Levr kentañ ar Rouaned - Pennad 1
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22
Pennad 1
LE ROI DAVID était vieux, avancé en âge ; on le couvrait de vêtements, et cela ne le réchauffait pas. 1R 1, 1 : Ar roue David a oa kozh, deuet en oad. Kaer e veze e c’holeiñ gant dilhad, ne domme ket dezhañ.
Ses serviteurs lui dirent : « Que l’on cherche pour mon seigneur le roi une jeune fille, une vierge. Elle se tiendra devant le roi et prendra soin de lui. Elle se couchera tout contre toi, et cela tiendra chaud à mon seigneur le roi. » 1R 1, 2 : Hag e lavaras dezhañ e servijerien : "Ra vo klasket d’an aotrou roue ur plac’h yaouank gwerc’hez, en em zalc’ho dirak ar roue hag a ray war e dro hag a gousko war da varlenn, hag e vo tomm d’an aotrou roue".
On chercha une belle jeune fille dans tout le territoire d’Israël. On trouva Abishag la Sunamite, et on la fit venir chez le roi. 1R 1, 3 : Hag e voe klasket ur plac’h kaer dre holl diriad Israel ha kavet Abisag ar Sunamiadez ha kaset houmañ davet ar roue.
La jeune fille était vraiment très belle ; elle prit soin du roi et fut à son service, mais le roi ne s’unit pas à elle. 1R 1, 4 : Ar plac’h yaouank a oa kaer-meurbet hag e voe d’ar roue, oc’h ober war e dro hag e servijañ. Met ar roue n’hec’h anavezas ket.
Or, Adonias, fils de Hagguith, cherchait à s’élever. Il disait : « C’est moi qui régnerai ». Il se fit préparer un char, des cavaliers, ainsi que cinquante hommes pour courir devant lui. 1R 1, 5 : Adonias, mab Haggit, a fougee en ur lavarout : "Me a reno". Hag en devoa graet evitañ ur c’harroñs gant marc’heien, ha hanter-kant den a rede en e raok.
De sa vie, jamais son père ne l’avait attristé en disant : « Pourquoi as-tu agi ainsi ? » De plus, il avait très belle apparence. C’est lui que sa mère avait enfanté après Absalom. 1R 1, 6 : N’en devoa morse e dad chalet anezhañ en e vuhez, o lavarout : "Perak ober evel-se ?" Hag hemañ a oa stummet brav-meurbet, hag Haggit he devoa e c’hanet war-lerc’h Absalom.
Il entra en pourparlers avec Joab, fils de Cerouya, et le prêtre Abiatar : tous deux se rangèrent à la suite d’Adonias. 1R 1, 7 : Komz a reas gant Joab, mab Sarvia, ha gant Abiatar, ar beleg, hag ar re-mañ a roas skoazell da Adonias.
Mais ni le prêtre Sadoc, ni Benaya, fils de Joad, ni le prophète Nathan, ni Shiméï et Réhi, ni les Braves de David ne furent avec Adonias. 1R 1, 8 : Hogen, na Sadok, ar beleg, na Banaias, mab Joiada, na Natan, ar profed, na Semei, na Rei, harozed David, ne voent gant Adonias.
Adonias offrit en sacrifice des moutons, des bœufs et des veaux gras près de la « Pierre-Qui-Glisse », qui se trouve à côté de la source du Foulon. Il invita tous ses frères, les fils du roi, et tous les hommes de Juda qui étaient au service du roi. 1R 1, 9 : Hag e lidlazhas Adonias deñved, oc’hen ha leueoù lart e-tal maen Zohelet, a zo e-kichen En-Rogel, hag e pedas e holl vreudeur, mibien ar roue, hag holl wazed Youda, servijerien ar roue.
Mais le prophète Nathan, Benaya, les Braves et Salomon son frère, il ne les invita pas. 1R 1, 10 : Met Natan, ar profed, na Banaias, nag an harozed, na Salomon, e vreur, ne voent kouviet.
Nathan dit à Bethsabée, la mère de Salomon : « N’as-tu pas appris qui est devenu roi ? Adonias, fils de Hagguith ! Et notre seigneur David ne le sait pas ! 1R 1, 11 : Hag e komzas Natan ouzh Betsabea, mamm Salomon, o lavarout : "Ha n’ec’h eus ket klevet e ren Adonias, mab Haggit ? Hag hon aotrou, David, ne oar ket ?
Maintenant, va : laisse-moi te donner un conseil, ainsi tu préserveras ta vie et celle de ton fils Salomon ! 1R 1, 12 : Ha bremañ, kae ! Hag e roan dit an ali-mañ : Salv da vuhez ha buhez da vab Salomon.
Va, entre chez le roi David et dis-lui : “N’est-ce pas toi, mon seigneur le roi, qui l’as juré à ta servante : Oui, Salomon ton fils régnera après moi et c’est lui qui s’assiéra sur mon trône ? Pourquoi donc Adonias est-il devenu roi ?” 1R 1, 13 : Kae da gaout ar roue David ha lavar dezhañ : Ha n’az poa ket, aotrou roue, touet d’az matezh, o lavarout : Salomon, da vab, a reno war va lerc’h hag a goazezo war va zron ? Ha perak e ren Adonias ?
Tandis que tu seras là en train de parler avec le roi, moi-même, j’entrerai après toi et je confirmerai tes paroles. » 1R 1, 14 : Ha setu ! E-keit ha ma vi o komz eno gant ar roue, ez in-me war da lerc’h hag e harpin da gomzoù".
Et Bethsabée entra chez le roi, jusque dans sa chambre. Le roi était très vieux, et Abishag la Sunamite accomplissait son service auprès du roi. 1R 1, 15 : Hag ez eas Betsabea da gaout ar roue en e gambr. Ar roue a oa kozh-meurbet, hag Abisag, ar Sunamiadez, a servije ar roue.
Bethsabée se mit à genoux et se prosterna devant le roi. Le roi lui demanda : « Que désires-tu ? » 1R 1, 16 : Hag e taoublegas Betsabea hag e stouas dirak ar roue ; hag e lavaras ar roue : "Petra ac’h eus ?"
Elle lui répondit : « Mon seigneur, c’est toi qui as juré à ta servante, par le Seigneur ton Dieu : “Oui, Salomon ton fils régnera après moi : et c’est lui qui s’assiéra sur mon trône.” 1R 1, 17 : Hag hi da lavarout dezhañ : "Aotrou, touet az poa dre an Aotrou, da Zoue, d’az matezh : Salomon, da vab, a reno war va lerc’h hag a goazezo war va zron,
Or, maintenant voici qu’Adonias est devenu roi ! Cependant, mon seigneur le roi, tu n’en sais rien. 1R 1, 18 : met bremañ, emañ Adonias o ren, ha kement-se, aotrou roue, ne ouies ket !
Il a offert en sacrifice des taureaux, des veaux gras, des moutons en grand nombre. Il a invité tous les fils du roi, ainsi que le prêtre Abiatar, et Joab, le chef de l’armée. Mais Salomon, ton serviteur, il ne l’a pas invité. 1R 1, 19 : Lidlazhet en deus oc’hen ha leueoù lart ha deñved e-leizh, ha kouviet holl vibien ar roue, hag Abiatar, ar beleg, ha Joab, penngadour al lu ; met Salomon, da servijer, n’en deus ket kouviet.
Mon seigneur le roi, c’est sur toi que tout Israël a les yeux fixés, pour que tu leur annonces qui s’assiéra sur le trône de mon seigneur le roi, après lui ! 1R 1, 20 : Warnout, aotrou roue, emañ daoulagad Israel a-bezh, ma tisklêrii dezho piv a goazezo war dron an aotrou roue war e lerc’h.
Lorsque mon seigneur le roi reposera avec ses pères, que deviendrons-nous, moi et mon fils Salomon ? Des coupables ! » 1R 1, 21 : Pa vo aet da gousket an aotrou roue gant e hendadoù, gwall-vec’hiet e vin-me ha va mab Salomon".
Tandis qu’elle parlait avec le roi, voici que Nathan, le prophète, entra. 1R 1, 22 : Edo c’hoazh o komz gant ar roue, ha Natan, ar profed, oc’h erruout.
On annonça au roi : « Voici Nathan, le prophète ! » Il entra chez le roi et se prosterna devant lui, visage contre terre. 1R 1, 23 : Hag e voe kemennet se d’ar roue, o lavarout : "Setu Natan, ar profed !" Hag ez erruas dirak ar roue, hag e stouas dirak ar roue, e zremm d’an douar.
Nathan prit la parole : « Mon seigneur le roi, tu as donc décrété : “Adonias régnera après moi ; c’est lui qui s’assiéra sur mon trône” ! 1R 1, 24 : Hag e lavaras Natan : "Aotrou roue, lavaret ec’h eus : Adonias a reno war va lerc’h hag a goazezo war va zron ?
Car il est descendu aujourd’hui, et il a offert en sacrifice des taureaux, des veaux gras, des moutons en grand nombre. Il a invité tous les fils du roi, les chefs de l’armée, et le prêtre Abiatar. Ils sont en train de boire et de manger en sa présence, et ils disent : “Vive le roi Adonias !” 1R 1, 25 : Diskennet eo hiziv ha lidlazhet en deus oc’hen, leueoù lart ha deñved e-leizh, ha kouviet en deus holl vibien ar roue hag ofiserien al lu hag Abiatar, ar beleg ; hag emaint o tebriñ hag oc’h evañ dirazañ, hag o lavarout : "Bevet ar roue Adonias !
Mais moi, ton serviteur, le prêtre Sadoc, Benaya, fils de Joad, et Salomon ton serviteur, il ne nous a pas invités. 1R 1, 26 : Met me, me da servijer, ha Sadok, ar beleg, ha Banaias, mab Joiada, ha Salomon da servijer, n’en deus ket kouviet.
Est-ce bien de mon seigneur le roi que provient cette affaire ? Pourtant tu n’as pas fait savoir à tes serviteurs qui doit s’asseoir sur le trône de mon seigneur le roi après lui ? » 1R 1, 27 : Hag-eñ eo a-berzh an aotrou roue eo c’hoarvezet an dra-se ? Hep n’az pije roet da c’houzout d’az servijerien piv a goazezo war dron an aotrou roue war e lerc’h ?"
Le roi David répondit alors : « Appelez-moi Bethsabée ! » Elle entra donc chez le roi et se tint debout devant lui. 1R 1, 28 : Hag e respontas ar roue David, o lavarout : "Galvit Betsabea davedon". Hag ez erruas houmañ dirak ar roue hag en em zalc’has dirak ar roue.
Et le roi fit ce serment : « Par le Seigneur qui est vivant, lui qui a racheté mon âme de toute angoisse, 1R 1, 29 : Hag e touas ar roue hag e lavaras : "Bevet an Aotrou, en deus tennet va buhez eus pep enkrez !
oui, je l’ai juré par le Seigneur Dieu d’Israël : Salomon ton fils régnera après moi, et c’est lui qui s’assiéra sur mon trône à ma place. Cela, je le ferai aujourd’hui même ! » 1R 1, 30 : Evel em boa touet dit dre an Aotrou, Doue Israel, o lavarout : Ya, Salomon, da vab a reno war va lerc’h hag a goazezo war va zron em lec’h, evel-se e rin hiziv".
Bethsabée se mit à genoux, visage contre terre, et se prosterna devant le roi. Elle dit : « Que vive mon seigneur le roi David à jamais ! » 1R 1, 31 : Hag e taoublegas Betsabea, he dremm d’an douar, o stouiñ dirak ar roue hag o lavarout : "Bevet an aotrou roue David da viken !"
Le roi David reprit : « Appelez-moi le prêtre Sadoc, le prophète Nathan, et Benaya, fils de Joad ». Ils entrèrent chez le roi. 1R 1, 32 : Hag e lavaras ar roue David : "Galvit davedon Sadok, ar beleg, ha Natan, ar profed, ha Banaias, mab Joiada". Hag e teujont dirak ar roue.
Et le roi leur dit : « Prenez avec vous les serviteurs de votre maître. Vous placerez mon fils Salomon sur ma propre mule, et vous le ferez descendre à Guihone. 1R 1, 33 : Hag e lavaras ar roue dezho : "Kemerit ganeoc’h servijerien hoc’h aotrou, ha baleit Salomon, va mab, war va mulez, ha diskennit anezhañ betek Gihon.
Là, le prêtre Sadoc et le prophète Nathan lui donneront l’onction comme roi sur Israël. Vous sonnerez du cor et vous direz : “Vive le roi Salomon !” 1R 1, 34 : Hag e oleviñ a ray eno Sadok, ar beleg, ha Natan, ar profed, evel roue war Israel, hag e sonot er c’horn hag e lavarot : Bevet ar roue Salomon !
Vous remonterez à sa suite, il viendra s’asseoir sur mon trône et c’est lui qui régnera à ma place. Car je l’ai établi comme chef sur Israël et sur Juda. » 1R 1, 35 : Hag e pignot war e lerc’h, hag e yelo-eñ d’azezañ war va zron, hag e reno em lec’h. Dezhañ e roan urzh da vezañ rener war Israel ha war Youda".
Benaya, fils de Joad, répondit au roi : « Amen ! Et qu’ainsi parle le Seigneur, Dieu de mon seigneur le roi ! 1R 1, 36 : Hag e respontas Banaias, mab Joiada, d’ar roue, o lavarout : "Amen ! Evel ma lavar an Aotrou, Doue an aotrou roue,
Comme le Seigneur était avec mon seigneur le roi, qu’il soit ainsi avec Salomon ! Et qu’il élève son trône plus haut que le trône de mon seigneur le roi David. » 1R 1, 37 : evel ma oa an Aotrou gant an aotrou roue, evel-se ra vezo gant Salomon, en ur uhelaat e dron a-us da hini an aotrou roue David !"
Alors descendirent le prêtre Sadoc, Benaya, fils de Joad, les Kerétiens et les Pelétiens. Ils placèrent Salomon sur la mule du roi et le conduisirent à Guihone. 1R 1, 38 : Hag e tiskennas Sadok, ar beleg, ha Natan, ar profed, ha Banaias, mab Joiada, gant Kretiz ha Peletiz, o vale Salomon war vulez ar roue David hag ouzh e gas betek Gihon.
Le prêtre Sadoc prit dans la Tente la corne d’huile et donna l’onction à Salomon. On sonna du cor et tout le peuple dit : « Vive le roi Salomon ! » 1R 1, 39 : Hag e kemeras Sadok, ar beleg, korn an eoul eus an Deltenn, hag ec’h olevas Salomon, hag e sonas er c’horn, hag e lavaras an holl dud : "Bevet ar roue Salomon !"
Tout le peuple remonta derrière lui. Le peuple jouait de la flûte et manifestait une joie débordante, au point que la terre se fendait à leurs voix. 1R 1, 40 : Hag e pignas an holl dud war e lerc’h, hag an dud a c’hoarie gant fleütoù, hag o devoa levenez vras, ken e faoute an douar gant ar safar !
Adonias entendit, et tous ses invités avec lui. Ils finissaient de manger. Joab entendit le son du cor et demanda : « Pourquoi la cité résonne-t-elle de ce tumulte ? » 1R 1, 41 : Hag e klevas Adonias hag an holl gouvidi a oa gantañ oc’h echuiñ da zebriñ. Hag e klevas Joab son ar c’horn, hag e lavaras : "Perak kement a drouz e kêr, hag a cholori ?"
Tandis qu’il parlait, arriva Jonathan, fils du prêtre Abiatar. Adonias lui dit : « Viens, car tu es un homme de valeur : ce sont de bonnes nouvelles que tu apportes ! » 1R 1, 42 : Edo c’hoazh o komz, ha setu Jonatan, mab Abiatar, ar beleg, o tont. Hag e lavaras Adonias : "Deus ! Rak un den kadarn ez out, ha keloù mat a zo ganit ?"
Mais Jonathan répondit à Adonias : « Au contraire ! Notre seigneur le roi David a fait roi Salomon ! 1R 1, 43 : Hag e respontas Jonatan, o lavarout da Adonias : "Ac’hanta ! Hon aotrou roue David en deus graet roue Salomon.
Le roi a envoyé avec lui le prêtre Sadoc et le prophète Nathan, Benaya, fils de Joad, les Kerétiens et les Pelétiens, et ils l’ont placé sur la mule du roi. 1R 1, 44 : Hag en deus kaset gantañ an aotrou roue, Sadok, ar beleg, ha Natan, ar profed, ha Banaias, mab Joiada, ha Kretiz ha Peletiz, hag o deus e valeet war vulez ar roue,
Le prêtre Sadoc et le prophète Nathan lui ont donné l’onction comme roi à Guihone. Ils en sont remontés, tout joyeux ; la cité était en tumulte ! C’est là le bruit que vous avez entendu ! 1R 1, 45 : hag o deus e olevet Sadok, ar beleg, ha Natan, ar profed, evel roue, e Gihon ; hag e pignont alese, laouen, hag ez eus cholori e kêr : sed ar safar hoc’h eus klevet.
Bien plus : Salomon s’est assis sur le trône royal ! 1R 1, 46 : Azezet eo Salomon war dron ar rouantelezh,
Et puis les serviteurs du roi sont venus présenter leurs vœux à notre seigneur le roi David en disant : “Que ton Dieu rende le nom de Salomon plus fameux que ton nom, et qu’il élève son trône au-dessus de ton trône !” Alors le roi s’est prosterné sur son lit. 1R 1, 47 : hag ez eo aet servijerien ar roue da vennigañ hon aotrou, ar roue David, o lavarout : "Gwelloc’h da lakaio Doue anv Salomon eget da anv, hag uheloc’h e dron eget da hini ! Hag en deus azeulet ar roue war e wele ;
Et enfin, c’est ainsi qu’a parlé le roi : “Béni soit le Seigneur, le Dieu d’Israël, qui a donné aujourd’hui un homme pour s’asseoir sur mon trône, et qui a donné à mes yeux de le voir !” » 1R 1, 48 : hag evel-hen en deus komzet ar roue : ''Benniget ra vo an Aotrou, Doue Israel, en deus lakaet hiziv unan da azezañ war va zron, ha va daoulagad da welout se !'' ".
Tous les invités d’Adonias tremblèrent et se levèrent. Et ils s’enfuirent chacun de son côté. 1R 1, 49 : Ha spontet, e savas holl gouvidi Adonias, ha da vont pep hini gant e hent.
Adonias eut peur de Salomon. Il se leva et s’en fut empoigner les cornes de l’autel. 1R 1, 50 : Hag Adonias, aon dezhañ rak Salomon, a savas hag a yeas da gregiñ e kornioù an aoter.
Cela fut rapporté à Salomon : « Voici qu’Adonias a peur du roi Salomon. Voici qu’il est allé saisir les cornes de l’autel, en disant : “Que le roi Salomon me jure dès aujourd’hui qu’il ne fera pas mourir son serviteur par l’épée !” » 1R 1, 51 : Hag e voe kontet se da Salomon, o lavarout : "Setu ! Adonias, aon dezhañ rak ar roue Salomon, a zo krog e kornioù an aoter, hag a lavar : Ra douo din hiziv ar roue Salomon, ne ray ket mervel e servijer dre ar c’hleze".
Salomon répondit : « S’il devient un homme de valeur, pas un de ses cheveux ne tombera à terre. Mais si du mal se trouve en lui, il mourra ! » 1R 1, 52 : Hag e lavaras Salomon : "Mar be un den kadarn, ne gouezho ket ur vlevenn dezhañ d’an douar, met ma kaver falloni ennañ, e varvo".
Le roi Salomon envoya des gens le faire descendre de l’autel. Adonias vint se prosterner devant le roi Salomon, et Salomon lui dit : « Va dans ta maison ! » 1R 1, 53 : Hag e kasas ar roue Salomon tud d’e ziskenn diouzh an aoter. Hag ez erruas, hag e stouas dirak ar roue Salomon ; hag e lavaras dezhañ Salomon : "Kae d’ar gêr !"
