Livre de Job - Chapitre 26
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42
Chapitre 26
Job prit la parole et dit : Jb 26, 1 : Job en em lakaas da gomz hag a lavaras :
« Comme tu assistes celui qui est sans force et secours le bras sans vigueur ! Jb 26, 2 : Na pegement e skoazellez an den dinerzh, hag e sikourez ar vrec’h distegnet !
Comme tu conseilles qui n’a pas de sagesse et dispenses largement le savoir-faire ! Jb 26, 3 : Na pegement ac’h eus roet kuzulioù d’an den difur, ha diskouezet da skiantegezh vras !
À qui adresses-tu des paroles, et qui t’inspire ce qui sort de toi ? Jb 26, 4 : Met evit piv emaout o tistagañ gerioù, ha spered piv eo an hini ’zo o tont ac’hanout ?
Les ombres tremblent au-dessous des eaux et de leurs habitants. Jb 26, 5 : Ouzh traoñ emañ an Anaon o krenañ, an dourioù hag ar re a zo o chom enno ;
Le séjour des morts est à nu devant lui, et l’abîme est sans voile. Jb 26, 6 : rak noazh eo ar Sheol dirazañ, n’eus gouel ebet o kuzhat dezhañ an Abaddon !
Il étend les espaces du nord au-dessus du chaos, suspend la terre sur le vide. Jb 26, 7 : Stegnet en deus an hanternoz war ar goullo, derc’hel a ra an douar e-pign war an netra.
Il enserre les eaux dans ses nuages, sans que la nuée crève sous leur poids. Jb 26, 8 : pakañ a ra an doureier en e goabrennoù, hep ma teufe an oabl da fregañ dindano ;
Il dérobe la vue de son trône en déployant sur lui sa nuée. Jb 26, 9 : goleiñ a ra dremm al loargann, en ur astenn warni e goumoul.
Il a tracé un cercle sur la face des eaux, à la limite de la lumière et des ténèbres. Jb 26, 10 : Treset en deus ur c’helc’h war-c’horre an dourioù, betek ar vevenn etre ar sklêrijenn hag an teñvalderioù ;
Les colonnes du ciel vacillent, épouvantées, à sa menace. Jb 26, 11 : peulioù an Neñv a vez stroñset, ha sebezet gant e c’hourdrouz ;
Par sa force il a dompté la mer et, par son intelligence, écrasé le Monstre marin. Jb 26, 12 : gant E nerzh en deus faoutet ar Mor ha dre E skiant en deus breset Rac’hab ;
Par son souffle il a rendu le ciel serein, sa main a transpercé le Serpent fuyard. Jb 26, 13 : E alan he deus skubet koumoul an oabl, E zorn en deus treuz-toullet an naer dec’her.
Tels sont les contours de ses œuvres : nous n’en percevons qu’un simple murmure, mais le tonnerre de sa puissance, qui le comprendra ? » Jb 26, 14 : Sed aze an nebeud a welomp eus e oberoù ; na pegen gwan an heklev a glevomp dioutañ, met kurun e c’halloud, piv a gompreno anezhañ ?
