Deuxième livre des Chroniques - Chapitre 12
Chapitre : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36
Chapitre 12
Quand Roboam eut affermi sa royauté et fut devenu fort, il abandonna la Loi du Seigneur, et tout Israël le suivit. 2Ch 12, 1 : Ha pa voe lakaet sonn ar rouantelezh gant Roboam hag e voe deuet kreñv, e tilezas Lezenn an Aotrou, ha gantañ Israel a-bezh.
La cinquième année du règne de Roboam, Shishaq, roi d’Égypte, monta contre Jérusalem, parce que le peuple avait été infidèle au Seigneur. 2Ch 12, 2 : Ha d’ar bloaz pemp eus ar roue Roboam, e pignas Sesak, roue an Egipt, war Jeruzalem, rak disentet en devoa ouzh an Aotrou.
Avec mille deux cents chars, soixante mille cavaliers, et une foule innombrable venue d’Égypte avec lui : Libyens, Soukkiens, Éthiopiens, 2Ch 12, 3 : Daouzek kant karr ha tri-ugent mil marc’heg en devoa, ha diniver ar bobl a zeue gantañ eus an Egipt : Libiz, Soukiiz ha Kousiz.
il s’empara des villes fortes de Juda et atteignit Jérusalem. 2Ch 12, 4 : Hag e tapas kêrioù mogeriet Youda hag ec’h erruas betek Jeruzalem.
Le prophète Shemaya vint trouver Roboam et les princes de Juda, qui s’étaient regroupés à Jérusalem pour fuir Shishaq. Il leur dit : « Ainsi parle le Seigneur : Vous, vous m’avez abandonné, eh bien, moi aussi, je vous ai abandonnés à la main de Shishaq. » 2Ch 12, 5 : Ha Semeia, ar profed, a yeas da gaout Roboam ha priñsed Youda, a oa bodet e Jeruzalem, spontet rak Sesak, hag e lavaras dezho : "Evel-hen e komz an Aotrou : C’hwi hoc’h eus va dilezet, ha me ivez am eus ho tilezet e dorn Sesak".
Les princes d’Israël et le roi s’inclinèrent et dirent : « Le Seigneur est juste. » 2Ch 12, 6 : Hag en em izelaas priñsed Israel hag ar roue, hag e lavarjont : "Reizh eo an Aotrou !"
Le Seigneur vit qu’ils s’inclinaient. La parole du Seigneur fut adressée à Shemaya : « Ils se sont inclinés ; moi, je ne les détruirai pas. Je leur permettrai sous peu d’en réchapper, et ma colère ne se déversera pas sur Jérusalem par la main de Shishaq. 2Ch 12, 7 : Ha pa welas an Aotrou e oant en em izelaet, e komzas an Aotrou ouzh Semeia, o lavarout : "En em izelaet o deus, n’o distrujin ket, reiñ a rin dezho an dieubidigezh, a-barzh nemeur, ha ne vo ket skuilhet va fulor war Jeruzalem dre zorn Sesak.
Mais ils deviendront ses esclaves et ils sauront la différence entre me servir et servir les royaumes des autres pays. » 2Ch 12, 8 : Hogen, bez’ e vezint e sujidi, hag e teskint petra eo va servijañ ha servijañ rouantelezh ar broadoù !"
Shishaq, roi d’Égypte, monta contre Jérusalem. Il s’empara des trésors de la Maison du Seigneur et des trésors de la maison du roi. Il s’empara de tout. Il s’empara même des boucliers d’or qu’avait faits Salomon. 2Ch 12, 9 : Pignat a reas Sesak, roue an Egipt, war Jeruzalem, ha kemer a reas teñzorioù Templ an Aotrou ha teñzorioù ti ar roue. Pep tra a gemeras ; hag e kemeras ar skoedoù aour en devoa graet Salomon.
Le roi Roboam fit, pour les remplacer, des boucliers de bronze, et les confia aux chefs des gardes, à la porte de la maison du roi. 2Ch 12, 10 : Hag e reas ar roue Roboam en o lec’h skoedoù arem, a voe fiziet etre daouarn mistri ar rederien a ziwalle dor ti ar roue.
Chaque fois que le roi se rendait à la Maison du Seigneur, les gardes venaient prendre ces boucliers, puis ils les rapportaient dans la salle des gardes. 2Ch 12, 11 : Adal ma teue ar roue da Di an Aotrou, ez ae ar rederien d’o c’hemer, hag o degas a raent en-dro da sal ar rederien.
Parce que le roi s’était incliné, la colère du Seigneur se détourna de lui et ne détruisit pas le pays jusqu’à l’extermination : il y avait encore en Juda quelque chose de bon. 2Ch 12, 12 : Dre ma oa en em izelaet, e tistroas dioutañ kounnar an Aotrou, ha ne voe ket distrujet a-grenn ; ha neuze, e Youda, e oa traoù mat.
Le roi Roboam s’affermit à Jérusalem et y régna. Roboam avait quarante et un ans lorsqu’il devint roi, et il régna dix-sept ans à Jérusalem, la ville que le Seigneur avait choisie parmi toutes les tribus d’Israël pour y mettre son nom. Sa mère s’appelait Naama, l’Ammonite. 2Ch 12, 13 : Hag e startaas ar roue Roboam e Jeruzalem hag e renas. An oad a ur bloaz ha daou-ugent en devoa Roboam pa zeuas da vezañ roue, ha seitek vloaz e renas e Jeruzalem, kêr bet dibabet gant an Aotrou da lakaat e Anv e-barzh a-douez holl veuriadoù Israel. Anv e vamm a oa Naama, un Amoniadez.
Il fit ce qui est mal, car il n’appliqua pas son cœur à chercher le Seigneur. 2Ch 12, 14 : Ober a reas an droug, rak n’en devoa ket lakaet e galon da glask an Aotrou.
Les actions de Roboam, des premières aux dernières, cela n’est-il pas écrit dans les Actes du prophète Shemaya, et de Iddo le voyant, selon l’ordre généalogique ? Il y eut continuellement la guerre entre Roboam et Jéroboam. 2Ch 12, 15 : Oberoù Roboam, eus ar re gentañ d’ar re ziwezhañ, daoust ha n’int ket skrivet gant oberoù Semeia, ar profed, hag Addo, ar gweler, a-fet ar geneliezhoù, ha brezelioù Roboam ha Jeroboam, a zeiz da zeiz ?
Roboam reposa avec ses pères. Il fut enseveli dans la Cité de David. Son fils Abiya régna à sa place. 2Ch 12, 16 : Hag e c’hourvezas Roboam gant e dadoù, hag e voe beziet e Kêr David, hag e renas Abia, e vab, en e lec’h.
