu en ta présence pour te parler en leur faveur, pour détourner d’eux ta colère. Jr 18, 20 : Daoust hag e vez rentet an droug evit ar mad, pa reont ur foz da lemel diganin va buhez ? Dalc’h koun penaos am eus en em zalc’het dirazout evit pediñ a-du ganto, evit distreiñ diouto da gounnar.
C’est pourquoi, livre leurs fils à la famine ; passe-les au fil de l’épée ! Que leurs femmes soient privées d’enfants et de maris ; que leurs hommes soient emportés par la mort, et leurs jeunes gens, frappés de l’épée à la guerre ! Jr 18, 21 : Dre-se, lez o mibien da vont gant an naonegezh, ha lez-i dindan galloud ar c’hleze. Ra vo lamet digant o gwragez bugale ha pried ! Ra varvo gant ar vosenn o gwazed ! Ra vo skoet o faotred yaouank gant ar c’hleze en emgann !
On entendra crier dans leurs maisons, quand soudain tu feras venir contre eux des bandits, car ils ont creusé une fosse pour me prendre, et dissimulé des pièges sous mes pas. Jr 18, 22 : Ra vo klevet ur c’harmadeg o tont eus o ziez, pa lakai, a-daol-trumm, preizherien da blaouiañ warno. Rak graet o deus un toull-trap evit va zapout ha kuzhet lasoù dindan va c’hammedoù.
Mais toi, Seigneur, tu connais tout leur dessein de mort contre moi. Ne recouvre pas leur faute, et n’efface pas leur péché devant toi ! Fais-les trébucher en ta présence ; agis contre eux, au temps de ta colère ! Jr 18, 23 : Met te, Aotrou, a anavez o holl venozioù a zrouklazh a-enep din. Na bardon ket o faot, na ziverk ket o fec’hed a-zirazout. Ra vint diskaret dirak da sell, d’ar c’houlz ma kounnari, gra en o enep !
