Levr Ezekiel - Pennad 35
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48
Pennad 35
La parole du Seigneur me fut adressée : Ez 35, 1 : Lavar an Aotrou a zeuas din dindan ar c’homzoù-mañ :
« Fils d’homme, dirige ton regard vers la montagne de Séïr et prophétise contre elle. Ez 35, 2 : Mab-den, tro da zremm a-bann etrezek Menez Seir, ha diougan a-enep dezhañ ;
Tu lui diras : Ainsi parle le Seigneur Dieu : Me voici contre toi, montagne de Séïr ! J’étendrai la main contre toi et je ferai de toi une solitude désolée. Ez 35, 3 : lavarout a ri dezhañ : Evel-hen e komz Doue an Aotrou : Setu-me a-enep dit, Menez Seir ! Astenn a rin va dorn a-enep dit evit ober ac’hanout ur vantridigezh hag ur wastidigezh,
Je mettrai tes villes en ruine ; toi-même tu deviendras un lieu désolé. Alors tu sauras que Je suis le Seigneur. Ez 35, 4 : da gêrioù a lakain da vezañ rivinoù, ha te ur mantr hag un dismantr e vi, hag anavezout a ri ez eo me eo an Aotrou !
Parce que ton hostilité a été perpétuelle, et que tu as livré les fils d’Israël au pouvoir de l’épée, au temps de leur débâcle, au temps de la dernière de leurs fautes, Ez 35, 5 : Dre m’ac’h eus maget enebiezh a-vis-koazh outo ha droukroet da c’halloud ar c’hleze mibien Israel e deiz o gwalleurioù, en deiz m’am eus roet ur fin d’o zorfedoù,
eh bien, par ma vie – oracle du Seigneur Dieu – je te mettrai à sang, et le sang te poursuivra ; puisque tu n’as pas haï le sang, le sang te poursuivra. Ez 35, 6 : ac’hanta, dre va buhez, diougan Doue an Aotrou, da ziwadañ a rin ha da wad a redo war da lerc’h ; ya, peogwir ec’h eus pec’het o skuilh gwad, e redo ar gwad war da lerc’h.
Je ferai de la montagne de Séïr une solitude désolée, j’en retrancherai ceux qui la parcourent en tous sens. Ez 35, 7 : Ober a rin eus Menez Seir ul lec’h digenvez, ur gouelec’h, ha troc’hañ a rin kuit tremeniad ha den o tistreiñ.
Je remplirai de victimes ses montagnes. Sur tes collines, dans tes vallées, dans tous tes ravins, tomberont les victimes de l’épée. Ez 35, 8 : Leuniañ a rin da venezioù a dud lazhet ; war da dorgennoù, er saonennoù, ez holl stankennoù e kouezho muntridi ar c’hleze.
Je ferai de toi une désolation perpétuelle, et tes villes ne seront plus habitées. Alors vous saurez que Je suis le Seigneur. Ez 35, 9 : Ober a rin ac’hanout ur rivin peurbadel, ha da gêrioù ne vint ket annezet ken ; ha gouzout a reot ez eo me eo an Aotrou !
Parce que tu as dit : “Les deux nations et les deux pays seront à moi, nous en prendrons possession”, alors que le Seigneur est là, Ez 35, 10 : Dre m’ac’h eus lavaret : an div vroad, an div vro a zo din-me, mont a ran da gaout dalc’h warno, goude ma oa an Aotrou eno,
eh bien, par ma vie – oracle du Seigneur Dieu – je te traiterai selon la colère et la jalousie dont tu as fait preuve dans ta haine pour eux ; pour eux, je me ferai connaître par la manière dont je te jugerai. Ez 35, 11 : ac’hanta, dre va buhez, diougan Doue an Aotrou ! Ober a rin ouzhit hervez ar gounnar hag ar warizi ac’h eus bet ez kasoni enep dezho, hag en em lakaat a rin da vezañ anavezet ennout pa varnin ac’hanout.
Alors tu sauras que Je suis le Seigneur ; j’ai entendu toutes les insultes que tu as proférées au sujet des montagnes d’Israël : “Elles sont un lieu désolé ! Elles nous sont données en pâture !” Ez 35, 12 : Hag anavezout a ri em eus me an Aotrou klevet an holl gunujennoù ac’h eus distaget a-enep menezioù Israel, pa lavares : Drastet int, roet ez int deomp-ni da zebriñ !
Vous l’avez pris de haut avec moi ; vous vous êtes répandus en paroles contre moi : j’ai bien entendu ! Ez 35, 13 : Distaget hoc’h eus komzoù rok a-enep din ; komzoù drouk e-leizh hoc’h eus rannet a-enep din ; ha klevet em eus.
Ainsi parle le Seigneur Dieu : Alors que tout le pays se réjouira, je ferai de toi une désolation. Ez 35, 14 : Evel-hen e komz Doue an Aotrou : Pa ’n em laouenaio an douar a-bezh, e rin ac’hanout ur mantr ;
Tu te réjouis de ce que l’héritage de la maison d’Israël est une désolation : je te rendrai la pareille ! Tu deviendras une désolation, montagne de Séïr, pays d’Édom tout entier. Alors on saura que Je suis le Seigneur. » Ez 35, 15 : Evel m’ac’h eus kemeret joa dirak hêrezh tiegezh Israel pa-z eo bet gwastet, evel-se e rin dit ; drastet e vi, Menez Seir, evel Edom en e bezh ; hag e vo gouezet ez eo me eo an Aotrou !
