Levr kentañ ar Rouaned - Pennad 12
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22
Pennad 12
Roboam se rendit à Sichem ; c’est à Sichem, en effet, que tout Israël était venu pour le faire roi. 1R 12, 1 : Hag ez eas Roboam da Sikem, rak e Sikem e oa deuet Israel a-bezh da ober ur roue anezhañ.
Jéroboam, fils de Nebath, apprit la nouvelle. À cette époque, il était encore en Égypte. – Il s’était enfui loin du roi Salomon et, depuis, il demeurait en Égypte. 1R 12, 2 : Ha pa glevas se Jeroboam, mab Nabat, a oa bepred en Egipt, e-lec’h ma oa tec’het rak ar roue Salomon, e tistroas Jeroboam eus an Egipt.
On envoya chercher Jéroboam, et il vint, ainsi que toute l’assemblée d’Israël. Ils s’adressèrent à Roboam en disant : « Ton père a rendu pénible notre joug ; toi, maintenant, allège la pénible servitude imposée par ton père, et le joug pesant qu’il nous a infligé ; alors nous te servirons. » 1R 12, 3 : Kaset e oa bet tud d’e c’hervel hag ez erruas Jeroboam gant holl gumuniezh Israel, hag e komzas ouzh Roboam, o lavarout : "Da dad en devoa graet rust hor yev ; met te, bremañ, skañva sklavelezh da dad, skañva e yev re bounner en devoa lakaet warnomp, ha da servijañ a raimp".
Il leur répondit : « Retirez-vous pour trois jours, puis revenez vers moi. » Et le peuple se retira. 1R 12, 5 : Hag e respontas dezho : "Kit ! hag a-benn tri deiz addeuit d’am c’haout !" Hag ez eas an dud.
Le roi Roboam prit conseil des anciens, ceux qui s’étaient tenus en présence de son père Salomon, de son vivant. Il leur dit : « Quelle réponse conseillez-vous de faire à ce peuple ? » 1R 12, 6 : Ha kuzul a c’houlennas ar roue Roboam digant an Henaourien a veze dirak Salomon, e dad, pa oa bev, o lavarout : "Penaos e kuzuilhit din respont d’ar bobl-se ? Petra ?"
Ils lui dirent alors : « Si tu te fais aujourd’hui le serviteur de ce peuple, si tu te mets à leur service, et si, dans ta réponse, tu leur adresses des paroles bienveillantes, ils seront tes serviteurs pour toujours. » 1R 12, 7 : Hag e komzjont outañ, o lavarout : "Hiziv, ma vezez e servij ar bobl-se, mar o servijez, ma respontez, o lavarout dezho komzoù brav, e vezint da servijerien bepred".
Mais il négligea le conseil que lui donnaient les anciens ; il prit conseil des jeunes gens qui avaient grandi avec lui et qui se tenaient en sa présence. 1R 12, 8 : Met dilezel a reas kuzul an Henaourien o devoa roet an ali-se dezhañ, hag e kemeras kuzul digant ar baotred o devoa kresket gantañ hag a veze gantañ,
Il leur demanda : « Que conseillez-vous ? Quelle réponse allons-nous faire à ce peuple qui m’a parlé en disant : “Allège donc le joug que nous a infligé ton père” ? » 1R 12, 9 : hag e lavaras dezho : "Petra a guzuilhit din rentañ evel respont d’ar bobl-se he deus komzet ouzhin, o lavarout : Skañva ar yev en deus lakaet da dad warnomp" ?
Les jeunes gens qui avaient grandi avec lui répondirent : « Voici ce que tu répondras à ce peuple qui t’a parlé en disant : “Ton père a rendu lourd notre joug : mais toi, pour nous, allège-le”. Voici ce que tu leur diras : “Mon petit doigt est plus fort que les reins de mon père. 1R 12, 10 : Hag e komzas outañ ar baotred a oa bet savet gantañ, o lavarout : "Da dad en deus pounneraet hor yev, ha te, gra skañvoc’h ar yev warnomp. evel-hen e lavari dezho : Va biz bihan a zo tevoc’h eget lounezhi va zad ;
S’il est vrai que mon père vous accablait sous un joug pesant, je vais, moi, ajouter encore à votre joug. Mon père vous a corrigés avec des lanières ? Eh bien, moi, je vous corrigerai avec des fouets à pointes de fer !” » 1R 12, 11 : mar en deus va zad sammet warnoc’h ur yev pounner, ac’hanta ! Me a bounneraio ho yev ! Va zad ho kastize gant skourjezoù, ha me ho kastizo gant kruged !"
Le troisième jour, Jéroboam revint, ainsi que tout le peuple, auprès de Roboam, conformément à la parole du roi : « Revenez vers moi le troisième jour ». 1R 12, 12 : Hag ez erruas Jeroboam gant an holl bobl da gaout Roboam d’an trede deiz, evel m’en devoa lavaret ar roue en ur lavarout : "Addeuit davedon a-benn tri deiz !"
Et le roi répondit durement au peuple, en négligeant le conseil donné par les anciens. 1R 12, 13 : Hag e voe rust respont ar roue d’ar bobl : dilezel a reas kuzul an Henaourien o devoa e guzuliet,
Il parla au peuple en suivant le conseil des jeunes gens : « Mon père a rendu lourd votre joug, je vais, moi, ajouter encore à votre joug. Mon père vous a corrigés avec des lanières ? Eh bien, moi, je vous corrigerai avec des fouets à pointes de fer ! » 1R 12, 14 : hag e komzas outo hervez kuzul ar baotred, o lavarout : "Va zad en devoa graet pounner ho yev, ha me a bounneraio ar yev-se ! Va zad ho kastize gant skourjezoù, ha me ho kastizo gant kruged !"
Ainsi, le roi n’écouta pas le peuple ; en effet, la tournure que prenaient les choses venait du Seigneur, pour que s’accomplisse la parole que le Seigneur avait dite par l’intermédiaire d’Ahias de Silo à Jéroboam, fils de Nebath. 1R 12, 15 : Ne selaouas ket ar roue ar bobl, met an abeg da gement-mañ, a-berzh an Aotrou, a oa seveniñ ar gomz en devoa lavaret an Aotrou dre Ahias, ar Siloniad, da Jeroboam, mab Nabat.
Tout Israël vit que le roi ne les avait pas écoutés. Le peuple rétorqua au roi : « Quelle part avons-nous chez David ? Pas d’héritage chez le fils de Jessé ! À tes tentes, Israël ! Maintenant, David, pourvois donc à ta maison ! » Et Israël s’en alla dans ses tentes. 1R 12, 16 : Ha pa welas Israel a-bezh ne selaoue ket ar roue outo, e rentas ar bobl d’ar roue he respont, o lavarout : "Petra hon eus a lod gant David ? Ha n’emañ ket hon hêrezh gant mab Jese ? D’az tinelloù, Israel ! Bremañ, sell ouzh da diegezh, David !" Hag ez eas an Israeliz d’o zinelloù.
Quant aux fils d’Israël qui demeuraient dans les villes de Juda, Roboam régna sur eux. 1R 12, 17 : Ha bugale Israel a oa o chom e kêrioù Youda : ren a reas warno Roboam.
Le roi Roboam envoya Adoram, le chef de la corvée ; mais tout Israël le lapida, et il mourut. Et le roi Roboam se vit contraint de monter sur un char pour s’enfuir à Jérusalem. 1R 12, 18 : Kas a reas ar roue Roboam Adoram evit an truajoù, met e labezañ a reas Israel a-bezh gant mein, hag e varvas. Hag ar roue Roboam en em zifretas da bignat war e garr evit tec’hout da Jeruzalem.
Les dix tribus d’Israël rejetèrent la maison de David, et cette situation dure encore aujourd’hui où ceci est écrit. 1R 12, 19 : Hag evel-se e voe dispartiet Israel diouzh Ti David betek an deiz a hiziv.
Dès que tout Israël apprit que Jéroboam était revenu, on l’envoya chercher pour qu’il vienne à la réunion du peuple, et on le fit roi sur tout Israël. Il ne restait, pour suivre la Maison de David, que la seule tribu de Juda. 1R 12, 20 : Ha setu, pa glevas Israel a-bezh e oa distroet Jeroboam, e kasjont d’e c’hervel d’an emvod, hag hen ober a rejont roue war Israel a-bezh ; ne voe o heuliañ tiegezh David nemet meuriad Youda, e-unan.
Roboam arriva à Jérusalem. Il rassembla toute la maison de Juda et la tribu de Benjamin, cent quatre-vingt mille guerriers d’élite, pour combattre la Maison d’Israël, afin de rendre la royauté à Roboam, fils de Salomon. 1R 12, 21 : Hag erruet Roboam e Jeruzalem, e vodas holl diegezh Youda ha meuriad Benjamin, kant pevar-ugent mil den eus an dibab, da ober brezel, evit argadiñ a-enep da diegezh Israel, ha degas ar rouantelezh da Roboam, mab Salomon.
Alors, la parole de Dieu fut adressée à Shemaya, homme de Dieu : 1R 12, 22 : Hag e voe komz Doue gant Semeia, den-Doue, o lavarout :
« Parle à Roboam, fils de Salomon, roi de Juda, à toute la Maison de Juda et de Benjamin, et au reste du peuple : 1R 12, 23 : Komz ouzh Roboam, mab Salomon, roue Youda, hag ouzh holl diegezh Youda ha Benjamin, hag ouzh peurrest ar bobl, o lavarout :
“Ainsi parle le Seigneur : Ne montez pas, ne faites pas la guerre à vos frères, les fils d’Israël. Retournez chacun chez soi, car je suis moi-même à l’origine de cette affaire”. » Alors ils écoutèrent la parole du Seigneur et ils s’en retournèrent selon la parole du Seigneur. 1R 12, 24 : evel-hen e komz an Aotrou : Na bignit ket d’ober brezel d’ho preudeur, bugale Israel ; distroit pep hini d’ar gêr ; eus va ferzh e oa an dra-se". Hag ar re-mañ, klevet ganto komz an Aotrou, a zistroas, o vont kuit hervez komz an Aotrou.
Jéroboam fortifia Sichem dans la montagne d’Éphraïm et s’y établit. Puis il en sortit et fortifia Penouël. 1R 12, 25 : Hag ec’h adsavas Jeroboam Sikem, war venez Efraim, hag e chomas enni, hag ez eas alese da sevel Penouel.
Jéroboam se dit : « Maintenant, le royaume risque fort de se rallier de nouveau à la maison de David. 1R 12, 26 : Hag e lavaras Jeroboam en e galon : "Bremañ e tistroio ar rouantelezh da diegezh David.
Si le peuple continue de monter à Jérusalem pour offrir des sacrifices dans la maison du Seigneur, le cœur de ce peuple reviendra vers son souverain, Roboam, roi de Juda, et l’on me tuera. » 1R 12, 27 : Mar pign ar bobl-mañ d’ober aberzhoù da Dempl an Aotrou e Jeruzalem, ez tistroio kalon an dud-se d’o aotrou, da Roboam, roue Youda, ha va lazhañ a raint, hag e tistroint da Roboam, roue Youda".
Après avoir tenu conseil, Jéroboam fit fabriquer deux veaux en or, et il déclara au peuple : « Voilà trop longtemps que vous montez à Jérusalem ! Israël, voici tes dieux, qui t’ont fait monter du pays d’Égypte. » 1R 12, 28 : Kuzul a gemeras ar roue, hag e reas daou leue aour, hag e lavaras dezho : "Alies a-walc’h ez oc’h pignet da Jeruzalem. Setu da zoueoù, Israel, ar re o deus da savet eus bro Egipt !"
Il plaça l’un des deux veaux à Béthel, l’autre à Dane, 1R 12, 29 : Hag e lakaas unan e Betel, hag un all a lakaas e Dan.
et ce fut un grand péché. Le peuple conduisit en procession celui qui allait à Dane. 1R 12, 30 : Un degouezh a bec’hed e voe kement-se, rak ar bobl a yae betek Dan da azeuliñ al leue.
Jéroboam y établit un temple à la manière des lieux sacrés. Il institua des prêtres pris n’importe où, et qui n’étaient pas des descendants de Lévi. 1R 12, 31 : Sevel a reas temploù war an uhel-lec’hioù hag e reas beleien gant tud kemeret eus ar bobl kumun, tud ha na oant ket eus rummad Levi.
Jéroboam célébra la fête le quinzième jour du huitième mois, fête pareille à celle que l’on célébrait en Juda, et il monta à l’autel. Il fit de même à Béthel en offrant des sacrifices aux veaux qu’il avait fabriqués ; il établit à Béthel les prêtres des lieux sacrés qu’il avait institués. 1R 12, 32 : Hag e reas Jeroboam ur gouel, d’an eizhvet miz, d’ar pemzekvet deiz eus ar miz, diwar skouer ar Gouel a veze lidet e bro-Youda, hag e savas ouzh an aoter. Evel-se e reas e Betel evit ma vije kinniget aberzhoù d’al leueoù fardet gantañ. E Betel e lakaas ar veleien evit servij ar santualioù-menez savet gantañ.
Il monta à l’autel qu’il avait édifié à Béthel, le quinze du huitième mois, date qu’il avait de lui-même fixée. Il organisa une fête pour les fils d’Israël et il monta à l’autel pour brûler de l’encens. 1R 12, 33 : Hag e pignas ouzh an aoter en devoa graet e Betel, d’ar pemzekvet deiz eus an eizhvet miz, ar miz en devoa ijinet e-unan : ober a reas ur gouel evit bugale Israel, hag e pignas ouzh an aoter da zêviñ ezañs.
