Aller au contenu
Accueil » Bible en breton » Ancien Testament en breton » Livre de Jérémie » Chapitre 32

Livre de Jérémie - Chapitre 32

Levr : Levr Jeremias
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52

Chapitre 32



Parole du Seigneur adressée à Jérémie, la dixième année du règne de Sédécias, roi de Juda ; c’était la dix-huitième année du règne de Nabucodonosor. Jr 32, 1 : Sed ar gomz a zegouezhas gant Jeremias, a-berzh an Aotrou, e dekvet bloavezh-ren Sedekias, roue Youda ; bez’ e oa an triwec’hvet eus ren Naboukodonozor.

L’armée du roi de Babylone assiégeait alors Jérusalem, et le prophète Jérémie était retenu prisonnier dans la cour de garde, celle de la maison du roi de Juda. Jr 32, 2 : D’an ampoent edo arme roue Babilon o lakaat seziz war Jeruzalem, ha Jeremias, ar profed, a oa bac’het e Porzh-ar-warded e ti roue Youda,

C’est là que Sédécias, roi de Juda, l’avait enfermé en lui disant : « Pourquoi fais-tu cette prophétie ? Tu as dit : “Ainsi parle le Seigneur : Je vais livrer cette ville aux mains du roi de Babylone qui la prendra. Jr 32, 3 : e-lec’h m’en devoa e doullbac’het Sedekias, roue Youda, en ur lavarout dezhañ : "Perak e tiouganez ar gerioù-mañ ?" Evel-hen e komz an Aotrou : "Setu m’emaon o vont da zroukreiñ ar gêr-mañ etre daouarn roue Babilon, evit ma kemero anezhi".

Et Sédécias, roi de Juda, n’échappera pas aux mains des Chaldéens, mais il sera bel et bien livré aux mains du roi de Babylone ; il lui parlera face à face et ses yeux verront ses yeux. Jr 32, 4 : Ha Sedekias, roue Youda, ned aio ket hebiou da zaouarn Kaldeiz, met lakaet e vo, hep mar ebet, etre daouarn roue Babilon ; ma c’hello komz outañ a c’henou da c’henou hag e welont daoulagad ouzh daoulagad.

À Babylone, il emmènera Sédécias, qui y restera jusqu’à ce que je le visite – oracle du Seigneur. Si vous faites la guerre aux Chaldéens, vous ne réussirez pas !” ». Jr 32, 5 : Ha kaset e vo Sedekias da Vabilon hag eno e chomo, betek ma teuin d’e weladenniñ - lavar an Aotrou -. Ma stourmit ouzh Kaldeiz, ne zeuiot ket a-benn da drec’hiñ !

Or, voici ce que dit Jérémie : Cette parole du Seigneur m’a été adressée : Jr 32, 6 : Jeremias a lavaras : Komz an Aotrou a zo degouezhet ganin, dindan ar gerioù-mañ :

« Hanaméel, le fils de ton oncle Shalloum, va venir te trouver pour te dire : “Achète-toi mon champ d’Anatoth, c’est toi qui as droit de rachat pour l’acquérir !” » Jr 32, 7 : Setu ma teuio d’az kaout Hanameel, mab Shalloum, da eontr, evit lavarout dit : «Pren va fark a zo en Anatot, rak ar gwir-da-zaspren ac’h eus, evit e brenañ".

Hanaméel, le fils de mon oncle, vint me trouver dans la cour de garde, selon la parole du Seigneur, et il me dit : « Achète donc mon champ d’Anatoth, au pays de Benjamin, car tu as droit de propriété et droit de rachat. Achète-le ! » Je compris que c’était là une parole du Seigneur Jr 32, 8 : Hanameel, mab va eontr, a zeuas d’am c’haout, hervez Komz an Aotrou, e-barzh Porzh-ar-warded, hag a lavaras din : "Pren ‘ta va fark, hag a zo en Anatot, e bro Benjamin, dre m’ac’h eus ar gwir da brenañ, ar rakprenañ a zo dit ; pren anezhañ". Anavezout a ris e oa se urzh an Aotrou.

et j’achetai le champ d’Anatoth à Hanaméel, le fils de mon oncle, et je lui pesai l’argent : dix-sept pièces d’argent. Jr 32, 9 : Prenañ ‘ris digant Hanameel, mab va eontr, ar park a zo en Anatot, ha pouezañ a ris dezhañ an arc’hant : seitek sikl arc’hant.

Je rédigeai un acte, le scellai devant ceux que j’avais pris comme témoins, et je pesai l’argent dans une balance. Jr 32, 10 : Skrivañ 'ris an teul hag e siellañ ; testoù a gemeris ha pouezañ an arc’hant gant ur bouezerez.

Puis, je pris l’acte d’acquisition, la partie scellée – avec l’ordre et les clauses – et la partie ouverte. Jr 32, 11 : Neuze e kemeris teul ar brenadenn, an hini a oa siellet - ennañ an divizadurioù hag ar resisadurioù - hag an Akta a oa digor.

Et je remis l’acte d’acquisition à Baruc, fils de Nériya, fils de Mahséya, sous les yeux de Hanaméel, fils de mon oncle, sous les yeux des témoins signataires de l’acte et sous les yeux de tous les Judéens qui se trouvaient dans la cour de garde. Jr 32, 12 : Lakaat a ris teul ar brenadenn etre daouarn Barouk, mab Neria, mab Mac’hseia, dindan daoulagad Hanameel, mab va eontr, dindan daoulagad an testoù o doa sinet teul ar brenadenn ha dindan daoulagad Youdaidi a oa azezet er Porzh-ar-warded.

Sous leurs yeux, j’ordonnai ceci à Baruc : Jr 32, 13 : Da c’houde, dirazo, e rois an urzh-mañ da Varouk :

« Ainsi parle le Seigneur de l’univers, le Dieu d’Israël : Prends ces documents, cet acte d’acquisition, la partie scellée et la partie ouverte, et dépose-les dans un vase en terre cuite, pour qu’ils se conservent longtemps ; Jr 32, 14 : Evel-hen e komz Aotrou an armeoù, Doue Israel : Kemer a ri an teulioù-mañ, an teul-prenadenn-mañ, ar skouerenn siellet hag ar skouerenn digor, hag o lakaat a ri en ul lestr-pri, evit ma padint ur pennad hir a zevezhioù.

car, ainsi parle le Seigneur de l’univers, le Dieu d’Israël : Dans ce pays, on achètera encore des maisons, des champs et des vignes. » Jr 32, 15 : Rak evel-hen e komz Aotrou an armeoù, Doue Israel : Prenañ ‘vo graet c’hoazh tiez, parkoù ha gwiniegi er vro-mañ".

Après avoir remis l’acte d’acquisition à Baruc, fils de Nériya, j’adressai au Seigneur cette prière : Jr 32, 16 : Roet ganin teul ar brenadenn da Varouk, mab Neria, e ris d’an Aotrou ar bedenn-mañ :

« Ah ! Seigneur mon Dieu, c’est toi qui as fait le ciel et la terre par ta grande force et ton bras étendu, et rien n’est impossible pour toi. Jr 32, 17 : A ! Aotrou Doue, gwel, te eo ac’h eus graet an Neñvoù hag an douar gant da nerzh bras ha da vrec’h astennet ; netra n’eo dic’hallus dit-te.

Tu montres ta fidélité à des milliers, mais la faute des pères, tu la fais payer à leurs fils après eux. Le Dieu grand, le valeureux, son nom est “Le Seigneur de l’univers”. Jr 32, 18 : Diskouez a rez da c’hras da viliadoù a dud ha kastizañ a rez faotoù an tadoù war o mibien war o lerc’h, te an Doue, an Hini meur, an Haroz, a zo da anv Aotrou an armeoù,

Grand par tes desseins et riche en exploits, toi dont les yeux sont ouverts sur tous les chemins des hommes afin de rendre à chacun selon sa conduite et selon le fruit de ses actes, Jr 32, 19 : Bras ez mennadoù ha galloudek ez taolioù-kaer, te hag a zo digor da zaoulagad war holl emzalc’h mibien Adam, evit reiñ da bep hini hervez e hentoù hag hervez frouezh e oberoù.

toi qui as opéré des signes et des prodiges jusqu’à ce jour, au pays d’Égypte, en Israël et dans l’humanité, tu t’es fait le nom que tu portes en ce jour. Jr 32, 20 : Te hag ac’h eus sevenet sinoù ha burzhudoù e bro Egipt ha betek hiziv en Israel hag e-touez an dud, ha graet dit da-unan an anv a zo da hini en deiz-mañ.

Tu fis sortir ton peuple Israël du pays d’Égypte par des signes et des prodiges, à main forte et à bras étendu, dans une grande crainte. Jr 32, 21 : Lakaet ac’h eus da bobl, Israel, da zont er-maez eus bro Egipt dre sinoù ha marzhioù, dre da zorn galloudus ha da vrec’h astennet, ha dre spont bras-meurbet.

Tu leur donnas ce pays que tu avais promis par serment à leurs pères, pays ruisselant de lait et de miel. Jr 32, 22 : Roet ac’h eus dezho ar vro-mañ, az poa touet d’o zadoù he reiñ dezho, ur vro ma ruilh enni laezh ha mel.

Ils y sont entrés, ils en ont pris possession, mais ils n’ont pas écouté ta voix, ils n’ont pas marché selon tes lois, ils n’ont rien fait de tout ce que tu leur avais ordonné ; et tu as provoqué contre eux tout ce malheur. Jr 32, 23 : Aet int e-barzh ha deuet da berc’hennañ anezhi, met n’o deus ket selaouet da vouezh, na kerzhet hervez da Lezenn ; eus kement az poa gourc’hemennet dezho, n’o deus graet netra. Ha neuze ac’h eus degaset warno an holl walleur-se.

Voici que les remblais s’élèvent pour prendre la ville ; par l’épée, la famine et la peste, la ville est livrée aux mains des Chaldéens qui lui font la guerre. Ce que tu as dit se réalise : toi-même, tu le vois. Jr 32, 24 : Setu m’emañ ar savennoù-douar o tizhout betek ar gêr evit he c’hemer, ha dre ar c’hleze, an naonegezh hag ar vosenn, e vo ar gêr lakaet etre daouarn ar Galdeiz o stourm outi. Ar pezh ac’h eus lavaret a zo o c’hoarvezout hag hen gwelout a rez.

Et toi, Seigneur mon Dieu, tu me dis, alors que la ville est livrée aux mains des Chaldéens : “Achète-toi ce champ à prix d’argent et prends des témoins !” » Jr 32, 25 : Ha te eo, Aotrou Doue, a lavar din : Pren ar park-se gant arc’hant ha kemer testoù, tra m’emañ lakaet ar gêr etre daouarn ar Galdeiz ?

Alors la parole du Seigneur fut adressée à Jérémie : Jr 32, 26 : Ha Komz an Aotrou a zegouezhas ganin dindan ar gerioù-mañ :

« Moi, je suis le Seigneur, le Dieu de tout être de chair. Y a-t-il quelque chose qui me soit impossible ? Jr 32, 27 : Setu ma-z on-me, an Aotrou, Doue pep den marvel ; hag eñ ez eus evidon un dra bennak dic’hallus ?

C’est pourquoi – ainsi parle le Seigneur – je vais livrer cette ville aux mains des Chaldéens, aux mains de Nabucodonosor, roi de Babylone, et il la prendra. Jr 32, 28 : En abeg da-se, :evel-hen e komz an Aotrou : Setu m’emaon o vont da lezel ar gêr-mañ etre daouarn ar Galdeiz hag etre daouarn Naboukodonozor, roue Babilon, hag he c’hemer a raio.

Les Chaldéens qui font la guerre à cette ville entreront dans cette ville et y mettront le feu, incendiant les maisons où l’on brûle sur les terrasses de l’encens au dieu Baal, où l’on verse des libations à d’autres dieux ; ce qui m’offense. Jr 32, 29 : Ar Galdeiz, o stourm ouzh ar gêr-mañ, a yelo e-barzh ; an tan a lakaint er gêr-mañ hag he deviñ a raint, kenkoulz hag an tiez e veze lakaet war o zoennoù an ezañs da zivogediñ evit Baal ha skuilhet diedoù da zoueed estren d’am hegasiñ.

Oui, depuis leur jeunesse, les fils d’Israël et les fils de Juda ne font que ce qui est mal à mes yeux ; les fils d’Israël ne font que m’offenser par les œuvres de leurs mains – oracle du Seigneur. Jr 32, 30 : Rak mibien Israel ha mibien Youda n’o deus graet abaoe o yaouankiz nemet ar pezh ’zo droug dirazon. Mibien Israel n’o deus graet nemet va lakaat da fuloriñ gant obererezh o daouarn - lavar an Aotrou -.

Oui, cette ville excite en moi colère et fureur depuis le jour de sa fondation jusqu’à aujourd’hui, au point que je l’écarte de ma présence, Jr 32, 31 : Ya, un abeg a gounnar hag a fulor eo bet evidon ar gêr-mañ, abaoe an deiz ma-z eo bet savet betek an deiz-mañ, ken e pellain anezhi kuit a-zirak va Dremm ;

à cause de tout le mal que les fils d’Israël et les fils de Juda ont fait pour m’offenser, eux, leurs rois et leurs princes, leurs prêtres et leurs prophètes, les gens de Juda et les habitants de Jérusalem ! Jr 32, 32 : abalamour d’an holl zroug o deus graet, evit va lakaat da gounnariñ, mibien Israel ha mibien Youda, int, o rouaned, o renerien, o beleien hag o frofeded, gwazed Youda hag annezerien Jeruzalem.

Ils ont tourné vers moi leur dos, et non leur visage. Inlassablement, je les instruisais, mais aucun d’eux n’écoutait pour accepter la leçon. Jr 32, 33 : Troet o deus din o c’hein, ha n’eo ket o dremm ; kaer eo din o c’helenn hep skuizhañ, n’o deus ket selaouet evit degemer ar gentel.

Ils ont installé leurs horreurs pour souiller la Maison sur laquelle mon nom est invoqué. Jr 32, 34 : Lakaet o deus o euzhusterioù en Ti e vez roet va anv dezhañ, evit e saotrañ.

Ils ont édifié, au Val-de-la-Géhenne, les lieux sacrés de Baal pour y faire passer par le feu leurs fils et leurs filles en l’honneur de Moloch. Cela, je ne l’ai pas ordonné, ce n’est pas venu à mon esprit. Commettre une telle abomination, c’est faire pécher Juda ! » Jr 32, 35 : Savet o deus uhellec’hioù da Vaal e traonienn Ben-Hinnom, evit kinnig da Voloc’h dre an tan o faotred hag o merc’hed, ar pezh n’em boa ket gourc’hemennet dezho ha ne oa ket savet em spered : lakaat Youda da bec’hiñ en ur seveniñ seurt euzhusterioù.

Mais maintenant, ainsi parle le Seigneur, le Dieu d’Israël, au sujet de cette ville dont vous dites qu’elle est livrée aux mains du roi de Babylone par l’épée, la famine et la peste : Jr 32, 36 : Bremañ eta, evel-hen e komz an Aotrou, Doue Israel ouzh ar gêr-mañ ez eus lavaret diwar he fenn : "Lakaet eo etre daouarn roue Babilon dre ar c’hleze, an naonegezh hag ar vosenn".

« Je vais les rassembler de tous les pays où je les ai chassés dans ma colère, ma fureur, ma grande irritation ; je les ramènerai en ce lieu et les ferai habiter en sécurité. Jr 32, 37 : Setu m’emaon o vont d’o dastum eus an holl vroioù e-lec’h m’am boa o argaset em c’hounnar, em fulor hag em ernez vras ; o lakaat a rin da zistreiñ el lec’h-mañ ha d’ober o annez ennañ en diogel.

Ils seront mon peuple, et moi, je serai leur Dieu. Jr 32, 38 : Neuze e vezint va fobl ha me a vezo o Doue.

Je leur donnerai un seul cœur, un seul chemin, afin qu’ils me craignent chaque jour, pour leur bonheur et celui de leurs fils après eux. Jr 32, 39 : Reiñ a rin dezho ur galon hepken hag o lakaat a rin da heuliañ un hent hepken, evit m’o devo dalc’hmat doujañs ouzhin, evit o eurvad hag hini o mibien war o lerc’h.

Je conclurai avec eux une alliance éternelle : je ne cesserai pas de les suivre pour les rendre heureux et je mettrai ma crainte en leur cœur pour qu’ils ne s’écartent pas de moi. Jr 32, 40 : Skoulmañ ‘rin ganto ur gevredelezh peurbadus, en doare na baouezin ket d’o heuliañ evit ober vad dezho ; ha lakaat a rin en o c’halon doujañs em c’heñver, evit na zistroint ket diouzhin.

J’aurai de la joie à les rendre heureux ; en vérité, je les planterai dans ce pays, de tout mon cœur et de toute mon âme. » Jr 32, 41 : Va dudi am bo oc’h ober vad dezho, o flantañ a rin divrall er vro-mañ, a-greiz va c’halon, hag a-greiz va ene.

Oui, ainsi parle le Seigneur : « De même que j’ai fait venir sur ce peuple tout ce grand malheur, de même, je fais venir sur eux tout le bonheur dont je parle. Jr 32, 42 : Rak evel-hen e komz an Aotrou : Evel m’am eus lakaet da zont war ar bobl-mañ an holl walleur bras-se, evel-se e lakain da zont warno an holl eurvad a brometan dezho.

On achètera des champs dans ce pays dont vous dites : « C’est une terre désolée, sans hommes ni bétail, livrée aux mains des Chaldéens ! » Jr 32, 43 : Prenet e vo parkoù er vro-mañ e lavarit diwar he fenn : Ur vro wastet ez eo hep tud na loened ; lakaet eo etre daouarn ar Galdeiz.

On achètera des champs à prix d’argent, on rédigera des actes, on les scellera devant ceux qu’on aura pris comme témoins, au pays de Benjamin, aux alentours de Jérusalem, dans les villes de Juda, les villes de la Montagne, les villes du Bas-Pays et les villes du Néguev, quand je ramènerai leurs captifs – oracle du Seigneur. » Jr 32, 44 : Adarre e vo prenet parkoù gant arc’hant, skrivet teulioù, siellet anezho, kemeret testoù e bro Venjamin, e tro-war-droioù Jeruzalem, e kêrioù Youda, e kêrioù ar menez, e kêrioù an izelvro hag e kêrioù an Negeb. Rak kemmañ 'rin o flanedenn en-dro - lavar an Aotrou -.