Eil levr an Danevelloù - Pennad 6
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36
Pennad 6
Alors Salomon s’écria : « Le Seigneur déclare demeurer dans la nuée obscure. 2Ch 6, 1 : Neuze e lavaras Salomon : "An Aotrou en deus lavaret e oa o chom er goabrenn.
Et maintenant, je t’ai construit, Seigneur, une maison somptueuse, un lieu où tu habiteras éternellement. » 2Ch 6, 2 : Ha me am eus savet un Ti-annez dit, ur chomlec’h evidout da viken".
Puis le roi se retourna et bénit toute l’assemblée d’Israël ; toute l’assemblée d’Israël se tenait debout. 2Ch 6, 3 : Hag e troas ar roue e zremm, hag e vennigas holl vodadeg Israel, hag holl vodadeg Israel a oa en he sav.
Il dit : « Béni soit le Seigneur, Dieu d’Israël ! De ses mains, il a accompli ce qu’il avait dit de sa bouche à David mon père : 2Ch 6, 4 : Hag e lavaras : "Benniget ra vo an Aotrou, Doue Israel, en deus komzet gant e c’henou ouzh David, va zad, ha gant e zorn en deus sevenet ar pezh en devoa lavaret :
“Depuis le jour où j’ai fait sortir mon peuple du pays d’Égypte, je n’ai choisi aucune ville entre toutes les tribus d’Israël pour y construire une maison où serait mon nom, et je n’ai pas choisi d’homme pour être chef de mon peuple Israël. 2Ch 6, 5 : Abaoe an deiz m’em eus tennet va fobl Israel eus bro an Egipt, n’em eus ket dibabet ur gêr a-douez holl veuriadoù Israel evit sevel un Ti e vefe va Anv e-barzh,
Mais j’ai choisi Jérusalem pour que mon nom y demeure, et j’ai choisi David pour qu’il soit le chef de mon peuple Israël.” 2Ch 6, 6 : dibabet un den da vezañ rener war va fobl Israel.
Or David, mon père, avait pris à cœur de construire une maison pour le nom du Seigneur, Dieu d’Israël. 2Ch 6, 7 : Bez’ e oa e kalon David, va zad, sevel un Ti da Anv an Aotrou, Doue Israel ;
Mais le Seigneur a dit à David, mon père : “Tu as pris à cœur de construire une maison pour mon nom, et tu as bien fait de prendre cela à cœur. 2Ch 6, 8 : met lavaret en deus an Aotrou da Zavid, va zad, : Peogwir az poa ar galon da sevel un Ti d’am Anv, ec’h eus graet mat kaout se ez kalon.
Cependant, ce n’est pas toi qui construiras la maison, mais ton fils, issu de toi : c’est lui qui construira la maison pour mon nom.” 2Ch 6, 9 : Hogen n’eo ket te a savo an Ti, met da vab, deuet eus da lounezhi, eo a savo an Ti d’am Anv.
Le Seigneur a réalisé la parole qu’il avait dite, et j’ai succédé à David, mon père, je me suis assis sur le trône d’Israël, comme l’avait dit le Seigneur, et j’ai construit la maison pour le nom du Seigneur, Dieu d’Israël. 2Ch 6, 10 : Hag en deus sevenet an Aotrou ar gomz en devoa lavaret : savet on e lec’h David, va zad, hag azezet on war dron Israel, evel m’en devoa prometet an Aotrou, hag em eus savet an Ti-mañ da Anv an Aotrou, Doue Israel,
Là j’ai placé l’Arche où se trouve l’Alliance du Seigneur, qu’il a conclue avec les fils d’Israël. » 2Ch 6, 11 : ha lakaet ennañ an Arc’h, emañ enni Emglev an Aotrou divizet gantañ gant bugale Israel".
Salomon se plaça devant l’autel du Seigneur, en face de toute l’assemblée d’Israël, et il étendit les mains. 2Ch 6, 12 : Hag en e sav dirak aoter an Aotrou, a-dal da holl vodadeg Israel, ec’h astennas e zaouarn.
En effet, Salomon avait dressé une estrade de bronze et l’avait installée au milieu de la cour ; elle avait cinq coudées de long, cinq coudées de large et trois coudées de haut. Il y prit place, fléchit les genoux en face de toute l’assemblée d’Israël, puis il étendit les mains vers le ciel, 2Ch 6, 13 : Rak graet en devoa Salomon ul leurenn en arem hag he lakaet e-kreiz ar porzh : pemp ilinad a hed, pemp ilinad a led he devoa ha tri ilinad a uhelder. Hag en em zalc’has warni, hag e taoulinas war e zaoulin dirak holl vodadeg Israel, hag ec’h astennas e zaouarn etrezek an Neñv.
et fit cette prière : « Seigneur, Dieu d’Israël, il n’y a pas de Dieu comme toi, ni dans les cieux ni sur la terre : tu gardes ton Alliance et ta fidélité envers tes serviteurs, quand ils marchent devant toi de tout leur cœur. 2Ch 6, 14 : Hag e lavaras : "Aotrou, Doue Israel, n’eus ket un Doue eveldout en neñv na war an douar, o virout e Emglev hag e drugarez e-keñver e servijerien a gerzh dirazañ a holl galon.
Tu as gardé pour ton serviteur David, mon père, ce que tu lui avais dit ; et ce que tu lui avais dit de ta bouche, de ta main aujourd’hui tu l’as accompli. 2Ch 6, 15 : Dalc’het ec’h eus e-keñver ho servijer David, va zad, d’ar pezh az poa prometet dezhañ : komzet az poa gant da c’henou, ha gant da zorn ec’h eus sevenet hiziv.
Maintenant, Seigneur, Dieu d’Israël, par égard pour ton serviteur David, mon père, garde la parole que tu lui avais dite : “Tes descendants qui siégeront sur le trône d’Israël ne seront pas écartés de ma présence, pourvu que tes fils veillent à suivre leur chemin en marchant selon ma Loi, comme tu as marché devant moi.” 2Ch 6, 16 : Ha bremañ, Aotrou, Doue Israel, dalc’h e-keñver da servijer David, va zad, d’ar pezh az poa prometet dezhañ, o lavarout : Ne vo ket lamet da lignez a-zirazon, chom a ray war dron Israel, mar mir da vibien o hent, o kerzhout em Lezenn evel m’ec’h eus kerzhet dirazon.
Maintenant, Seigneur, Dieu d’Israël, que se vérifie la parole que tu as dite à ton serviteur David ! 2Ch 6, 17 : Ha bremañ, Aotrou, Doue Israel, ra c’hoarvezo ar bromesa az poa graet d’az servijer David.
Est-ce que, vraiment, Dieu habiterait avec l’homme sur la terre ? Les cieux et les hauteurs des cieux ne peuvent te contenir : encore moins cette Maison que j’ai bâtie ! 2Ch 6, 18 : Daoust hag e c’hoarvezo ma vo Doue o chom gant an den war an douar ? An Neñv ha Neñv an Neñvoù ned int ket evit da enderc’hel ; seul nebeutoc’h an Ti-mañ am eus savet !
Sois attentif à la prière et à la supplication de ton serviteur. Écoute, Seigneur mon Dieu, la prière et le cri qu’il lance vers toi. 2Ch 6, 19 : Taol pled ouzh pedenn da servijer hag ouzh e aspedenn, Aotrou, va Doue ; selaou ouzh ar youc’hadennoù hag ar pedennoù emañ da servijer oc’h ober dirazout !
Que tes yeux soient ouverts jour et nuit sur cette Maison, sur ce lieu dont tu as dit que là tu mettrais ton nom. Écoute donc la prière que ton serviteur fera en ce lieu. 2Ch 6, 20 : Ra vezo da zaoulagad digor war-du an Ti-mañ deiz ha noz, etrezek al lec’h m’ec’h eus lavaret e vefe da Anv e-barzh ! Selaou ar bedenn a ra da servijer el lec’h-mañ !
Écoute les supplications de ton serviteur et de ton peuple Israël, lorsqu’ils prieront en ce lieu. Toi, depuis les cieux où tu habites, écoute et pardonne. 2Ch 6, 21 : Selaou aspedennoù da servijer ha da bobl Israel pa bedint war-du al lec’h-mañ ! Ya, Te, selaou eus an Neñvoù ! Selaou a ri hag e pardoni !
Quand un homme aura péché contre son prochain et qu’on lui imposera un serment qui peut se retourner contre lui, s’il vient à prêter ce serment devant ton autel dans cette Maison, 2Ch 6, 22 : P’en devo pec’het un den e-keñver e nesañ hag e vo ret dezhañ ober ul ledoued, e vo lakaet da douiñ hag e teuio da douiñ dirak da aoter en Ti-mañ,
toi, depuis les cieux, écoute, agis et juge tes serviteurs. Le coupable, rends-lui son dû : que sa conduite retombe sur sa tête ; déclare juste le juste : traite-le selon sa justice ! 2Ch 6, 23 : Te a selaouo eus an Neñv hag e ri barn da servijerien en ur baeañ ar fallakr dre lakaat e hent war e benn, hag en ur reishaat an hini reizh, dre reiñ dezhañ diouzh e reizhded.
Quand ton peuple Israël aura été battu devant l’ennemi, parce qu’il aura péché contre toi, s’il revient et célèbre ton nom, s’il prie et te supplie dans cette Maison, 2Ch 6, 24 : Ha pa vezo bet pilet da bobl Israel gant an enebour, evit bezañ pec’het a-enep dit, ma tistroont ha ma veulont da Anv ha ma pedont hag aspedont dirazout en Ti-mañ,
toi, depuis les cieux, écoute, pardonne le péché de ton peuple Israël et fais-les revenir sur le sol que tu leur as donné ainsi qu’à leurs pères. 2Ch 6, 25 : Te a selaouo eus an Neñv hag a bardono pec’hed da bobl Israel, en ur ober dezho distreiñ war an douar ac’h eus roet dezho ha d’o zadoù.
Lorsque les cieux seront fermés et qu’il n’y aura pas de pluie, parce que les fils d’Israël auront péché contre toi, s’ils prient vers ce lieu et célèbrent ton nom, s’ils se détournent de leur péché, parce que tu les auras humiliés, 2Ch 6, 26 : Pa vo serret an Neñvoù ha pa ne vo ket a c’hlav, dre m’o devo pec’het a-enep dit, ma pedont el lec’h-mañ, ma veulont da Anv ha ma tistroont eus o fec’hedoù p’az pezo kastizet anezho,
toi, dans les cieux, écoute, pardonne le péché de tes serviteurs et de ton peuple Israël. Tu leur enseigneras le bon chemin par où ils doivent marcher, et tu accorderas la pluie à ta terre, celle que tu as donnée à ton peuple en héritage. 2Ch 6, 27 : Te a selaouo eus an Neñv hag a bardono pec’hedoù da servijerien ha da bobl Israel, o kelenn dezho an hent mat, ma kerzhint gantañ, hag e roi glav war da zouar az poa roet d’az pobl en hêrezh.
Lorsqu’il y aura la famine dans le pays, lorsqu’il y aura la peste, la rouille et la nigelle du blé, les sauterelles et les criquets, lorsque son ennemi assiégera une ville dans le pays, en tout fléau, en toute maladie, 2Ch 6, 28 : Pa vo naonegezh er vro, pa vo bosenn, mergl, intr, karveged, pa vo skrilhed, pa wasko an enebourien war ar vro, ouzh an dorojoù, pa vo ur reuz pe ur c’hleñved bennak,
quel que soit le motif de la prière ou de la supplication émanant de tout homme ou de tout ton peuple Israël, dès l’instant où chacun reconnaît sa plaie et sa douleur, et qu’il tend les mains vers cette maison, 2Ch 6, 29 : ouzh kement pedenn pe aspedenn a vo a-berzh da holl bobl Israel, pa anzavo an den e reuzeudigezh hag e c’hlac’har, ha mar astenn e balvoù etrezek al lec’h-mañ,
toi, depuis les cieux où tu habites, écoute, pardonne. Traite chacun selon toute sa conduite, puisque tu connais son cœur – toi seul, en effet, connais le cœur de l’homme –, 2Ch 6, 30 : Te a selaouo eus an Neñvoù, al lec’h m’emaout o chom, hag a bardono, hag a roio da bep hini hervez e holl hentoù, peogwir ec’h anavezit e galon, rak Te, ha Te hepken, a anavez kalon mibien Adam ;
afin qu’ils te craignent, en marchant dans tes voies, tous les jours qu’ils vivront sur le sol que tu as donné à nos pères. 2Ch 6, 31 : hag o devo doujañs ouzhit, hag e kerzhint war da hentoù, keit ha ma vevint war-c’horre an douar ac’h eus roet d’hon hendadoù.
Si, à cause de ton grand nom, à cause de ta main forte et de ton bras étendu, un étranger, qui n’est pas de ton peuple Israël, vient d’un pays lointain prier dans cette Maison, 2Ch 6, 32 : Ha zoken an estrañjour, an hini n’eo ket eus da bobl Israel, mar deu a-bell-vro abalamour d’az Anv bras ha d’az torn kreñv ha d’az prec’h astennet, mar deu da bediñ d’an Ti-mañ,
toi, depuis les cieux où tu habites, écoute-le. Exauce toutes les demandes de l’étranger. Ainsi, tous les peuples de la terre, comme ton peuple Israël, vont reconnaître ton nom et te craindre. Et ils sauront que ton nom est invoqué sur cette Maison que j’ai bâtie. 2Ch 6, 33 : Te a selaouo eus an Neñv, al lec’h m’emaout o chom, hag a ray a-grenn diouzh m’en devo da bedet an estrañjour, ma anavezo holl bobloù an douar da Anv, ha m’az toujint evel da bobl Israel, ha ma ouezint e vez galvet da Anv war an Ti-mañ am eus savet.
Lorsque ton peuple partira en guerre contre ses ennemis, dans la direction où tu l’auras envoyé, et qu’il te priera, tourné vers cette ville que tu as choisie et vers la Maison que j’ai bâtie pour ton nom, 2Ch 6, 34 : Pa yelo da bobl d’ar brezel a-enep hec’h enebourien dre an hent ma vezint kaset ganit, ha pa bedint davedout, war-du ar gêr ac’h eus dibabet hag an Ti am eus savet d’az Anv,
toi, depuis les cieux, écoute leur prière et leur supplication, et rends-leur justice. 2Ch 6, 35 : e selaoui eus an Neñv o fedenn hag o aspedenn, hag e ri justis dezho.
Lorsqu’ils pécheront contre toi – car il n’est pas d’être humain qui ne commette quelque péché – et que tu seras irrité contre eux, alors tu les livreras à la merci de leurs ennemis, et leurs vainqueurs les emmèneront captifs dans un pays lointain ou proche. 2Ch 6, 36 : P’o devo pec’het a-enep dit, - rak n’eus den ha na bec’h ket - ha pa vi kounnaret outo ha m’o roi d’o enebourien, o c’haso prizonidi d’ur vro bell pe dost,
Si, au pays où ils auront été emmenés captifs, ils rentrent en eux-mêmes, s’ils se repentent, s’ils élèvent vers toi leur supplication dans le pays de leur captivité, en disant : “Nous avons péché, nous avons commis une faute, nous avons fait ce qui est mal” ; 2Ch 6, 37 : ha ma tistroont en o c’halon, er vro ma vezint prizonidi, hag o tistreiñ, mar aspedont, e bro o frizonerezh, o lavarout : pec’herien, torfedourien fallakr ez omp bet !
s’ils reviennent à toi de tout leur cœur et de toute leur âme, au pays de leur captivité, là où ils ont été emmenés captifs, et s’ils prient, tournés vers le pays que tu as donné à leurs pères, vers la ville que tu as choisie et vers la Maison que j’ai bâtie pour ton nom, 2Ch 6, 38 : Ma tistroont davedout a holl galon, a holl ene, e bro o frizonerezh, ma-z int bet kaset prizonidi enni, ha ma pedont war-du o bro, az poa roet d’o hendadoù, war-du ar gêr az poa dibabet hag an Ti am eus savet d’az Anv,
toi, depuis les cieux où tu habites, écoute leur prière et leur supplication, rends-leur justice et pardonne à ton peuple qui a péché contre toi. 2Ch 6, 39 : e selaoui eus an Neñv, al lec’h m’emaout o chom, o fedenn hag o aspedenn, hag e ri justis dezho, hag e pardoni d’az pobl o fec’hedoù ez keñver.
À présent, mon Dieu, que tes yeux restent ouverts, et tes oreilles attentives à la prière faite en ce lieu ! 2Ch 6, 40 : Bremañ, va Doue, ra vezo, mar plij, da zaoulagad digor ha da zivskouarn war evezh ouzh ar pedennoù graet el lec’h-mañ !
Et maintenant, monte, Seigneur Dieu, vers le lieu de ton repos, toi, et l’arche de ta force ! Que tes prêtres, Seigneur Dieu, soient vêtus de salut, que tes fidèles exultent dans le bonheur ! 2Ch 6, 41 : Ha bremañ, Aotrou Doue ! D’az tiskuizh-lec’h, Te hag Arc’h da c’halloud ! Ra vezo da veleien, Aotrou Doue, gwisket a silvidigezh, ha da sent, ra vezint el levenez da vat !
Seigneur Dieu, ne repousse pas la face de ton messie, souviens-toi de ce que David, ton serviteur, a fait avec fidélité ! » 2Ch 6, 42 : Aotrou Doue, na zistro ket dremm da olevad, bez soñj eus da drugarezioù e-keñver David, da servijer !"
