Eil levr an Danevelloù - Pennad 7
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36
Pennad 7
Quand Salomon eut achevé de prier, le feu descendit du ciel, il dévora l’holocauste et les sacrifices ; et la gloire du Seigneur remplit la Maison. 2Ch 7, 1 : Ha p’en devoe echuet da bediñ, an tan a ziskennas eus an Neñvoù hag a zevas an holokost hag an aberzhoù, ha klod an Aotrou a leunias an Ti ;
Les prêtres ne purent entrer dans la Maison du Seigneur, car la gloire du Seigneur remplissait la Maison du Seigneur. 2Ch 7, 2 : ha ne c’helle ket ar veleien mont da Di an Aotrou, rak leuniet he devoa gloar an Aotrou Templ an Aotrou.
Tous les fils d’Israël, voyant le feu descendre et la gloire du Seigneur sur la Maison, s’inclinèrent face contre terre sur le dallage ; ils se prosternèrent pour rendre grâce au Seigneur « car il est bon, éternel est son amour ! » 2Ch 7, 3 : Hag holl vugale Israel, o welout e tiskenne an tan ha gloar an Aotrou war an Ti, a zaoulinas, o fri d’an douar war ar pavez, hag e stoujont, o veuliñ an Aotrou, "Rak mat eo, rak da viken e pad e drugarez !"
Le roi et tout le peuple offraient des sacrifices devant le Seigneur. 2Ch 7, 4 : Ar roue hag an holl bobl a reas aberzhoù dirak an Aotrou.
Le roi Salomon offrit en sacrifice vingt-deux mille bœufs et cent vingt mille moutons. C’est ainsi que le roi et tout le peuple firent la dédicace de la Maison de Dieu. 2Ch 7, 5 : Ober a reas ar roue Salomon e aberzh : oc’hen, daou vil warn-ugent ; deñved, c’hwec’h-ugent mil. Hag e voe dediet Ti Doue gant ar roue hag an holl bobl.
Les prêtres se tenaient à leur poste, ainsi que les lévites avec les instruments de musique du Seigneur, ceux qu’avait faits le roi David, afin de rendre grâce au Seigneur « car éternel est son amour ! », comme au temps où, par eux, David psalmodiait. Les prêtres, en face d’eux, sonnaient de la trompette, et tout Israël se tenait debout. 2Ch 7, 6 : Hag ar veleien en em zalc’he en o c’harg, hag al Levited ivez, gant binvioù da ganmeuliñ an Aotrou, a oa bet graet gant ar roue David evit meuliñ an Aotrou, "Rak da viken eo e pad e drugarez !" Pa veule David ganto, ar veleien a drompilhe en a-raok hag Israel a-bezh a veze war-sav.
Salomon consacra le milieu de la cour qui était devant la Maison du Seigneur. C’est là, en effet, qu’il offrit les holocaustes et les graisses des sacrifices de paix, car l’autel de bronze que Salomon avait fait ne pouvait pas contenir l’holocauste, l’offrande de céréales et les graisses. 2Ch 7, 7 : Hag e santelaas Salomon kreiz ar porzh a oa dirak Templ an Aotrou, dre ober eno holokostoù ha lardoù ar peoc’h-aberzhoù, rak an aoter arem en devoa graet Salomon ne c’helle ket enderc’hel an holokostoù, ar profadennoù hag al lardoù.
Salomon – et tout Israël avec lui – célébra, en ce temps-là, la fête pendant sept jours. Ce fut un très grand rassemblement depuis l’Entrée-de-Hamath jusqu’au Torrent d’Égypte. 2Ch 7, 8 : Hag e reas Salomon ar gouel, d’ar mare-se, e-pad seizh devezh, hag Israel a-bezh gantañ : ur vodadeg vras-meurbet, adalek antre Emat betek stêr an Egipt.
On avait célébré la dédicace de l’autel pendant sept jours ; le huitième jour, on fit une réunion solennelle, et la fête dura encore sept jours. 2Ch 7, 9 : Hag e voe graet, d’an eizhvet deiz, ur c’hlozadur, rak dedi an aoter a oa bet graet e-pad seizh devezh, hag ar gouel seizh devezh.
Le vingt-troisième jour du septième mois, Salomon renvoya le peuple à ses tentes. Joyeux, ils avaient le cœur content pour le bien que le Seigneur avait accordé à David, à Salomon, et à Israël, son peuple. 2Ch 7, 10 : Ha d’an trede deiz warn-ugent eus ar seizhvet miz e voe kaset kuit an dud d’o zinelloù, laouen ha gwellaet o c’halonoù en abeg d’ar vad en devoa graet an Aotrou da Zavid ha da Salomon, ha da Israel e bobl.
Salomon acheva la Maison du Seigneur et la maison du roi, et tout ce que Salomon avait désiré faire dans la Maison du Seigneur et dans sa propre maison, il le mena à bien. 2Ch 7, 11 : Hag en devoa Salomon echuet Templ an Aotrou ha ti ar roue ha kement tra a oa deuet e kalon Salomon da ober e Templ an Aotrou hag en e di, en devoa kaset da benn.
Alors le Seigneur apparut à Salomon durant la nuit, et il lui dit : « J’ai entendu ta prière et j’ai choisi pour moi ce lieu comme maison de sacrifices. 2Ch 7, 12 : Hag en em ziskouezas an Aotrou da Salomon e-kerz an noz, hag e lavaras dezhañ : "Klevet em eus da bedenn ha dibabet em eus al lec’h-mañ evel un ti-aberzh.
Si je ferme le ciel et qu’il n’y ait pas de pluie, si je commande à la sauterelle de dévorer le pays, si j’envoie la peste dans mon peuple, 2Ch 7, 13 : Mar klozan an Neñvoù ne vo ket a c’hlav, mar gourc’hemennan d’ar c’harveged debriñ ar vro, ma kasan ar vosenn e-touez va fobl,
et que mon peuple, sur qui est prononcé mon nom, s’incline et prie, s’il recherche ma face et revient de sa conduite mauvaise, moi, j’écouterai depuis les cieux, je pardonnerai son péché et je guérirai son pays. 2Ch 7, 14 : ha ma en em izela va fobl, - ma-z eo bet galvet va Anv warni – ha ma pedont, ha ma klaskont va dremm, ha ma tistroont diwar o hentoù fall, me a glevo eus an Neñvoù hag e pardonin o fec’hedoù, hag e parein o bro.
Maintenant mes yeux sont ouverts, et mes oreilles attentives à la prière faite en ce lieu. 2Ch 7, 15 : Hiviziken eo digor va daoulagad, ha va divskouarn ‘zo evezhiek ouzh ar pedennoù a vez graet el lec’h-mañ.
À présent, j’ai choisi et consacré cette Maison, afin que mon nom y soit à jamais ; mes yeux et mon cœur y seront pour toujours. 2Ch 7, 16 : Hag adal bremañ e tibaban hag e santelaan an Ti-mañ, ma vezo va Anv e-barzh da viken, hag e vo va daoulagad ha va c’halon amañ bemdez.
Pour toi, si tu marches devant moi comme l’a fait David, ton père, afin d’agir en tout selon mes commandements, et si tu gardes mes décrets et mes ordonnances, 2Ch 7, 17 : Ha te, ma kerzhez dirazon evel ma kerzhe David, da dad, en ur ober penn-da-benn ar pezh a c’hourc’hemennan dit, va urzhioù ha va setañsoù mar o mirez,
alors je maintiendrai le trône de ta royauté selon ce que j’ai conclu avec David, ton père, en lui disant : “Aucun des tiens régnant sur Israël ne sera écarté.” 2Ch 7, 18 : e talc’hin en e sav tron da rouantelezh, evel m’em eus divizet gant David, da dad, o lavarout : Ne ray ket diouer dit un den da vezañ mestr war Israel.
Mais si vous vous détournez, et si vous abandonnez les commandements et les décrets que j’ai placés devant vous, si vous suivez et servez d’autres dieux et vous prosternez devant eux, 2Ch 7, 19 : Met mar diheñchit ha mar dilezit va urzhioù ha va gourc’hemennoù, am eus lakaet dirazoc’h, ha mard it da servijañ doueoù all, da stouiñ dirazo,
alors j’arracherai les fils d’Israël de ma terre, celle que je leur ai donnée ; et cette Maison que j’ai consacrée à mon nom, je la rejetterai loin de ma face ; et j’en ferai la fable et la risée de tous les peuples. 2Ch 7, 20 : o displantañ a rin diwar va douar am eus roet dezho, hag an Ti-mañ, am eus santelaet d’am Anv, a zistaolin a-zirazon hag a lakain da vezañ ur vojenn hag ur godisadur e-touez an holl bobloù.
Cette Maison, qui avait été sublime, sera objet de stupéfaction pour quiconque passera près d’elle ; il dira : “Pourquoi donc le Seigneur a-t-il agi de cette manière envers ce pays et envers cette Maison ?” 2Ch 7, 21 : Ya, an Ti-mañ, a oa ken uhel, neb a dremeno en e gichen a vo mantret hag a lavaro : Perak en deus graet an Aotrou evel-hen d’ar vro-mañ ha d’an Ti-mañ ?
On lui répondra : “C’est qu’ils ont abandonné le Seigneur, Dieu de leurs pères, lui qui les avait fait sortir du pays d’Égypte. Ils se sont attachés à d’autres dieux, devant lesquels ils se sont prosternés et qu’ils ont servis. Voilà pourquoi il a fait venir sur eux tout ce malheur.” » 2Ch 7, 22 : Hag e vo lavaret : Dre m’o deus dilezet an Aotrou, Doue o zadoù, en devoa o zennet eus bro an Egipt, ha dre m’o deus en em staget ouzh doueoù all, ha stouet dirazo hag o servijet : setu perak en deus kaset warno ar reuz-se.
