Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Levr kentañ an Danevelloù » Pennad 29

Levr kentañ an Danevelloù - Pennad 29

Levr : Levr kentañ an Danevelloù
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29

Pennad 29



Le roi David s’adressa à toute l’assemblée : « Mon fils Salomon, le seul que Dieu a choisi, est jeune et faible, alors que l’ouvrage à accomplir est considérable, car cette citadelle n’est pas destinée à un homme, mais au Seigneur Dieu. 1Ch 29, 1 : Hag e lavaras David, ar roue, d’an holl gumuniezh : "Salomon, va mab, e-unan, a zo bet diuzet gant an Aotrou hag a zo yaouank ha youst, hag al labour a zo bras, rak n’eo ket evit un den ar palez, met evit an Aotrou Doue.

De toutes mes forces, j’ai préparé pour la Maison de mon Dieu : de l’or pour ce qui doit être en or, de l’argent pour ce qui doit être en argent, du bronze pour ce qui doit être en bronze, du fer pour ce qui doit être en fer, du bois pour ce qui doit être en bois, des pierres de cornaline, des pierres d’ornement, des pierres noires et des pierres multicolores, toutes sortes de pierres précieuses, et de l’albâtre en abondance. 1Ch 29, 2 : Hag a-holl-nerzh em eus pourchaset evit Ti va Doue : aour evit an traoù aour, arc’hant evit ar re arc’hant, arem evit ar re arem, houarn evit ar re houarn, ha koad evit ar re e koad, ha mein-oniks, ha mein-stern, mein-emrodez ha reoù marellet, hag a bep seurt mein prizius, ha mein-marmor a-fuilh.

Plus encore. Ce que je possède personnellement en or et en argent, je le donne à la Maison de mon Dieu par amour pour elle, en plus de ce que j’ai préparé pour cette sainte Maison : 1Ch 29, 3 : Ha c’hoazh em c’harantez e-keñver Ti va Doue, an teñzor aour hag arc’hant a zo din a roan evit Ti va Doue, en tu-hont da holl bezh am eus pourchaset evit an Ti santel

trois mille talents d’or, de l’or d’Ophir, sept mille talents d’argent purifié, pour en recouvrir les murs des bâtiments ; 1Ch 29, 4 : tri mil talant aour eus aour Ofir seizh mil talant arc’hant glan evit gwiskañ speurennoù an Ti ;

l’or pour ce qui doit être en or, l’argent pour ce qui doit être en argent, et pour tout ouvrage qui sort de la main des artisans. Qui d’entre vous aujourd’hui est disposé à faire un don volontaire au Seigneur ? » 1Ch 29, 5 : aour evit an traoù aour, arc’hant evit ar re arc’hant hag evit an holl labourioù e dorn ar vicherourien. Ha piv ac’hanoc’h a emouestlo da gargañ e zorn hiziv evit an Aotrou ?"

Alors les chefs de famille, les chefs des tribus d’Israël, les officiers de millier et de centaine, et les chefs des travaux du roi furent volontaires. 1Ch 29, 6 : Hag ec’h emouestlas ar pennoù tadel ha pennoù meuriadoù Israel, ha pennoù ar miliadoù hag ar c’hantoù ha pennoù labourioù ar roue.

Ils donnèrent pour le service de la Maison de Dieu cinq mille talents d’or, dix mille pièces d’or, dix mille talents d’argent, dix-huit mille talents de bronze et cent mille talents de fer. 1Ch 29, 7 : Hag e rojont evit servij Ti Doue : aour, pemp mil talant, dek mil darik ; hag arc’hant : dek mil talant ; hag arem : triwec’h mil talant ; hag houarn : kant mil talant.

Ceux qui possédaient des pierres précieuses les remirent, pour le trésor de la Maison du Seigneur, entre les mains de Yehiël le Guershonite. 1Ch 29, 8 : Hag an hini en devoa gantañ mein prizius o roas evit teñzor Templ an Aotrou, etre daouarn Jahiel, ar Gersoniad.

Le peuple se réjouit de leurs dons volontaires, car c’est d’un cœur sans partage qu’ils avaient ainsi fait des dons volontaires au Seigneur. Le roi David en éprouva aussi une grande joie. 1Ch 29, 9 : Hag e voe laouen ar bobl gant o holl emouestladurioù, rak a galon frank o devoa emouestlet d’an Aotrou ; ha David, ar roue, zoken, a voe laouen-bras.

Alors David bénit le Seigneur sous les yeux de toute l’assemblée. Il dit : Béni sois-tu, Seigneur, Dieu de notre père Israël, depuis les siècles et pour les siècles ! 1Ch 29, 10 : Hag e vennigas David an Aotrou ouzh daoulagad ar gumuniezh a-bezh ; hag e lavaras David : " Benniget out, Aotrou, Doue Israel, hon Tad, a-holl-viskoazh ha da virviken.

À toi, Seigneur, force et grandeur, éclat, victoire, majesté, tout, dans les cieux et sur la terre ! À toi, Seigneur, le règne, la primauté sur l’univers : 1Ch 29, 11 : Dit, Aotrou, meurdez ha galloud, hag enor, ha trec’h ha klod, ha kement a zo en Neñvoù ha war an douar a zo dit,

la richesse et la gloire viennent de ta face ! C’est toi, le Maître de tout : dans ta main, force et puissance ; tout, par ta main, grandit et s’affermit. 1Ch 29, 12 : dit, Aotrou, ar rouantelezh, hag an dreist-beli war an holl, Te an uhelañ, pinvidigezh ha klod a zeu diouzhit. Te ’zo mestr war bep tra, En da zorn an nerzh hag ar galloud, en da zorn, pep tra a vrasa hag a greñva.

Et maintenant, ô notre Dieu, nous voici pour te rendre grâce, pour célébrer l’éclat de ton nom ! 1Ch 29, 13 : Ha bremañ, hon Doue, setu m’az trugarekaomp hag e veulomp da anv meurdezus ;

Qui suis-je, en effet, et qui est mon peuple, pour être en mesure de faire de tels dons volontaires ? Tout nous vient de toi, et c’est de ta main que nous avons reçu ce que nous te donnons. 1Ch 29, 14 : rak piv on-me, ha petra eo va fobl, evit kaout nerzh da emouestlañ kement-se ? Rak ac’hanout e teu pep tra hag eus da zorn eo ar pezh hon eus roet dit.

Car nous ne sommes devant toi que des immigrés, des hôtes comme tous nos pères ; nos jours sur la terre sont comme l’ombre, et il n’est pas d’espoir. 1Ch 29, 15 : Rak annezidi ez omp dirazout hag ostizidi evel hon holl hendadoù ; evel ar skeud eo hon deizioù war an douar, ha n’eus ket a spi.

Seigneur, notre Dieu, toutes ces richesses que nous avons préparées à profusion pour te bâtir une Maison à ton saint nom viennent de ta main, et tout t’appartient. 1Ch 29, 16 : Aotrou, hon Doue, an holl builhentez-se hon eus pourchaset evit sevel dit un Ti d’az Anv santel, a zo eus da zorn, ha dit eo pep tra.

Je le sais, mon Dieu, tu scrutes les cœurs et tu aimes la droiture. Moi, c’est d’un cœur droit que j’ai fait tous ces dons volontaires. Et maintenant, ton peuple ici présent, je le vois avec joie te faire ces dons volontaires. 1Ch 29, 17 : Ha gouzout a ran, va Doue, e furchez er c’halonoù, hag an traoù eeun a blij dit. Hag ez eo en eeunded va c’halon em eus emouestlet an holl draoù-se, ha bremañ eo da bobl en em gav amañ a welan gant levenez oc’h emouestlañ dit.

Seigneur, Dieu d’Abraham, d’Isaac et d’Israël, nos pères, garde à jamais ces dispositions dans le cœur de ton peuple, et que son cœur s’attache à toi. 1Ch 29, 18 : Aotrou, Doue Abraham, Izaag, hag Israel, hon hendadoù, mir da viken an doug-se, ar soñjoù-se e kalon da bobl, ha deren o c’halon davedout.

À mon fils Salomon, donne un cœur sans partage, pour qu’il garde tes commandements, tes exigences et tes décrets. Qu’il les mette tous en pratique et bâtisse la citadelle que je t’ai préparée. » 1Ch 29, 19 : Ha da Salomon, va mab, ro ur galon frank evit mirout da c’hourc’hemennoù, da destenioù ha da reolennoù, evit o seveniñ holl, hag evit sevel ar palez am eus prientet."

David dit ensuite à toute l’assemblée : « Bénissez le Seigneur votre Dieu ! » Et toute l’assemblée bénit le Seigneur, Dieu de leurs pères. Ils s’inclinèrent et se prosternèrent devant Dieu et devant le roi. 1Ch 29, 20 : Hag e lavaras David d’an holl gumuniezh : "Bennigit eta an Aotrou, ho Toue !" Hag e vennigas an holl gumuniezh an Aotrou, Doue o zadoù. Hag int da soublañ ha da stouiñ dirak an Aotrou ha dirak ar roue.

Le lendemain de ce jour, ils offrirent au Seigneur des sacrifices et des holocaustes : mille taureaux, mille béliers, mille agneaux, avec les libations habituelles, ainsi que des sacrifices en grand nombre pour tout Israël. 1Ch 29, 21 : Hag e rejont aberzhoù d’an Aotrou. Ha da ober holokostoù an deiz war-lerc’h an deiz-se : leueoù, mil ; tourzed, mil ; oaned, mil ; ha ganto diedoù-kinnig hag aberzhoù e-leizh, evit Israel a-bezh.

Ce jour-là, ils mangèrent et burent en grande joie devant le Seigneur. Ils firent roi, pour la seconde fois, Salomon, fils de David ; ils donnèrent, pour le Seigneur, l’onction à Salomon comme chef et à Sadoc comme prêtre. 1Ch 29, 22 : Ha da zebriñ ha da evañ dirak an Aotrou en deiz-se gant levenez vras ; hag e rejont roue, an eil gwech, Salomon, mab David, hag hen olevjont d’an Aotrou evel rener, ha Sadok evel beleg.

Salomon siégea sur le trône du Seigneur comme roi à la place de David son père, et il réussit. Tout Israël lui obéit. 1Ch 29, 23 : Hag ec’h azezas Salomon war dron an Aotrou evel roue, e-lec’h David, e dad. Hag e reas berzh, hag e sente outañ Israel a-bezh.

Tous les officiers, les guerriers et même tous les fils du roi David se soumirent au roi Salomon. 1Ch 29, 24 : Hag an holl briñsed hag ar gadourien, hag ivez holl vibien ar roue David a reas gwazoniezh d’ar roue Salomon.

Sous les yeux de tout Israël, le Seigneur éleva Salomon au sommet de la grandeur. Il lui donna une majesté royale telle que n’en avait eue avant lui aucun roi en Israël. 1Ch 29, 25 : Hag e savas an Aotrou Salomon uhel ouzh daoulagad Israel a-bezh, hag e lakaas warnañ ur veurdez roueel evel ne oa ket bet war nep roue araozañ en Israel.

David, fils de Jessé, régna donc sur tout Israël. 1Ch 29, 26 : Ha David, mab Jese, en devoa renet war Israel a-bezh.

Son règne sur Israël fut de quarante ans : il avait régné sept ans à Hébron et trente-trois ans à Jérusalem. 1Ch 29, 27 : Hag an amzer en devoa renet war Israel a voe daou-ugent vloaz : en Hebron en devoa renet seizh vloaz, hag e Jeruzalem en devoa renet tri bloaz ha tregont.

Il mourut dans une heureuse vieillesse, rassasié de jours, de richesses et de gloire. Son fils Salomon régna à sa place. 1Ch 29, 28 : Hag e varvas en ur gozhni vat, peurleuniet a zeizioù, a binvidigezh hag a glod. Hag e renas Salomon, e vab, en e lec’h.

Les actions du roi David, des premières aux dernières, cela est écrit dans les Actes de Samuel le voyant, dans les Actes de Nathan le prophète, et dans les Actes de Gad le voyant, 1Ch 29, 29 : Hag oberoù David, ar roue, eus ar re gentañ d’ar re ziwezhañ, a zo skrivet en oberoù Samouel, ar gweler, hag en oberoù Natan, ar profed, hag en oberoù Gad, ar gweler,

avec ce qui concerne tout son règne, sa bravoure, et les événements survenus dans sa vie, en Israël et dans tous les royaumes des autres pays. 1Ch 29, 30 : gant holl vunudoù e ren, hag e gadarnded hag an darvoudoù a dremenas warnañ ha war Israel ha war holl rouantelezhioù ar broadoù.