Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Levr Jeremias » Pennad 49

Levr Jeremias - Pennad 49

Levr : Levr Jeremias
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52

Pennad 49



Sur les fils d’Ammone. Ainsi parle le Seigneur : Israël n’a-t-il pas de fils ? N’a-t-il pas d’héritier ? Pourquoi le dieu Milcom a-t-il pris possession de Gad, et son peuple en occupe-t-il les villes ? Eh bien, voici venir des jours – oracle du Seigneur – où je ferai retentir le cri de guerre contre Rabba, la ville des fils d’Ammone : elle deviendra un tas de ruines, une désolation ; ses filles, les autres villes, seront incendiées, et Israël reprendra possession de son héritage, dit le Seigneur. Jr 49, 1 : Evit mibien Amon. Evel-hen e komz an Aotrou : Daoust ha n’en deus ket Israel a vibien, daoust ha n’en deus ket a heritour ? Perak en deus Milkom heritet eus Gad ? Perak eo aet e bobl da chom en e gêrioù ? En abeg da-se, setu deizioù o tont - lavar an Aotrou - ma lakain da vezañ klevet e Rabba-mibien-Amon garmadeg an emgann. Dont a raio ar gêr-se da vezañ un tell digenvez, he Merc’hed a vo kuzumet gant an tan hag Israel a herito eus hec’h hêred - lavar an Aotrou !

Tu peux gémir, Heshbone, sur la dévastation de Aï. Filles de Rabba, poussez des cris, revêtez-vous de toile à sac, lamentez-vous, errez sur les murailles, car Milcom s’en va en exil, avec ses prêtres et ses princes, tous ensemble. Jr 49, 3 : Yud, Heshbon, rak pignet ez eus ur gwaster, kunudit, merc’hed Rabba, gwiskit ar sac’h, savit gouelvan, grit warnoc’h flañchadurioù rak Milkom a zo o vont d’an harlu, e veleien hag e renerien holl a-gevret.

Pourquoi te glorifier dans les vallées ? Ta vallée est fertile, fille rebelle, toi qui te fies à tes réserves, et dis : « Qui viendra vers moi ? » Jr 49, 4 : Penaos e fougeez gant da Draonienn, merc’h disuj, en em fizi ez teñzorioù hag a lavar : "Piv ’ta a zeuio a-enep din ?"

Voici que je fais venir contre toi la Terreur – oracle du Seigneur, Dieu de l’univers –, elle viendra de tous ceux d’alentour. Vous serez chassés, chacun devant soi, et personne ne rassemblera les fuyards. Jr 49, 5 : Setu ma lakaan da zont warnout - lavar Aotrou an armeoù - ar spouron eus tro-war-dro dit : argaset e vezot, pep hini o vont eeun dirazañ, hep den ebet da zastum an dec’herien !

Mais après cela, je ramènerai les captifs des fils d’Ammone – oracle du Seigneur. Jr 49, 6 : Met goude-se e kemmin planedenn mibien Amon - lavar an Aotrou -.

Sur Édom. Ainsi parle le Seigneur de l’univers : N’y a-t-il plus de sagesse à Témane ? L’art du conseil fait-il défaut aux intelligents ? Leur sagesse s’est-elle évanouie ? Jr 49, 7 : Evit Edom. Evel-hen e komz Aotrou an armeoù : Daoust ha n’eus mui a furnez e Teman ? Ha diouer a ra ar poell d’ar wazed speredek ? Ha boutet eo bet o furnez ?

Fuyez ! Détournez-vous ! Creusez des trous pour y habiter, habitants de Dédane, car je fais venir la débacle sur Ésaü le temps où je le châtierai. Jr 49, 8 : Tec’hit, troit kein, grit toulloù da guzhat, annezerien Dedan, rak e rivin eo a sachan war Esav, d’ar c’houlz ma kastizan anezhañ.

Si des vendangeurs viennent chez toi, ils ne laisseront pas de quoi grappiller ; si des voleurs viennent de nuit, ils saccageront à leur guise. Jr 49, 9 : Ma teu warnomp mendemourien, ne lezint dilerc’h-rezin ebet. Ma-z int laeron-noz, e trastint diouzh ma plijo ganto.

C’est moi qui ai dénudé Ésaü, qui ai découvert ses cachettes ; il ne peut plus se dissimuler. Sa descendance est anéantie, ainsi que ses frères et ses voisins ; il n’existe plus. Jr 49, 10 : Ya, me eo am eus furchet Esav, diskuliet e guzhiadelloù ; ne c’hell ket mui en em guzhat. Gwastet eo e ouenn, hag e vreudeur, evel e amezeien. N’eus mui anezhañ !

Abandonne tes orphelins : c’est moi qui fais vivre ; et tes veuves, elles peuvent compter sur moi. Jr 49, 11 : Dilez da emzivaded, me o lako da vevañ, ha ra fizio warnon da intañvezed !

Oui, ainsi parle le Seigneur : Alors qu’ils ont dû boire la coupe, ceux qui n’étaient pas condamnés à la boire, toi, tu en serais quitte ? Non ! Tu n’en seras pas quitte, et tu devras boire. Jr 49, 12 : Rak evel-hen e komz an Aotrou : Gwel ; ar re na oant ket barnet da evañ ar c’hop, o deus ranket evañ, ha te a c’hellfe chom digastiz ? Ret e vo dit evañ.

Oui, j’en fais serment par moi-même – oracle du Seigneur –, Bosra deviendra un lieu désolé, une ruine, un objet d’insulte et de malédiction, et toutes ses villes deviendront des ruines pour toujours. Jr 49, 13 : Ya, hen touet em eus drezon va-unan - lavar an Aotrou - Bosra a yelo da dachenn wastet, da zanvez a zismegañs, da zismantr, ha da vallozh, hag e holl gerioù da rivinoù peurbadus.

J’ai entendu, de la part du Seigneur, une nouvelle ; un messager a été envoyé parmi les nations : « Rassemblez-vous, marchez contre elle ! Debout pour le combat ! » Jr 49, 14 : Ur c’heloù am eus klevet a-berzh an Aotrou hag ur c’hannad a zo bet kaset e-touez ar broadoù : "En em zastumit ha deuit en e enep ; war-sav evit an emgann !"

Voici : je t’abaisse parmi les nations, je te livre au mépris parmi les hommes. Jr 49, 15 : Rak m’am eus da lakaet bihan e-mesk ar broadoù, ha disprizet e-touez an dud.

L’effroi que tu inspires t’a trompé, ainsi que l’arrogance de ton cœur, toi qui demeures dans les creux du rocher, toi qui occupes le sommet de la colline. Comme l’aigle, tu fais ton nid dans les hauteurs, mais je t’en ferai descendre ! – oracle du Seigneur. Jr 49, 16 : Ar spouron a lakaes da sevel en deus da douellet, rogoni da galon, te hag a zo o chom e faoutoù ar roc’h, te hag a zalc’h lein an torgennoù. Ha pa lakfes da neizh uhel evel an erer, az tiskarin ac’hano – lavar an Aotrou.

Édom deviendra un lieu désolé ; quiconque passera près de lui se désolera et fera entendre un sifflement de stupeur à la vue de toutes ses plaies. Jr 49, 17 : Bro Edom a yelo da dachenn wastet ; an neb a dremeno en he c’hichen a vo sabatuet hag a c’hwitello dirak hec’h holl c’houlioù.

Comme il en fut lors de la catastrophe de Sodome et Gomorrhe et des villes voisines – dit le Seigneur –, plus personne n’y habitera, aucun être humain n’y séjournera. Jr 49, 18 : Evel gant eilpennidigezh Sodom, Gomora hag ar c’hêrioù amezek, eme an Aotrou, ne vo ket un den zoken o chom enni ne vo ket ur mab da Adam o lojañ enni.

Le dévastateur, voici qu’il monte comme un lion des maquis du Jourdain vers les enclos prospères. Oui, en un clin d’œil, de là je ferai déguerpir Édom, et sur lui j’établirai celui qui est choisi. En effet, qui est semblable à moi ? Qui m’assignera en justice ? Et quel pasteur tiendra devant moi ? Jr 49, 19 : Par d’ul leon o pignat eus brousgwez ar Jordan etrezek un oaziz hollbadus, setu m’o lakaan, en ur c’houlz berr, da gemer an tec’h ac’hano, ma tiazezin eno an hini am eus dibabet. Rak piv ’zo eveldon ? Piv am galvfe dirak al lez-varn ? Pehini eo ar mesaer a zalc’hfe penn ouzhin-me ?

Écoutez donc le plan que le Seigneur a conçu pour Édom, et les projets qu’il a formés pour les habitants de Témane : vraiment, les petits du troupeau les entraîneront, vraiment, à cause d’eux, leurs enclos seront désolés. Jr 49, 20 : En abeg da-se, selaouit peseurt ratozh en deus bet an Aotrou war Edom, ar mennadoù en deus divizet war annezerien Teman : Ya, ar re zisterañ zoken eus an dañvadezed a vo stlejet kuit, ya, o feurvan a greno spontet en abeg dezho.

Au bruit de leur chute, la terre tremble ; c’est un cri dont l’écho se fait entendre jusqu’à la mer des Roseaux. Jr 49, 21 : Gant trouz o diskar e kren an douar, an heklev a zasson betek mor ar Raoskl.

Le dévastateur, voici qu’il monte comme un aigle, il plane, il étend ses ailes sur Bosra. En ce jour-là, le cœur des guerriers d’Édom sera comme celui d’une femme en travail. Jr 49, 22 : Setu : evel an erer ez eus unan a bign, a blav, a zispak e eskell war Vosra, ha kalon kadarnidi Edom a vo, en deiz-se, evel kalon ur vaouez o wilioudiñ.

Sur Damas. Hamath et Arpad sont couvertes de honte, car elles ont appris une mauvaise nouvelle, elles sont agitées : tourmente sur la mer que rien ne peut calmer. Jr 49, 23 : War Damask. Evel Hamat, Arpad a zo goloet a vezh, rak 'klevet o deus ar c’heloù fall ; teuziñ 'ra o c’halon gant ar spouron, ne c’hell ket bezañ sioulaet.

Damas, découragée, se prépare à fuir. Un frisson l’étreint ; elle est saisie d’angoisse et de douleurs telle une femme qui accouche. Jr 49, 24 : Kêr Damask, semplet, en em dro war-zu an tec’h ar grenienn a c’hounez anezhi, anken ha poanioù a grog enni evel en ur plac’h o wilioudiñ.

Comment ! Ne serait-elle pas abandonnée, la ville célèbre, la cité joyeuse ? Jr 49, 25 : Ac’ha ! Setu dilezet ar gêr glodus, kêr al laouenidigezh !

De fait, ses jeunes gens tomberont sur ses places, et tous les hommes de guerre seront réduits au silence, en ce jour-là – oracle du Seigneur de l’univers. Jr 49, 26 : Tra ma kouezho he faotred yaouank war he leurioù-kêr ha ma-z aio da goll hec’h holl vrezelourien, en deiz-se - lavar Aotrou an armeoù-,

Alors, je mettrai le feu aux remparts de Damas, il dévorera les palais de Ben-Hadad. Jr 49, 27 : an tan a lakain e mogerioù Damask ha lonkañ a raio palezioù Ben-Hadad.

Sur Qédar et les royaumes de Haçor qui furent battus par Nabucodonosor, roi de Babylone. Ainsi parle le Seigneur : Debout ! Montez à l’assaut de Qédar et dévastez les fils de l’Orient ! Jr 49, 28 : War Gedar ha rouantelezhioù Hasor, hag a voe trec’het gant Naboukodonozor, roue Babilon. Evel-hen e komz an Aotrou : War-sav ! Pignit etrezek Kedar ha gwastit mibien ar Reter.

On s’empare de leurs tentes et de leurs troupeaux, de leurs abris et de toutes leurs affaires ; on enlève leurs chameaux, et on leur crie : « Épouvante de tous côtés ! » Jr 49, 29 : O zeltennoù hag o zropelloù ra vint kemeret, o lienennoù hag o fardoù ; ra vo lamet o c’hañvaled diganto, ra vo garmet en o enep : "Spouron a bep tu !"

Fuyez ! Vite, sauvez-vous ! Creusez des trous pour y habiter, habitants de Haçor – oracle du Seigneur –, car Nabucodonosor, roi de Babylone, a conçu un plan contre vous, il a formé contre vous un projet. Jr 49, 30 : Tec’hit, tec’hit buan, en em guzhit e toulloù an douar annezerien Hasor - lavar an Aotrou - rak Naboukodonozor, roue Babilon, en deus mennet en e benn ur mennad en hoc’h enep, en deus itriket un ijinadenn en hoc’h enep.

Debout ! Montez à l’assaut de la nation paisible qui habite en sécurité – oracle du Seigneur. Ils n’ont ni portes ni verrous, ils demeurent à l’écart. Jr 49, 31 : «War-sav ! Pignit etrezek ur vroad dibreder hag a chom en he fart.

Leurs chameaux deviendront une proie, et leurs nombreux troupeaux, du butin. Je disperserai à tout vent les hommes aux tempes rasées ; de tous côtés, je leur apporterai la débâcle, – oracle du Seigneur. Jr 49, 32 : O c’hañvaled a vezo ur gopr-brezel hag o zropelloù diniver ur preizhadur». O skignañ 'rin d’ar pevar avel, an "Ividigoù blouc’h", a bep tu e lakain da zont o drouziwezh - lavar an Aotrou -.

Haçor deviendra un repaire de chacals, un lieu à jamais désolé. Plus personne n’y habitera, aucun être humain n’y séjournera. Jr 49, 33 : Hasor a zeuio da vezañ un toull-repu evit aourgon, ul lec’h digenvez da viken ; ne vo den ebet ken o vevañ eno, ne vo ket ur mab da Adam oc’h ober eno e annez.

Parole du Seigneur qui fut adressée au prophète Jérémie, sur Élam, au début du règne de Sédécias, roi de Juda : Jr 49, 34 : Ar pezh a voe Komz an Aotrou da Jeremias, ar profed, diwar-benn Elam, e deroù renerezh Sedekias, roue Youda :

Ainsi parle le Seigneur de l’univers : Je vais briser l’arc d’Élam, d’où lui vient sa puissance. Jr 49, 35 : Evel-hen e komz Aotrou an armeoù : Setu ma torran gwareg Elam, pennabeg e nerzh.

Je ferai venir sur Élam quatre vents des quatre extrémités du ciel, je le disperserai à tous ces vents : il n’y aura pas une nation où ne viendront des fugitifs d’Élam. Jr 49, 36 : Lakaat a rin da zont war Elam pevar avel eus pevar c’horn an oabl. O skignañ 'rin en holl avelioù-se, ha ne vo ket a vroad e-lec’h n’erruo ket harluidi Elam.

Je ferai trembler Élam devant ses ennemis, devant ceux qui en veulent à sa vie ; je ferai venir sur Élam le malheur : mon ardente colère ! – oracle du Seigneur. J’enverrai l’épée à leur poursuite jusqu’à en finir avec eux ! Jr 49, 37 : Spouronañ a rin an Elamiz dirak o enebourien ha dirak ar re holl a c’hoanta o buhez diganto ; lakaat a rin da zont warno ar gwalleur, taerijenn va c’hounnar - lavar an Aotrou -. Kas a rin ar c’hleze war o lerc’h betek m’am bo kaset anezho da get.

J’établirai mon trône sur Élam et j’en ferai disparaître roi et princes – oracle du Seigneur. Jr 49, 38 : Ha da c’houde, e tiazezin va uhelgador en Elam hag ac’hano e lakain da steuziañ roue ha renerien - lavar an Aotrou !

Mais dans les derniers jours je ramènerai les captifs d’Élam – oracle du Seigneur. Jr 49, 39 : Met en deizioù da zont a c’houdevezh e c’hoarvezo ma kemmin planedenn Elam - lavar an Aotrou -.