Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Eil levr an Danevelloù » Pennad 1

Eil levr an Danevelloù - Pennad 1

Levr : Eil levr an Danevelloù
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36

Pennad 1



SALOMON, FILS DE DAVID, s’affermit dans sa royauté. Le Seigneur son Dieu était avec lui ; il l’éleva au sommet de la grandeur. 2Ch 1, 1 : Hag e startaas Salomon, mab David, en e rouantelezh, hag an Aotrou, e Zoue a voe gantañ hag hen savas uhel.

Salomon s’adressa à tout Israël : aux officiers de millier et de centaine, aux juges et à tous les responsables de tout Israël, chefs des familles. 2Ch 1, 2 : Hag e komzas Salomon ouzh Israel a-bezh, ouzh pennoù ar miliadoù hag ar c’hantoù, hag ouzh ar varnerien, hag ouzh holl briñsed Israel a-bezh, ar pennoù tadel.

Salomon et toute l’assemblée avec lui se rendirent au lieu sacré de Gabaon. C’est là que se trouvait la tente de la Rencontre de Dieu, celle que Moïse, le serviteur du Seigneur, avait faite dans le désert. 2Ch 1, 3 : Hag ez eas Salomon hag an holl gumuniezh gantañ d’an uhellec’h a oa e Gabaon, rak eno e oa Teltenn emgav Doue en devoa graet Moizez, servijer Doue, er gouelec’h.

Mais l’arche de Dieu, David l’avait fait monter de Qiryath-Yearim vers l’endroit qu’il avait fait préparer pour elle ; pour elle, en effet, il avait dressé une tente à Jérusalem. 2Ch 1, 4 : Hogen Arc’h Doue en devoa savet David eus Kariatiariz d’al lec’h en devoa prientet David eviti, rak stennet en devoa eviti un Deltenn e Jeruzalem.

À Gabaon, devant la Demeure du Seigneur, se trouvait l’autel de bronze, qu’avait fait Beçalel, fils d’Ouri, fils de Hour. Alors Salomon et l’assemblée consultèrent le Seigneur. 2Ch 1, 5 : Hag an aoter arem en devoa graet Betsaleel, mab Ouri, mab Hour, a oa eno dirak annez an Aotrou, 'lec’h m’hen goulennatae Salomon hag ar gumuniezh.

En ce lieu, Salomon monta à l’autel de bronze qui était devant le Seigneur, près de la tente de la Rencontre, et il y offrit en sacrifice mille holocaustes. 2Ch 1, 6 : Hag e savas Salomon eno ouzh an aoter arem a oa dirak an Aotrou, e Teltenn an emgav, hag e kinnigas warni mil holokost.

Cette nuit-là, Dieu apparut à Salomon et lui dit : « Demande ce que je dois te donner. » 2Ch 1, 7 : En noz-se en em ziskouezas Doue da Salomon, hag e lavaras dezhañ : "Goulenn ! petra a roin dit ?"

Salomon répondit à Dieu : « Tu as traité David, mon père, avec une grande fidélité, et tu m’as fait roi à sa place. 2Ch 1, 8 : Hag e lavaras Salomon da Zoue : "Graet ec’h eus da Zavid, va zad, trugarez vras, ha va lakaet da ren en e lec’h.

À présent, Seigneur Dieu, la parole que tu as adressée à David mon père se vérifie, car c’est toi qui m’as fait roi sur un peuple aussi nombreux que la poussière de la terre. 2Ch 1, 9 : Bremañ, Aotrou Doue, ra vo gwiriekaet da gomz ouzh David, va zad, rak va lakaet ac’h eus da ren war ur bobl niverus evel uloc’h an douar.

Maintenant, Seigneur, donne-moi sagesse et connaissance, pour que je sache comment me comporter à la tête de ce peuple. Qui, en effet, peut gouverner ce grand peuple qui est le tien ? » 2Ch 1, 10 : Bremañ, ro din furnez ha skiant, ma c’hellin mont ha dont dirak ar bobl-se, rak piv a renfe da bobl vras-mañ ?"

Dieu répondit à Salomon : « Puisque c’est cela que tu as pris à cœur et que tu ne m’as demandé ni richesse, ni biens, ni gloire, ni la vie de tes ennemis, puisque tu ne m’as pas demandé non plus de longs jours, mais que tu as demandé pour toi sagesse et connaissance, afin de gouverner mon peuple sur lequel je te fais roi, 2Ch 1, 11 : Hag e lavaras Doue da Salomon : "Peogwir emañ se ez kalon, ha n’ec’h eus ket goulennet pinvidigezh na madoù na gloar, na buhez ar re o deus kas ouzhit, ha deizioù niverus n’ac’h eus ket goulennet, hag ec’h eus goulennet evidout furnez ha skiant a-benn barn va fobl am eus da lakaet roue warni,

la sagesse et la connaissance te sont données. Je te donnerai aussi la richesse, les biens et la gloire, comme aucun roi n’en a eu avant toi et comme aucun n’en aura après toi. » 2Ch 1, 12 : ar furnez hag ar skiant a zo roet dit ; ha pinvidigezh ha madoù ha gloar a roin dit evel n’o deus ket bet ar rouaned a zo bet araozout, hag evel ne vo ket war da lerc’h".

Salomon quitta le lieu sacré de Gabaon pour Jérusalem, loin de la tente de la Rencontre, et il régna sur Israël. 2Ch 1, 13 : Hag e teuas Salomon eus an uhellec’h a oa e Gabaon, da Jeruzalem, a-zirak Teltenn an emgav, hag e renas e Jeruzalem.

Salomon rassembla des chars et des cavaliers ; il eut ainsi mille quatre cents chars et douze mille cavaliers ; il les cantonna dans les villes de garnison et près du roi, à Jérusalem. 2Ch 1, 14 : Hag e tastumas Salomon kirri ha marc’heien ; hag en devoe pevarzek kant karr ha daouzek mil marc’heg, hag o lakaas e kêrioù ar c’hirri ha gant ar roue e Jeruzalem.

À Jérusalem, le roi fit abonder l’argent et l’or autant que les pierres, et les cèdres autant que les sycomores dans le Bas-Pays. 2Ch 1, 15 : Hag e lakaas ar roue an arc’hant hag an aour e Jeruzalem evel mein, hag ar sedrez a lakaas evel ar sikamored a oa en izel-vro, ken niverus.

Les chevaux de Salomon provenaient d’Égypte, et le groupe des courtiers du roi, à Qewé, les achetaient pour un prix convenu. 2Ch 1, 16 : Dont a rae ar c’hezeg en devoa Salomon eus an Egipt hag eus Koua : marc’hadourien ar roue a zeue d’o c’herc’hat eus Koua, diouzh ar feur ;

Ces derniers montaient et ramenaient d’Égypte un char pour six cents pièces d’argent et un cheval pour cent cinquante. Il en était de même pour tous les rois hittites et pour les rois d’Aram que ces courtiers approvisionnaient. 2Ch 1, 17 : hag ez aent d’o ermaeziañ eus an Egipt : ur sterniad evit c’hwec’h kant shekel arc’hant, ur marc’h evit kant hanter-kant. Hag evel-se e raent evit holl rouaned an Hitiad hag evit rouaned Aram : dre o dorn o ermaezient.

Salomon donna l’ordre de bâtir une maison pour le nom du Seigneur et, pour lui-même, une maison royale. 2Ch 1, 18 : Hag e lavaras Salomon sevel un Ti evit Anv an Aotrou hag un ti evitañ-eñ, roue.