Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Levr kentañ ar Rouaned » Pennad 11

Levr kentañ ar Rouaned - Pennad 11

Levr : Levr kentañ ar Rouaned
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22

Pennad 11



Le roi Salomon aima de nombreuses femmes étrangères : outre la fille de Pharaon, des Moabites, des Ammonites, des Édomites, des Sidoniennes, des Hittites. 1R 11, 1 : Ar roue Salomon a garas maouezed estren e-leizh, en tu-hont da verc’h Faraon : Moabiadezed, Amoniadezed, Edomiadezed, Sidoniadez-ed, Hitiadezed,

Elles étaient de ces nations dont le Seigneur avait dit aux fils d’Israël : « Vous n’entrerez pas chez elles, et elles n’entreront pas chez vous : sûrement, elles détourneraient votre cœur vers leurs dieux. » Mais Salomon s’attacha à elles par amour. 1R 11, 2 : eus ar broioù en devoa lavaret an Aotrou da vibien Israel : "N’eot ket ganto, ha ned aint ket ganeoc’h, rak sur e sachfent ho kalonoù war-lerc’h o doueoù". Met outo en em stagas Salomon dre garantez.

Il eut sept cents femmes de rang princier et trois cents concubines ; et ses femmes détournèrent son cœur. 1R 11, 3 : Bez’ en devoe gwragez, priñsezed, seizh kant, hag adwragez, tri c’hant, hag e tiheñchas e wragez e galon.

Salomon vieillissait ; ses femmes le détournèrent vers d’autres dieux, et son cœur n’était plus tout entier au Seigneur, comme l’avait été celui de son père David. 1R 11, 4 : Da vare kozhni Salomon, e wragez a ziheñchas e galon war-lerc’h doueoù all, ha ne voe mui e galon en he fezh d’an Aotrou, e Zoue, evel ma oa bet kalon e dad, David.

Salomon prit part au culte d’Astarté, la déesse des Sidoniens, et à celui de Milcom, l’horrible idole des Ammonites. 1R 11, 5 : Mont a reas Salomon war-lerc’h Astarte, doueez ar Sidoniz, ha war-lerc’h Melc’hom, euzhadenn an Amoniz.

Il fit ce qui est mal aux yeux du Seigneur, et il ne lui obéit pas aussi parfaitement que son père David. 1R 11, 6 : Ober a reas Salomon ar pezh a zo fall ouzh daoulagad an Aotrou, ha ne heulias ket an Aotrou penn-da-benn evel m’en devoa graet David, e dad.

Il construisit alors, sur la montagne à l’est de Jérusalem, un lieu sacré pour Camosh, l’horrible idole de Moab, et un autre pour Milcom, l’horrible idole des Ammonites. 1R 11, 7 : Sevel a reas Salomon war ar menez a zo a-dal da Jeruzalem ur santual evit Kemoz, doue euzhus Moab, hag evit Moloc’h, doue euzhus bugale Amon.

Il en fit d’autres pour permettre à toutes ses femmes étrangères de brûler de l’encens et d’offrir des sacrifices à leurs dieux. 1R 11, 8 : Kement all a reas evit e holl wragez estren, a zeve louzeier c’hwez-vat hag a ginnige aberzhoù d’o doueoù.

Le Seigneur s’irrita contre Salomon parce qu’il s’était détourné du Seigneur Dieu d’Israël. Pourtant, celui-ci lui était apparu deux fois, 1R 11, 9 : An Aotrou Doue a yeas droug ennañ ouzh Salomon, dre m’en devoa distroet e galon diouzh an Aotrou, Doue Israel, hag a oa bet en em ziskouezet div wech dezhañ,

et lui avait défendu de suivre d’autres dieux ; mais Salomon avait désobéi. 1R 11, 10 : hag en devoa difennet outañ, en degouezhioù-se, da vont war-lerc’h doueoù all. Met n’en devoa ket miret ar gourc’hemenn roet dezhañ gant an Aotrou.

Le Seigneur lui déclara : « Puisque tu t’es conduit de cette manière, puisque tu n’as pas gardé mon alliance ni observé mes décrets, je vais t’enlever le royaume et le donner à l’un de tes serviteurs. 1R 11, 11 : Hag e lavaras an Aotrou da Salomon : "Peogwir ez out en em renet en doare-se ha n’ac’h eus ket miret va emglev, nag al lezennoù am boa kemennet dit, e tennin diganit ar rouantelezh hag e roin anezhi d’az servijer.

Seulement, à cause de ton père David, je ne ferai pas cela durant ta vie ; c’est de la main de ton fils que j’enlèverai le royaume. 1R 11, 12 : Koulskoude, dre garantez evit David, da dad, ne rin ket kement-se, e-keit ha ma vi bev, met he diframmañ a rin eus daouarn da vab.

Et encore, je ne lui enlèverai pas tout, je laisserai une tribu à ton fils, à cause de mon serviteur David et de Jérusalem, la ville que j’ai choisie. » 1R 11, 13 : ha n’eo ket an holl rouantelezh a fregin : ur meuriad a roin d’az mab, abalamour da Zavid, va servijer, hag abalamour da Jeruzalem, am eus dibabet".

Le Seigneur suscita un adversaire à Salomon : Hadad l’Édomite, qui était de la descendance royale d’Édom. 1R 11, 14 : Hag e savas an Aotrou un enebour da Salomon, Adad an Edomiad, eus gouenn ar roue a oa en Edom.

Au temps où David était en Édom, Joab, le chef de l’armée, était monté pour ensevelir les morts et avait frappé tous les mâles du pays d’Édom, 1R 11, 15 : Pa oa bet David a-enep Edom e oa aet Joab, penngadour e lu, da veziañ ar re lazhet, hag en devoa lazhet holl wazed Edom.

– car Joab et tout Israël étaient restés là pendant six mois, jusqu’à ce qu’ils aient supprimé tous les mâles d’Édom. 1R 11, 16 : C’hwec’h miz e oa chomet eno Joab hag Israel a-bezh, ken n’o devoa distrujet an holl wazed en Edom.

C’est alors que Hadad s’était enfui avec des Édomites, des serviteurs de son père, pour aller en Égypte. Hadad était encore un tout jeune homme. 1R 11, 17 : Met tec’het e oa Adad gant gwazed eus Edom, a-douez servijerien e dad, evit mont d’an Egipt. Adad a oa neuze ur paotr bihan.

Ils partirent de Madiane et arrivèrent à Parane. Ils prirent avec eux des hommes de Parane et arrivèrent en Égypte auprès de Pharaon, roi d’Égypte. Celui-ci lui donna une maison, lui promit le pain et lui attribua une terre. 1R 11, 18 : Loc’hañ a rejont eus Madian, hag ez errujont e Paran, hag e kemerjont gwazed ganto eus Paran hag ez errujont en Egipt, e ti Faraon, roue an Egipt, a roas dezhañ un ti, ha boued a gretaas dezhañ, ha douar a roas dezhañ.

Hadad fut en grande faveur auprès de Pharaon, qui lui donna pour épouse la sœur de sa femme, la sœur de Tapnès la reine mère. 1R 11, 19 : Hag e kavas Adad gras ouzh daoulagad Faraon, meurbet. Hemañ a roas dezhañ ur wreg, c’hoar e wreg, c’hoar Tafnes, an itron-rouanez.

La sœur de Tapnès lui enfanta son fils Guenoubath, et Tapnès l’éleva dans la maison de Pharaon. Guenoubath demeura donc dans la maison de Pharaon, parmi les fils de Pharaon. 1R 11, 20 : Hag e c’hanas dezhañ c’hoar Tafnes Genoubat, e vab, a voe desavet gant Tafnes e ti Faraon. Bez’ e oa Genoubat e ti Faraon e-touez mibien Faraon.

Hadad apprit en Égypte que David reposait avec ses pères, et que Joab, le chef de l’armée, était mort. Il dit à Pharaon : « Laisse-moi partir, que j’aille dans mon pays ! » 1R 11, 21 : Hag Adad a glevas, en Egipt, e oa gourvezet David gant e dadoù, hag e oa marvet Joab, jeneral an arme. Hag e lavaras Adad da Faraon : "Va lez da vont d’am bro".

Pharaon lui demanda : « Que te manque-t-il auprès de moi, pour que tu cherches à t’en aller dans ton pays ? » Il répondit : « Rien, mais laisse-moi partir. » 1R 11, 22 : Hag e lavaras dezhañ Faraon : "Petra a vank dit du-mañ, pa glaskez mont d’az pro ?" Hag e lavaras : "Netra, met va lez da vont".

Dieu suscita un autre adversaire à Salomon : Rezone, fils d’Éliada. Il s’était enfui de chez son maître Hadadèzer, roi de Soba ; 1R 11, 23 : Hag e savas Doue da Salomon un enebour all, Razon, mab Eliada, a oa tec’het eus ti Adadezer, roue Soba, e aotrou.

il avait ensuite rallié des hommes autour de lui et il était devenu chef de bande. Mais parce que David les massacrait, ils allèrent à Damas et s’y installèrent. Et ils régnèrent à Damas. 1R 11, 24 : Hemañ a vodas en-dro dezhañ gwazed, hag e voe penn ur strollad. Met, evel ma lazhe David anezho, ez ejont betek Damask hag e chomjont eno, hag e rejont e Damask.

Rezone fut un adversaire d’Israël durant toute la vie de Salomon. Voici le mal que fit Hadad : il eut Israël en aversion. Il avait régné sur Aram. 1R 11, 25 : Hemañ a voe enebour da Israel holl zeizioù Salomon. En tu-hont d’an droug a rae Adad, e hegas Israel hag e renas war Aram.

Jéroboam, fils de Nebath l’Éphraïmite, était de Seréda ; le nom de sa mère était Seroua ; elle était veuve. Lui était au service de Salomon et il se révolta contre le roi. 1R 11, 26 : Jeroboam, mab Nabat, un Efratiad eus Sareda, - anv e vamm a oa Sarva, ur vaouez intañvez - servijer Salomon, a savas e zorn a-enep d’ar roue.

Voici comment il se révolta contre le roi. Salomon construisait le Terre-Plein pour fermer la brèche de la Cité de David son père. 1R 11, 27 : Ha setu an degouezh en devoe da sevel e zorn a-enep d’ar roue : Salomon a save Mello, a gloze boulc’h kêr David, e dad.

Ce Jéroboam était quelqu’un de grande valeur. Salomon avait remarqué comment le jeune homme accomplissait son ouvrage, et il fit de lui l’inspecteur des corvées qui pesaient sur la Maison de Joseph. 1R 11, 28 : Hag an den-mañ, Jeroboam, a oa ur soudard kadarn ; hag e welas Salomon ar paotr-mañ oc’h ober al labour, hag e fizias ennañ an holl garg eus ti Jozef.

Un jour que Jéroboam était sorti de Jérusalem, il fut arrêté en chemin par le prophète Ahias de Silo ; celui-ci portait un manteau neuf, et tous deux étaient seuls dans la campagne. 1R 11, 29 : D’ar mare-se, evel ma oa Jeroboam o tont er-maez eus Jeruzalem, en em gavas gantañ Ahias, eus Silo, ar profed, war an hent. Gwisket e oa gant ur vantell nevez, hag e oant o-daou o-unan war ar maez.

Ahias prit le manteau neuf qu’il portait et le déchira en douze morceaux. 1R 11, 30 : Hag e tapas Ahias krog er vantell nevez-flamm a oa gantañ, a regas e daouzek tamm,

Puis il dit à Jéroboam : « Prends pour toi dix morceaux, car ainsi parle le Seigneur, Dieu d’Israël : Voici que je vais déchirer le royaume en l’arrachant à Salomon, et je te donnerai dix tribus. 1R 11, 31 : hag e lavaras da Jeroboam : "Kemer ganit dek tamm, rak evel-hen e komz an Aotrou, Doue Israel : Ez an da ziframmañ ar rouantelezh eus dorn Salomon, ha dit-te e roin dek meuriad,

Il lui restera une tribu, à cause de mon serviteur David, et de Jérusalem, la ville que je me suis choisie parmi toutes les tribus d’Israël. 1R 11, 32 : met gantañ e chomo ur meuriad abalamour da Zavid, va servijer, hag abalamour da Jeruzalem, ar gêr dibabet ganin eus a douez holl veuriadoù Israel,

C’est qu’ils m’ont abandonné et se sont prosternés devant Astarté, la déesse des Sidoniens, devant Camosh, le dieu de Moab, et devant Milcom, le dieu des Ammonites ; ils n’ont pas marché dans mes chemins, pour pratiquer ce qui est droit à mes yeux et respecter mes décrets et mes ordonnances, comme l’a fait David, son père. 1R 11, 33 : peogwir o deus va dilezet, en ur stouiñ dirak Astarte, doueez ar Sidoniz, Kamos, doue Moab, ha Melc’hom, doue mibien Amon, e-lec’h kerzhout gant va hentoù, ober ar reizh ouzh va daoulagad, va reolioù ha va setañsoù, evel David, e dad.

Mais je ne reprendrai pas de sa main tout le royaume, car je le maintiendrai prince tous les jours de sa vie, à cause de David, mon serviteur, que j’ai choisi, lui qui a gardé mes commandements et mes décrets. 1R 11, 34 : Met ne dapin ket an holl rouantelezh eus e zorn. Priñs e talc’hin anezhañ e-keit ha ma vevo, abalamour da Zavid, va servijer, am boa dibabet, hag a vire va gourc’hemennoù ha va reolennoù.

Je reprendrai des mains de son fils la royauté et je te la donnerai sur dix tribus. 1R 11, 35 : Tapout a rin ar rouantelezh eus dorn e vab da reiñ dit, gant dek meuriad.

Mais à son fils, je donnerai une seule tribu pour que mon serviteur David ait toujours une lampe qui brille devant moi, à Jérusalem, la ville que je me suis choisie pour y mettre mon nom. 1R 11, 36 : D’e vab e roin ur meuriad hepken, ma vezo goulaouenn David, va servijer, bepred dirazon e Jeruzalem, ar gêr am boa dibabet evidon da lakaat va anv e-barzh.

Toi, je te prendrai, tu régneras sur tout ce que tu désires, et tu seras roi sur Israël. 1R 11, 37 : Ha da gemer a rin evit ren, a-grenn evel ma c’hoantaio da ene, hag e vi roue war Israel.

Si tu obéis à tout ce que je vais te commander, si tu marches dans mes chemins et si tu pratiques ce qui est droit à mes yeux, en gardant mes décrets et mes commandements, comme l’a fait David mon serviteur, alors je serai avec toi et je construirai pour toi une maison stable, comme celle que j’ai bâtie pour David, et je te donnerai Israël. 1R 11, 38 : Ma selaouez holl bezh am eus gourc’hemennet dit ha ma kerzhez gant va hentoù, ma rez ar reizh ouzh va daoulagad, en ur virout va reolioù ha va gourc’hemennoù, evel ma reas David, va servijer, e vin ganit, hag e savin dit un ti padus evel em eus savet da Zavid, hag e roin Israel dit.

De la sorte, j’humilierai la descendance de David, mais pas pour toujours. » 1R 11, 39 : Uvelaat a rin gouenn David en abeg da se, met ne vo ket evit bepred".

Salomon chercha à faire mourir Jéroboam. Jéroboam se leva et s’enfuit en Égypte auprès de Shishaq, roi d’Égypte, et il vécut en Égypte jusqu’à la mort de Salomon. 1R 11, 40 : Hag e klaskas Salomon lakaat Jeroboam d’ar marv, met loc’hañ a reas Jeroboam hag e skarzhas d’an Egipt, e-kichen Sesak, roue an Egipt ; hag e voe en Egipt betek marv Salomon.

Le reste des actions de Salomon, tout ce qu’il a fait, et sa sagesse, cela n’est-il pas écrit dans le livre des Actes de Salomon ? 1R 11, 41 : Peurrest istor Salomon, kement a reas, e furnez, daoust ha n’emaint ket skrivet war levr istor Salomon ?

Le temps que Salomon régna à Jérusalem sur tout Israël fut de quarante ans. 1R 11, 42 : An amzer ma renas Salomon e Jeruzalem a voe daou-ugent vloaz.

Puis Salomon reposa avec ses pères, et il fut enseveli dans la Cité de David son père. Son fils Roboam régna à sa place. 1R 11, 43 : Hag e c’hourvezas Salomon gant e hendadoù, hag e voe beziet e Kêr David, e dad, hag e renas Roboam, e vab, war e lerc’h.