Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Levr Jeremias » Pennad 12

Levr Jeremias - Pennad 12

Levr : Levr Jeremias
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52

Pennad 12



Tu es trop juste, Seigneur, pour que je te fasse un procès ; pourtant, je parlerai contre toi de jugement : Pourquoi le chemin des méchants est-il prospère ? Pourquoi sont-ils paisibles, tous les traîtres ? Jr 12, 1 : Reizh out betek re, Aotrou, a-benn ma lakfen tamall warnout, ha koulskoude eo diwar-benn da varnedigezhioù e fell din ober breud ganit. Perak emañ planedenn ar re fallakr o treiñ da vat ? Perak emañ e peoc’h holl harperien an trubarderezh ?

Tu les plantes, et ils s’enracinent ; ils vont bien, et ils portent du fruit. Tu es près de leur bouche et loin de leur cœur ! Jr 12, 2 : O flantañ a rez ha gwrizioù a reont, kreskiñ a reont ha dougen frouezh. Ha koulskoude n’emaout ket tost d’o genoù, ha diouzh o lounezhi emaout pell.

Mais toi, Seigneur, tu me connais, tu me vois, tu scrutes mon cœur : il est avec toi. Traîne-les à l’abattoir comme des moutons, réserve-les pour le jour du massacre ! Jr 12, 3 : Met te, Aotrou, va anavezout, va gwelout a rez, e goueled va c’halon e furchez, tost dit-te emañ-hi. Stlej anezho evel dañvadezed d’al lazhti, mir anezho a-benn deiz al lazhadeg.

Combien de temps encore la terre sera-t-elle en deuil, et toute l’herbe des champs, desséchée ? Les bêtes et les oiseaux ont disparu à cause de la malice de ses habitants qui disaient : « Dieu ne voit pas notre avenir. » Jr 12, 4 : Betek pegoulz e vo ar vro e kañv ha disec’het kement geotenn ’zo war ar maez ? Diwar fallagriezh ar re a vev enni emañ o vervel chatal hag evned. Rak lavarout a reont : "Doue ne wel ket dre be wenodennoù e kerzhomp".

Si la course avec des coureurs te fatigue, comment rivaliseras-tu avec des chevaux ? S’il te faut un pays en paix pour être confiant, comment feras-tu dans les maquis du Jourdain ? Jr 12, 5 : Ma teu skuizhnez dit diwar redek gant an droadeien, penaos e kevezi-te ouzh ar mirc’hier ? Ha ma n’en em santez ket diogel en ur vro e peoc’h, petra' ri e-kreiz strouezhegi ar Jordan ?

Oui, même tes frères et la maison de ton père, même eux te trahissent, même eux parlent sans retenue derrière toi. Ne les crois pas quand ils te diront de bonnes paroles. Jr 12, 6 : Rak da vreudeur zoken ha tiegezh da dad, int o-unan, a zo trubard dit, int o-unan, leizh o c’horzailhenn, a youc’h a-dreñv dit ; arabat eo dit fiziout enno, pa lavaront dit komzoù brav.

J’ai abandonné ma maison, délaissé mon héritage, livré ma bien-aimée à la poigne de ses ennemis. Jr 12, 7 : Va zi am eus dilezet, va hêrezh am eus distaolet, ar pezh a rae joa d’am ene am eus diskroget dioutañ etre kraban va enebourien.

Mon héritage a été pour moi comme un lion dans la forêt : contre moi il a donné de la voix, aussi l’ai-je détesté. Jr 12, 8 : Va hêrezh a zo bet evidon evel ul leon e-barzh ar c’hoad-bras, savet en deus e vouezh em enep ; setu perak ez eus savet ennon kasoni outañ.

Mon héritage est pour moi un étrange rapace, et contre lui font cercle les rapaces. Allez, rassemblez toutes les bêtes sauvages : qu’elles viennent le dévorer ! Jr 12, 9 : Va hêrezh a zo un evn marellet, hag evned-preizh ouzh e gilhañ : deut ’ta ! en em vodit, holl loened gouez, deuit evit an arigrap !

De nombreux pasteurs ont saccagé ma vigne, piétiné la part qui me revient ; ils ont changé ma part délicieuse en solitude désolée. Jr 12, 10 : Kalz mesaerien o deus drastet va gwinienn, breset o deus va domani ; eus va domani holl-blijus o deus graet ur gouelec’h mantrus.

Ils l’ont réduite en lieu désolé : la voici devant moi en deuil et désolée ; tout le pays est désolé, et personne ne prend cela à cœur. Jr 12, 11 : E lakaet o deus da vezañ un douar drastet, e kañv emañ, gwastet-holl dirazon ; freuzet eo ar vro a-bezh hep ma ve den o kemer preder gant-se.

Sur toutes les hauteurs du désert, s’avancent les dévastateurs : c’est l’épée du Seigneur qui dévore, d’une extrémité à l’autre de la terre. Plus de paix pour aucun être de chair ! Jr 12, 12 : War holl venezioù dic’heotek ar gouelec’h ez eus erruet drasterien ; (rak an Aotrou en deus ur c’hleze hag a lonk) ; eus an eil penn d’egile d’ar vro n’eus silvidigezh ebet evit den.

Ils ont semé du blé, ils moissonnent des ronces ; ils se sont fatigués, ils n’en profitent pas. Ils sont confus de leurs récoltes, à cause de l’ardente colère du Seigneur. Jr 12, 13 : Ed o deus hadet, spern o deus eostet, hep gounid ebet o deus en em skuizhet divi ; ho pet mezh gant hoc’h eostoù, en abeg d’ar birvidik ma-z eo kounnar an Aotrou.

Ainsi parle le Seigneur : Tous mes mauvais voisins, qui ont touché à l’héritage dont j’ai fait hériter mon peuple Israël, je vais les arracher de leur sol, j’arracherai du milieu d’eux la maison de Juda. Jr 12, 14 : Evel-hen e komz an Aotrou : Va holl amezeien fall hag en em gemer ouzh an hêrezh am eus lezet gant va fobl Israel, setu m’emaon o vont d’o diframmañ a-ziwar o douar, ha da ziframmañ eus o mesk tiegezh Youda.

Mais après les avoir arrachés, je reviendrai à ma tendresse pour eux et je les ferai revenir, chacun dans son héritage, chacun dans son pays. Jr 12, 15 : Met goude m’am bo o diframmet, em bo adarre truez outo hag e tegasin anezho en-dro, pep hini en e hêrezh ha pep hini en e vro.

Et s’ils apprennent bien les chemins de mon peuple, jurant par mon nom : « Le Seigneur est vivant ! », comme ils ont appris à mon peuple à jurer par le dieu Baal, alors, ils seront établis au milieu de mon peuple. Jr 12, 16 : Ha ma teskont neuze hentoù va fobl, a-benn touiñ dre va anv, dre vuhez an Aotrou, en hevelep doare m’o deus desket d’am fobl touiñ dre Vaal, neuze e vint diazezet e-kreiz va fobl.

Mais s’ils n’écoutent pas, j’arracherai cette nation-là pour la faire périr, – oracle du Seigneur. Jr 12, 17 : Met, ma ne selaouont ket, e tiframmin ar vroad-se ; he diframmañ a rin hag he c’has da goll - lavar an Aotrou -.