Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Levr kentañ an Danevelloù » Pennad 4

Levr kentañ an Danevelloù - Pennad 4

Levr : Levr kentañ an Danevelloù
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29

Pennad 4



Fils de Juda : Pérès, Hesrone, Karmi, Hour et Shobal. 1Ch 4, 1 : Mibien Youda : Pares, Esrom, ha Karmi, ha Hour, ha Sobal.

Reaya, fils de Shobal, engendra Yahath, et Yahath engendra Ahoumaï et Lahad. Ce sont les clans des Soréatites. 1Ch 4, 2 : Ha Reaia, mab Sobal, a engehentas Jahat, ha Jahat a engehentas Ahumai ha Laad. Setu kerentiezhioù Soratiz.

Voici les fils de Hour : Abi-Étam, Yizréel, Yishma et Yidbash ; le nom de leur sœur était Haslelponi ; 1Ch 4, 3 : Hag ar re-mañ, eus tad Etam : Izreel, hag Jesema, hag Jedebos ; hag anv o c’hoar : Asalelfuni.

puis Penouël, père de Guedor ; et Ézer, père de Housha. Tels furent les fils de Hour, premier-né d’Éphrata, père de Bethléem. 1Ch 4, 4 : Ha Penouel, tad Gedor ; hag Ezer tad Hosa : ar re-se eo mibien Hour, kentañ-ganet Efrata, tad Betlehem.

Ashehour, père de Teqoa, eut deux femmes : Héléa et Naara. 1Ch 4, 5 : Hag Ashour, tad Tekoa, en devoe div wreg : Halaa ha Naarata.

Naara lui enfanta Ahouzam, Héfer, Tèmeni et l’Ahashtarite. Tels furent les fils de Naara. 1Ch 4, 6 : Hag e c’hanas dezhañ Naarata : Oozam ha Hefer, ha Temani, hag Ahastari : ar re-se eo mibien Naarata.

Fils de Héléa : Céreth, Sohar et Étnane. 1Ch 4, 7 : Ha mibien Halaa : Seret, ha Sohar, hag Etnan.

Qos engendra Anoub, Hassobéba et les clans d’Aharhel, fils de Haroum. 1Ch 4, 8 : Ha Kos a engehentas Anob, ha Sobeba, ha kerentiezhioù Aharehel, mab Arum.

Yabés fut plus honoré que ses frères. Sa mère lui donna le nom de Yabés (c’est-à-dire : Dans la douleur) en disant : « J’ai enfanté dans la détresse. » 1Ch 4, 9 : Hag e voe Jabes brudetoc’h eget e vreudeur ; hag e vamm he devoa galvet e anv Jabes en ur lavarout : "Rak ganet em eus er boan".

Yabés invoqua le Dieu d’Israël en disant : « Si vraiment tu me bénis, tu agrandiras mon territoire, ta main sera avec moi, et tu éloigneras de moi le malheur, en sorte que ma détresse prenne fin. » Et Dieu lui accorda ce qu’il avait demandé. 1Ch 4, 10 : Hag e pedas Jabes Doue Israel, o lavarout : "Mar am bennigez, ha mar kreskez va ziriad, ha mar bez da zorn ganin, ha ma rez din bezañ hep gwalleur, hep glac’har... !" Hag ec’h aotreas an Aotrou ar pezh en devoa goulennet.

Keloub, frère de Shouha, engendra Mehir, qui fut le père d’Eshtone. 1Ch 4, 11 : Ha Keloub, breur Soua, a engehentas Mahir, a voe tad Eston.

Eshtone engendra Beth-Rafa, Paséah, Tehinna, père d’Ir-Nahash. Tels furent les hommes de Réca. 1Ch 4, 12 : Hag Eston a engehentas Betrafa, ha Pasea, ha Tehinna, tad Hirnaas : ar re-se eo tud Rec’ha.

Fils de Qenaz : Otniël et Seraya. Fils d’Otniël : Hatath et Meonotaï ; 1Ch 4, 13 : Ha mibien Kenez : Otoniel, ha Saraia ; ha mab Otoniel : Hatat,

Meonotaï engendra Ofra. Seraya engendra Joab, père de Gué-Harashim, car c’étaient des Harashim (c’est-à-dire des artisans). 1Ch 4, 14 : ha Maonati a engehentas Ofra, ha Saraia a engehentas Joab, tad Geharasim, rak micherourien e oant.

Fils de Caleb, lui-même fils de Yefounné : Irou, Éla et Naam. Fils d’Éla : Qenaz. 1Ch 4, 15 : Ha mibien Kaleb, mab Yefoune : Hir, Ela ha Naham ; ha mab Ela : Kenez ;

Fils de Yehallélel : Zif, Zifa, Tirya et Asaréel. 1Ch 4, 16 : ha mibien Jallelel : Zif ha Zifa, Tiria hag Asarel.

Fils d’Ezra : Yéter, Méred, Éfer et Yalone. Bitya, femme de Méred, conçut Miryam, Shammaï et Yishba, père d’Eshtemoa, 1Ch 4, 17 : Ha mibien Esdras : Jeter, ha Mered, hag Efer, ha Jalon ; hag e wreg a goñsevas Mariam, ha Sammai, hag Jesba, tad Estemo.

Tels furent les fils de Bitya, la fille de Pharaon qu’avait épousée Méred : qui enfanta Yéred, père de Guedor, Héber, père de Soko, et Yeqoutiël, père de Zanoah. 1Ch 4, 18 : Ar re-se eo mibien Betia, merc’h Faraon, en devoa kemeret Mered da wreg : a engehentas Jared tad Gedor, ha Haber tad Soc’ho, ha Jekutiel, tad Zanoa.

Fils de la femme de Hodiya, sœur de Naham : le père de Qéïla le Garmite et Eshtemoa le Maakatite. 1Ch 4, 19 : Ha mibien gwreg Judevez, c’hoar Naham tad Keila : Dalaia ha Simeon tad Joman. Ha mibien Naham tad Keila : Garmita hag Estemo ar Maac’hatiad.

Fils de Shimone : Amnone, Rinna, Ben-Hanane et Tilone. Fils de Yishéï : Zoheth et Ben-Zoheth. 1Ch 4, 20 : Ha mibien Simon : Amon ha Rinna, Benhanan ha Tilon. Ha mibien Jesi : Zohet ha Benzohet.

Fils de Shéla, lui-même fils de Juda : Er, père de Léka, Lada, père de Marésha, et les clans des producteurs de lin à Beth-Ashbéa, 1Ch 4, 21 : Mibien Sela, mab Youda : Er, tad Lec’ha ; ha Laada, tad Maresa, ha kerentiezhioù labouradeg al lin, eus Betasbea ;

Yoqim, les hommes de Kozéba, Yoash et Saraf qui furent maîtres de Moab et revinrent à Bethléem – ces événements sont anciens ! 1Ch 4, 22 : ha Jochim, ha paotred Kozeba, ha Joas, ha Saraf, a drec’has war Voab, hag a retornas da Vetlehem - sed traoù kozh ! -

Ils étaient potiers et habitaient Netaïm et Guedéra ; ils habitaient là avec le roi, à son service. 1Ch 4, 23 : Ar re-se a oa poderien hag annezidi Netaim ha Gedera : gant ar roue, ouzh e servij, e oant o chom eno.

Fils de Siméon : Nemouël, Yamine, Yarib, Zèrah et Saül. 1Ch 4, 24 : Mibien Simeon : Namouel, ha Jamin, Jarib, Zara, Saoul ;

Celui-ci eut pour fils Shalloum, qui eut pour fils Mibsam, qui eut pour fils Mishma. 1Ch 4, 25 : Selloum, e vab ; Mabsam, e vab ; Masma, e vab ;

Descendants de Mishma : son fils Hammouël, qui eut pour fils Zakkour, qui eut pour fils Shiméï. 1Ch 4, 26 : ha mibien Masma : Hamuel, e vab ; Zakour, e vab ; Semei, e vab.

Shiméï eut seize fils et six filles, mais ses frères n’eurent pas beaucoup de fils. L’ensemble de leurs clans n’atteignit pas le nombre des fils de Juda. 1Ch 4, 27 : Hag en devoe Semei c’hwezek mab ha c’hwec’h merc’h ; hag e vreudeur n’o devoe ket kalz a vibien, hag o holl gerentiezhioù n’o devoa ket kresket kement ha mibien Youda.

Ils habitèrent Bershéba, Molada, Haçar-Shoual, 1Ch 4, 28 : Hag e voent o chom e Bersabea, ha Molada, ha Asarsual,

Bilha, Ècem, Tolad, 1Ch 4, 29 : hag e Bilha, hag en Esem, hag e Tolad,

Betouel, Horma, Ciqlag, 1Ch 4, 30 : hag e Batuel, hag e Horma, hag e Siklag,

Beth-Markaboth, Haçar-Soussim, Beth-Biréï et Shaaraïm. Telles furent leurs villes jusqu’au règne de David. 1Ch 4, 31 : hag e Betmarkabot, hag e Asarsusim, hag e Betberai, hag e Saarim : ar re-se a voe o c’hêrioù betek ma renas David.

Ils eurent pour villages : Étam, Aïn, Rimmone, Tokèn et Ashane, donc cinq bourgs, 1Ch 4, 32 : Hag o c’hêriadennoù, Etam hag Ain, Remon ha Toc’hen hag Asan : pemp kêr ;

ainsi que tous les villages qui entouraient ces bourgs jusqu’à Baalath. C’est là qu’habitèrent et furent enregistrés : 1Ch 4, 33 : hag o holl gêriadennoù a oa en-dro d’ar c’hêrioù-se, betek Baal : sed ar chomlec’hioù hag ar marilhadurioù o devoa.

Meshobab, Yamlek, Yosha, le fils d’Amasias, 1Ch 4, 34 : Ha Masobab, ha Jemlech, ha Josa, mab Amasias,

Joël, Jéhu, le fils de Yoshibya, fils de Seraya, fils d’Asiël, 1Ch 4, 35 : ha Yoel, ha Jehou, mab Josabia, mab Saraia, mab Asiel,

Élyoénaï, Yaaqoba, Yeshohaya, Asaya, Adiël, Yesimiël, Benaya, 1Ch 4, 36 : hag Elioenai, ha Jakoba, hag Isuhaia, hag Asaia, hag Adiel, hag Isimiel, ha Banaias,

et Ziza, le fils de Shiféï, fils d’Allone, fils de Yedaya, fils de Shimri, fils de Shemaya. 1Ch 4, 37 : ha Ziza, mab Sefei, mab Allon, mab Jedaia, mab Semri, mab Samaia ;

Ces hommes, recensés nominativement, étaient chefs dans leurs clans, et leurs familles s’agrandirent beaucoup. 1Ch 4, 38 : ar re-se, meneget dre o anvioù, a oa priñsed en o ziegezhioù, hag o ziez-tadel a fonnusaas meurbet.

Ils allèrent à l’entrée de Guedor jusqu’à l’est de la vallée, cherchant des pâturages pour leur petit bétail. 1Ch 4, 39 : Hag ez ejont betek antre Gedor, betek reter an draonienn, da glask peurvanoù evit o deñved.

Ils trouvèrent de bons et gras pâturages ; le pays était vaste, tranquille et paisible. En effet, autrefois y habitaient les descendants de Cham. 1Ch 4, 40 : Hag e kavjont peurvan druz ha mat hag ur vro ec’hon a bep tu, ha sioul ha peoc’hus, rak tud Kam a oa bet o chom eno en o raok.

Ces hommes donc, inscrits nominativement, arrivèrent au temps d’Ézékias, roi de Juda ; ils détruisirent les tentes et les abris qui se trouvaient là. Ils les vouèrent à l’anathème jusqu’à ce jour, et ils s’établirent à leur place, car il y avait là des pâturages pour leur petit bétail. 1Ch 4, 41 : Hag e teujont, - ar re ma-z eo bet skrivet o anvioù - e deizioù Ezekias, roue Youda, hag e tiskarjont teltennoù hag annezioù ar re en em gave eno, hag o anaouejont betek hiziv, hag e rejont o chomaj en o lec’h, rak peurvanoù evit o deñved o devoa eno.

Certains d’entre eux, de la descendance de Siméon, gagnèrent la montagne de Séïr : cinq cents hommes, ayant à leur tête Pelatya, Nearya, Refaya, Ouzziel, les fils de Yishéï. 1Ch 4, 42 : Darn eus ar re-se, eus mibien Simeon, a yeas da venez Seir : pemp kant den ; ha Peltia ha Naaria, ha Rafaia, hag Oziel, mibien Jesi, a oa ouzh o fenn.

Ils vainquirent le reste des rescapés d’Amalec, et ils habitèrent là jusqu’à ce jour. 1Ch 4, 43 : Pilat a rejont an nemorant eus tec’hidi Amalek, hag e voent o chom eno betek hiziv.