Skip to content
Degemer » Bibl e brezhoneg » Testamant kozh » Eil levr an Danevelloù » Pennad 22

Eil levr an Danevelloù - Pennad 22

Levr : Eil levr an Danevelloù
Pennad : 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36

Pennad 22



Les habitants de Jérusalem firent roi à la place de Joram Ocozias, son plus jeune fils, car la troupe qui avait investi le camp avec les Arabes avait mis à mort tous les aînés. Ainsi devint roi Ocozias, fils de Joram, roi de Juda. 2Ch 22, 1 : Hag e reas roue annezidi Jeruzalem Okozias, e vab yaouankañ, en e lec’h, peogwir an holl re gentañ a oa bet lazhet gant ur vandenn deuet gant an Arabiz d’ar c’hamp. Hag e renas Okozias, mab Joram, evel roue Youda.

Il avait quarante-deux ans lorsqu’il devint roi, et il régna un an à Jérusalem. Sa mère s’appelait Athalie, fille d’Omri. 2Ch 22, 2 : Daou vloaz-ha-daou-ugent en devoa Okozias pa renas ; ur bloaz e renas e Jeruzalem ; anv e vamm a oa Atalia, merc’h Omri.

Lui aussi marcha dans les chemins de la maison d’Acab, car sa mère lui donnait de mauvais conseils. 2Ch 22, 3 : Eñ ivez a gerzhas war roudoù ti Ac’hab, rak e vamm a oa e guzulierez a fallagriezh.

Il fit ce qui est mal aux yeux du Seigneur, comme les gens de la maison d’Acab, car après la mort de son père, ils furent ses conseillers, pour son malheur. 2Ch 22, 4 : Ober a reas an droug ouzh daoulagad an Aotrou, evel ti Ac’hab, rak int a voe e guzulierien goude marv e dad hag e vreinañ a rejont.

C’est même sur leur conseil qu’il partit avec Joram, fils d’Acab, roi d’Israël, pour combattre à Ramoth-de-Galaad Hazaël, roi d’Aram. Mais les Araméens blessèrent Joram. 2Ch 22, 5 : War o c’huzulioù e kerzhas evit mont gant Joram, mab Ac’hab, roue Israel, da ober brezel da Hazael, roue Aram, e Ramot-Galaad ; hag e voe tizhet Joram gant an Aramiz,

Il revint à Yizréel se faire soigner des blessures qu’il avait reçues dans le combat contre Hazaël, roi d’Aram. Ocozias, fils de Joram, roi de Juda, descendit à Yizréel pour voir Joram, fils d’Acab, parce qu’il était blessé. 2Ch 22, 6 : hag e tistroas, da bareañ, da Izreel, rak gloazioù en devoa bet e Rama, er brezel gant Hazael, roue Aram. Hag Okozias, mab Joram, roue Youda, a ziskennas da welout Joram, mab Ac’hab, da Izreel, pa oa klañv.

De cette visite à Joram Dieu fit la perte d’Ocozias. À son arrivée, celui-ci sortit avec Joram à la rencontre de Jéhu, fils de Nimshi, à qui le Seigneur avait donné l’onction pour supprimer la maison d’Acab. 2Ch 22, 7 : A-berzh Doue e teuas koll Okozias en ur vont da gaout Joram : en ur erruout ez eas gant Joram war-arbenn da Jehou, mab Namsi, a oa bet olevet gant an Aotrou evit distrujañ ti Ac’hab.

Alors que Jéhu faisait justice de la maison d’Acab, il trouva les princes de Juda et les neveux d’Ocozias qui étaient à son service, et les tua. 2Ch 22, 8 : E-keit ma oa Jehou oc’h ober justis gant ti Ac’hab, e kavas priñsed Youda ha mibien breudeur Okozias, a oa e servij Okozias, hag o lazhañ a reas.

Puis il chercha Ocozias. On se saisit d’Ocozias dans Samarie où il se cachait, on l’amena à Jéhu et on le mit à mort. On l’ensevelit, car on disait : « Il est le fils de Josaphat, et celui-ci a cherché le Seigneur de tout son cœur. » De la maison d’Ocozias, il n’y eut plus personne en mesure de régner. 2Ch 22, 9 : Klask a reas Okozias, a voe tapet, kuzhet e Samaria ha kaset da Jehou ha lazhet, ha beziet, "rak - emezo- mab da Josafat eo, a glaske an Aotrou a holl galon". Ha ne voe den, eus ti Okozias, o kaout nerzh da ren.

Lorsqu’Athalie, mère d’Ocozias, apprit que son fils était mort, elle entreprit de faire périr toute la descendance royale, dans la maison de Juda. 2Ch 22, 10 : Hag Atalia, mamm Okozias, o welout e oa marvet he mab, a savas hag a lavaras lazhañ holl lignez roueel ti Youda.

Mais Josabeth, fille du roi Joram, prit Joas, fils d’Ocozias, pour le soustraire au massacre. Elle le cacha, lui et sa nourrice, dans une chambre de la Maison du Seigneur. Josabeth, fille du roi Joram et femme du prêtre Joad, – elle était en effet la sœur d’Ocozias – le dissimula ainsi aux regards d’Athalie, qui ne put le mettre à mort. 2Ch 22, 11 : Met kemer a reas Josabet, merc’h ar roue, Joas, mab Okozias : dre guzh he devoa e lamet a-douez mibien ar roue a lakaed d’ar marv, hag e lakaet gant e vagerez e kambr ar gweleoù. E guzhat a reas Josabet, merc’h ar roue Joram ha gwreg Joiada, ar beleg, ha c’hoar Okozias, a-zirak Atalia, ha ne voe ket lakaet d’ar marv.

Joas demeura avec Josabeth pendant six ans, caché dans la Maison de Dieu, tandis qu’Athalie régnait sur le pays. 2Ch 22, 12 : Chom a reas ganto, e Ti Doue, kuzhet e-pad c’hwec’h vloaz, tra ma oa Atalia o ren war ar vro.