Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre de Jérémie » Chapitre 8

Livre de Jérémie - Chapitre 8

Levr : Levr Jeremias
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52

Chapitre 8



En ce temps-là – oracle du Seigneur –, on fera sortir de leurs tombeaux les ossements des rois de Juda et les ossements de ses princes, les ossements des prêtres et les ossements des prophètes, les ossements des habitants de Jérusalem. Jr 8, 1 : Er mare-se, - lavar an Aotrou – e vo tennet er-maez eus o bezioù relegoù rouaned Youda, relegoù priñsed ar vro, relegoù ar veleien, relegoù ar brofeded ha relegoù annezerien Jeruzalem.

On les étalera devant le soleil, la lune et toute l’armée du ciel, qu’ils ont aimés, servis, suivis, consultés, et devant qui ils se sont prosternés. Ces ossements ne seront ni recueillis, ni enterrés : ils deviendront du fumier à la surface du sol. Jr 8, 2 : Strewet e vezint dirak an heol, dirak al loar, dirak holl armead an Neñvoù, a ganent, a servijent, ez aent war o lerc’h, a c’houlennataent, e stouent d’o azeuliñ. Ne vint na dastumet na douaret ; chom a raint d’ober teil war-c’horre an douar.

Et la mort sera préférable à la vie pour les derniers survivants de cette engeance mauvaise, dans les derniers lieux où je les aurai chassés – oracle du Seigneur de l’univers. Jr 8, 3 : Ha gwelloc’h e vo ar marv eget ar vuhez evit an holl restad, evit ar re a chomo eus an noueañs fallakr-se, e kement lec’h ma’m bo argaset anezho – diougan Aotrou an armeoù -.

Tu leur diras : Ainsi parle le Seigneur : Ceux qui tombent ne se relèvent-ils pas ? Celui qui se détourne ne retourne-t-il pas ? Jr 8, 4 : Lavarout a ri dezho : Evel-hen e komz an Aotrou : Hag eñ e kouezher hep klask adsevel ? Hag eñ e troer ar penn hep hen treiñ en-dro ?

Pourquoi Jérusalem, cette ville infidèle, s’est-elle détournée pour toujours ? Ils se cramponnent à ce qui est trompeur et refusent de retourner. Jr 8, 5 : Perak neuze he deus ar bobl-se en em droet diouzhin ? Perak e vije Jeruzalem ur renaviadenn hep fin ebet ? Derc’hel a reont en tromplerezh, nac’hañ a reont distreiñ din.

J’ai fait attention et j’ai entendu : ce qu’ils disent ne tient pas. Pas un qui regretterait sa méchanceté en disant : « Qu’ai-je fait ? » Tous, ils retournent à leur course, comme un cheval qui se rue à la guerre. Jr 8, 6 : Taolet em eus evezh ha selaouet : N’eo ket evel-se e komzer. N’eus ket unan o kaout keuz d’e fallagriezh hag o lavarout : Petra ’m eus graet ? An holl a adkrog da redek diouzh o c’hoant evel ur marc’h o’n em strinkañ d’an emgann.

Même la cigogne, dans le ciel, connaît la saison de ses migrations ; la tourterelle, l’hirondelle et la grue respectent le temps de leur venue ; mais mon peuple ne connaît pas l’ordre fixé par le Seigneur. Jr 8, 7 : Ar c’hwibon zoken en neñv a anavez hec’h amzerioù ; an durzhunell, ar wennili hag ar c’haran a vir amzer o donedigezh. Va fobl avat n’anavez ket gwirioù an Aotrou !

Comment pouvez-vous dire : « Nous sommes sages, et la loi du Seigneur est avec nous », alors que le stylet mensonger des scribes l’a falsifiée ? Jr 8, 8 : Penaos e c’hellit lavarout : tud fur ez omp ha lezenn an Aotrou a zo tra deomp ? E gwirionez neuze eo d’ober anezhi gevier m’en deus labouret engravouer gaouiat ar Skribed !

Les sages sont couverts de honte, consternés, pris au piège, pour avoir méprisé la parole du Seigneur ; quelle est donc leur sagesse ? Jr 8, 9 : Goloet a vezh e vo ar re fur, mantret ha tapet er pech : setu m’o deus disprizet Komz an Aotrou, ha petore frouezh e ve o hini ?

C’est pourquoi je donnerai leurs femmes à des étrangers et leurs champs à de nouveaux maîtres. Du plus petit jusqu’au plus grand, ils sont tous assoiffés de profits ; du prophète jusqu’au prêtre, ils s’adonnent tous au mensonge. Jr 8, 10 : Setu perak e roin o gwragez da reoù all, o farkeier da alouberien ; rak eus an hini bihanañ d’an hini brasañ ne soñjont holl nemet skrapat, profed evel beleg, e reont holl floderezh.

Ils traitent à la légère la blessure de la fille de mon peuple, en disant : « Paix ! La paix ! » alors qu’il n’y a pas de paix. Jr 8, 11 : Louzaouiñ a reont torradur merc’h va fobl diwar skañv en ur lavarout : Mont a ra, mont a ra mat ! Goude ma-z a fall an traoù.

Par leurs abominations ils se couvrent de honte, mais ils n’éprouvent pas la moindre honte, ils ne savent plus rougir. Aussi tomberont-ils avec les autres, ils trébucheront au temps où ils seront visités, dit le Seigneur. Jr 8, 12 : Hag eñ o deus mezh evit bezañ graet euzhusted ? Met n’o deus ket a vezh, n’ouzont ket ken kaout mezh. Setu perak e kouezhint e-touez ar re a gouezh, tapout a raint o lamm da goulz o c’hastiz, eme an Aotrou !

Avec eux, je vais en finir – oracle du Seigneur – : pas de raisins dans la vigne, pas de figues sur le figuier, le feuillage est flétri. Eux, je les donnerai aux passants. Jr 8, 13 : Pa fell din eostañ en o zouez, lavar an Aotrou n’eus ket a rezin er gwini n’eus ket a fiez er gwez-fiez ha gweñvet eo o delioù.

Pourquoi restons-nous assis ? Rassemblez-vous ! Entrons dans les villes fortifiées ! Et là, faisons silence puisque le Seigneur notre Dieu nous réduit au silence ; il nous abreuve d’eaux empoisonnées, car nous avons péché contre lui. Jr 8, 14 : Perak chom aze da c’hortoz ? En em vodomp, deomp e-barzh hor c’hêrioù-kreñv evit mervel enno peogwir hon laka an Aotrou hon Doue da vervel ha da evañ dour ampoezonet, o vezañ m’hon eus pec’het enep an Aotrou.

Nous attendions la paix, et rien de bon ! le temps du remède, et voici l’épouvante ! Jr 8, 15 : Gortoz a raemp ar silvidigezh, met n’eus netra a vad ! Amzer ar pare, ha setu ar spont !

Depuis Dane on entend le souffle des chevaux ; à leur hennissement, au bruit des puissants coursiers, toute la terre tremble. Ils arrivent, ils dévorent le pays et ce qu’il contient, la ville et ses habitants. Jr 8, 16 : Adalek Dan e klever c’hwirinadeg o c’hezeg. Gant trouz skrimpadeg o javioù-red e kren ar vro a-bezh, dont a reont en ur zebriñ ar vro hag he madoù, ar c’hêrioù hag ar re a zo o chom enno.

Oui, voici que je lâche parmi vous des serpents venimeux, contre lesquels il n’est pas de charmeur, et ils vous mordront – oracle du Seigneur. Jr 8, 17 : Rak setu ma kasan a-enep deoc’h sarpanted ha gwibered, ha n’eus achanterezh ebet d’en em ziwall diouto, flemmañ a raint ac’hanoc’h, lavar an Aotrou, hep ma vefe ur pare.

Pas de remède pour mon chagrin, mon cœur gémit sur moi ! Jr 8, 18 : Anken a sav ennon, va c’halon a vank din.

J’entends la plainte de la fille de mon peuple depuis un pays lointain : « Le Seigneur n’est-il plus en Sion ? Son roi n’est-il plus en elle ? » Pourquoi m’ont-ils offensé avec leurs idoles, ces vanités étrangères ? Jr 8, 19 : Setu mouezh klemmus merc’h va fobl o sevel eus ar vro bell. "Hag-eñ n’emañ ket ken an Aotrou e Sion ? He Roue n’emañ ket ken enni ? - Perak o deus va heget gant o idoloù gant an netraennoù-se a estrenvro ?

« La moisson est passée, l’été est fini, et nous, nous ne sommes pas sauvés ! » Jr 8, 20 : – Tremenet eo an eost, echu an hañv, Ha ni n’omp ket salvet !"

Par la blessure de la fille de mon peuple, je suis blessé, je suis assombri, et la stupeur me saisit. Jr 8, 21 : Gant gloaz merc’h va fobl ez on gloazet mantret on, ar spouron a zo krog ennon.

N’y a-t-il pas de baume en Galaad ? N’y a-t-il pas de médecin là-bas ? Pourquoi donc n’est-elle pas guérie, la fille de mon peuple ? Jr 8, 22 : Hag eñ n’eus ket a valzam ken e Galaad ? Hag eñ n’eus ket a vedisin ken eno ? Perak eta n’hell ket en em serriñ gloaz merc’h va fobl ?

Qui changera ma tête en source d’eau et mes yeux en fontaine de larmes, pour que je pleure, jour et nuit, les victimes de la fille de mon peuple ? Jr 8, 23 : Piv a roio din e trofe va fenn en ur vammenn-dour ha va daoulagad en ur feunteun a zaeroù, evit gouelañ deiz ha noz war lazhidi merc’h va fobl ?