Levr Ezekiel - Pennad 47
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48
Pennad 47
L’homme me fit revenir à l’entrée de la Maison, et voici : sous le seuil de la Maison, de l’eau jaillissait vers l’orient, puisque la façade de la Maison était du côté de l’orient. L’eau descendait de dessous le côté droit de la Maison, au sud de l’autel. Ez 47, 1 : Va degas a reas en-dro da zor an Ti, ha setu ma strinke dour eus dindan treuzoù an Ti, war-zu ar reter, rak troet e oa talbenn an Ti war-zu ar reter. An dour a ziskenne eus dindan kostez dehou an Templ, e kreisteiz an aoter.
L’homme me fit sortir par la porte du nord et me fit faire le tour par l’extérieur, jusqu’à la porte qui fait face à l’orient, et là encore l’eau coulait du côté droit. Ez 47, 2 : Ha goude-se e lakaas ac’hanon da vont er-maez dre zor an hanternoz, hag e reas din ober an dro dre an diavaez, betek an nor diavaez a sell ouzh ar reter, ha setu ma rede an dour eus an tu kreisteiz.
L’homme s’éloigna vers l’orient, un cordeau à la main, et il mesura une distance de mille coudées ; alors il me fit traverser l’eau : j’en avais jusqu’aux chevilles. Ez 47, 3 : Pellaat a reas an den war-zu ar reter gant ar gordenn-vuzuliañ en devoa en e zorn hag e vuzulias mil ilinad ; hag e reas din treuziñ an dour, dour am boa betek an daou ufern.
Il mesura encore mille coudées et me fit traverser l’eau : j’en avais jusqu’aux genoux. Il mesura encore mille coudées et me fit traverser : j’en avais jusqu’aux reins. Ez 47, 4 : Muzuliañ a reas c’hoazh mil ilinad, va lakaat da dreuziñ an dour, ha dour am boa betek va daoulin. Muzuliañ a reas mil c’hoazh : va lakaat da dreuziñ an dour, ha dour em boa betek va lounezhi.
Il en mesura encore mille : c’était un torrent que je ne pouvais traverser ; l’eau avait grossi, il aurait fallu nager : c’était un torrent infranchissable. Ez 47, 5 : Adarre e vuzulias mil : hag e oa ur froud n’hellen ket treuziñ, rak savet e oa an dour, ken uhel ma ranked neuial ; ur froud didreuzus e oa.
Alors il me dit : « As-tu vu, fils d’homme ? » Puis il me ramena au bord du torrent. Ez 47, 6 : Hag e lavaras din : Ha gwelet ac’h eus, mab-den ? Va c’has a reas gantañ, ha goude-se va degas en-dro war ribl ar froud.
Quand il m’eut ramené, voici qu’il y avait au bord du torrent, de chaque côté, des arbres en grand nombre. Ez 47, 7 : Pa zeuis en-dro, setu ma oa war ribloù ar froud gwez stank-meurbet war an eil tu hag egile.
Il me dit : « Cette eau coule vers la région de l’orient, elle descend dans la vallée du Jourdain, et se déverse dans la mer Morte, dont elle assainit les eaux. Ez 47, 8 : Hag e lavaras din : an dour-se a ya da gaout rannvro ar reter ; diskenn a ra er blaenenn evit mont d’ar Mor, en dourioù heugus, yac’haet an dourioù-se.
En tout lieu où parviendra le torrent, tous les animaux pourront vivre et foisonner. Le poisson sera très abondant, car cette eau assainit tout ce qu’elle pénètre, et la vie apparaît en tout lieu où arrive le torrent. Ez 47, 9 : Kement loen bev o fonnañ a vevo e kement lec’h ma tizho ar froud, pesked niverus-kenañ a vo e lec’h ma teuio an dour-se, rak yac’haat a ra ; hag ar vuhez en em zispak e kement lec’h ma-z a ar froud.
Alors des pêcheurs se tiendront sur la rive depuis Enn-Guèdi jusqu’à Enn-Églaïm ; on y fera sécher les filets. Les espèces de poissons seront aussi nombreuses que celles de la Méditerranée. Ez 47, 10 : Hag e c’hoarvezo m’en em zalc’ho pesketaerien war e ribloù a-dal Engaddi betek En-Eglayim ; ul lec’h da stegnañ ar rouedoù e vo. Ar pesked a vo eno, hervez o seurtoù, niverus-kenañ, evel pesked ar Mor Bras.
Mais ses marais et ses bassins ne seront pas assainis : ils seront réservés au sel. Ez 47, 11 : Ar geunioù avat hag ar paludoù ne vint ket yac’haet, lezet e vint d’an holen.
Au bord du torrent, sur les deux rives, toutes sortes d’arbres fruitiers pousseront ; leur feuillage ne se flétrira pas et leurs fruits ne manqueront pas. Chaque mois ils porteront des fruits nouveaux, car cette eau vient du sanctuaire. Les fruits seront une nourriture, et les feuilles un remède. » Ez 47, 12 : E-kichen ar froud, war e ribloù, war an eil tu hag egile, e kresko gwez-frouezh a bep seurt na weñvo ket o deliadur, na baouezo ket o frouezhioù ; bep miz e taolint frouezh nevez, rak o dourioù a zeu eus ar santual ; hag e servijo o frouezh da vagadur hag o delioù da louzoù-pare.
Ainsi parle le Seigneur Dieu : Voici les frontières d’après lesquelles vous partagerez le pays entre les douze tribus d’Israël, avec deux parts pour Joseph. Ez 47, 13 : Evel-hen e lavar Doue hon Aotrou : sed amañ bevennoù an tachennoù-bro a lodennot etre daouzek meuriad Israel, en ur reiñ div lodenn da Jozef.
Vous l’aurez comme héritage, chacun à part égale, car j’ai juré, la main levée, de le donner à vos pères ; ce pays vous revient en héritage. Ez 47, 14 : Ho lod ho po da hêrezh an eil re hag ar re all, rak touet em eus, savet va dorn ganin, reiñ ar vro-mañ d’ho tadoù, ma tegouezhfe ganeoc’h da hêrezh.
Voici la frontière du pays. Du côté nord, depuis la Méditerranée : la route de Hètlone – celle qui va à Cedâd –, Ez 47, 15 : Sed amañ bevenn ar vro. Etrezek an hanternoz, a-dal ar Mor Bras : war-zu Hetlon betek antre Hamat, Sedada,
Hamath, Bérotaï, Sibraïm, qui est entre le territoire de Damas et le territoire de Hamath, Hacer-hat-Tikone qui est vers le territoire de Haurane. Ez 47, 16 : Berota, Sibraim, hag a zo etre tolead Damask ha tolead Hamat, Haser Hatikon hag a zo war vevenn an Haoran.
Ainsi la frontière ira de la mer jusqu’à Haçar-Einane, le territoire de Damas étant au nord ainsi que le territoire de Hamath. Tel est le côté nord. Ez 47, 17 : An harzoù a yelo eus ar Mor da Hasar-Einon, tolead Damask o vezañ en hanternoz, evel tolead Hamat. Setu evit tu an hanternoz.
Du côté oriental : entre le Haurane et Damas, entre le Galaad et la terre d’Israël, le Jourdain servira de frontière, jusqu’à la mer orientale, vers Tamar. Tel est le côté de l’orient. Ez 47, 18 : Evit tu ar sav-heol ; etre an Haoran ha Damask, etre Galaad ha bro Israel, eo ar Jordan a servijo da harzoù betek Mor ar reter ha betek Tamar : setu aze evit tu ar sav-heol.
Du côté méridional, au midi : de Tamar jusqu’aux eaux de Mériba de Cadès, jusqu’au Torrent d’Égypte vers la Méditerranée. Tel est le côté du midi, vers le Néguev. Ez 47, 19 : Etrezek ar c’hreisteiz, adal Tamar betek dourioù Meriba-Kadesh etrezek ar froud betek ar Mor Bras. Evel-se evit tu ar c’hreisteiz.
Et du côté occidental : la Méditerranée, depuis la frontière sud jusqu’en face de l’Entrée-de-Hamath. Tel est le côté occidental. Ez 47, 20 : Eus tu ar c’huzh-heol : ar Mor Bras a vo ar vevenn betek a-dal da antre Hamat : sed aze tu ar c’huzh-heol.
Vous partagerez le pays entre vous – entre les tribus d’Israël. Ez 47, 21 : Lodennañ a reot ar vro kenetrezoc’h hervez meuriadoù Israel.
Cela vous reviendra en héritage. Vous le ferez pour vous et pour les immigrés résidant parmi vous, qui ont engendré des fils parmi vous ; ils seront pour vous comme un Israélite de souche au milieu des fils d’Israël ; avec vous ils recevront une part d’héritage, au milieu des tribus d’Israël. Ez 47, 22 : Ober a reot ma vo deoc’h da hêrezh, evel d’an estrenien a zo o chom en ho touez hag o devo engehentet bugale en ho metoù ; rak ober a reot outo evel ouzh tud eus ar vro e-mesk mibien Israel.
C’est dans la tribu où réside l’immigré, c’est là que vous lui donnerez sa part d’héritage – oracle du Seigneur Dieu. Ez 47, 23 : Er meuriad ma vo o chom, eno eo e roiot d’an estrañjour e lod-hêrezh, diougan Doue an Aotrou.
