Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Levr kentañ an Danevelloù » Pennad 19

Levr kentañ an Danevelloù - Pennad 19

Levr : Levr kentañ an Danevelloù
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29

Pennad 19



Après cela, Nahash, roi des fils d’Ammone, mourut, et son fils régna à sa place. 1Ch 19, 1 : Ha setu ; goude-se ; e varvas Nahash, roue mibien Amon, hag e renas e vab war e lerc’h.

David se dit : « Je traiterai Hanoune, fils de Nahash, avec fidélité, parce que son père m’a traité avec fidélité. » Et David envoya des messagers lui présenter des condoléances au sujet de son père. Les serviteurs de David arrivèrent au pays des fils d’Ammone, auprès de Hanoun, pour lui faire part de ces condoléances. 1Ch 19, 2 : Hag e lavaras David : "Ober a rin trugar ouzh Hanon, mab Nahash, rak graet en deus e dad trugarez em c’heñver". Hag e kasas David kannaded evit e frealziñ en abeg d’e dad. Hag ec’h erruas servijerien David e bro mibien Amon, da gichen Hanon, evit e frealziñ.

Mais les princes des fils d’Ammone dirent à Hanoun : « Penses-tu que c’est bien pour honorer ton père que David t’envoie des porteurs de condoléances ? N’est-ce pas plutôt pour explorer, détruire, espionner le pays que ses serviteurs sont venus auprès de toi ? » 1Ch 19, 3 : Hag e lavaras priñsed mibien Amon da Hanon : "Daoust hag enoriñ a ra David da dad ouzh da zaoulagad, pa gas dit frealzerien ? Ha n’eo ket evit imbroudiñ, reveulziañ ha spiañ ar vro ez eo deuet e servijerien davedout ?"

Alors Hanoun se saisit des serviteurs de David, les rasa et coupa leurs vêtements à mi-hauteur jusqu’aux hanches, puis il les renvoya. 1Ch 19, 4 : Hag e tapas Hanon servijerien David, hag o zouzañ a reas, hag e troc’has o dilhad dre an hanter betek o gaol, hag o c’hasas kuit.

On vint informer David de ce qui était arrivé à ces hommes : il envoya quelqu’un à leur rencontre, car ils étaient pleins de confusion. Le roi leur fit dire : « Restez à Jéricho jusqu’à ce que votre barbe ait repoussé. Ensuite, vous reviendrez. » 1Ch 19, 5 : Hag ez ejont, hag e voe kemennet da Zavid diwar-benn ar baotred-se, hag e kasas war-arbenn dezho, rak bez’ e oa ar baotred-se mezhek-tre. Hag e lavaras ar roue : "Chomit e Jeriko, ken na vo bountet ho parv, hag e tistroiot".

Les fils d’Ammone virent bien qu’ils s’étaient rendus odieux à David. Hanoun et les fils d’Ammone envoyèrent mille talents d’argent pour prendre à leur solde des Araméens de Mésopotamie, des Araméens de Maaka et de Soba, des chars et des cavaliers. 1Ch 19, 6 : Hag e welas mibien Amon e oant bet flaerius e-keñver David ; hag e kasas Hanon ha mibien Amon mil talant evit goprañ, eus Aramnaharaim, eus Aram, Maac’ha, hag eus Soba, kirri ha marc’heien.

Ils prirent à leur solde le roi de Maaka, ses troupes, et trente-deux mille chars ; ils vinrent camper devant Médeba, tandis que les fils d’Ammone, après avoir quitté leurs villes et s’être rassemblés, arrivaient pour la bataille. 1Ch 19, 7 : Goprañ a rejont evito daou vil karr ha tregont, ha roue Maac’ha, hag e dud ; hag e teujont da gampañ dirak Medaba, ha mibien Amon en em vodas eus o c’hêrioù hag a zeuas evit an emgann.

À cette nouvelle, David envoya Joab avec toute une armée, les guerriers d’élite. 1Ch 19, 8 : Hag e klevas se David, hag e kasas Joab hag e holl armead a gadourien.

Les fils d’Ammone firent une sortie et se rangèrent en ordre de bataille à l’entrée de la ville, tandis que les rois qui étaient arrivés se tenaient à l’écart, en rase campagne. 1Ch 19, 9 : Hag ec’h ermaezias mibien Amon d’en em renkañ evit an emgann ouzh antre ar gêr, hag ar rouaned a oa deuet, en o ferzh, war ar maez.

Lorsque Joab vit qu’il avait un front de combat à la fois devant et derrière lui, il choisit, parmi toute l’élite d’Israël, des hommes qu’il rangea face aux Araméens. 1Ch 19, 10 : Hag e welas Joab e oa talbenn an emgann a-enep dezhañ, a-dal hag a-dreñv, hag e tilennas ar re wellañ a-douez Israel, hag o renkas a-dal d’an Aramiz.

Il confia le reste de la troupe à son frère Abishaï, et ils se rangèrent face aux fils d’Ammone. 1Ch 19, 11 : Hag an nemorant eus e dud a lakaas etre daouarn Abisai, e vreur, hag en em renkjont a-dal da vibien Amon.

Joab dit alors à son frère : « Si les Araméens sont plus forts que moi, tu viendras à mon secours. Et si les fils d’Ammone sont plus forts que toi, je viendrai à ton secours. 1Ch 19, 12 : Hag e lavaras : "Mar bez kreñvoc’h egedon Aram, neuze e teui d’am skoazellañ ; ha mar bez mibien Amon kreñvoc’h egedout, me a zeuio d’az skoazellañ.

Sois fort, montrons-nous forts pour notre peuple, pour les villes de notre Dieu ! Que le Seigneur fasse ce qui est bon à ses yeux ! » 1Ch 19, 13 : Bez kreñv, bezomp kreñv evit hor pobl hag evit kêrioù hon Doue ! Hag an Aotrou, evel ma vo mat ouzh e zaoulagad da raio !"

Joab, avec la troupe qui l’accompagnait, s’avança pour combattre les Araméens, qui s’enfuirent devant lui. 1Ch 19, 14 : Hag e tostaas Joab hag an dud a oa gantañ war-arbenn d’an Aramiz evit an emgann, hag e tec’hjont a-zirazañ.

Quand les fils d’Ammone virent que les Araméens s’étaient enfuis, à leur tour ils prirent la fuite devant Abishaï, le frère de Joab, et rentrèrent dans la ville. Alors Joab rentra à Jérusalem. 1Ch 19, 15 : Ha mibien Amon, o welout e tec’he an Aramiz, a dec’has, int ivez, a-zirak Abisai, e vreur, hag e teujont e kêr. Hag e tistroas Joab da Jeruzalem.

Les Araméens, se voyant battus par Israël, envoyèrent des messagers pour faire venir les Araméens d’au-delà de l’Euphrate ; Shofak, chef de l’armée de Hadadèzer, était à leur tête. 1Ch 19, 16 : Hag e welas Aramiz e oant bet pilet dirak Israel, hag e kasjont kannaded da lakaat dont Aramiz a oa en tu-hont d’ar Stêr ; ha Sofac’h, penn-lu Adadezer, a oa ouzh o fenn.

David en fut informé. Il rassembla tout Israël, passa le Jourdain, les rejoignit et se rangea devant eux. David se rangea donc en ordre de combat en face des Araméens, qui engagèrent la bataille contre lui. 1Ch 19, 17 : Hag e voe roet keloù da Zavid, hag e strollas Israel a-bezh, hag e tremenas ar Jordan, hag ec’h erruas warno, hag en em renkas a-enep dezho ; ha p’en devoa o renket David a-enep an Aramiz evit an emgann, e rejont brezel dezhañ.

Mais les Araméens s’enfuirent devant Israël. David massacra parmi les Araméens sept mille attelages et quarante mille fantassins. Il fit aussi périr Shofak, le chef de l’armée. 1Ch 19, 18 : Hag e tec’has Aram dirak Israel, hag e lazhas David, eus Aram, seizh mil sterniad, ha daou-ugent mil troadeg ; ha Sofac’h, ar penn-lu a lakaas d’ar marv.

Quand les serviteurs de Hadadèzer se virent battus par Israël, ils firent la paix avec David et passèrent à son service. Et désormais, les Araméens ne voulurent plus porter secours aux fils d’Ammone. 1Ch 19, 19 : Hag e welas servijerien Adadezer e oant bet pilet dirak Israel, hag e rejont peoc’h gant David, hag e voent sujet dezhañ, ha ne c’houllas ken Aram skoazellañ mibien Amon.