Eil levr an Danevelloù - Pennad 9
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36
Pennad 9
La reine de Saba avait entendu parler de la renommée de Salomon. Pour le mettre à l’épreuve en lui proposant des énigmes, elle vint à Jérusalem avec une escorte imposante : des chameaux chargés d’aromates, d’une énorme quantité d’or et de pierres précieuses. Quand elle fut parvenue auprès de Salomon, elle lui exposa les questions qu’elle avait préparées, 2Ch 9, 1 : Ha rouanez Saba, o vezañ klevet brud Salomon, a zeuas da amprouiñ Salomon gant kudennoù, e Jeruzalem, gant un amheuliadeg glorius-tre ha kañvaled o tougen balzamoù hag aour e-leizh, ha mein prizius. Erruet e ti Salomon, e komzas gantañ eus holl bezh he devoa en he c’halon.
mais Salomon trouva réponse à tout et ne fut arrêté par aucune difficulté. 2Ch 9, 2 : Hag e tisklêrias Salomon hec’h holl gudennoù dezhi, ne voe re gevrinus netra evit Salomon, netra ha na zisklêrias dezhi.
Lorsque la reine de Saba vit la sagesse de Salomon, la maison qu’il avait bâtie, 2Ch 9, 3 : Hag e welas rouanez Saba furnez Salomon, hag an ti en devoa savet,
les plats servis à sa table, le logement de ses officiers, la tenue du service et l’habillement des serviteurs, ses sommeliers et leur habillement, les holocaustes qu’il offrait à la Maison du Seigneur, elle en eut le souffle coupé, 2Ch 9, 4 : ha meuzioù e daol, ha tier-annez e servijerien, ha dalc’h e vinistred hag o gwiskamant, hag an holokostoù a ginnige e Templ an Aotrou : ne oa ken enni a anal !
et elle dit au roi : « Ce que j’ai entendu dire dans mon pays sur toi et sur ta sagesse, c’est donc vrai ! 2Ch 9, 5 : Hag e lavaras d’ar roue : "Gwir eo pezh am boa klevet em bro diwar-benn da gomzoù ha da furnez.
Je ne voulais pas croire ce qu’on disait, avant de venir et de voir de mes yeux ; mais vraiment, on ne m’en avait pas appris la moitié ! Tu surpasses en sagesse la renommée qui était venue jusqu’à moi. 2Ch 9, 6 : Met ne greden ket er pezh a lavared, ken m’on deuet ha m’o deus gwelet va daoulagad. Ac’hanta, ne oa ket bet disklêriet din an hanter eus braster da furnez ! Dreist ez out d’ar vrud am boa klevet.
Heureux tes gens, heureux tes serviteurs que voici, eux qui se tiennent continuellement devant toi et qui entendent ta sagesse ! 2Ch 9, 7 : Eürus da dud hag eürus da servijerien a vez amañ dirazout dalc’hmat o selaou da furnez !
Béni soit le Seigneur ton Dieu, qui t’a montré sa bienveillance en te plaçant sur son trône comme roi pour le Seigneur ton Dieu. Parce que ton Dieu aime Israël et veut le faire subsister à jamais, il t’a établi roi sur eux pour exercer le droit et la justice. » 2Ch 9, 8 : Ra vezo benniget an Aotrou, da Zoue, Eñ hag en em blij ennout hag en deus da lakaet war e dron evel roue evit an Aotrou, da Zoue ; dre garantez da Zoue e-keñver Israel, ma talc’ho en e sav da viken, eo en deus da lakaet warno evel roue, evit ober ar gwir hag ar reizh".
Elle fit présent au roi de cent vingt lingots d’or, d’une grande quantité d’aromates et de pierres précieuses ; il n’y avait jamais eu d’aromates pareils à ceux que la reine de Saba avait donnés au roi Salomon. 2Ch 9, 9 : Hag e roas d’ar roue c’hwec’h-ugent talant aour ha balzamoù e-leizh meurbet, ha mein prizius ; ha ne oa ket evel ar balzamoù a roas rouanez Saba d’ar roue Salomon.
De même, les serviteurs de Houram et les serviteurs de Salomon avaient apporté de l’or d’Ophir. Ils avaient également apporté du bois de santal et des pierres précieuses. 2Ch 9, 10 : Servijerien Houram ha servijerien Salomon o devoa degaset aour eus Ofir, a zegasas ivez koad santal ha mein prizius.
Avec ce bois de santal, le roi fit des parquets pour la Maison du Seigneur et la maison du roi ; on en fit aussi des cithares et des harpes pour les chantres. On n’avait rien vu de tel auparavant au pays de Juda ! 2Ch 9, 11 : Hag e reas ar roue, gant koad santal, leurennoù Templ an Aotrou ha ti ar roue, ha lourennoù ha telennoù evit ar ganerien : ne oa ket bet gwelet kement-all a-raok e bro Youda.
Le roi Salomon offrit à la reine de Saba tout ce qui répondait à ses désirs, en plus de la contrepartie de ce qu’elle avait apporté au roi. Puis elle s’en retourna dans son pays avec ses serviteurs. 2Ch 9, 12 : Hag ar roue Salomon a roas da rouanez Saba holl bezh he devoa c’hoant, ar pezh a c’houlenne, met nann eus ar pezh he devoa degaset d’ar roue. Hag e tistroas-hi hag e yeas d’he bro, hi hag he servijerien.
En une seule année, le poids de l’or qui parvenait à Salomon était de six cent soixante-six lingots d’or, 2Ch 9, 13 : Bez’ e oa pouez an aour a zeue da Salomon, bep bloaz : c’hwec’h kant c’hwec’h talant aour ha tri-ugent,
sans compter les péages des voyageurs et des commerçants. Tous les rois d’Arabie et les gouverneurs du pays apportaient de l’or et de l’argent à Salomon. 2Ch 9, 14 : hep kontañ ar pezh a zegase ar veajourien hag ar varc’hadourien ; holl rouaned Arabia ha gouarnourien ar vro a zegase aour hag arc’hant da Salomon.
Le roi Salomon fit deux cents grands boucliers d’or battu – il utilisait six cents pièces d’or battu pour un grand bouclier – 2Ch 9, 15 : Hag e reas ar roue Salomon daou c’hant skoed aour pladet, ha c’hwec’h kant shekel aour pladet a veze ret evit ur skoed hepken,
et trois cents petits boucliers d’or battu – il utilisait trois cents pièces d’or pour un petit bouclier. Le roi les plaça dans la maison de la Forêt du Liban. 2Ch 9, 16 : ha tri c’hant skoedig aour pladet, tri c’hant shekel aour o vezañ ret evit pep skoedig. Hag o lakaat a reas ar roue e ti Koad al Liban.
Le roi fit aussi un grand trône d’ivoire, qu’il plaqua d’or pur. 2Ch 9, 17 : Hag e reas ar roue un tron olifant bras, hag hen goloas gant aour glan.
Ce trône avait six degrés ; il y avait un marchepied en or derrière le trône, et des bras de chaque côté du siège ; deux lions étaient debout près des bras 2Ch 9, 18 : C’hwec’h derez en devoa an tron, ur skabell en aour dirak an tron, ha brec’hioù ha dornioù a bep tu d’an azezenn ; ha daou leon en em zalc’he e-kichen an dornioù,
et douze lions se tenaient là, sur les six degrés, de chaque côté. Dans aucun royaume, on ne fit chose pareille. 2Ch 9, 19 : ha daouzek leon en em zalc’he eno war ar c’hwec’h derez a bep tu : ne oa ket bet graet kement-all e nep rouantelezh.
Toutes les coupes du roi Salomon étaient en or, et tous les objets de la maison de la Forêt du Liban, en or fin : on ne faisait aucun cas de l’argent au temps de Salomon. 2Ch 9, 20 : Holl gopoù-evañ ar roue Salomon a oa en aour, hag holl listri ti Koad al Liban, aour glan ; ne oa ket en arc’hant : prizet e oa hemañ, e deizioù Salomon, evel netra.
Car le roi avait des navires qui allaient à Tarsis avec les serviteurs de Houram et, une fois tous les trois ans, les navires de Tarsis arrivaient, apportant or et argent, ivoires, singes et paons. 2Ch 9, 21 : Rak listri ar roue a yae da Darsis gant servijerien Houram ; ur wech bep tri bloaz e teue en-dro listri Tarsis, o tougen aour, arc’hant, olifant, marmouzien ha pauned.
Le roi Salomon devint le plus grand de tous les rois de la terre en richesse et en sagesse. 2Ch 9, 22 : Hag e voe brasoc’h ar roue Salomon eget holl rouaned an douar, dre e binvidigezh hag e furnez.
Tous les rois de la terre cherchaient à rencontrer Salomon face à face, pour entendre la sagesse que Dieu avait mise en son cœur. 2Ch 9, 23 : Hag holl rouaned an douar a glaske dremm Salomon evit klevout ar furnez en devoa lakaet Doue en e galon.
Chacun apportait son offrande : objets d’argent et objets d’or, vêtements, armes et aromates, chevaux et mulets ; et ainsi d’année en année. 2Ch 9, 24 : Hag e tegasent pep hini e brofadenn : listri arc’hant ha listri aour, dilhad, armoù, balzamoù, kezeg, muled : ur gont bep bloaz.
Salomon avait quatre mille stalles pour chevaux, des chars et douze mille cavaliers, qu’il cantonna dans les villes de garnison et auprès de lui, à Jérusalem. 2Ch 9, 25 : Hag en devoa Salomon pevar mil kombod evit kezeg ha kirri, ha daouzek mil marc’heg hag e lakaas ar re-mañ e kêrioù-kirri hag e-kichen ar roue e Jeruzalem.
Il dominait sur tous les rois, depuis l’Euphrate – le fleuve –, jusqu’au pays des Philistins et jusqu’à la frontière de l’Égypte. 2Ch 9, 26 : Hag e voe mestr war an holl rouaned, adalek ar stêr betek bro ar Filistiz ha betek harzoù an Egipt.
À Jérusalem, le roi fit abonder l’argent autant que les pierres, et les cèdres autant que les sycomores dans le Bas-Pays. 2Ch 9, 27 : Hag e lakaas ar roue an arc’hant e Jeruzalem da vezañ evel ar vein, hag ar sedrez a lakaas evel ar sikamored a oa en izel-vro, kement e oa anezho.
Pour Salomon, on faisait venir des chevaux d’Égypte et de tous les pays. 2Ch 9, 28 : Hag e veze enporzhiet kezeg eus an Egipt evit Salomon, hag eus an holl vroioù.
Le reste des actions de Salomon, des premières aux dernières, cela n’est-il pas écrit dans les Actes du prophète Nathan, dans la Prophétie d’Ahias de Silo, et dans la Vision de Yédo le voyant au sujet de Jéroboam, fils de Nebath ? 2Ch 9, 29 : Ha peurrest oberoù Salomon, ar re gentañ hag ar re ziwezhañ, daoust ha ned int ket skrivet gant istor Natan, ar profed, ha diouganoù Ahias, eus Silo, ha gweledigezh Addo, ar gweler, war Jeroboam, mab Nabat ?
Salomon régna à Jérusalem sur tout Israël pendant quarante ans. 2Ch 9, 30 : Renet en devoa Salomon e Jeruzalem war Israel a-bezh e-pad daou-ugent vloaz.
Puis Salomon reposa avec ses pères, et on l’ensevelit dans la Cité de David son père. Son fils Roboam régna à sa place. 2Ch 9, 31 : Hag e c’hourvezas Salomon gant e hendadoù, hag e voe beziet e Kêr David, e dad, hag e renas Roboam, e vab, war e lerc’h.
